Annie Leibovitz. Portrety 2005–2016

Amerykańska fotografka, portrecistka, wielokrotnie nagradzana najbardziej prestiżowymi nagrodami dla fotografów, między innymi przez ASME na miano Fotografa Roku, otrzymała nagrody International Center of Photography, a także Nagrodę Grammy, Kelly i Clio. W 1970 roku, Leibovitz złożyła podanie o pracę w nowym czasopiśmie rockowym „Rolling Stone”. Wydawca pisma Jann Wenner, na którym młoda fotograf zrobiła wielkie wrażenie swoim portfolio, zaproponował jej stanowisko głównego fotografa. W 1973 awansowała na stanowisko dyrektora fotograficznego i sprawowała tę funkcję do 1983 roku. Od roku 1983, pracowała dla „Vanity Fair” jako niezależny fotograf. W tym samym roku odbyła się jej pierwsza wystawa zdjęć, jak również wydała swoją pierwszą książkę. W latach 80. jej zdjęcia zaczęły się pojawiać w wielu znanych amerykańskich gazetach jak między innymi Time, Newsweek, New York Times, Life oraz europejskich: Paris Match, London Independent Magazine, Stern. Wśród fotografowanych przez Leibovitz osób znalazły się między innymi takie gwiazdy jak John Lennon i Yoko Ono, Michael Jackson, William S. Burroughs, Andy Warhol, Whoopi Goldberg, Meryl Streep. Robiła też zdjęcia dokumentalne, np. z Sarajewa. Przygotowywała kalendarz Pirelli na rok 2000. W 1986 roku była oficjalnym fotografem Mistrzostw Świata w Piłce Nożnej, a w 1996 – Igrzysk Olimpijskich w Atlancie. W latach osiemdziesiątych poznała swoją życiową partnerkę, pisarkę Susan Sontag, z którą była związana aż do jej śmierci w 2004 roku. W 1999 roku wydała wraz z nią książkę „Women”.