Na zgliszczach

Antologia opowiadan postapo czy post katastroficzny (tj. w mniejszej skali niż od razu powszechna apokalipsa) dziejacych sie na terenach dawnej Polski, napisanych przez mlodych zdolnych polskich autorów i autorki fantastyki. Calosc dostepna darmo na stronie wydawcy, którym są Fantazmaty.

Opowiadanie otwierające zbiór czyli Drzewa życia autorstwa Pauli Wanarskiej robi ogromne wrazenie przedstawieniem Polski 80 lat po katastrofie ekologicznej gdy zazielenianie miast wymknęło sie z pod kontroli. Pisane super obrazowym językiem i prezentujace ciekawe sposoby wykorzystania w fabule warunków wykreowanego swiata budzi ochotę i nadzieję na wiecej opowiesci w tym świecie. Luźne skojarzenie to Zatruty kielich autorstwa Benneta czyli nagradzana powieść. Rownie biegle i pomysłowo wykorzystywane właściwości rozrastajacych sie roslin. Rownie wysoką jakość 9/10.

Bezimienne duszę, Aleksander Killman.
Wow, ależ to było dobre opowiadanie. Klimat z Lovercrafta w realiach komunistycznej Polski roku 1954 na Górnym Śląsku. Pomysł na opowiadanie znakomity, znakomicie napisane a do tego z zasugerowaną niejako w treści ścieżką dzwiekową w postaci III Symfonii Henryka Góreckiego przy dźwiękach której i przy dobrym winie udaje sie rozwiązać jezyk starego księdza na temat katastrofy z przed ponad 60 lat. Włączyłem tą Symfonie na sluchawkach podczas lektury i to combo faktycznie zrobiło robotę. Chętnie poczytałabym wiecej opowiadan Autora lub jakąś powieść w podobnym stylu. 10/10

Człowiek z maszyny, Barbara Zambrzycka. Super opowiadanie z bardzo ciekawym, nieszablonowym stylem pisania i prowadzenia narracji, czytalo sie od poczatku do konca z zapartym tchem podziwiajac perfekcyjne dostosowanie przyjetej formy do tresci opowiadania: Łódź jako miasto industrialne, zmechanizowane. Ale tak naprawdę industrialne. Ze zrobotowanymi, zmechanizowanymi mieszkańcami = maszynami. Łódź jako prawdziwe miasto przyszłości. Ostatnie miasto ktore stawia opór najezdzcom by nie powiedziec daje im łupania, gdyż wraze wojska nie mogą sie równać z siłą zmechanizowanych roboto mieszkańców. W ogóle ludzie mają tam przechlapane. Ci Łodzianie obawiaja sie tylko ... rzek. Woda dla maszyn nie dobra wszak jest...
Na wjeździe tabliczka "Uwaga! Miasto Łódź!" a dalej jest jak cytując klasyka: "w Mieście Łodzi gdzie nawet bieganie psom szkodzi".
Pytanie ile jest tu faktycznego contentu fantastycznego, wszak umiejscowienie akcji w Łodzi jest nieprzypadkowe. A Łódź wiadomo... różne historie sie słyszało. Któż może zaręczyć że tam tak nie jest... 9/10

Kurort Makabra, Barbara Zosiuk. Dobrze sie czyta tą opowiesc o końcu świata dla pozostawionych po powtórnym przyjsciu. To historią obozowa z aniołami i smokami. Połączenie tak nie związanych ze soba konceptów budzi zainteresowanie. Nie wiem czy to juz wszystko co Autorka napisała w tych realiach ale zakończenie zdaje sie sugerować że to nie koniec ale byc moze początek innej, większej opowiesci. Gdyby tak bylo, zachecony tym opowiadaniem siegnalbym po kontynuację. 7/10

Antologia opowiadan postapo czy post katastroficzny (tj. w mniejszej skali niż od razu powszechna apokalipsa) dziejacych sie na terenach dawnej Polski, napisanych przez mlodych zdolnych polskich autorów i autorki fantastyki. Calosc dostepna darmo na stronie wydawcy, którym są Fantazmaty.

Opowiadanie otwierające zbiór czyli Drzewa życia autorstwa Pauli Wanarskiej robi...

Bardzo dobry zbiór opowiadań. Niby nie ma tam jakichś rewolucyjnych pomysłów ale opowiadania ciekawe. Polecam.

Bardzo dobry zbiór opowiadań. Niby nie ma tam jakichś rewolucyjnych pomysłów ale opowiadania ciekawe. Polecam.

Pierwsze opowiadanie "Drzewa życia" zrobil na mnie największe wrażenie. To powinna być książka.

Pierwsze opowiadanie "Drzewa życia" zrobil na mnie największe wrażenie. To powinna być książka.

Bardzo ciekawy zbiór opowiadań od fantazmatów. Najmniej do gustu (jeśli chodzi o sposób prowadzenia narracji i styl pisania) przypadł mi "Człowiek z maszyny".

"Muzeum XX wieku" miało bardzo zabawne wtrącenia autorki i przez to najbardziej zapadło mi w pamięć. Cała reszta opowiadań była na podobnym, dobrym poziomie.

Zbiór warty polecenia :)

Bardzo ciekawy zbiór opowiadań od fantazmatów. Najmniej do gustu (jeśli chodzi o sposób prowadzenia narracji i styl pisania) przypadł mi "Człowiek z maszyny".

"Muzeum XX wieku" miało bardzo zabawne wtrącenia autorki i przez to najbardziej zapadło mi w pamięć. Cała reszta opowiadań była na podobnym, dobrym poziomie.

Zbiór warty polecenia :)

Polecono mi Fantazmaty na subreddicie dotyczącym książek i to był strzał w dziesiątkę!
Te opowiadania czytało się naprawdę świetnie, wyrwały mnie z kryzysu czytelniczego, od niemal każdego z nich nie mogłam się oderwać. W przypadku części żałowałam nawet, że nie mogę przeczytać dłuższej książki z tego uniwersum.
Przyznam również że nie jestem fanatykiem opowiadań, zawsze niektóre mnie interesują bardziej, inne mniej i finalnie muszę się trochę przymuszać do czytania. Tutaj wszystkie opowiadania były bardzo pomysłowe, nietypowe i na wysokim poziomie

Polecono mi Fantazmaty na subreddicie dotyczącym książek i to był strzał w dziesiątkę!
Te opowiadania czytało się naprawdę świetnie, wyrwały mnie z kryzysu czytelniczego, od niemal każdego z nich nie mogłam się oderwać. W przypadku części żałowałam nawet, że nie mogę przeczytać dłuższej książki z tego uniwersum.
Przyznam również że nie jestem fanatykiem opowiadań, zawsze...

Muszę powiedzieć, że Wydawnictwo Fantazmaty naprawdę mnie zaskoczyło. Antologia postapokaliptycznych opowiadań pod tytułem „Na zgliszczach” to prawdziwa perełka. W tym zbiorze znajduje się siedem opowiadań, które przenoszą nas w tereny Polski po apokalipsie. Razem z bohaterami odwiedzamy zniszczoną Warszawę, przemysłową i zmechanizowaną Łódź, opuszczony Gdańsk oraz Zalesie koło Zamościa. Choć liczba opowiadań może nie jest oszałamiająca, to ich jakość z pewnością robi wrażenie. Każde z opowiadań wciąga od pierwszej strony, a po zakończeniu niektórych z nich miałem ochotę sięgnąć po pełnowymiarową powieść. W mojej opinii, najlepszym z nich jest „Drzewo życia” autorstwa Pauli Wanarskiej. Opowiadanie to zabiera nas do Gdańska, który został opanowany przez rozrastające się zmutowane drzewa, a bohaterka próbuje dowiedzieć się, dlaczego tak się stało. Autorka świetnie przedstawia obraz odciętego od świata społeczeństwa, co dodaje historii głębi i realizmu. Kolejne opowiadanie, które szczególnie zapadło mi w pamięć, to „Bezimienne Dusze” Aleksandra Killmana. Razem z bohaterem próbujemy odkryć, co wydarzyło się w latach powojennych w niewielkiej miejscowości na Górnym Śląsku. Klimat opowiadania przypomina trochę twórczość Lovecrafta, a przedstawiona historia jest naprawdę znakomita. „Człowiek z maszyny” Barbary Zambrzyckiej to opowiadanie, które pokazuje, jak mogłaby wyglądać zmechanizowana Łódź, gdyby zamieszkiwały ją maszyny lub raczej cyborgi. Pozostałe cztery opowiadania również są warte uwagi, oferując różnorodne elementy katastroficzne – od braku wody, przez świat w wirtualnej rzeczywistości, aż po samotnika obserwującego małą ludzką społeczność.
Czytałem te opowiadania z zapartym tchem i z pełnym przekonaniem polecam je każdemu miłośnikowi klimatów postapokaliptycznych. „Na zgliszczach” to antologia, która nie tylko zaspokoi, ale wręcz rozbudzi apetyt na więcej takich historii.

Muszę powiedzieć, że Wydawnictwo Fantazmaty naprawdę mnie zaskoczyło. Antologia postapokaliptycznych opowiadań pod tytułem „Na zgliszczach” to prawdziwa perełka. W tym zbiorze znajduje się siedem opowiadań, które przenoszą nas w tereny Polski po apokalipsie. Razem z bohaterami odwiedzamy zniszczoną Warszawę, przemysłową i zmechanizowaną Łódź, opuszczony Gdańsk oraz Zalesie...