Dzikość serca

Owa niepozorna, zaledwie 145-stronicowa książeczka zainspirowała Davida Lyncha do nakręcenia filmu o takim samym tytule.

Opowieść jest prosta, dwoje ludzi: Lula Fortune oraz jej wybranek Sailor Ripley postanawiają powrócić do początkowych, romantycznych stadiów swej miłości, jeszcze przed trafieniem Sailora do więzienia (zabójstwo). Razem, białym kabrioletem wyruszają w wyprawę po Stanach, w poszukiwaniu dawnego uczucia, a także uciekając przed demonami przeszłości, jak i teraźniejszości. Czekają ich przygody, a także ostateczny rozrachunek na końcowych kartach powieści. Czy Sailor i Lula, często nazywani współczesnymi Romeo i Julią, zdołają ocalić więź i uczucie, które ich łączy...?

Od strony językowej mamy tutaj historię opowiedzianą do bólu prosto, bez żadnych ozdobników językowych, ale być może to właśnie decyduje o jej uniwersalnym przekazie.

Słów kilka teraz o filmie. Postaram się być obiektywna, bowiem miłuję Lyncha bardzo. Moim zdaniem film doskonale ilustruje naszą problematykę, a jego sekwencje zostają o wiele bardziej rozbudowane niż w książce. Jak dla mnie, bajka. I to uhonorowana Złotą Palmą w Cannes.

Wnioski: na książkę warto się skusić z tego względu, że Lynch postanowił ją wziąć pod swoje reżyserskie skrzydła. Można ją przeczytać też ot, tak sobie, ale nie poparta filmem wywołuje dość mętne wrażenie. Zdecydowanie to film jest esencją całej historii.

Ocena: 6,5/10.

Recenzja ukazała się w 2011 r. na moim blogu:
https://www.photoblog.pl/poczytelnia/90563154/38.html

Owa niepozorna, zaledwie 145-stronicowa książeczka zainspirowała Davida Lyncha do nakręcenia filmu o takim samym tytule.

Opowieść jest prosta, dwoje ludzi: Lula Fortune oraz jej wybranek Sailor Ripley postanawiają powrócić do początkowych, romantycznych stadiów swej miłości, jeszcze przed trafieniem Sailora do więzienia (zabójstwo). Razem, białym kabrioletem wyruszają w...

Film jest jednym z moich najbardziej ulubionych. Zobaczyłem audiobooka i oczywistym było, że przesłucham. I niepotrzebnie. "Dzikość serca" to kolejne potwierdzenie jak z nijakiej książki można zrobić film wybitny. Nie wiem jak odebrałbym tę książkę bez znajomości filmu, ale to blady cień arcydzieła Lyncha. Fabularnie wszystko się zgadza (niemniej w filmie różne wątki są o wiele bogatsze i bardziej harmonijnie skonstruowane),są jakieś elementy, drobiazgi, sceny ale brak temu wszystkiemu głębi, wielowymiarowości. Konstrukcja utworu - fabuła, postacie, narracja - składa się w sensowną opowieść z przekazem, ale jest to prosto ciosane z ascetycznym obrazem i wyrazem.

Książa niewarta lektury, zwłaszcza jeśli znacie film, to dystans kilku klas jakości.

Wysłuchałem w takiej sobie interpretacji Anny Próchniak.
4/10

Film jest jednym z moich najbardziej ulubionych. Zobaczyłem audiobooka i oczywistym było, że przesłucham. I niepotrzebnie. "Dzikość serca" to kolejne potwierdzenie jak z nijakiej książki można zrobić film wybitny. Nie wiem jak odebrałbym tę książkę bez znajomości filmu, ale to blady cień arcydzieła Lyncha. Fabularnie wszystko się zgadza (niemniej w filmie różne wątki są o...

Sięgnęłam z ciekawości. Ciekawość została zaspokojona a treść wzbudziła podziw. Głównie dla reżysera Davida Lyncha, twórcy świetnego, według mnie filmu, na podstawie tej niepozornej powieści. Niekończące się rozmowy Luli i Sailora, podczas brawurowej podróży do Kalifornii a zarazem ucieczki przed najętym przez matkę dziewczyny "zbirem" , pełne są oczywistości, niedopowiedzeń i ciekawych puent. Roztkliwia naiwna szczerość Luli I lekko protekcjonalny, czuły ton Sailora. Jednak pomimo całej sympatii dla nich, nie dostrzegłabym jej potencjału. David Lynch dostrzegł i dzięki mu za to.

Sięgnęłam z ciekawości. Ciekawość została zaspokojona a treść wzbudziła podziw. Głównie dla reżysera Davida Lyncha, twórcy świetnego, według mnie filmu, na podstawie tej niepozornej powieści. Niekończące się rozmowy Luli i Sailora, podczas brawurowej podróży do Kalifornii a zarazem ucieczki przed najętym przez matkę dziewczyny "zbirem" , pełne są oczywistości,...

Książka dobra.Film kultowy. I tyle.

Książka dobra.Film kultowy. I tyle.

Fajna! Ksiazka jałowa napisana tylko przez dialogi ale np pojawia sie tutaj Marcel Proust co jest niezłym zartem :)))

Najlepsze kuzyn Dell ten od czarnych rękawiczek ktory pojechał na plaze gdzies na Florydzie i tam zamieszkał bo mu sie spodobała.

Ksiazka mniej szalona niz film i troche inna co jest zaletą.

Love me do treat me like a fool but love me.

Fajna! Ksiazka jałowa napisana tylko przez dialogi ale np pojawia sie tutaj Marcel Proust co jest niezłym zartem :)))

Najlepsze kuzyn Dell ten od czarnych rękawiczek ktory pojechał na plaze gdzies na Florydzie i tam zamieszkał bo mu sie spodobała.

Ksiazka mniej szalona niz film i troche inna co jest zaletą.

Love me do treat me like a fool but love me.

Dobra książka, zwłaszcza, jeśli ktoś lubi zgrabnie rozpisane dialogi. Przegadane, krótkie rozdziały, które pozwalają poznać dobrze bohaterów, ale nie do końca polubić. Całość czyta się błyskawicznie, jednak sama akcja nie zainspirowałaby mnie do nakręcenia filmu. Całe szczęście, Hollywood myśli inaczej, a z tej dość przeciętnej powieści stworzono naprawdę dobry film.

Dobra książka, zwłaszcza, jeśli ktoś lubi zgrabnie rozpisane dialogi. Przegadane, krótkie rozdziały, które pozwalają poznać dobrze bohaterów, ale nie do końca polubić. Całość czyta się błyskawicznie, jednak sama akcja nie zainspirowałaby mnie do nakręcenia filmu. Całe szczęście, Hollywood myśli inaczej, a z tej dość przeciętnej powieści stworzono naprawdę dobry film.

Po pierwsze, książkę zobaczyłam na dworcu PKS, gdzie zachęcają do wymiany. Bierzesz za darmo, przynosisz w zamian inną. Rewelacja. Wprawdzie nie miałam nic ze sobą, ale jak odniosę tę, to dołożę coś nowszego, bo jednak nie było na czym oka zawiesić. Choć nie do końca, bo jednak "Dzikość serca" znalazłam.
Po drugie, skusiła mnie, bo wiele lat temu oglądałam film Davida Lyncha. Na szczęście pamiętałam z niego tylko poszczególne sceny. Dzięki ci pamięci za twoją ulotność.
Po trzecie, jednak książka i film to wierzcie mi, tylko podobne historie i fajnie, bo po czwarte, książkę czyta się z niedowierzaniem, że to ta sama opowieść. To historia o dwojgu zbuntowanych, młodych ludziach, o Ripleyu, którego bardzo polubiłam i o Lulu, która mnie mega irytowała. Obydwoje mają cel i choć wspólnie wyruszają w podróż, mamy wrażenie, że jednak się rozmijają. Gonią ich inne demony przeszłości i dla jednego i drugiego wolność oznacza niekoniecznie to samo. Próbują ją odnaleźć w seksie, ucieczce, w rozmowach. Czy osiągną cel?
Po piąte, wiedziałam, że zdrobnienie Orzeszek znałam, tylko nie pamiętałam, gdzie je słyszałam .... I bingo, Orzeszkiem nazywana jest przez Ripleyu Luli.I to jest cudowne.
Mocna to książka pod względem opowiedzianej historii, języka i drogi, po której nas prowadzi, budząc brutalnie z amerykańskiego snu.
"Jak mawiał mój dziadek, nikt nie miał wyłączności na smutek".
"I wiesz, Marietto, wydaje mi się, że jedynymi rzeczami, które naprawdę interesują ludzi, są pieniądze i odchudzanie".
"Czasami, kochany, wydaje mi się, że to była najlepsza noc w moim życiu. Naprawdę...
-Jeżeli dobrze pamiętam, nic szczególnego nie robiliśmy. Po prostu to zamawialiśmy. To wszystko.
-Rozmowa to czasami bardzo dużo. Bywa, że nic nie jest się w stanie jej zastąpić. Wierzę w nią, choć tak rzadko dostrzega się jej wartość "

Po pierwsze, książkę zobaczyłam na dworcu PKS, gdzie zachęcają do wymiany. Bierzesz za darmo, przynosisz w zamian inną. Rewelacja. Wprawdzie nie miałam nic ze sobą, ale jak odniosę tę, to dołożę coś nowszego, bo jednak nie było na czym oka zawiesić. Choć nie do końca, bo jednak "Dzikość serca" znalazłam.
Po drugie, skusiła mnie, bo wiele lat temu oglądałam film Davida...

Książka o niczym. Nie rozumiem jak ktoś mógł przeczytać tę książkę i stwierdzić, że to na tyle dobra historia, że należy nakręcić o niej film. Filmu nie oglądałam i jestem go bardzo ciekawa. Słyszałam że jest bardzo dobry, ale po lekturze tej książki trudno mi w to uwierzyć.

Książka o niczym. Nie rozumiem jak ktoś mógł przeczytać tę książkę i stwierdzić, że to na tyle dobra historia, że należy nakręcić o niej film. Filmu nie oglądałam i jestem go bardzo ciekawa. Słyszałam że jest bardzo dobry, ale po lekturze tej książki trudno mi w to uwierzyć.

Sięgnęłam po tę książkę z powodu filmu - bo chociaż oglądałam go już dość dawno temu, pamiętam pozytywne wrażenie, jakie na mnie zrobił. Świetne postaci wykreowane przez Nicolasa Cage'a i Laurę Dern. Buntowniczy klimat i wiszącą w powietrzu tragedią. Dlatego po książce spodziewałam się sporo - bo w końcu książka zwykle jest jeszcze lepsza, niż film...

Ale nie w tym przypadku. Historia, opowiedziana w powieści, nie ujęła mnie niczym. Dosłownie. Nie ma w niej zupełnie nic z klimatu, który znajdzie się w filmie Lyncha. Lula wydaje się strasznie infantylna, w jej zachowaniu nie odczuwa się zbyt wielu emocji. W ogóle wszystkie postaci aż się proszą o jakiś głębszy rys psychologiczny. Bez tego są strasznie dwuwymiarowe, puste. A przez to cała opowieść traci zupełnie swoją siłę wyrazu.

Gdybym nie znała filmu, po przeczytaniu samej książki miałabym pewnie jeszcze gorsze zdanie. Szkoda, naprawdę duże rozczarowanie.

Sięgnęłam po tę książkę z powodu filmu - bo chociaż oglądałam go już dość dawno temu, pamiętam pozytywne wrażenie, jakie na mnie zrobił. Świetne postaci wykreowane przez Nicolasa Cage'a i Laurę Dern. Buntowniczy klimat i wiszącą w powietrzu tragedią. Dlatego po książce spodziewałam się sporo - bo w końcu książka zwykle jest jeszcze lepsza, niż film...

Ale nie w tym...

7,5/10

7,5/10