Kolejny tom książki , po przeczytaniu pierwszego ,,Beskid bez kitu. Zima’’.
Większy format, oprawa twarda.
Prześliczna książka i to nie jest stereotypowy przewodnik po Beskidach. Tu toczy się historia , a nawet dwie. Lektura podzielona jest na dwie części.
Część pierwsza.
Spotykamy się po latach z niektórymi bohaterami z tomu zimowego. Wtedy to Tekla była małą dziewczynką i córką batiuszki z cerkwi. Dziś już jest starszą kobietą, a nawet przyszywaną babcią.
Jest rok 1960.
Akcja toczy się w PGR-rze w Beskidzie Niskim. Główną bohaterką zaś jest tym razem Tereska, zwana Terką przez babcię Teklę. Terka opiekuje się samotną kobietą, dowozi jej żywność rowerem hen przez góry , doliny, hale ,pastwiska do starej łemkowskiej osady. Z samej wioski niewiele już pozostało. Zabita deskami cerkiew, stary bezużyteczny budyneczek szkolny, przy tym wszystkim sama jak palec , nie całkiem sprawna ze starości babcia Tekla.
Dziewczynka cieszy się ,że zbliża się koniec roku szkolnego i na całe wakacje przeniesie się do babci.
Terka kocha przyrodę, naturę, środowisko, w którym żyje, zwierzęta, zarówno te gospodarskie jak i dzikie. Wiele frajdy sprawia jej obserwacja ptaków oraz zwierząt leśnych. Zachwyca się jeleniami jak i wilkami. Zakłada swój punkt obserwacyjny w lesie na świerku, żeby mogła podpatrywać przyrodę.
W tej części przedstawiono rzetelnie czasy komunistyczne, życie w PGR-rze, etnografię, przyrodę, zwierzęta, naturę, krajobrazy, zwyczaje ludowe, legendy i zabobony, przesądy, religię.
Autorka wspaniale zaznaczyła jakie to były wtedy czasy. Nie miała racji bytu jak teraz demokracja i nikt nie mógł sobie wybierać przynależności czy jest katolikiem, prawosławnym czy ateistą /tak w skrócie, nie wymieniając wszystkich religii/.
Komuniści nie zamierzali ustępować Kościołowi miejsca na polu światopoglądowym i rozpoczęli ofensywę ateistyczną .
Dlatego pani Strzelecka świetnie to ujęła w jednym wątku,że można było wierzyć po cichu, nie afiszując się i nie przyznając się do tego.
Ale nigdy nie narzucała swoich ideologii. Skądinąd wiem od mojej babci i mamy ,że partyjni komuniści chrzcili swoje dzieci potajemnie na działkach. Takie to były czasy.
Druga część książeczki , to już czasy nasze współczesne.
Pewna mama wraz z córeczką Nelą przyjeżdża na wyprawę do Beskidu Niskiego i urządza na jego łąkach obozowisko .Pokazuje jak rozbić namiot, zrobić lodówkę w potoku, rozpalić ognisko. Wraz z chodzeniem po terenie przeżywają różne przygody. Mama robi geologiczny wykład córce, odnośnie powstania gór. Uczy dziecko rozpoznawać rośliny jadalne, lecznicze, trujące i te będące wskaźnikami pogody.
Bardzo podobała mi się wzmianka o przyrodniku i lekarzu Paracelsusie, który powiedział kiedyś ,że wszystko jest trucizną i nic nie jest trucizną, to zależy tylko od dawki.
Jedząc jeden miligram muchomora, człowiek nie zatruje się, ale jak zje tonę czekolady to zatruje się na amen.
W całej książce zawarte są piękne kolorowe tablice z roślinami, ptakami, zwierzętami, tropami zwierząt, gadami i płazami, pracami polowymi, łemkowskimi zabytkami, gwiazdozbiorem, akcesoriami obserwatora przyrodnika, ekwipunkiem turysty górskiego, a nawet wyposażeniem szkolnym Terki – obowiązkowo elementarz Falskiego , z czasów PRL-u.
Jeszcze raz podkreślam, że to jest piękna, mądra, rzetelna, prawdziwa książka, zawierająca wiele ciekawostek przyrodniczych i krajoznawczych.
Lektura dla rodziców i dzieci.
Polecam i to obydwie książeczki pani Marii Strzeleckiej , tę o zimie także.
I do zobaczenia na szlaku beskidzkim całego naszego portalu ,,Lubimy czytać’’ wraz z naszymi dzieciakami!
Witaj przygodo!
Szukamy ofert...
OPINIE i DYSKUSJE o książce Wielka Księga Prawdziwych Tropicieli
Nawet przyjemna lektura doprawiona ładnymi zdjęciami, wiele cennych wskazówek. Autor adresuje książkę do młodszych czytelników, co niepotrzebnie często podkreśla. Większość rozdziałów tyczy się konkretnych lokacji, np parków narodowych, a to, moim zdaniem, nie zachęca do spontanicznego wyjścia w teren zaraz po odłożeniu książki.
Nawet przyjemna lektura doprawiona ładnymi zdjęciami, wiele cennych wskazówek. Autor adresuje książkę do młodszych czytelników, co niepotrzebnie często podkreśla. Większość rozdziałów tyczy się konkretnych lokacji, np parków narodowych, a to, moim zdaniem, nie zachęca do spontanicznego wyjścia w teren zaraz po odłożeniu książki.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toNie jestem obiektywna, bo fascynuję się przyrodą i prawie wszystkie tego typu książki mi się podobają, ale niektóre bardziej.
Ta bardziej.
To nie tylko opowieści z obserwacji autora, ale też praktyczny poradnik. Dużo miejsca poświęcone zwierzętom w miastach i blisko miast, jeśli ktoś się akurat nie wybiera w Bieszczady albo do Puszczy.
Trochę nie rozumiem, czemu autor sugeruje, że muszę poprosić rodziców, żeby pomagali mi opalać butelkę zapalniczką :D, no ale cóż, człowiek się całe życie dowiaduje nowych rzeczy, nawet po 30.
Nie jestem obiektywna, bo fascynuję się przyrodą i prawie wszystkie tego typu książki mi się podobają, ale niektóre bardziej.
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toTa bardziej.
To nie tylko opowieści z obserwacji autora, ale też praktyczny poradnik. Dużo miejsca poświęcone zwierzętom w miastach i blisko miast, jeśli ktoś się akurat nie wybiera w Bieszczady albo do Puszczy.
Trochę nie rozumiem, czemu autor...
Książka lepsza niż mi się wstępnie wydawało. Może nie jest to pisarsko najwybitniejsze dzieło, ale jest sporo ciekawostek o naszej, rodzimej przyrodzie. Każdy rozdział jest o innych zwierzakach, ale jest tam także garść surwiwalowych informacji. Autor trochę za bardzo to wszystko pomieszał. Nie wiadomo do kogo adresowana jest książka. Myślałem, że jest uniwersalna, ale Wajrak co chwila zwraca nam uwagę, że np. przy rozpalaniu ogniska lub obserwowaniu większych zwierząt powinniśmy być pod opieką rodziców
Książka lepsza niż mi się wstępnie wydawało. Może nie jest to pisarsko najwybitniejsze dzieło, ale jest sporo ciekawostek o naszej, rodzimej przyrodzie. Każdy rozdział jest o innych zwierzakach, ale jest tam także garść surwiwalowych informacji. Autor trochę za bardzo to wszystko pomieszał. Nie wiadomo do kogo adresowana jest książka. Myślałem, że jest uniwersalna, ale...
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toCzy wiecie, że pisklęta dudka stosują taki sam system obrony jak skunks lub tchórz? A czy macie świadomość, że rodzice dzięcioła trójpalczastego kują dla siebie drugą dziuplę, żeby się nie gnieździć z młodymi w ścisku i niewygodzie? Tego typu ciekawostki można tu znaleźć na co drugiej stronie. Oprócz tego jest trochę dobrych rad. Niektóre zupełnie oczywiste, a inne całkiem przydatne. Mam wrażenie, że książka mogłaby być tak mniej więcej o jedną trzecią krótsza, gdyby wyrzucić te zdania, w których autora poniosło gadulstwo. I to takie z gatunku tych nie wnoszących nic sensownego do treści. Czyta się dość przyjemnie, lecz młody słuchacz jakoś się nie wciągnął. Może zbyt wiele informacji technicznych typu waga, wzrost, ilość potomków, a może nie trafiłyśmy na właściwy moment. Kompendium wiedzy, dla tych którzy chcieliby ją wzbogacić, zwłaszcza w kwestii przyrody. I to nawet tej, o której wydawałoby się, że wiemy naprawdę dużo, jak na przykład chomik, jeż czy bocian. Polecam.
Czy wiecie, że pisklęta dudka stosują taki sam system obrony jak skunks lub tchórz? A czy macie świadomość, że rodzice dzięcioła trójpalczastego kują dla siebie drugą dziuplę, żeby się nie gnieździć z młodymi w ścisku i niewygodzie? Tego typu ciekawostki można tu znaleźć na co drugiej stronie. Oprócz tego jest trochę dobrych rad. Niektóre zupełnie oczywiste, a inne całkiem...
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toPiękne w słowie, treści i szacie graficznej.
Piękne w słowie, treści i szacie graficznej.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toOdkąd pamiętam biologia stanowiła zawsze moją piętę achillesową, z drugiej strony słyszałem wiele dobrego o Adamie Wajraku, więc postanowiłem sięgnąć po jego „Wielką Księgę Prawdziwych Tropicieli.” Co mogę powiedzieć po jej skończeniu? Na pewno Autor to wielki pasjonat przyrody, który posiada ogromną wiedzę w tej dziedzinie i co więcej potrafi tę wiedzę w bardzo przystępny sposób przekazać. Ale po kolei. Książka omawia zwierzęta jakie występują w Polsce i jest podzielona na cztery części: wiosnę, lato, jesień i zimę. Możemy się więc przekonać, że bycie tropicielem to zajęcie na cały rok i tak naprawdę nie ma znaczenia czy obiektem naszych badań będzie puszcza, góry, morze czy miasto. We wszystkich tych lokalizacjach i o każdej porze roku występują zwierzaki, które mogą zaciekawić i dostarczyć bardzo bogatej wiedzy. Jeśli jest się wytrawnym tropicielem jak pan Adam to nic nie ujdzie jego uwagi i nawet zwykła obserwacja jest dla niego ze wszech miar owocna. Ponadto jeśli chce się obserwować zwierzęta i to również te rzadkie, wcale nie trzeba jechać do Puszczy Amazońskiej a wystarczy porozglądać się po naszych własnych okolicach zamieszkania. To bardzo budujące. Czego możemy dowiedzieć się z WKPT? Np. Jakie jadowite węże występują w Polsce? Jak wytropić łasicę? Jak zachować się w sytuacji spotkania z niedźwiedziem? Co to jest pluszcz a co to jest pluskolec? Które zwierzęta w Polsce potrafią zmieniać barwę? Itp. Książka oprócz ciekawostek oferuje również wspaniałe fotografie, które unaoczniają nam opisywane zwierzęta. Ze swej strony polecam, bo nasza fauna jest rzeczywiście bardzo różnorodna i bogata i zasługuje na takie książki jak ta. Osiem gwiazdek (rewelacyjna).
Odkąd pamiętam biologia stanowiła zawsze moją piętę achillesową, z drugiej strony słyszałem wiele dobrego o Adamie Wajraku, więc postanowiłem sięgnąć po jego „Wielką Księgę Prawdziwych Tropicieli.” Co mogę powiedzieć po jej skończeniu? Na pewno Autor to wielki pasjonat przyrody, który posiada ogromną wiedzę w tej dziedzinie i co więcej potrafi tę wiedzę w bardzo przystępny...
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toTo po prostu zbiór wszystkich ksiąg tropicieli, tyle że ładniej wydanych (tamte wersje były zabawne, graficzne, bardziej dla dzieci). Tutaj plusem niewątpliwym są kolorowe zdjęcia. Jeśli lubicie Adama Wajraka, to jest to pozycja obowiązkowa na waszej półce🦎🦡🐦🦇
To po prostu zbiór wszystkich ksiąg tropicieli, tyle że ładniej wydanych (tamte wersje były zabawne, graficzne, bardziej dla dzieci). Tutaj plusem niewątpliwym są kolorowe zdjęcia. Jeśli lubicie Adama Wajraka, to jest to pozycja obowiązkowa na waszej półce🦎🦡🐦🦇
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo tozdecydowanie polecam. moje dzieciaki zakochały się w tych opowieściach, a ja sama również wiele się dowiedziałam. książka podzielona jest na pory roku, zawiera ładne fotografie, autor w sympatyczny sposób wprowadza nas do świata przyrody
zdecydowanie polecam. moje dzieciaki zakochały się w tych opowieściach, a ja sama również wiele się dowiedziałam. książka podzielona jest na pory roku, zawiera ładne fotografie, autor w sympatyczny sposób wprowadza nas do świata przyrody
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toFenomenalna książka, aż dziwne ze nie jest szkolna lekturą! Pan Adam opowiada o polskiej przyrodzie tak ciekawie, że nie sposób się oderwać. Przekazano tutaj ogrom wiedzy na temat zaierzat i roslin, ktore nas otaczją. Co ważne, jest to opisane w sposob niezwykle ciekawy i przystępny. Jakby encyklopedia polskiej flory i fauny, ale napisana tak ze czlowiek nie ziewa. Jest mnostwo anegdot, historii z życia wzietych i zwrotow do czytelnika, tak że lektura jest naprawdę fascynującą podróżą. Żałuję, że dopiero teraz przeczytałam tą książkę! Po lekturze "wielkiej księgi prawdziwych tropicieli" dopiero mam jakie takie pojęcie o otaczającej nas przyrodzie. Polecam każdemu, nie tylko dzieciom !
Fenomenalna książka, aż dziwne ze nie jest szkolna lekturą! Pan Adam opowiada o polskiej przyrodzie tak ciekawie, że nie sposób się oderwać. Przekazano tutaj ogrom wiedzy na temat zaierzat i roslin, ktore nas otaczją. Co ważne, jest to opisane w sposob niezwykle ciekawy i przystępny. Jakby encyklopedia polskiej flory i fauny, ale napisana tak ze czlowiek nie ziewa. Jest...
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo to" Wielka księga" została stworzona po to aby zaktualizować, ciągle zmieniające się, informacje przyrodnicze, przedstawione w 2011 i 2012 w "przewodnikach prawdziwych tropicieli. Księga została podzielona na cztery pory roku. W każdej zostały opisane zwierzęta z różnych zakątków Polski. Oprócz bardzo rzetelnych danych na temat zwierząt można znaleźć tu wiele wspaniałych ciekawostek np.: " czy łoś może zjeść cały las", jak się dobrze ukryć w lesie, " jak ratować młode ptaki" i naprawdę wiele, wiele więcej.
Książka jest tak ogromna, i posiada tak wielki zbiór informacji, że wieczorami czytamy o tych zwierzętach, których u nas nie spotkamy. W ciągu dnia, chodząc na spacery, szukamy w książce zwierząt, które występują na naszych terenach. Czasem udaje się je podczas wędrówek spotkać. Jest to świetna zabawa, ale i nauka dla dzieci i nie tylko😍
" Wielka księga" została stworzona po to aby zaktualizować, ciągle zmieniające się, informacje przyrodnicze, przedstawione w 2011 i 2012 w "przewodnikach prawdziwych tropicieli. Księga została podzielona na cztery pory roku. W każdej zostały opisane zwierzęta z różnych zakątków Polski. Oprócz bardzo rzetelnych danych na temat zwierząt można znaleźć tu wiele wspaniałych...
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo to