Czarodziejski statek cz.1

Piękna opowieść, żywi bohaterowie, oryginalny, unikatowy świat, który da się poczuć. Fantasy takie, jakim powinno być.

Piękna opowieść, żywi bohaterowie, oryginalny, unikatowy świat, który da się poczuć. Fantasy takie, jakim powinno być.

Daaamn, to jest tak napisane, że kompletnie się wkręciłam w historię. Chcę wiedzieć co dalej będzie się działo z bohaterami i statkami i o co chodzi z wężami. Tło polityczne i wszystkie tajemnice, które jeszcze nie zostały wyjaśnione też mega interesujące. Ale najlepiej są tu stworzone postacie. W większości wielowymiarowe, stawiane wobec wyzwań, w których obliczu uświadamiają sobie różne rzeczy o samych sobie. Jutro cisnę do biblio po drugi tom!

P.S. Zdelegalizować rozpieszczone dwunastoletnie dziewczynki. Empatia empatią, ale Malta wyczerpała moje pokłady cierpliwości, nawet jeśli jest tylko nic nie rozumiejącym dzieckiem.

Daaamn, to jest tak napisane, że kompletnie się wkręciłam w historię. Chcę wiedzieć co dalej będzie się działo z bohaterami i statkami i o co chodzi z wężami. Tło polityczne i wszystkie tajemnice, które jeszcze nie zostały wyjaśnione też mega interesujące. Ale najlepiej są tu stworzone postacie. W większości wielowymiarowe, stawiane wobec wyzwań, w których obliczu...

Chciałabym móc dać tej książce wyższą ocenę, ale niestety to rozpoczęcie serii było nieco rozczarowujące. Brakuje mi tutaj tego, za co pokochałam cykl o Bastardzie. Przywiązanie się do bohaterów i zainteresowanie się ich losami zajęło mi ponad połowę książki. Być może to kwestia narracji z wielu punktów widzenia, ale wyjaśnienie motywacji działań postaci też zajęło dużo czasu, a na niektóre nadal czekam. Ale w końcu to dopiero pierwsza z dwóch części pierwszego tomu.

Na plus (chyba?) unikatowa koncepcja żywostatków, chociaż czekam aż poznamy zasady działania tej magii. Rozumiem zarzut niektórych do autorki o "torturowanie" swoich bohaterów, ale się z nim nie zgadzam. Owszem, mało tutaj szczęśliwych momentów, ale fabuła jest dobrze poprowadzona, a ciągi nieszczęśliwych zdarzeń są jak najbardziej wiarygodne.

Siódmą gwiazdkę daję z wiary w to, że dalej będzie tylko lepiej, a przeciętny początek wynikał z konieczności zapoznania czytelnika z wieloma nowymi bohaterami.

Chciałabym móc dać tej książce wyższą ocenę, ale niestety to rozpoczęcie serii było nieco rozczarowujące. Brakuje mi tutaj tego, za co pokochałam cykl o Bastardzie. Przywiązanie się do bohaterów i zainteresowanie się ich losami zajęło mi ponad połowę książki. Być może to kwestia narracji z wielu punktów widzenia, ale wyjaśnienie motywacji działań postaci też zajęło dużo...

Na pewno lepiej się czyta niż cykl o Bastardzie, jest dynamiczna akcja i wielu bohaterów, za którymi można podążać. Ale - Robin Hobb znów pogrąża czytelnika w oceanie smutku i tragedii. Nie ma tu śladu uśmiechu, o poczuciu humoru nie mówiąc. Postać Malty skojarzyła mi się z początkami Sansy Stark, obie są równie irytujące. Na razie robię sobie przerwę przed "Szalonym statkiem", bo chwilowo mam dość tych nieszczęść, ale wrócę.

Na pewno lepiej się czyta niż cykl o Bastardzie, jest dynamiczna akcja i wielu bohaterów, za którymi można podążać. Ale - Robin Hobb znów pogrąża czytelnika w oceanie smutku i tragedii. Nie ma tu śladu uśmiechu, o poczuciu humoru nie mówiąc. Postać Malty skojarzyła mi się z początkami Sansy Stark, obie są równie irytujące. Na razie robię sobie przerwę przed "Szalonym...

Mam stare wydanie z 1999, w którym wielkość czcionki utrudniła czytanie. Tylko przez to dość dużo czasu spędziłam z książką. Jednak to nie wada! Ja jestem fanką Robin Hobb, przeczytałam obie trylogie: o Skrytobójcy i o Błaźnie. Jestem zakochana. Seria o Żywostatkach jest niedostępna nigdzie, więc trochę zajęło mi kompletowanie jej. Każdy tom mam z innego wydania, ale mam! Pierwsza część to zachwyt. Początkowo poznajemy kilku bohaterów w środku ich życia, oddanych swoim zajęciom. Ekspozycja dzieje się naturalnie, wszystko jest dość klarowne. Im dalej w fabułę, tym ciekawiej. Domyślam się, co może spotkać Vivacię w kolejnych częściach i jeżeli się nie mylę, będzie mi ogromnie smutno! Mam pewne domysły co do losów Paragona, bardzo liczę, że się one spełnią. Nawet przy samym końcu tomu poznajemy kolejne smaczki i tajemnice, których wyjaśnienia nie mogę się doczekać. Szczególnie intryguje mnie poznanie wszystkiego o Deszczowych Ostępach. Czy to właśnie stamtąd pochodzą Żywostatki?


Autorka potrafi mnie ogromnie zaangażować, ale ponieważ to ostatnia trylogia dostępna w Polsce (chyba?),będę chciała się nią delektować i nie pędzić z zakończeniem czytania.

Mam stare wydanie z 1999, w którym wielkość czcionki utrudniła czytanie. Tylko przez to dość dużo czasu spędziłam z książką. Jednak to nie wada! Ja jestem fanką Robin Hobb, przeczytałam obie trylogie: o Skrytobójcy i o Błaźnie. Jestem zakochana. Seria o Żywostatkach jest niedostępna nigdzie, więc trochę zajęło mi kompletowanie jej. Każdy tom mam z innego wydania, ale mam!...

Robin Hobb nie zawodzi, jestem zaangażowana w losy każdego z bohaterów i nie mam uczucia zawodu, gdy narracja zmienia perspektywę. Nie mogę doczekać się sięgnięcia po 2 część pierwszego tomu :)

9/10

Robin Hobb nie zawodzi, jestem zaangażowana w losy każdego z bohaterów i nie mam uczucia zawodu, gdy narracja zmienia perspektywę. Nie mogę doczekać się sięgnięcia po 2 część pierwszego tomu :)

9/10

Każdy tom w polskiej edycji podzielony jest na 2 części, ale każda z części jest obfita. Akcja toczy się po Skrytobójcy, ale powiązana jest z nim bardzo luźno, więc do wielu osób zapewne trafi, tak jak do mnie, już po Złotoskórym, idealnie przed 3 trylogią o Bastardzie. Poszukujący kolejnych opowieści z ich świata powinni chętnie sięgnąć po Żywostatki, ale na pewno można je czytać jako samodzielną powieść. Znajomość poprzednich trylogii nie jest konieczna. Prowadzona z 3 osoby narracja śledzi losy mnóstwa postaci, a uniwersum jest bardzo rozległe. Tytułowe statki to piękny koncept, a autorka potwierdza, że jej wyobraźnia nie ma sobie równych.

Każdy tom w polskiej edycji podzielony jest na 2 części, ale każda z części jest obfita. Akcja toczy się po Skrytobójcy, ale powiązana jest z nim bardzo luźno, więc do wielu osób zapewne trafi, tak jak do mnie, już po Złotoskórym, idealnie przed 3 trylogią o Bastardzie. Poszukujący kolejnych opowieści z ich świata powinni chętnie sięgnąć po Żywostatki, ale na pewno można je...

Bardzo dobrze napisana książka, bohaterowie są ukazani realistycznie, pełni wad i fantazji. Nie rozumiem jedynie podziału książki na dwie części. Nie jestem też do końca przekonana odnośnie tłumaczenia dużej części nazw własnych (Malta-Słodka, Kennit-Bystry, Brashen-Arogant itp.)

Bardzo dobrze napisana książka, bohaterowie są ukazani realistycznie, pełni wad i fantazji. Nie rozumiem jedynie podziału książki na dwie części. Nie jestem też do końca przekonana odnośnie tłumaczenia dużej części nazw własnych (Malta-Słodka, Kennit-Bystry, Brashen-Arogant itp.)

Ależ to fascynująca historia. Wciągnęła mnie kompletnie.

Ależ to fascynująca historia. Wciągnęła mnie kompletnie.

Świetne fantasy z ciekawymi postaciami i interesującym światem przedstawionym. Bardzo ciekawy koncept magii, odpowiedni poziom zachowanej tajemnicy, głębokie emocjonalnie postaci. Napisane jest lekko, barwnie. Świetna książka!

Świetne fantasy z ciekawymi postaciami i interesującym światem przedstawionym. Bardzo ciekawy koncept magii, odpowiedni poziom zachowanej tajemnicy, głębokie emocjonalnie postaci. Napisane jest lekko, barwnie. Świetna książka!