Emancypantki. Kobiety, które zbudowały Kościół

Name: Emancypantki. Kobiety, które zbudowały Kościół
Rating: 7,1 (54 reviews)
Author: Zuzanna Radzik
ISBN: 9788327715814

Okładka książki Emancypantki. Kobiety, które zbudowały Kościół

7,1 / 10

Wydawnictwo: WAM religia

200 str.

Kategoria:: religia
Format:: papier
Data wydania:: 2018-09-09
Data 1. wyd. pol.:: 2018-09-09
Liczba stron:: 200
Czas czytania: 3 godz. 20 min.
Język:: polski
ISBN:: 9788327715814

Historia wielkiego przemilczenia

W Kościele pierwszych wieków kobiety pełniły ważne funkcje: nauczały, studiowały Biblię, były apostołkami. W ich domach spotykali się wierni i sprawowano Eucharystię. To one jako jedne z pierwszych fundowały i utrzymywały klasztory. Kiedy zmuszano je do porzucenia wiary, odważnie przyjmowały śmierć na rzymskich arenach.

W świecie zdominowanym przez mężczyzn aktywność kobiet okazała się jednak nie do zniesienia.

Po wielkim wybuchu równouprawnienia, które przyniosła Dobra Nowina, pozycja kobiet była stopniowo osłabiana. Już we wczesnych opisach męczeństwa ich ciała zostały uprzedmiotowione i zseksualizowane. Rozpowszechniło się przekonanie, że jedynie męskość (nawet u kobiet) sprzyja rozwojowi świętości i odwagi, a kobiecość tożsama jest z duchową ułomnością, cielesnością i grzechem.

Te, które kładły fundamenty chrześcijaństwa, zostały pozbawione znaczenia i zapomniane. Do dziś wielu badaczy traktuje dzieje Kościoła jak historię mężczyzn. Najwyższa pora to zmienić.

Zuzanna Radzik - teolożka, publicystka Tygodnika Powszechnego, zajmuje się dialogiem chrześcijańsko-żydowskim oraz teologią feministyczną. Studiowała na Papieskim Wydziale Teologicznym „Bobolanum” w Warszawie i na Uniwersytecie Hebrajskim w Jerozolimie. Członkini zarządu Forum Dialogu. Autorka książki "Kościół kobiet".

SPIS TREŚCI
Wstęp 5
1. Pierwszy Kościół równych ludzi 13
2. Za Jezusem, pod krzyżem, przy grobie 45
3. Rewolucja wdów i dziewic 71
4. Czy męczennica jest kobietą? 101
5. Pierwsze biblistki 129
6. Matki wariatki, mniszki crossdresserki 163
Zamiast zakończenia 193
Przypisy 195

Średnia ocen

7,1 / 10

6 opinii 54 ocen

Oceń książkę

Dodaj do biblioteczki

Reklama

Kup Emancypantki. Kobiety, które zbudowały Kościół w ulubionej księgarnii

Porównywarka z najlepszymi ofertami księgarń
W naszej porównywarce znajdziesz książki, e-booki i audiobooki z najpopularniejszych księgarń internetowych. Niektórzy partnerzy przygotowują dla użytkowników naszego serwisu specjalne rabaty, dlatego warto kupować książki przez lubimyczytać.pl.
Oferty są prezentowane w trzech kategoriach: „Oferta dnia” (promocje partnerów),„Polecane księgarnie” (sprawdzeni partnerzy handlowi, z którymi współpracujemy na podstawie umów) oraz „Pozostałe”. W każdej kategorii kolejność prezentacji zależy od ceny produktu przekazanej przez księgarnie lub dostawcę porównywarki.
Lubimyczytać.pl nie prowadzi sprzedaży i nie uczestniczy w procesie zakupowym po przekierowaniu na stronę sklepu. Mimo że dokładamy starań, aby wszystkie linki i informacje były aktualne, nie mamy wpływu na ewentualne nieścisłości cenowe, błędne przekierowania lub zmiany w ofertach księgarni. Jeśli zauważysz nieprawidłowość, prosimy o zgłoszenie jej na adres: admin@lubimyczytac.pl. Dzięki Twojej informacji możemy jeszcze lepiej dbać o jakość działania naszej porównywarki.

Szukamy ofert...

Polecane przez redakcję

Więcej

7,1

Zdarzyło się w Bagiennym Lesie Małgorzata Rogala

7,1

Zbrodnia w rezydencji Helena Dixon

7,9

Ostatni smrek Maria Gąsienica-Zawadzka

8,6

Wiedźma z Sudetów Monika Raspen

7,5

Na imię mi zemsta Iwona Poczopko

7,6

Czas zdrady Joanna Nowak

8,4

Kalafiornia Mon Amour Agata Widzowska

więcej

Oceny książki Emancypantki. Kobiety, które zbudowały Kościół

Średnia ocen

7,1 / 10

54 ocen

Twoja ocena

0 / 10

OPINIE i DYSKUSJE o książce Emancypantki. Kobiety, które zbudowały Kościół

PapierowaŁódka

15.07.2024

7 / 10

Na półkach:

Jak bardzo chciałabym je poznać!
Zafascynowane postacią Jezusa, odważne i wierne.
Idące na męczeńską śmierć z pełną świadomością.
Goszczące w swoich domach pierwsze wspólnoty chrześcijan.
Zafascynowane Biblią, podróżujące do znanych tylko z kart Pisma miejsc.
Matki pustyni, świadome i wolne.

Pokaż mimo to

475

455

Petroniusz

04.05.2020

7 / 10

Na półkach: , ,

Bardzo treściwie ujęcie roli kobiet w Kościele w początkach chrześcijaństwa. Rzuca sporo światła na rzeczywistą rolę jaką odgrywały w budowaniu pierwszych wspólnot. Biblistki, apostołki, diakoni, eremitki, kobiety pełniły wszystkie te role i były one dość naturalne. Późniejsze zmiany wraz z krzepnięciem struktur Kościołów (bo przecież chrześcijaństwo to od początku różne Kościoły),stopniowo ograniczały ich rolę.
Autorka jest jednak świadoma ograniczeń jakie mamy studiując starożytne zwoje, zna ograniczenia źródeł informacji, mimo to ze znastwem ale i pozytywnym zacięciem odbudowuje naszą wiedzę w tym zakresie.

Ważna książka na drodze powrotu kobiet do wszystkich Kościołów w należytej im roli. Oczywiście w części Kościołów protestanckich nawet w Polsce już się to dokonało, w innych, brama dopiero się powoli otwiera. Ta książka na pewno pomoże w otwarciu jej szerzej.

więcej Pokaż mimo to

651

337

Ela91

31.03.2019

7 / 10

Na półkach:

więcej na: https://elzbietarogalska.blogspot.com/2019/09/ksiazka-emancypantki-kobiety-ktore.html

książka Zuzanny Radzik Emancypantki. Kobiety, które zbudowały kościół
jest historią milczącej niezgody na brak wspominania umiejętności i walorów umysłowych kobiet. Bowiem to właśnie kobiety: studiowały biblię, były apostołkami i nauczały ludzkość.

Pokaż mimo to

Bona

06.01.2019

10 / 10

Na półkach: ,

Lubię lekki feministyczny przechył tej Autorki. Nie zawsze go podzielam, ale przyjęcie takiej perspektywy pozwala, by świeżym okiem spojrzeć na stare, zdawałoby się zamknięte już, tematy. Tak jest i tym razem. Czytałam z dużym zaciekawieniem i rosnącym uznaniem dla kompetencji teologicznych i historycznych pani Zuzanny Radzik.

Pokaż mimo to

2925

327

Snoopy

13.12.2018

7 / 10

Na półkach:

Polecam - szczególnie tym, którym ten temat jest obcy. Będzie parę zaskoczeń.

Pokaż mimo to

613

kasiace

17.09.2018

7 / 10

Na półkach: ,

Czy zagłębianie się w historię starożytnego Kościoła - a już zwłaszcza przyglądanie się roli kobiet w ówczesnych 'strukturach' - jest komukolwiek do czegoś potrzebne?
Czy szukanie - czasem prawie po omacku - śladów kobiet-diakonów, biblistek, mniszek może mieć znaczenie dla współczesnych katoliczek i katolików?
Czy analiza podkoloryzowanych żywotów świetych dziewic i wdów cokolwiek wnosi do mojego życia?

Zuzanna Radzik w swojej nowej książce właściwie "tylko" przedstawia nam historie kilkunastu/kilkudziesięciu kobiet, o których możemy przeczytać w Biblii, w starożytnych lub średniowiecznych manuskryptach, lub które znamy "tak po prostu" - bo w jednym czy drugim kościele znajduje się ich figura, albo usłyszeliśmy kiedyś legendę opartą o ich losy.

Ale najważniejszym elementem tej książki są moim zdaniem pytania, które autorka stawia jakby "przy okazji", kilka nawiązań do sytuacji współczesnych kobiet, parę "luźnych" relfeksji na temat ich roli w Kościele i w społeczeństwie "wczoraj i dziś".

Jest o czym myśleć.

więcej Pokaż mimo to

Poznaj innych czytelników

208 użytkowników ma tytuł Emancypantki. Kobiety, które zbudowały Kościół na półkach głównych

Chcę przeczytać 135
Przeczytane 63
Teraz czytam 10

30 użytkowników ma tytuł Emancypantki. Kobiety, które zbudowały Kościół na półkach dodatkowych

Posiadam 14
Legimi 5
Historia 3
2018 2
Feminizm 2
Ebook 2
2025 2

Tagi i tematy do książki Emancypantki. Kobiety, które zbudowały Kościół

Kościół chrześcijaństwo kobiety

Inne książki autora

Więcej

Okładka książki Mamy głos. Świeccy, Kościół, kryzys. Dawid Gospodarek, Marcin Kędzierski, Ewa Kiedio, Tomasz Krzyżak, Maria Miduch, Zuzanna Radzik, Tomasz P. Terlikowski, Marta Titaniec, Marcin Zieliński, Piotr Żyłka, praca zbiorowa

6,7

Mamy głos. Świeccy, Kościół, kryzys. Dawid Gospodarek, Marcin Kędzierski, Ewa Kiedio, Tomasz Krzyżak, Maria Miduch, Zuzanna Radzik, Tomasz P. Terlikowski, Marta Titaniec, Marcin Zieliński, Piotr Żyłka, praca zbiorowa

7,1

Kościół kobiet Zuzanna Radzik

więcej

Zuzanna Radzik

Zuzanna Radzik (1983) - teolożka, studiowała na Papieskim Wydziale Teologicznym "Bobolanum" w Warszawie i Uniwersytecie Hebrajskim w Jerozolimie. Zawodowo i naukowo zajmuje się dialogiem chrześcijańsko-żydowskim i relacjami polsko-żydowskimi. Katolicki feminizm interesuje ją siłą rzeczy. Stale współpracuje z „Tygodnikiem Powszechnym” na którego stronach pisze bloga "Żydzi i czarownice".

Zobacz stronę autora

Czytelnicy tej książki przeczytali również

Rzym. Wędrówki z historią w tle

Bożena Fabiani

Wspaniała książka. Pani Bożena Fabiani wciela się w rolę przewodnika po Rzymie i z wielką pasją snuje bardzo ciekawe opowieści wokół mniejszych i większych zabytków lub ich detali. Zdecydowanie większość książki to opowieści o pozostałościach z czasów wczesnochrześcijańskich, no ale nie tylko, bo i jest miejsce na refleksje nad współczesnymi resztkami antyku czy rozmachem baroku. Książka na pewno pozwala się nakręcić przed wizytą w mieście, a przy okazji sporo się dowiedzieć o historii, sztuce i architekturze Rzymu.

mrnlkhlk

ocenił na92 miesiące temu

Salon piękności. Niezwykłe kobiety w Biblii

Tomasz Zamorski OP

Prostytutki, intrygantki, morderczynie - tak pejoratywnie określić moglibyśmy dzisiaj kobiety Starego Testamentu, których biografie w wielu przypadkach mocno odbiegają od dobrze znanego nam obrazu świętości. Przebiegła Tamar podstępem zaciągnęła swojego teścia do łóżka. Nierządnica Rachab zawarła układ z wrogiem, ukrywając izraelskich szpiegów w swoim domu. Rut uwiodła dalekiego krewnego swojego zmarłego męża, co dało jej szansę na spokojne i bezpieczne życie. Batszeba zdradziła męża z królem Dawidem, za co przyszło jej srogo zapłacić cierpieniem nie tylko swoim, ale i swojego syna. A mimo ogromu życiowych zawirowań, wszystkie 4 kobiety znalazły się w RODOWODZIE Jezusa Chrystusa. “Salon piękności” autorstwa dominikanina o.Tomasza Zamorskiego przybliża nam historie 12 zdumiewających kobiet z Biblii, których życiorysy niejednokrotnie zaskakują. Znajdziemy w niej nie tylko te, którym poświęcono całe biblijne księgi, ale i role drugoplanowe, powiedzielibyśmy, że postacie wręcz epizodyczne - które często się pomija, a bez obecności których zatraciłby się sens niejednej opowieści… Przyznam szczerze, że większości tych kobiet nie kojarzyłam nawet z imienia. Tym większe było moje zdziwienie, gdy odkryłam, jak wielki był ich wkład w bieg historii nie tylko osobistych, ale i całego narodu Izraela! Wiedzieliście np. o kimś takim jak Judyta, która udaje się do obozu wroga, by uwieść generała, a następnie obciąć mu głowę mieczem? Tak, Moi Drodzy. To jest właśnie Biblia. Księga Judyty. “Salon piękności” to zaskakująca książka, która zachęca do samodzielnej lektury Pisma Świętego. Napisana współczesnym, nienaukowym językiem, ładnie oprawiona graficznie, zawierająca fragmenty ksiąg, z których autor czerpał. Miałam w planach czytać po jednym rozdziale dziennie, by każdego dnia skupiać swoje myśli na innej kobiecie. Nie wytrzymałam. Pochłonęłam całą książkę od razu. A teraz szczerze polecam ją i Tobie, niezależnie od tego, czy jesteś osobą wierzącą.

czytam_wiec_nie_spie Alena

oceniła na72 lata temu

Profesor Weigl i karmiciele wszy

Mariusz Urbanek

Kolejna świetna biografia autorstwa Mariusza Urbanka, kolejna nietuzinkowa postać polskiej nauki, dziś praktycznie nieobecna w powszechnej świadomości Polaków. Warto zajrzeć. Edit (po przemyśleniu sprawy): jedyna rzecz, która budzi moje wątpliwości i stawia Profesora w niejednoznacznym świetle, to kwestia etyczności jego postępowania podczas wojny. Nie mam tu na myśli podnoszonego powszechnie faktu, że, produkowanie szczepionki na użytek okupanta jest kolaboracją (ostatecznie albo to, albo koniec badań, brak szczepionki dla AK i mieszkańców getta itd.). Moim zdaniem bardziej dyskusyjny był fakt, że aby otrzymać pracę w jego instytucie, należało przejść selekcję. I tak Profesor (a może bardziej jego asystentka-żona) decydowali, komu uratować (lub przynajmniej ułatwić) życie. A ratowano ludzi nauki, profesorów, artystów, studentów, a także protegowanych tychże. Były to "elity", które później miały odbudowywać Polskę. Ale czy z etycznego punktu widzenia życie naukowca jest więcej warte od życia szewca lub sklepikarza? Ci pierwsi być może byli bardziej zagrożeni podczas okupacji, jednak z moralnego punktu widzenia, to nadal zwykły człowiek poddawał ocenie wartość życia drugiego człowieka, by zdecydować, czy przeżyje lub nie. Raczej tu widziałabym kontrowersyjny aspekt okupacyjnej działalności Instytutu Weigla.

Arkana

oceniła na77 miesięcy temu

Kobiety i władza. Manifest

Mary Winifred Beard

A smart, sharp read that shows how the world has been telling women to “pipe down” since ancient times. Mary Beard mixes history, myth, and keen observations to explain why power still feels like a boys’ club - and why that needs to change. Short, thought-provoking, and surprisingly fun for such a serious topic.

Alice

ocenił na611 miesięcy temu

Skąd się biorą Holendrzy?

Ben Coates

Z racji dalszego zagłębiania się w kulturę niderlandzką i naukę języka tego kraju postanowiłam dać szansę tej pozycji, która w pierwszym odruchu przyciągnęła mnie do siebie okładką, a w drugim - zakresem tematycznym. Bo mamy tutaj rozważania na temat bogactwa Niderlandów, jego ciekawej historii, niewolnictwa, kolonializmu, imigrantów, tolerancji, narkotyków, sportu, kanałów i z grubsza wszystkiego z czym może lub nie kojarzyć się ten kraj. Pomijając jakieś pojedyncze fragmenty dotyczące np sportu i rozgrywek piłkarskich, które lekko mnie nudziły, ponieważ nie jest to zdecydowanie mój ulubiony temat, cała reszta była bardzo interesująca z różnych punktów widzenia. Nie jest to książka stricte wyczerpująca temat jakim są Niderlandy, ale poruszająca wątki, o które może się obić ktoś, to zdecyduje się na przeprowadzkę do kraju tulipanów i wiatraków. Ben Coates jako Anglik mieszkający od kilku lat w NL ma dosyć świeże podejście do różnych tematów i nie unika porównań do swojego ojczystego kraju. Dla mnie ta książka była bardzo przyjemna w odbiorze - nie za lekka, nie za ciężka, aczkolwiek czytając w oryginale momentami miałam problemy ze zrozumieniem, co bardziej skomplikowanych rzeczy, jednak jest to do przeskoczenia. Jest to fajne kompendium wiedzy dla kogoś kto planuje się przeprowadzić do NL lub też jest tak od niedawna, bo podejmuje tematy, o których czasem zapomina się wspomnieć przy okazji rozmowy o tym kraju. Jeśli wyszłaby druga część, to bez wahania bym po nią sięgnęła, żeby jeszcze bardziej zatopić się w te niderlandzkie kanały :) ///29.03.24///

Lukrecja

oceniła na82 lata temu

Smak kwiatów pomarańczy. Rozmowy o kuchni i kulturze

Agnieszka Drotkiewicz Tessa Capponi-Borawska

Jako miłośniczce erudycyjnych audycji Łukasz Modelskiego "Droga przez mąkę", książka przypadła mi do gustu. Tematyka, którą lubię - kuchnia z domieszką historii, sztuki, literatury, antropologii i nutką sentymentu (lata 80-90 czas mojego dorastania). Napisana w formie dialogu, więc czytało się przyjemnie i szybko.

moniQ

ocenił na73 lata temu

Księga zwierząt niemalże niemożliwych. Bestiariusz XXI wieku

Caspar Henderson

"Pełnię człowieczeństwa możemy osiągnąć tylko wtedy, gdy zrozumiemy, że otaczające nas formy życia mają znaczenie, i ów fakt znajdzie odzwierciedlenie w naszym zachowaniu". Ta książka pomaga w zrozumieniu znaczeń różnych form życia, ale co z tym zrobimy, to już nie zależy od autora.

Magdalena

oceniła na71 miesiąc temu

Laponia. Wszystkie imiona śniegu

Marta Biernat Adam Biernat

Nie rozumiem średniej oceny na tym portalu. Ta książka to kawał fajnej popularyzatorskiej etnologii, która ogólnie omawia zagadnienie Lapończyków (Saamów). Czytelnik dowie się skąd się oni wzięli na tych terenach, jak byli postrzegani już przez starożytnych, a także wszystkiego co jest związane z ich ludem. Jadłospis, Religia, Mity, Ubiór, Obyczaje. Aż do czasów obecnych. Wziąłem sobie jako lekką lekturę na święta. Książeczka w sam raz do czytania w podróży. Wszystko jest w niej wytłumaczone zatem nie trzeba ratować się Internetem. Mamy sporo kolorowych zdjęć krajobrazów. Język i styl jest przystępny, z humorem i anegdotkami, a książka nadaje się dla dzieci w wieku powyżej 10 lat. Czego chcieć więcej od pracy popularyzatorskiej? Z tej dowiemy się wszystkiego o Saamach aby wyrobić sobie w głowie obraz tego ludu.

Telamon

ocenił na103 miesiące temu

Nauka w kuchni. Przełomowe historie sztuki kulinarnej

Michał Kuźmiński

Ostatnio cięta jestem na wprowadzające w błąd tytuły. Na szczęście struktura książki jest inna tj. mamy rozdział z jakiejś dziedziny nauki, zagadnienia, np. paleontologii, fizyki atomowej (wizyta w CERN) o karpologii (wizyta w banku nasion, przy okazji o krzyżowaniu nasion),o winiarstwie i piekarstwie, bardziej od strony zachodzących fizycznych, chemicznych i biologicznych procesów, itd. itp. Każdy rozdział kończy się przepisem powiązanym z tematyką rozdziału. Mimo, że treść była pozytywnym zaskoczeniem to sposób narracji wyjątkowo mi nie przypasował.

senga

oceniła na62 lata temu

Moja europejska rodzina. Pierwsze 54 000 lat

Karin Bojs

Autorka w mistrzowski sposób balansuje między reportażem, autobiografią i pozycją naukową - i nie boi się poruszać trudnych, często niewygodnych tematów. Bardzo mi to zaiponowało. Sięgając po tę książkę, miałem już pewną ogólnikową wiedzę na ten temat, ale i tak co i rusz zaskakiwało mnie coś nowego i wartościowego. Faszystowskie i antyimigranckie wymysły wydają się teraz jeszcze bardziej prostackie i płytkie...

Bas

ocenił na101 miesiąc temu

Wiek empatii. Jak natura uczy nas życzliwości

Frans de Waal

Bardzo ciekawa książka. Choć właściwie spodziewałam się jej treści, i nie było dla mnie absolutnie zaskoczeniem, że zwierzęta SĄ empatyczne i potrafią się troszczyć o innych. Moja suczka bojąca się wody, wskoczyła do niej gdy usłyszała krzyk mojej mamy, by ją ratować. Książka zawiera mnóstwo podobnych przykładów, z życia różnych gatunków. Książka mega. Nie jesteśmy pępkiem świata jako ludzkość. Mamy zwierzęcych przodków. Polecam.

awek

ocenił na88 miesięcy temu

Klan Kossaków

Marek Sołtysik

Rodzina interesująca oraz intrygująca ,która gdzieś zawsze mnie ciekawi ,bo dzięki temu rodowi mamy nie tylko malarzy ale też pisarki ,biolożkę i inne znakomitości . Tutaj jednak autor głównie skupia się na Juliuszu ( ojcu ) i Wojciechu ( synu ) . Poznajemy początki tych wielkich niewątpliwie i niezaprzeczalnie talentów , wyjazdy zagraniczne i nie tylko ,które doskonaliły kunszt malarski obu panów. Wojciech z tej dwójki wiedzie prym w życiu poniekąd malarskim, często zaniedbując życie prywatne i wychowywanie dzieci ( Maria , Magdalena ,Jerzy ) przy czym głównie odczuje to właśnie syn . Cóż życie samo w sobie to nie pięknie namalowane dzieło malarskie ,tylko żywa struktura i na tym polu nie wiedzie się Wojciechowi najlepiej. Książka zawiera też sporą ilość obrazów Juliusza i jego syna Wojciecha ,dzięki czemu obcujemy trochę z tymi niezwykłymi dziełami sztuki .

Eniutek

ocenił na61 miesiąc temu

Kapłony i szczeżuje. Opowieść o zapomnianej kuchni polskiej

Jarosław Dumanowski Magdalena Kasprzyk-Chevriaux

Rozmowa dziennikarki z profesorem historii UMK w Toruniu, specjalizującym się w historii kulinariów, a tak naprawdę – smaku. W zasadzie książka tak naprawdę jest wprowadzeniem do do dziejów nowożytnej sztuki kulinarnej w Europie, czyli przede wszystkim Francji, niekwestionowanej stolicy zarówno kulturalne,jak i kulinarnej starego kontynentu od co najmniej XVII stulecia, do lat siedemdziesiątych minionego wieku w porównaniu ze zmianami zachodzącymi w tym zakresie w naszym kraju. Autor, a raczej bardziej kompetentny spośród dwojga rozmówców, omawia dzieje zainteresowania historyków tak przyziemnym tematem. Oczywiście wszystko rozpoczęło się od Francji i szkoły Annales, początkowo liczącej kalorie i wielkości spożywanych posiłków, aż do przełomowych badań Jean-Louis Flandrina nad historią smaku. Nie mogło być się bez przedstawienia dostępnych na naszym (a i europejskim) rynku składników, których liczba, mimo solidnego importu z Nowego Świata, ciągle się kurczy (vide historia polskiej manny) oraz przenikaniu się krajowych i regionalnych szkół kulinarnych, chociażby poprzez … garkuchnie podczas pierwszej wojny światowej czy podróże najpierw elit i kupców, a potem także pielgrzymów czy po prostu najeźdźców. Wiele odrębności wynikało z przepisów religijnych, ze szczególnym uwzględnieniem katolickich i prawosławnych postów. I tu jak zwykle jako Polacy wykazaliśmy się umiejętnością łączenia rzeczy sprzecznych – nasze uczty wielkopostne były równie – jak nie bardziej – obfite jak w okresach wolnych od ograniczeń w tym zakresie tyle, że bez mięsa i innych zakazanych produktów (okresowo m.in. nabiał – u prawosławnych do tej pory),co dziwiło nawet katolickich Francuzów. Wreszcie przytoczona jest zadziwiająco trwała doktryna humoralna – o czterech żywiołach w każdej osobie, które wpływały na jej osobowość, charakter jak i … potrzebną dietę. Stąd zwyczaj podawania jednocześnie wielu dań, albowiem nie każdy powinien jeść wszystko. Jeśli chodzi o sam smak to oczywiście uwarunkowany było dostępnością produktów ale i modami i zwyczajami. Wpływ miały książki kucharskie, dzisiaj .. trudne do rozszyfrowania. Brak w nich informacji o miarach,wielkościach czy czasie obróbki termicznej, wówczas trudnym do ustalenia. Także składniki nie są pewne – słowo bulwy mogło oznaczać np. i ziemniaki, i rzepę i topinambura, albo dowolne spośród nich. Wreszcie omówiony jest problem rekonstrukcji potraw i ich dawnego smaku. I w tym zakresie trudno o sukces, albowiem nie sposób zweryfikować rezultatu. Z tym, że na pewno sięgniecie po dawne zwyczaje, receptury i zasady kulinarne pomoże urozmaicić dietę, uratować rzadkie uprawy oraz wzbogacić wiedzę o dawnych czasach i obyczajach. Lektura ciekawa, skłaniająca do pogłębiania tematu.

Aguirre

ocenił na71 rok temu

Kabaret Starszych Panów. Życiorys nieautoryzowany

Monika Wasowska Grzegorz Wasowski

Monika i Grzegorz Wasowscy Kabaret Starszych Panów Życiorys nieautoryzowany, tym razem będzie trochę klimatu retro. Kabaret Starszych Panów Jerzego Wasowskiego i Jeremiego Przybory pamiętam z jego powtórek w telewizji i to bardziej piosenki, które przetrwały pokolenia niż skecze i żarty sytuacyjne. Na nie, nawet wtedy przy oglądanych powtórkach, byłam jeszcze za mała. Bardziej pamiętam natomiast Kabaret Olgi Lipińskiej, na którym jako małolata już się wychowywałam. I te dwa najbardziej zapadły mi w pamięci. Współczesne kabarety nie są już mi tak bliskie. O Kabarecie Starszych Panów napisano już trochę. Ta książka jest jednak całkiem inna i żeby z góry jej nie odrzucić, jeśli ktoś poszukuje monografii dotyczącej Kabaretu, powinien wejść i zaakceptować jej konwencję. Nie jest to monografia ani też biografia jego twórców. To napisany w formie zabawnych dialogów dłuższy wywiad z zaproszonymi do stołu duchami Jerzego Wasowskiego i Jeremiego Przybory. Jak się spotkali? Jakie były początki ich współpracy notabene radiowej? Kto wpadł na pomysł programu telewizyjnego? Skąd czerpali pomysły? W rozmowach pomiędzy synem jednego z bohaterów i jego żoną a Starszymi Panami pojawiają się odpowiedzi na te i inne pytania. Po tej książce pozostała mi duża chęć przeczytania trzech części Memuarów Jeremiego Przybory. I cieszę się, że istnieje Fundacja Wasowskich, która ma w opiece spuściznę Kabaretu a piosenki takie jak Tanie dranie, Rodzina ach rodzina i wiele innych przetrwają następne pokolenia.

urszula_gala

oceniła na76 lat temu

Posełki. Osiem pierwszych kobiet

Olga Wiechnik

Na początku była dla mnie nudna - jakby pierwsze 30% książki poświęconej panieństwu, a potem życiu Zofii Moraczewskiej - i to opowiedziane z perspektywy obyczajowej, a nie co nią kierowało, jakie idee jej przyświecały. Ale potem książka rozwija się niesamowicie i dostajemy bogaty i przeciekawy obraz Polski odzyskującej niepodległość oraz Polski w okresie XX-lecia międyzwojennego - i to jest niezwykle ciekawy opis zwalczających się frakcji politycznych i kulisów pracy politycznej tamtego czasu. Dlaczego nie ma w Polsce ani jednej ulicy imienia Gabrieli Balickiej?

mercyside

ocenił na102 miesiące temu

Jak się dogadać? Czyli retoryka codzienna

Michał Rusinek Aneta Załazińska Joanna Rusinek

Książka spełniła moje oczekiwania. Liczne przykłady możliwych zachowań w danej sytuacji, skutecznych i nieskutecznych w odbiorze wypowiedzi, bardzo podnoszą jej wartość. Z twórczością Michała Rusinka spotkałem się już w "Pypciach na języku". Zapewne dlatego postanowiłem sięgnąć po coś więcej i nie zawiodłem się. Jedyne, co mnie zasmuciło, to potwierdzenie, że w polskiej komunikacji słownej nadal dominują stereotypy. Aneta Załazińska opisuje dylemat: czy podziękować za niesmaczną kolację, pominąć sytuację milczeniem, czy skrytykować gospodynię. Jak podaje autorka, pewna pani domyśliła się kiedyś, że skoro goście nie podziękowali, to znaczy, że im nie smakowało; oczekiwała, że mimo wszystko kurtuazyjnie podziękują. A ja powiem tak: czy sztuczna kurtuazja naprawdę jest grzecznością? Użycie słów w stylu "ohyda" byłoby nieładne, ale z drugiej strony zachowanie na zasadzie "co innego myślę, a co innego mówię" to obłuda. Ja nie lubię żyć w zakłamaniu. Sugerowałbym łagodną odpowiedź w stylu "dziękuję, ale nie mogę zjeść", i aby takie zachowanie weszło do norm obyczajowych. To oczywiście nie wina autorki, że jest jak jest. Po prostu napisała w książce smutną prawdę o przestarzałych polskich obyczajach z czasów "króla Ćwieczka", które moim zdaniem należy zreformować. Ale to też przemawia na plus książki, skoro skłania ona czytelnika do tak głębokich przemyśleń. Każdy może mieć przecież inne refleksje, ja mam takie. Może szkoda, że autorka wprost nie skrytykowała owych obyczajów, ale celem książki nie była ocena moralna sytuacji, lecz skuteczne porozumiewanie się. Wiem, że niektórym moje poglądy mogą wydać się "za nowoczesne" w "tradycjonalistycznym" społeczeństwie, ale uważam, że mimo wszystko powinienem nie bać się ich wyrażać. Książka też mi w tym pomogła. Dziękuję więc autorom. Jedyne co obniża wartość treści "Jak się dogadać", to... niestosowanie się do najnowszych reguł językowych. Ponad 20 lat po reformie ortograficznej wydać książkę - do tego językową - z pisownią rozdzielną, np. "nie związane", "nie używany", to jednak uchybienie, nawet jeśli stara pisownia jest dopuszczalna.

Napisać dobrą książkę popularnonaukową jest bardzo trudno. Oprócz wiedzy potrzebna jest oczywiście umiejętność jej ciekawego przekazywania. I w tym przypadku to drugie nieco zawiodło. Temat ciekawy, niezwykle obszerny, który można by potraktować na wiele sposobów. Zdecydowanie brakuje tu 'wstępów', uogólnień i wniosków, autorka skupia się właściwie na podawaniu suchych faktów.

magda

oceniła na62 lata temu

Koh-i-Noor. Historia najsłynniejszego diamentu świata

William Dalrymple Anita Anand

Zainspirowany lekturą rewelacyjnej książki Elżbiety Cherezińskiej "Turniej ceni" znalazłem tę książkę, opisującą fascynujące "przygody" chyba najsłynniejszego diamentu na świecie Koh -i-noor czyli Góry światła. Imponujące jak wiele można się dowiedzieć o historii świata "śledząc" losy jednego kamienia. Polecam zdecydowanie ale raczej dla osób które chcą zgłębić wiedzę na temat diamentów, historii Indii, Afganistanu, generalnie tamtych rejonów a także Zjednoczonego Królestwa. Mnie ta opowieść wciągnęła :)

GroszeQ

ocenił na74 lata temu

Bzyczące. Rzecz o naturze i roli pszczół

Thor Hanson

Trzeba przyznać, że Hanson ma pewną umiejętność pisania w prosty sposób o ważnych rzeczach (bo pamiętajcie, pszczoły i inne owady, o których mowa w tej książce są super ważne!). Jak sam zaznacza, w książce używa mało formalnego języka, co moim zdaniem w żaden sposób nie spłyca i nie zniekształca tematu o którym pisze. Absolutnie polecam tę książkę każdemu, kto chce dowiedzieć się więcej o życiu pszczół, a przy tym nie zwariować od natłoku informacji, serio.

bogdanka

oceniła na82 lata temu

Rok w ogrodzie

Dan Pearson

To jedna z najpiękniejszych książek o pracy w ogrodzie, której towarzyszy niezmiennie zachwyt nad pięknem natury. Niby banalne, ale czytanie tyvh pełnych harmonii felietonów to ogromna przyjemność i ulga. Wręcz ukojenie, bo uświadamia że z każdego kawałka ziemi wyziera dzięki roślinam i owadom piękno, czyste głębokie piękno. Uroczo napisana książka, którą bardzo bardzo polecam. I pięknie przetłumaczona.

arleta

oceniła na1018 dni temu

Cytaty z książki Emancypantki. Kobiety, które zbudowały Kościół

Bądź pierwszy

Dodaj cytat z książki Emancypantki. Kobiety, które zbudowały Kościół