Ślady prowadzą w noc

"Ślady prowadzą w noc" Janusza Fabera to dobry, klasyczny kryminał z czasów PRL-u osadzony w latach 60-tych.
Do pensjonatu "Rosiczka" przyjeżdża doktor Jan Filip Mięta. Niestety zamiast rozkoszować się urokami okolicy i ostatnie dni sierpnia spędzić beztrosko na spacerach oraz rozmowach przy kawie, doktor zostaje wplątany w niezwykle nieprzyjemną, niezręczną sytuacje. Trzeciego dnia pobytu Mięty w pensjonacie, w jednym z pokojów zostaje zamordowana piękna kobieta, Maria Bojarska. Tak się składa, że doktor jest jedną z ostatnich osób, która miała kontakt z ofiarą. Sprawa, której podjął się pan Mięta komplikuje się coraz bardziej.
Książka ma pozytywny nastrój i zgrabną narrację. A główny bohater da się lubić. Doceniam autora za sprawnie prowadzoną intrygę oraz brak propagandy. Świetnie napisany kryminał w stylu retro. Polecam Fanom tego gatunku, a zwłaszcza fanom polskiej klasyki.

"Ślady prowadzą w noc" Janusza Fabera to dobry, klasyczny kryminał z czasów PRL-u osadzony w latach 60-tych.
Do pensjonatu "Rosiczka" przyjeżdża doktor Jan Filip Mięta. Niestety zamiast rozkoszować się urokami okolicy i ostatnie dni sierpnia spędzić beztrosko na spacerach oraz rozmowach przy kawie, doktor zostaje wplątany w niezwykle nieprzyjemną, niezręczną sytuacje....

Słaba.

Słaba.

Doktor Mięta przybywa do pensjonatu „Rosiczka”. Spotyka swego dawnego słuchacza z kursu oficerów milicji. Kapitan KGMO Benedykt Sylwester jest na urlopie w sąsiednim pensjonacie. Gdy w „Rosiczce” zostaje zamordowana piękna Maria Bojarska – Mięta jest w kręgu podejrzanych. Ponieważ kapitan został odwołany służbowo do Warszawy, Mięta prowadzi śledztwo na własną rękę. Chce zdemaskować zbrodniarza, by oczyścić się z podejrzeń. Okazuje się, że Bojarska miała fałszywe dokumenty. Z nikim się nie zaprzyjaźniła – a poszukiwała jakiegoś grobu z czasów II wojny. Mięta rusza tym śladem ... To jedna z części serii "Najciekawsze kryminały PRL", która przenosi do lat 60tych ubiegłego wieku. Ciekawie jest się zanurzyć w ówczesnym klimacie.

Doktor Mięta przybywa do pensjonatu „Rosiczka”. Spotyka swego dawnego słuchacza z kursu oficerów milicji. Kapitan KGMO Benedykt Sylwester jest na urlopie w sąsiednim pensjonacie. Gdy w „Rosiczce” zostaje zamordowana piękna Maria Bojarska – Mięta jest w kręgu podejrzanych. Ponieważ kapitan został odwołany służbowo do Warszawy, Mięta prowadzi śledztwo na własną rękę. Chce...

Janusz Faber w Ślady prowadzą w noc serwuje czytelnikom klasyczny kryminał milicyjny z lat 60., w którym śledztwo rozgrywa się w atmosferze powojennej Polski, pełnej tajemniczych wczasowiczów, podejrzanych przypadków i ludzi ukrywających swoją przeszłość.

Głównym bohaterem jest doktor Filip Mięta, który, zmęczony zgiełkiem miasta, wybiera się na spontaniczny urlop do nieznanej miejscowości – Karłowa. Trafia do ponurego pensjonatu Rosiczka, którego nazwa budzi niepokojące skojarzenia. Z pozoru sielankowy wypoczynek szybko nabiera mroczniejszego wymiaru, gdy wśród gości pojawia się Maria Bojarska – tajemnicza, rudowłosa kobieta o zbyt idealnej urodzie. Jej pojawienie się nie umyka uwadze kapitana Benedykta Sylwestra, przyjaciela Mięty z Wydziału Śledczego, który również spędza w Karłowie urlop.

Gdy Bojarska zostaje znaleziona martwa w swoim pokoju z nożem wbitym w plecy, rozpoczyna się śledztwo, w którym Mięta nieoczekiwanie staje się podejrzanym. Nie pamięta, co działo się tamtej nocy, ale odkrywa, że jego marokańska fajka pozostała w pokoju ofiary. W pensjonacie nikt nie jest tym, za kogo się podaje – wśród wczasowiczów są ludzie o niejasnej przeszłości, a niektóre ich relacje wydają się bardziej napięte, niż można by przypuszczać.

Wśród podejrzanych znajdują się:

Maurycy Zych – tajemniczy inżynier o surowym wyrazie twarzy, którego pocące się skronie zdradzają, że Bojarska mogła mieć na niego wpływ.
Krystyna Nieborowska – jego młoda towarzyszka, obdarzona hipnotyzującą urodą, obserwująca wydarzenia z niemal drapieżnym spokojem.
Malarz Robert Czuraj – mąż kierowniczki pensjonatu, którego spojrzenie skrywa ironiczny, zły błysk triumfu.
Albert Matuszczyk i jego żona Joanna – małżeństwo, które niemal nigdy ze sobą nie rozmawia, ale wydaje się mieć wspólny sekret.
Stara pani Moll – niechętna do rozmów, lecz w oczach sprzątaczki Skwarczyńskiej to właśnie ona wydaje się winna.
Gdy Mięta zaczyna własne śledztwo, zauważa, że ktoś usilnie próbuje mu przeszkodzić. Nocna napaść, dziwne wspomnienia i brakujące fragmenty nocy sprawiają, że bohater zostaje wciągnięty w grę, w której musi znaleźć mordercę, zanim to on zostanie oskarżony.

Janusz Faber w Ślady prowadzą w noc serwuje czytelnikom klasyczny kryminał milicyjny z lat 60., w którym śledztwo rozgrywa się w atmosferze powojennej Polski, pełnej tajemniczych wczasowiczów, podejrzanych przypadków i ludzi ukrywających swoją przeszłość.

Głównym bohaterem jest doktor Filip Mięta, który, zmęczony zgiełkiem miasta, wybiera się na spontaniczny urlop do...

Świetna !
Warto przeczytać

Świetna !
Warto przeczytać

Ciekawy kryminał, osadzony w latach sześćdziesiątych ubiegłego stulecia. Tajemnicza zbrodnia, odwołania do historii, ciekawe śledztwo i logiczne zakończenie. Polecam!

Ciekawy kryminał, osadzony w latach sześćdziesiątych ubiegłego stulecia. Tajemnicza zbrodnia, odwołania do historii, ciekawe śledztwo i logiczne zakończenie. Polecam!

Lata 60-te ubiegłego wieku. Na zakończenie sezonu turystycznego Doktor Filip Mięta przyjeżdża na wypoczynek do Pensjonatu Różyczka. Trzeciego dnia pobytu wieczorem krążąc po pensjonacie trafia przypadkowo do pokoju Marioli Bojarskiej, którą zastaje zamordowaną we własnym łóżku. Wychodząc z jej pokoju zostaje ogłuszony i po odzyskaniu przytomności sam nie wie czy to co się mu przydarzyło było snem czy prawdą. Następnego dnia w Pensjonacie sprzątaczka odkrywa zwłoki Bojarskiej, a Filip Mięta nie noże znaleźć swojej fajki.

Lata 60-te ubiegłego wieku. Na zakończenie sezonu turystycznego Doktor Filip Mięta przyjeżdża na wypoczynek do Pensjonatu Różyczka. Trzeciego dnia pobytu wieczorem krążąc po pensjonacie trafia przypadkowo do pokoju Marioli Bojarskiej, którą zastaje zamordowaną we własnym łóżku. Wychodząc z jej pokoju zostaje ogłuszony i po odzyskaniu przytomności sam nie wie czy to co się...

Podobałaby mi się duuuuużo bardziej, gdyby nie nieustanne odmienianie słów "doktor Mięta" we wszystkich możliwych przypadkach - no, może wołacz został pominięty ... jakby ten doktor nie miał imienia, a użycie samego nazwiska czy tytułu dezorientowało czytelnika ....

Podobałaby mi się duuuuużo bardziej, gdyby nie nieustanne odmienianie słów "doktor Mięta" we wszystkich możliwych przypadkach - no, może wołacz został pominięty ... jakby ten doktor nie miał imienia, a użycie samego nazwiska czy tytułu dezorientowało czytelnika ....

„Doktor Mięta pierwszy wstał od stołu. Wychodząc po raz ostatni obrzucił spojrzeniem jadalnię. Ośmioro ludzi. Osiem zagadek. Czy intuicja podpowie mu, kto jest mordercą?”. (Str. 25).

Lata 60. Mała, turystyczna mieścina na Pomorzu. Koniec sezonu. Prawie pusty, nastrojowy pensjonat i... morderstwo. „Ślady prowadzą w noc” to klasyczny kryminał, gdzie mamy niewielką grupę ludzi i z niej musimy wytypować mordercę. Powód, dlaczego główny bohater postanawia zostać detektywem, nie jest naciągany. Tak samo, jak ramy czasowe, które są mu narzucone odgórnie. Krótka, treściwa, dobrze przemyślana i wprawiająca w pozytywny nastrój powieść detektywistyczna. Aż mnie dziwi, że dopiero teraz ktoś zdecydował się na jej wydanie w formie książkowej.

„Doktor Mięta pierwszy wstał od stołu. Wychodząc po raz ostatni obrzucił spojrzeniem jadalnię. Ośmioro ludzi. Osiem zagadek. Czy intuicja podpowie mu, kto jest mordercą?”. (Str. 25).

Lata 60. Mała, turystyczna mieścina na Pomorzu. Koniec sezonu. Prawie pusty, nastrojowy pensjonat i... morderstwo. „Ślady prowadzą w noc” to klasyczny kryminał, gdzie mamy niewielką grupę...

Rewelacyjny kryminał. W ogóle nieznany autor, świetna książka. Nigdy nie była wydana książkowo w PRL, tylko jako gazetowiec.

Rewelacyjny kryminał. W ogóle nieznany autor, świetna książka. Nigdy nie była wydana książkowo w PRL, tylko jako gazetowiec.