Klan Niedźwiedzia Jaskiniowego

Okładka książki Klan Niedźwiedzia Jaskiniowego autorstwa Jean M. Auel
Okładka książki Klan Niedźwiedzia Jaskiniowego autorstwa Jean M. Auel
Jean M. Auel Wydawnictwo: Zysk i S-ka Cykl: Dzieci Ziemi (tom 1) literatura piękna
512 str. 8 godz. 32 min.
Kategoria:
literatura piękna
Format:
papier
Cykl:
Dzieci Ziemi (tom 1)
Tytuł oryginału:
The Clan of the Cave Bear
Data wydania:
2002-01-01
Data 1. wyd. pol.:
1993-01-01
Data 1. wydania:
1988-01-01
Liczba stron:
512
Czas czytania
8 godz. 32 min.
Język:
polski
ISBN:
8372982368
Tłumacz:
Jan Jacuda
W Europie epoki lodowcowej Klan Niedźwiedzia Jaskiniowego przygarnia osierocone dziecko, jednakże jasnowłosa Ayla jest pariasem w tej społeczności z powodu swego dziwacznego wyglądu. Trochę serca okazuje jej wiekowa szamanka, widząca w dziwnej dziewczynce swoją następczynię oraz stary przywódca klanu, który, sam nie wiedząc dlaczego, chroni białoskórą przed złośliwością członków gromady. Po pewnym czasie dziecko wyrasta na atrakcyjną w swej odmienności kobietę, a klan przypisuje jej rolę nałożnicy syna wodza. Jednakże niebieskooka Ayla buntuje się przeciw swemu przeznaczeniu, sięgając po zakazaną dla kobiet wiedzę i takież umiejętności...
Średnia ocen
7,6 / 10

Oceń książkę
i
Dodaj do biblioteczki
Reklama

Kup Klan Niedźwiedzia Jaskiniowego w ulubionej księgarniiPorównywarka z najlepszymi ofertami księgarń W naszej porównywarce znajdziesz książki, e-booki i audiobooki z najpopularniejszych księgarń internetowych. Niektórzy partnerzy przygotowują dla użytkowników naszego serwisu specjalne rabaty, dlatego warto kupować książki przez lubimyczytać.pl. Oferty są prezentowane w trzech kategoriach: „Oferta dnia” (promocje partnerów),„Polecane księgarnie” (sprawdzeni partnerzy handlowi, z którymi współpracujemy na podstawie umów) oraz „Pozostałe”. W każdej kategorii kolejność prezentacji zależy od ceny produktu przekazanej przez księgarnie lub dostawcę porównywarki. Lubimyczytać.pl nie prowadzi sprzedaży i nie uczestniczy w procesie zakupowym po przekierowaniu na stronę sklepu. Mimo że dokładamy starań, aby wszystkie linki i informacje były aktualne, nie mamy wpływu na ewentualne nieścisłości cenowe, błędne przekierowania lub zmiany w ofertach księgarni. Jeśli zauważysz nieprawidłowość, prosimy o zgłoszenie jej na adres: admin@lubimyczytac.pl. Dzięki Twojej informacji możemy jeszcze lepiej dbać o jakość działania naszej porównywarki.

Porównywarka z najlepszymi ofertami księgarń
W naszej porównywarce znajdziesz książki, e-booki i audiobooki z najpopularniejszych księgarń internetowych. Niektórzy partnerzy przygotowują dla użytkowników naszego serwisu specjalne rabaty, dlatego warto kupować książki przez lubimyczytać.pl.
Oferty są prezentowane w trzech kategoriach: „Oferta dnia” (promocje partnerów),„Polecane księgarnie” (sprawdzeni partnerzy handlowi, z którymi współpracujemy na podstawie umów) oraz „Pozostałe”. W każdej kategorii kolejność prezentacji zależy od ceny produktu przekazanej przez księgarnie lub dostawcę porównywarki.
Lubimyczytać.pl nie prowadzi sprzedaży i nie uczestniczy w procesie zakupowym po przekierowaniu na stronę sklepu. Mimo że dokładamy starań, aby wszystkie linki i informacje były aktualne, nie mamy wpływu na ewentualne nieścisłości cenowe, błędne przekierowania lub zmiany w ofertach księgarni. Jeśli zauważysz nieprawidłowość, prosimy o zgłoszenie jej na adres: admin@lubimyczytac.pl. Dzięki Twojej informacji możemy jeszcze lepiej dbać o jakość działania naszej porównywarki.
Ładowanie Szukamy ofert...

Polecane przez redakcję

Opinia społeczności i

Klan Niedźwiedzia Jaskiniowego



1713 713

Oceny książki Klan Niedźwiedzia Jaskiniowego

Średnia ocen
7,6 / 10
624 ocen
Twoja ocena
0 / 10

Opinie i dyskusje o książce Klan Niedźwiedzia Jaskiniowego

avatar
20
10

Na półkach: ,

Ksiązka niezwykle ciekawa. Dla osób, które lubią długie barwne opisy ze szczegółami. Mam wrażenie, że autorka cyklu o dzieciach ziemi w interesujący sposób dałaby radę napisać o jedzeniu kanapki. To właśnie tego typu pisarka. Serdecznie polecam

Ksiązka niezwykle ciekawa. Dla osób, które lubią długie barwne opisy ze szczegółami. Mam wrażenie, że autorka cyklu o dzieciach ziemi w interesujący sposób dałaby radę napisać o jedzeniu kanapki. To właśnie tego typu pisarka. Serdecznie polecam

Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to

avatar
318
226

Na półkach:

Powieść o dorastaniu, tym razem w gromadzie neandertalczyków. Powiedziałbym, że dla młodzieży średnio-starszej, mimo poruszania kwestii życia, hmm..., powiedzmy, intymnego. Nawet ciekawa, chociaż z całą pewnością nie dla mnie.

Pewnym problemem jest to, że siłą tego typu pozycji są wartości poznawcze, a "Klan niedźwiedzia..." powstał już jakiś czas temu i od tego czasu trochę się o życiu naszych przodków, "wujów" i "ciotek" dowiedzieliśmy, więc nie wszystko jest tu zgodne z obecnym stanem nauki. Przede wszystkim w okresie, w którym ma miejsce akcja nie było już neandertalczyków ;)) za to na blondynów trzeba jeszcze było dobrych parę tys. lat zaczekać. W ogóle spotkanie wysokiej, niebieskookiej, europejskiej, wyemancypowanej, samodzielnej blondynki z ciemnoskórymi, pokracznymi wyjątkowo tradycjonalistycznymi knypami, trzymającymi swoje niezaradne kobiety krótko w do... tzn. w jaskini, wydającymi za mąż małe dziewczynki, za to o głębokiej duchowości wygląda jakoś tak ... rasistowsko. Tak naprawdę prawdopodobnie i jedni, i drudzy byli ciemnoskórzy, zbliżonego wzrostu i o zbliżonym cyklu życia a ponadto neandertalki polowały razem z neandertalczykami. Do tego zwiedziona badaniami terenowymi w swojej okolicy Auel wprowadziła do Europy pewną liczbę gatunków inwazyjnych, jak ziemniaki, dynie czy daniele. Na to wszystko jednak czytelnik śmiało może przymknąć oko, gorzej, że książka tu i ówdzie klasyfikowana jest jako fantasy, którym funkcjonalnie zdecydowanie nie jest.

Powieść o dorastaniu, tym razem w gromadzie neandertalczyków. Powiedziałbym, że dla młodzieży średnio-starszej, mimo poruszania kwestii życia, hmm..., powiedzmy, intymnego. Nawet ciekawa, chociaż z całą pewnością nie dla mnie.

Pewnym problemem jest to, że siłą tego typu pozycji są wartości poznawcze, a "Klan niedźwiedzia..." powstał już jakiś czas temu i od tego czasu...

więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo to

avatar
185
88

Na półkach:

Czuć że książka pisana w epoce przedinternetowej, dużo infodumpów, ale w ogóle mi to nie przeszkadzało. Dla kogoś ze zrypanym systemem dopaminowym pewnie byłaby nudna, ale mi się podobało. Cieszę się, że trafiłam na tą serię 😊 Nie spodziewała bym się, że świat neandertalczyków tak mnie wciągnie 😅 Nie jestem specjalistką jeśli chodzi o epokę kamienia łupanego, ale ten niewielki zakres wiedzy jaką posiadam był zgodny z zawartymi w tej książce informacjami, co skłania mnie ku teorii, że autorka zrobiła naprawdę solidny reaserch. Wiadomo, że by aby stworzyć opowieść część musiała sb dopowiedzieć (jak normy kulturowe i sposób komunikacji),ale wyszło jej to całkiem naturalnie. Pojawiają się też wątki fantastyczne (duchowe życie neandertalczyków),które też wyszły całkiem nieźle. Być może akcja nie gna do przodu z tempem netflixowych dzieł, ale nie na tym polega wartość tej książki. Jej głównym atutem są piękne opisy przyrody, dzięki którym mogłam się wyciszyć i poczuć jak gdybym sama była na planecie nietkniętej jeszcze ludzkim reżimem. Nawet ta wolno rozwijająca się fabuła do tego pasuje. Bardzo ta książka wpłynęła na mnie kojąco, szczególnie w zestawieniu z współczesnością, która tak atakuje nasze bodźce ze wszystkich stron.

Czuć że książka pisana w epoce przedinternetowej, dużo infodumpów, ale w ogóle mi to nie przeszkadzało. Dla kogoś ze zrypanym systemem dopaminowym pewnie byłaby nudna, ale mi się podobało. Cieszę się, że trafiłam na tą serię 😊 Nie spodziewała bym się, że świat neandertalczyków tak mnie wciągnie 😅 Nie jestem specjalistką jeśli chodzi o epokę kamienia łupanego, ale ten...

więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo to

Poznaj innych czytelników

1362 użytkowników ma tytuł Klan Niedźwiedzia Jaskiniowego na półkach głównych
  • 824
  • 528
  • 10
301 użytkowników ma tytuł Klan Niedźwiedzia Jaskiniowego na półkach dodatkowych
  • 198
  • 65
  • 13
  • 8
  • 6
  • 6
  • 5

Tagi i tematy do książki Klan Niedźwiedzia Jaskiniowego

Inne książki autora

Jean M. Auel
Jean M. Auel
Jean Marie Auel (ur. 18 lutego 1936 w Chicago),amerykańska pisarka znana z cyklu powieściowego Dzieci Ziemi. Jej książki zostały przetłumaczone na 28 języków oraz zostały sprzedane w łącznym nakładzie ok. 34 mln egzemplarzy. Była drugą z piątki dzieci. Po skończeniu nauki wyszła za Raya Bernarda Auel i również wychowała piątkę dzieci. W 1964 roku została członkinią Mensy.
Zobacz stronę autora

Czytelnicy Klan Niedźwiedzia Jaskiniowego przeczytali również

Kapłanka Avalonu Marion Zimmer Bradley
Kapłanka Avalonu
Marion Zimmer Bradley Diana L. Paxson
,,Kapłanka Avalonu” jest częścią avalońskiego cyklu, którego pierwszym tomem(chronologicznie ostatnim) są słynne ,,Mgły Avalonu”. Książka została wymyślona i rozpoczęta przez Marion Zimmer Bradley, ale ukończona przez jej przyjaciółkę i współpracownicę Dianę L. Paxson. Jest to powieść fantastyczna z wątkiem historycznym, fikcyjny życiorys Heleny, matki Konstantyna Wielkiego, który nadał chrześcijanom wolność wyznawanej religii. Helena/Elain jest córką Rzymianina, który jednak przeznaczył ją na nauki kapłańskie w Avalonie. Gdy dziewczyna dorasta, przysięga, że zgodnie z tradycją odda swoje dziewictwo mężczyźnie wybranemu przez najwyższą kapłankę. Jednak wkrótce potem Elain doznaje wizji podczas której widzi przeznaczonego sobie kochanka, a gdy okazuje się, że ma on zostać związany z inną dziewczyną z Avalonu, Elain zajmuje jej miejsce podczas nocy Beltane. Miłość do Konstancjusza sprawia, że Elain decyduje się na odejście z Avalonu i towarzyszenie swojemu mężczyźnie. Mimo to w sercu pozostaje wyznawczynią nauk Bogini. Jednocześnie obserwuje rosnące wpływy chrześcijaństwa. Jeśli chodzi o przesłanie, to na pewno trafiło do mnie mocniej niż ,,Mgły Avalonu”. O ile w ,,Mgłach” poganie byli równie fanatyczni co chrześcijanie i widać było dużą stronniczość autorki, tak ,,Kapłanka Avalonu” tak naprawdę jest opowieścią o równości religii, potrzebie tolerancji i świadomości, że wszystkim nam tak naprawdę chodzi o to samo. Podobało mi się też, że główna bohaterka Elain nie jest bezwolną wyznawczynią bogów Avalonu, ona sama o sobie decyduje i postępuje tak jak każe jej jedynie własne sumienie. Poza tym, powieść porusza wiele innych tematów takich jak właśnie dojrzewanie, które tak naprawdę trwa całe życie, miłość macierzyńska, która ma na Elain o wiele większy wpływ niż na Morgaine w ,,Mgłach”, a także fanatyzm, nietolerancję i zawiedzione nadzieję. Nie jest to płytka powieść, zmusza do refleksji, chociaż chwilami irytowało mnie to, że Elain była jedyną sprawiedliwą, a rozważania teologiczne przyćmiewały fabułę. Co jeszcze mnie irytowało? Przede wszystkim to, że nie byłam w stanie w pełni polubić żadnego bohatera, bo Elain wkurzała mnie swoją perfekcją, a reszta postaci była dla mnie zbyt mało wyrazista. Wątek miłosny opisany został trochę płytko i bez zagłębienia się w emocje, chociaż przyznam, że było mi przykro, gdy Elain zawodziła się na miłości. Najbardziej chyba jednak(poza mało wartką akcją) przeszkadzało mi to, że fabuła, układ wydarzeń, nawet początek i zakończenie oraz sam wątek romansu, który rozpoczął się od seksu rytualnego, za bardzo przypominał mi ,,Mgły Avalonu” i czułam się trochę tak jakby Bradley nie umiała wymyśleć nic innego, chociaż to może bardziej wina Paxson. I chociaż wiem, że nie powinno się oceniać powieści po autorze, to dziwnie czytało mi się o ,,oddawaniu dziewictwa Bogini” po tym jak przeczytałam, że córka Bradley oskarżyła swoją matkę o molestowanie w momencie, gdy ta była wyznawczynią religii Wicca. ,,Kapłanka Avalonu” jest dobrą powieścią, chwilami nawet bardzo dobrą i wzruszającą, ale nie uważam jej za jakiś must have. Raczej dla fanów gatunku i motywów celtyckich. ,, Dajemy naszym dzieciom życie, ale nie my je kształtujemy.”
FannyBrawne - awatar FannyBrawne
ocenił na66 lat temu
Miasto Bestii Isabel Allende
Miasto Bestii
Isabel Allende
Moja pierwsza przygoda z książką Pani Isabel Allende. Chciałam zacząć od czegoś lekkiego i sprawdzić czy podejdzie mi styl autorki. Trafiłam na książkę skierowaną do młodzieży. Czytając Miasto Bestii miałam wrażenie że sama przeniosłam się w te lata kiedy zaczytywałam sie przygodami Tomka. Bardzo miłe wspomnienia. Isabel Allende z niezwykłą umiejętnością stworzyła światy, które nie mają prawa obok siebie egzystować. W tej książce przeplatają się ze sobą tak doskonale i pewnie, jakby zawsze istniały oddzielone od siebie kruchą granicą wyobraźni.  W tej jakże magicznej opowieści autorka zabiera nas w podróż z Alexandrem Coldem, piętnastoletnim Amerykaninem, który z powodu ciężkiej choroby matki zostaje oddany pod opiekę ekscentrycznej babki, dziennikarki i podróżniczki. Razem wyruszają na pełną przygód i tajemniczych wydarzeń wyprawę do Amazonii, by udokumentować istnienie Bestii, ogromnego mitycznego stworzenia o przenikliwym zapachu. I tu historia obyczajowa zmienia się w magiczną opowieść o dorastaniu, nauce szacunku dla świata starszego niż nasze pojmowanie, mądrości i akceptacji tego, co inne. Czy książka mnie zachwyciła. Niekoniecznie. Jednak jest to bardzo dobra opowieść o dorastaniu, zmianie postrzegania samego siebie i świata, który nas otacza. Mając naście lat byłabym nią oczarowana. Jak widać na zakończenie czekam nas kolejna przygoda z Alexandrem. Kto wie może warto się z nim wybrać na kolejną przygodę.
KotkaPsotka - awatar KotkaPsotka
oceniła na66 miesięcy temu
Tańczący Z Wilkami Michael Blake
Tańczący Z Wilkami
Michael Blake
„Tańczący z wilkami” Michaela Blake’a to poruszająca powieść, która w znaczący sposób przyczyniła się do odrodzenia gatunku westernu w kulturze popularnej. Choć książka jest często przyćmiewana przez swoją oscarową adaptację filmową, stanowi intymne studium przemiany człowieka i zderzenia dwóch odmiennych światów. Głównym bohaterem jest porucznik wojsk Unii, John Dunbar, który po traumatycznych przeżyciach wojennych prosi o przeniesienie na odległą placówkę na pograniczu. W samotności, stacjonując w opuszczonym forcie Sedgwick, Dunbar nawiązuje niezwykłą więź z naturą, w tym z wilkiem, któremu nadaje imię Dwie Skarpety. Z czasem jego izolacja zostaje przerwana przez kontakt z plemieniem Indian, co inicjuje proces przełamywania wzajemnych uprzedzeń. Dunbar stopniowo poznaje ich kulturę, uczy się języka dzięki pomocy „Tej Która Stoi Z Pięścią” (białej kobiety wychowanej przez Indian) i ostatecznie zyskuje nowe imię: Tańczący z Wilkami. Akcja powieści osadzona jest w 1863 roku, w samym środku wojny secesyjnej, co stanowi kluczowe tło dla działań bohatera. Blake ukazuje Dziki Zachód jako przestrzeń, w której zderzają się dwie cywilizacje: ekspansywna kultura białego człowieka, nastawiona na eksploatację ziemi, oraz społeczność rdzennych Amerykanów, żyjąca w harmonii z przyrodą. Powieść zwraca uwagę na brutalność tamtych czasów i systemowe usuwanie rdzennych mieszkańców z ich terytoriów. Warto jednak zaznaczyć, że historycy wskazują na pewne uproszczenia - na przykład wyidealizowany obraz plemienia Indian w literaturze bywa konfrontowany z bardziej złożonymi realiami historycznymi tamtego regionu. Książka wyróżnia się kameralnym charakterem, kładąc większy nacisk na wewnętrzny rozwój bohatera niż na dynamiczną akcję. Choć niektórzy krytycy zarzucają powieści pewną powierzchowność w opisie indiańskich zwyczajów, dzieło Blake’a pozostaje ważnym głosem w literaturze o tematyce prerii. Jest to opowieść o poszukiwaniu sensu życia, odnajdywaniu własnego miejsca w świecie oraz o empatii, która pozwala człowiekowi wyjść poza narzucone mu role społeczne i militarne. Mając w pamięci rewelacyjną kreację Kevina Costnera na srebrnym ekranie oceniam powieść wysoko.
jaannuszka - awatar jaannuszka
oceniła na91 dzień temu
Pani Avalonu Marion Zimmer Bradley
Pani Avalonu
Marion Zimmer Bradley
Ponownie zanurzyłam się w mglisty i mroczny świat Avalonu. Po dramatycznych wydarzeniach poprzedniego tomu idziemy niejako z historią do przodu, jednak wydarzenia w życiu poszczególnych bohaterów, ich decyzje, a także zgoda na to żeby kierował nimi ślepy los i magiczne przepowiednie są dla mnie zdumiewające i przyprawiają wręcz o ciarki. Autorka tak kieruje tą historią, że ciężko jest się przyzwyczaić do któregokolwiek z bohaterów, nie mówiąc już o poznaniu ich, co jest dla mnie osobiście niemiłą odmianą po pierwszym, zachwycającym tomie całej serii. Nadal towarzyszymy poszczególnym kobietom na drodze kapłańskiej oraz mężczyznom w podbijaniu świata podczas niezliczonych wojen, poznawaniu tajemnic przyszłości i układaniu losów świata (w przedziwny i zagmatwany sposób). Towarzyszą temu tajemne, mniej lub bardziej absurdalne obrządki, które tak wiele znaczą dla ludzi z przeróżnych warstw społecznych a są nieodzowną częścią życia kapłanek. Marion zdecydowanie nie lubi religii chrześcijańskiej i jej przywódców (przynajmniej w tamtym etapie swojego życia),widać to po jadzie kapiącym z jej pióra kiedy opisuje spotkania kapłanek z niektórymi przedstawicielami chrześcijan. Innych jednak opisuje jako szalenie tolerancyjnych i przez to dobrych ludzi, ciekawie się o tym czyta widząc zagorzałość w opiniach autorki. Akcja rozgrywa się bardzo powoli i w zasadzie jest jej dość niewiele, mamy tutaj głównie opisy przepychanek o władzę, przyuczania się do zawodu kapłanki (jakkolwiek miałby on nie wyglądać, bo nie każda z dziewczyn przechodzi przez tą samą drogę),zniszczone miłości, nieudane relacje międzyludzkie i ogólnie ogromny smutek i zawieruchę. Nie powiedziałabym że książka jest fascynująca ale z pewnością ma niezły klimat (autorka naprawdę potrafi przenieść czytelnika w inne czasy) i specyficzne tempo które ja akurat polubiłam. Ten tom nie nazwałabym wybitnym ale z pewnością wyjaśnia sporo rzeczy potrzebnych do lepszego zrozumienia wydarzeń i zachowania osób z tomu pierwszego, co dla fanów z pewnością jest całkiem przyjemnym rozwiązaniem. Książkę polecam osobom zakochanym w serii i lubiącym powolne tempo książek fantasy, gdzie tylko powierzchownie nic się nie dzieje bo treść skupia się na czymś kompletnie innym. Jak wspomniałam, nie jestem nią tak zachwycona jak tomem pierwszym, ewidentnie autorka nie dotrzymała poziomu, możliwe że nie do końca przemyślała strukturę tej opowieści. Niemniej jednak polecam się zapoznać, to kawałek naprawdę dobrego fantasy.
czytowege - awatar czytowege
ocenił na64 lata temu
Córka owczarza Elizabeth Moon
Córka owczarza
Elizabeth Moon
Są takie książki, które totalnie człowieka pochłaniają. Zajmują mu głowę w stu procentach, że nie zostaje miejsca na inne myśli. Taki jest właśnie cykl o czynach Paksenarrion, którego pierwszy tom nazywa się Córka owczarza. W pierwszej części poznajemy wykreowany przez autorkę świat heroic fantasy i główną bohaterkę. Paksenarrion to młoda dziewczyna, która tuż po swoich osiemnastych urodzinach ucieka z domu, bo ojciec chce ją wydać za mąż. Ona jednak inaczej wyobrażała sobie swoje życie. ⚔ Najemniczka ze wsi Dziewczyna zaciąga się do wojska i tu zaczynają się jej przygody, choć pierwszy tom jest trochę rozbiegówką. Jest dużo opisów – poznajemy głównie świat, w którym jest magia, bogowie, a święci angażują się w życie ludzi. Są paladyni w lśniących zbrojach, elfy, orki, pełno magicznych przedmiotów. Fantasy pełną gębą. Razem z Paksenarrion i kompanią najemników księcia Phelana, w której wojowniczka służy, pokonujemy kolejne kilometry dróg w trasie do kolejnych bitew i przeciwników, walcząc z kolejnymi przeciwnościami i ucząc się nowych rzeczy o świecie i wojaczce. ⚔ Od zera do bohatera Mega mi się podoba sposób wyjaśniania świata jakiego używa Elizabeth Moon. Główna bohaterka książki na początku niewiele wie, pochodzi z dalekiej wsi i musi się wiele nauczyć. Zwykle przełożeni wszystko jej tłumaczą, bez kpin, przekąsów i patrzenia z góry, że niedoświadczona. Wraz z kolejnymi wydarzeniami okazuje się, że Paksenarrion nie do końca jest zwykłą, choć ambitną dziewczyną ze wsi. Być może siły wyższe mają wobec niej jakieś większe plany. ⚔ Prosta ale ładna fabuła Córka owczarza ma w gruncie rzeczy bardzo prostą fabułę, ale zręcznie napisaną. Bohaterowie nie są jacyś bardzo pogłębieni, ale też nie są płytcy. Znamy ich motywacje i wraz z kolejnymi przygodami poznajemy je coraz lepiej. Jak na książkę rozrywkową, którą można przyporządkować jako young adult, to w zupełności wystarczy. Elizabeth Moon wykreowała przyjemny świat. Wszyscy są równi, nie ma żadnych płciowych przepychanek, a kobiety mogą tak samo walczyć i żyć jak mężczyźni i przy odpowiednim treningu być tak samo dobre. Zło jest namacalne, ale dobro zwykle zwycięża. To miły i przyjemny świat, w którym chce się przebywać. Pierwszy tom może bywa momentami przegadany, ale tylko zajawia, co się wydarzy dalej i tam już jest ciekawiej.
PrzeCzytana - awatar PrzeCzytana
oceniła na83 lata temu
Przysięga złota Elizabeth Moon
Przysięga złota
Elizabeth Moon
Przysięga złota zaczyna się dość dramatycznie. W trzecim tomie czynów Paksenarrion towarzyszymy jej w ostatecznym, desperackim czynie. Bohaterka wiedziona przypadkiem trafia do Miasta Piwowarów, w którym kiedyś wykonywała jedno zadanie. Miała tam samych przyjaciół, a jednak w tym stanie ducha nie chciała od nich pomocy. Jedynym przyjacielem, któremu była w stanie zaufać jest Mistrz Oakhollow, potężny mag związany z niepokojącymi siłami natury. Zawsze się wzruszam, gdy Paksenarrion do niego dociera. Dziewczyna jest wyczerpana, a kuakganin zaczyna ją leczyć, zarówno fizycznie, jak i psychicznie. 🥇 Czym jest odwaga Magowi „od drew” udaje się dotrzeć do emocji młodej wojowniczki i przepracować z nią traumy i lęki. Dzięki temu dziewczyna trafia do drużyny łowców pilnujących lasów przed fizycznymi emanacjami demonów magicznych puszcz. Współpraca z nimi przekonuje ją ostatecznie, że choć już nigdy nie będzie taka jak kiedyś, znów jest w stanie skutecznie stawiać czoła światu. Paksenarrion staje się też super paladynką i dostaje swoje pierwsze wezwanie do walki z potężnym złem… Przysięga złota to opowieść o odwadze i emocjach, o zwykłych ludziach, o dumie i poniżeniu, pokonywaniu siebie i przekraczaniu granic lęku. To także historia o mądrych ludziach, którzy umieją zadawać właściwe pytania i słuchać odpowiedzi, o zaufaniu, żeby przyjąć od nich pomoc. Cały cykl jest historią o poznawaniu siebie i braniu odpowiedzialności za decyzje i słabości, a także o akceptacji siebie, bez “tarzania się w poczuciu winy”. 🥇 Odwaga by marzyć Te trzy tomy cyklu pt. Czyny Paksenarrion są piękną opowieścią o córce prostego hodowcy owiec z małej wsi, jaką jeszcze można czasem spotkać. Dziewczyna ta miała odwagę marzyć, ale podjęła też próbę spełnienia tych marzeń. Jeśli użyjemy współczesnego języka, to jest to także książka o walce z impostor syndrome oraz o strachu przed nieznanym i niepewnością. Po lekturze tej książki zawsze mam naładowane baterie i przez pewien czas silnie wierzę, że ciężka praca przynosi sukcesy. Nieco szczęścia albo życzliwości bogów też się przyda. W końcu siły nadprzyrodzone czasem przesyłały Paksenarrion fizyczne znaki ostrzegające przed niebezpieczeństwem, ratowały od kuszy, dawały odporność na magię, czy umiejętność leczenia. 🥇 Comfort story Przysięga złota to kulminacja wspaniałej opowieści, która jest moim comfort story – czuję się w niej absolutnie bezpiecznie. Nie jest to jakoś wybitnie oryginalna książka. Są w niej ślady biblii, Szninkla, uniwersum Narnii, czy Tolkiena. Siłą tej książki jest ładna historia, język oraz ciekawie zarysowane postacie. Nie jest to dzieło wybitne, raczej odprężająca przygodówka dla młodzieży. A jednak zaliczam ją do moich ulubionych książek, które mam ochotę czytać raz za razem. 🥇🥇🥇 Tytuł recenzji: Paladyni, dobro i zło Subiektywna ocena: 8/10 Tytuł: Przysięga złota Tytuł oryginału: Oath of gold Autor: Elizabeth Moon Tłumaczenie: Jerzy Marcinkowski Wydawnictwo: ISA Data wydania: 2004 (pierwsze wydanie: 1989) ISBN: 9788388916700 Liczba stron: 512
PrzeCzytana - awatar PrzeCzytana
oceniła na83 lata temu

Cytaty z książki Klan Niedźwiedzia Jaskiniowego

Więcej

(...) czlowiek może odwrócić oczy, by nie patrzeć w serce innego człowieka, ale nie może zamknąć uszu.

(...) czlowiek może odwrócić oczy, by nie patrzeć w serce innego człowieka, ale nie może zamknąć uszu.

Jean M. Auel Klan Niedźwiedzia Jaskiniowego Zobacz więcej

Ziemia, którą zostawimy, jest piękna i bogata - dawała nam wszystko, czego potrzebowalismy; dzięki niej przetrwało tyle pokolen. W jakim stanie zostawicie ją, kiedy przyjdzie wasza kolej? Co zrobicie?

Ziemia, którą zostawimy, jest piękna i bogata - dawała nam wszystko, czego potrzebowalismy; dzięki niej przetrwało tyle pokolen. W jakim sta...

Rozwiń
Jean M. Auel Klan Niedźwiedzia Jaskiniowego Zobacz więcej
Więcej