Sekretna Polska. Przewodnik nieoczywisty

Na okładce tej książki znajduje się następująca informacja : "Szczere i zabawne spojrzenie na Finów oraz na to , co czyni ich Finami". I dokładnie taka jest ta książka : w sposób bardzo zabawny prezentuje często przejaskrawione stereotypu kojarzone z mieszkańcami Finlandii. Ale takie było własnie założenie tej króciutkiej książeczki. Pozostaje mi jedynie życzyć wszystkim tym, którzy zdecydują się na lekturę tej części Przewodnika ksenofoba dobrej zabawy :)

Jeżeli szukacie niebanalnego przewodnika po NY, takiego który nie zanudzi i nie przytłoczy nadmiarem informacji, a do tego będzie skierowany specjalnie do kobiet, to dobrze trafiliście. Aneta Radziejowska przedstawia NYC nie tylko swoimi oczami, ale również oczami swoich znajomych należących do różnych narodowości oraz grup etnicznych (czyt. "Kobieta, która lubi wpaść to tu, to tam czy "Kobieta w ścisku Chinatown"). W przewodniku nie zabrakło też polskich smaczków i to nie tylko w rozdziale poświęconym dzielnicy Greenpoint. "I love Nowy Jork" czytało się szybciutko i może zabrakło mi jedynie większej ilości "instagramowych" miejsc, przedstawionych tutaj w nieznacznej liczbie cztery. Tak czy inaczej to miła lektura nawet dla tych, którzy nie wybierają się w najbliższym czasie do Wielkiego Jabłka - miasta wielu warstw i kontrastów.

Polecam wszystkim zakochanym we Włoszech. Nie jest to przewodnik, raczej pięknie opowiedziana historia. Są tam ciekawostki, których nie zajdziesz w przewodnikach i zabawne sytuacje, które przydarzyły się autorce. Każda strona to zastrzyk dobrej energii i ciekawe spostrzeżenie, przeplecione z krótką historią miejsca. Świetnie napisana, lekkim piórem. Mam nadzieję, że kiedyś pojawią się kolejne pozycje.

Napisana przez mieszkającego we Włoszech Anglika naprawdę zabawna książeczka o Włochach. Wbrew tytułowi wolna od ksenofobii. Wydaje mi się, że Martin Solly kocha Włochów za to samo, co ja -" za wrodzoną potrzebę piękna i płynącą z tego dumę". Tak mi tego brakuje za oknem...

Pisany bardzo łatwym i przyjaznym językiem. Styl tekstu przypomina artykuły spotykane w gazetach, co jest dużym plusem, ponieważ szukanie informacji jest dzięki temu, przyjemne i wciągające. Nawet nie ciekawe rzeczy szybko się wchłaniają :) Sama uczyłam się z tej książki do nie jednego konkursu i szczerze polecam wszystkim pasjonatom Wrocławia i nie tylko. Niestety książka nie jest już drukowana, także szukajcie tylko w bibliotekach.

Pierwsza część książki super - ciekawy poradnik jak przygotować się do chodzenia po górach z dzieckiem. Co zabrać, jak dziecko nosić czy jak zmotywować. Natomiast druga część książki, czyli propozycje wycieczek... Cóż, świetny poradnik dla tych co po górach chodzą niewiele lub zaczynają. Ale osoby doświadczone nie znajdą tu nic odkrywczego. Opisy raz fajne, zawierają jakieś ciekawostki, inne to dwa zdania w których nie ma nic interesującego. Podane są czasy przejścia wg mapy oraz przebieg trasy i jego stopień trudności. Zabrakło mi szerszych informacji odnośnie schronisk - choćby takich drobiazgów jak, czy w schronisku jest krzesełko do karmienia, ogólnodostępna kuchnia turystyczna czy przewijak albo kącik dla dziecka.

To był moj ulubiony przewodnik gdy był aktualny. Gdyby ukazał się w edycji z gwarantowaną świeżością wskazówek woziłabym go w aucie jako podręczny zbiór przypominajek i skojarzeń z punktami na mapie. Ale czas robi swoje. Niemniej to najstarsza książka turystyczna o Islandii której się nie pozbyłam, mimo, ze dziś już dla mnie nierealna do praktycznego korzystania.

Czytając ten "Przewodnik" momentami miałam wrażenie, że autorka czerpie wiedzę o Polsce z PRL-owskich filmów. Część informacji, zwłaszcza dotyczących polskiej wsi, jest dawno nieaktualna. Mimo to książeczkę tę, jak każdą z tej serii, czytało mi się szybko i przyjemnie. Jeśli podejść do niej z odpowiednim przymrużeniem oka, może stanowić ciekawe spojrzenie z zewnątrz na nasze narodowe dziwactwa i przywary.

Znaleziona przeze mnie na półce w jednym ze schronisk w Wetlinie, przeczytana praktycznie ciągiem w deszczowy dzień. Dodała ona sporo mistycyzmu samotnym wędrówkom w kolejnych dniach. Zawiera sporo wspomnień autora, dużo ciekawostek o worku bieszczadzkim, ale ukazuje też burzliwą historię tych terenów. Obowiązkowa pozycja dla każdego fana Naleśników Gigantów, smażonych rydzów na maśle, oraz najciemniejszego nieba w Polsce :)

Bardzo ciekawie napisany przewodnik po Sztokholmie, Może właściwie bardziej jest to reportaż niż przewodnik, bo autor stara się pokazać Sztokholm oczami Larssona. Nie jestem wielbicielem Larssona, chociaż przeczytałam jego Trylogię, ale przewodnik bardzo mnie zaciekawił. Larsson jest swego rodzaju fenomenem. Nie każdy przecież autor zdobywa taką sławę i popularność jak Larsson. Nie każdy też tak dokładnie rozpisuje swoje opowieści na autentycznych budynkach i ulicach miasta, w którym mieszka. Mała książeczka, format pocket, dużo ładnych, kolorowych zdjęć i ciekawej treści do przeczytania, nawet jeśli nie ma się w planie zwiedzanie miasta.

Przewodnik po Pałacu Kultury i socrealistycznej Warszawie. Dokładnie opisana historia powstania „Pekinu”, detale architektoniczne, instytucje kultury i komercyjne znajdujące się w molochu. Można go nie lubić, ale imponuje rozmachem i starannością wykończenia a dla turystów jest najbardziej charakterystycznym budynkiem w Warszawie. Dobrze, że pomysł zburzenia Pałacu upadł i został on wpisany do rejestru zabytków. Zwłaszcza, że najprawdopodobniej nie odtworzono by przedwojennej zabudowy tego miejsca, tylko naćkano by kolejnych szklano- stalowych wysokościowców. Ja, jak większość warszawiaków mam związane z Pałacem wspomnienia z dzieciństwa i młodości: najpierw teatr „Lalka”, potem Dramatyczny i Studio, kina, muzea, basen, koncerty zespołów rockowych w Sali Kongresowej... Jazda windą na ostatnie piętro i podziwianie panoramy Warszawy były frajdą dla mnie a potem dla moich dzieci i wnuczki. A w parku pod pałacem były co roku w maju organizowane targi książki ( w latach 70- tych nazywały się Dni Oświaty Książki i Prasy),gdzie można było, po odstaniu w gigantycznej kolejce upolować książki niedostępne w księgarniach. Były to jedyne targi książki na jakie w życiu chodziłam. W spacerowniku omówione są też inne najbardziej charakterystyczne socrealistyczne budowle Warszawy. Zdałam sobie sprawę, że jednej z nich- Ministerstwa Rolnictwa na Wspólnej z imponującą kolumnadą w ogóle nie znam! Pora się wybrać na spacer szlakiem socrealistycznej stolicy. W obliczu współczesnej, chaotycznej zabudowy mojego miasta socrealizm jawi się jako klasyczny, modernistyczny i przyjazny styl, kojący oko i umysł. W zburzonym śródmieściu Warszawy budynki te pełnią rolę zabytków i porządkują przestrzeń. I mam nadzieję, że nie będą burzone, żeby dać miejsce kolejnym komercyjnym potworkom.

Fantastyczna ksiazka i przewodnik po NYC. Pani Magda opisuje miejsca w tak znakomity sposob ze czytajac ma sie wrazenie bycia na miejscu. Mozna to pozniej zweryfikowac na miejscu. Bardzo polecam te pozycje kazdemu kto wybiera i planuje podoroz do NYC. Polecam!

W góry? Kochasz polskie góry i uwielbiasz po nich wędrować? A może wspinasz się już na tysięczniki? Zjadłaś zęby na wspinaniu po Alpach, Andach i Pirenejach? A może chciałabyś spróbować nowych aktywności, takich jak jazda rowerem po górach, biegi górskie czy jazda na nartach? Może nawet nigdy nie byłaś w górach i jest to twoje marzenie? Niezależnie od tego, które z tych pytań opisuje twoją sytuację, to i tak możesz sięgnąć po książkę Natalii Tomasiak, pt. „Babskie góry. Kobiecy sposób na trekking, bieganie, skitury oraz rower”. Opublikowana nakładem Wydawnictwa Helion książka, to swego rodzaju poradnik, który zawiera treści adresowane do różnych użytkowników, zarówno do tych „zaprawionych w bojach”, jak i do tych, którzy swoją przygodę z górami dopiero zaczynają. Szeroki zakres tematyczny, obejmujący podstawowe wskazówki dla tych, którzy w góry wybierają się po raz pierwszy na spacer, jak i teksty dotyczące tak poważnych kwestii, jak lawin, jak i innych zagrożeń, które trzeba wziąć pod uwagę sprawia, że to książka uniwersalna, która – być może – w przyszłości uratuje komuś zdrowie lub życie. Z uwagi na tak szeroką rozpiętość tematów warto, aby każdy z czytelników wykorzystał ją w sposób dla siebie optymalny, niekoniecznie czytając dokładnie wszystkie rozdziały, ale wybierając te, szczególnie dla nas interesujące. Dzięki książce nie tylko przekonamy się, że góry są dla kobiet, ale poznamy kobiety, które przetarły górskie szlaki, takie jak Wanda Rutkiewicz czy Anna Czerwińska. Zrozumiemy także, czym jest ta magia gór i co tak naprawdę sprawia, że chcemy przemierzać górskie szlaki, że same góry potrafią nas odmienić, odmienić nasze życie. Poznamy ponadto rodzaje górskich aktywności, które wykraczają daleko poza turystykę pieszą, także te o ekstremalnym charakterze. W kolejnych rozdziałach dowiemy się, w jakie ciuchy z przeznaczeniem na górskie aktywności warto inwestować – wszak mają one służyć nam długie lata. Autorka radzi, aby wybierać te droższe produkty, ale tym samym dobrej jakości. Poznamy podstawowe pojęcia związane z odzieżą outdoorową, dowiemy się, jakie warstwy odzieży powinnyśmy mieć na sobie, Tomasiak dzieli się z nami ponadto wskazówkami dotyczącymi odzieży. Omawia też rodzaje materiałów stosowanych w odzieży outdoorowej oraz doradza, czym powinnyśmy uzupełnić naszą garderobę. Zagłębimy się również w świat butów – autorka wyróżnia kilka rodzajów obuwia przydatnego w trakcie górskich aktywności, doradza nam także, na jakie górskie gadżety warto postawić oraz pomaga poruszać się w świecie termosów i kubków termicznych, kuchenek do gotowania oraz butelek i naczyń na wodę. Dokładnie analizuje również temat śpiworów i namiotów, zwracając uwagę na ich rodzaje, materiały, z których zostały wykonane i oznaczenia, krótko charakteryzuje również zegarki sportowe / outdoorowe, porusza również szczególnie istotną (zwłaszcza dla kobiet) kwestię higieny osobistej, zdradzając m.in. kilka pomysłów na prysznic w najbardziej ekstremalnych warunkach. Dowiemy się ponadto nieco o pogodzie w górach, a szczególnie o spodziewanych zjawiskach w określonych porach roku. Sporo miejsca Tomasiak poświęciła kwestii bezpieczeństwa, a także umiejętnościom niezbędnym w górach. To zaledwie kilkanaście ze wszystkich poruszonych przez autorkę tematów, które sprawiają, że w książce „Babskie góry”, każdy znajdzie coś dla siebie. Zrozumiały nawet dla laika język książki czyni ją niezwykle użyteczną i pozbawia kompleksów tych, którzy jeszcze nie potrafią się poruszać w gąszczu takich nazw, jak wiązania turowe, membrana czy primaloft bądź pertex. Co więcej, lektura tego poradnika inspiruje i sprawia, że nawet jeśli dotychczas nie myśleliśmy o górach inaczej, niż w kontekście wędrówek po nich czy biwaków, to mimowolnie zaczynamy planować zakup nart, czy też – jak w moim przypadku – interesować się biegami górskimi.

Przewodnik rozpoczyna się od części praktycznej, która została podzielona na trzy podrozdziały dotyczące: letniej turystyki pieszej, turystyki rowerowej oraz narciarskiej. Zawierają one, jak sama nazwa wskazuje, praktyczne wskazówki dotyczące ekwipunku, które powinniśmy mieć wyruszając w trasę, ubioru, a także zagrożeń które mogą nas spotkać na szlaku. Kolejny rozdział obejmuje wiedzę krajoznawczą, z podziałem na trzy pasma górskie: Karpaty, Sudety i Góry Świętokrzyskie. Z tej części dowiemy się także ciekawostek związanych z powstaniem tytułowego zestawienia najwyższych polskich szczytów. Obecnie należy do niego 28 szczytów. Pojawiły się jednak niejasności więc zgodnie z uszczegółowionym podziałem fizyczno-geograficznym Polski, różniącym się od powszechnego podziału Jerzego Kondrackiego (temat znany nam ze studiów :P),być może będzie konieczne poszerzenie listy do aż 40 najwyższych szczytów :) Najobszerniejszym rozdziałem przewodnika są oczywiście trasy górskich wędrówek. Schemat, zgodnie z którym zostały przedstawione oraz szata graficzna są typowe dla wszystkich przewodników z tej serii. Mamy więc zarówno skrócony jak i dokładny opis trasy, podane kolejne ważne punkty podczas jej pokonywania, kilometraż i czas, określenie stopnia trudności oraz garść praktycznych informacji dotyczących dojazdów, schronisk itp. Całość wzbogacona została o mapy, piękne fotografie, profile wysokości obszarów oraz miejsce na przybijanie pieczątek ze szczytów.

Książka, którą chce się wziąć do ręki. Żeby czytać i oglądać w domu i żeby wziąć na wycieczkę po dzielnicy. Wielokrotnie widziane obiekty zyskują nie zawsze kojarzone nazwy i kontekst historyczny. Piękny album, wysmakowany, w formie i treści. Oprócz krótkiej historii Żoliborza jest mapka z numerkami, odsyłającymi do 61 rysunków obiektów architektonicznych z opisami. Wille , domy wielorodzinne, pomniki itp. W postaci czystej, czyli bez samochodów, drzew, słupów. Do tego równoległy tekst angielski, indeks, a przede wszystkim piękna grafika, kolorystyka i papier, w niewielkim, zgrabnym formacie. Centrum Architektury wydało całą serię takich atlasów. Zakupiłam już MOK (Mokotów) i SAS (Saska Kępa) dla przyjaciół. Nie żebym nie miała zastrzeżeń, czasami czegoś mi brak w opisie budowli, można mieć zastrzeżenia do doboru obiektów. Ale to już szczegóły. Gorąco polecam.

Nie oparłem się pokusie i w trakcie wizyty w browarze sięgnąłem po "Miedzianka. Przewodnik po mieście, którego nie ma. Przewodnik emocjonalny". W ten sposób zostałem po raz kolejny oprowadzony po tym "mieście", czemu w cudzysłowie? Przyjedźcie zobaczyć rynek, poznacie odpowiedź. Koniec zatem jest już początkiem i gdybym mógł, wziął bym ze sobą jakiś hamak, namiot, albo po prostu cokolwiek dzięki czemu dałoby się spędzić noc w tym miejscu i oczekiwałbym na to wszystko co nocą oferuje Miedzianka. Sam przewodnik zaś, krzyczy do nas swoją formą. Treść też dobrze się czytało... Nie przedłużam, idźcie zwiedzać. Zacznijcie od @browar_miedzianka bo to właśnie tu można dostać przewodnik, który sprawi, że przygoda będzie dopełniona (i tak, czytajcie go podczas spaceru!). Może kolejna moja wizyta w tym miejscu zapoczątkuje nowym projektem? Kto wie.

Niewielkiego fizycznego formatu (18x18 cm) książka-album-przewodnik opisuje na ponad 500 stronicach zabytki Florencji, każda strona niesie ze sobą fotografię, rysunek czy szkic. Nie jest to jednak stricte przewodnik turystyczny (nie ma tu opcji wybierz trasę i idź, nie dowiesz się nic o systemie komunikacyjnym miasta czy atrakcjach współczesnego świata). Jest to kompendium wiedzy o zabytkach w kontekście historii miasta. Mimo, że wydane w końcu XX w. poziom edycji nie odbiega od spotykanego w latach 20. XXI w. Świetna pozycja dla planujących samodzielne zwiedzanie miasta.