Trouble on Paradise: an ExForce novella

troche slabsza czesc ale lektor nadrabia!

troche slabsza czesc ale lektor nadrabia!

Bez Skipiego jest trochę smutno jednak dla fanów serii na pewno pozycja jest wartościowa. Lektor Wojtek Masiak niezmiennie zaskakuje (śpiewa)

Bez Skipiego jest trochę smutno jednak dla fanów serii na pewno pozycja jest wartościowa. Lektor Wojtek Masiak niezmiennie zaskakuje (śpiewa)

Osobiście książka bardzo przypadało mi do gustu. Super spojrzenie z innej perspektywy na to co się dzieje na Paradiss. Przyjemnie było poczytać książkę i odpocząć od skippyego. Z chęcią widziałbym taki przerywnik "połówkowy" po każdej głównej części. Dla fanów pozycja obowiązkowa

Osobiście książka bardzo przypadało mi do gustu. Super spojrzenie z innej perspektywy na to co się dzieje na Paradiss. Przyjemnie było poczytać książkę i odpocząć od skippyego. Z chęcią widziałbym taki przerywnik "połówkowy" po każdej głównej części. Dla fanów pozycja obowiązkowa

Plus za brak Skippy'ego, niestety autor specjalnie wprowadza nowe postacie, żeby ktoś prezentował podobnie okropny typ humoru. Więcej walk i strategii, mniej czczej gadaniny, co sprawia, że to chyba moja ulubiona książka w serii, jak na razie

Plus za brak Skippy'ego, niestety autor specjalnie wprowadza nowe postacie, żeby ktoś prezentował podobnie okropny typ humoru. Więcej walk i strategii, mniej czczej gadaniny, co sprawia, że to chyba moja ulubiona książka w serii, jak na razie

Przyjemne czytadło, którego akcja dzieje się w uniwersum stworzonym przez autora. Tym razem bohaterami tej opowieści nie są znani nam z głównej serii członkowie „Latającego Holendra”, tylko ludzie na planecie „chomików”. „Chomiki” są dość obleśnymi rasistami i ludzie muszą się wykazywać nadzwyczajnymi i wręcz bohaterskimi wyczynami, by ten rasistowski stosunek złagodzić, tym bardziej, że wszystko psują „stróże”, zdrajcy na paseczku innej, bardzo odrażającej rasy „jaszczurów”.
Wszystko opowiedziane ekstremalnie naiwnym językiem, nadającym się do opowiadania podobnych historii niedorozwiniętym intelektualnie Amerykanom.
Jak ktoś chce sobie poczytać dla rozrywki głupotki, to polecam. Ja się przy tym bawię.

Przyjemne czytadło, którego akcja dzieje się w uniwersum stworzonym przez autora. Tym razem bohaterami tej opowieści nie są znani nam z głównej serii członkowie „Latającego Holendra”, tylko ludzie na planecie „chomików”. „Chomiki” są dość obleśnymi rasistami i ludzie muszą się wykazywać nadzwyczajnymi i wręcz bohaterskimi wyczynami, by ten rasistowski stosunek złagodzić,...

Pozycja obowiązkowa, zanim zacznie się czytać tom 6 cyklu "Maverick"

Pozycja obowiązkowa, zanim zacznie się czytać tom 6 cyklu "Maverick"

Jestem pozytywnie zaskoczony tą pozycją. Zwykle sięgając po historie oderwane od głównej serii mam wrażenie, że są nudne i pisane na siłę oraz należy je traktować jedynie w formie ciekawostki. Do tego w tym konkretnym przypadku zostałem pozbawiony głównego motoru napędowego serii, czyli Skippy'ego i Bishopa. Moje zaskoczenie jest tym większe, że pozycję nadal szybko się czyta, jest zabawnie i dużo się dzieje. Dodatkowo rozwijane są postacie poznane we wcześniejszych tomach, które teraz znajdują się w centrum uwagi.
Nie odczuwam jednakże wpływu na główną sagę, ale być może wydarzenia z książki będą skutkowały dopiero później, zwłaszcza, że wątek Stróżów kończy się w ciekawym miejscu. Polecam

Jestem pozytywnie zaskoczony tą pozycją. Zwykle sięgając po historie oderwane od głównej serii mam wrażenie, że są nudne i pisane na siłę oraz należy je traktować jedynie w formie ciekawostki. Do tego w tym konkretnym przypadku zostałem pozbawiony głównego motoru napędowego serii, czyli Skippy'ego i Bishopa. Moje zaskoczenie jest tym większe, że pozycję nadal szybko się...

Błędne koło - sięgam po połówki tomów, prawie nigdy mi się nie podobają, ale mimo to za jakiś czas znowu popełniam ten błąd i sięgam po połówkę tomu. Tutaj trochę nieszablonowo - bo nawet mi się podobała i mimo, że brakuje moich ulubionych bohaterów, to wyszło to dobrze. Ale z drugiej strony właśnie dlatego, że nie ma tu Bishopa i Skippy'ego przez większość czasu jednak się nudziłam i cały czas towarzyszyła mi myśl, że kompletnie nie potrzebuję tego tomu. Był przyjemny, ale w sumie nic poza tym.

Błędne koło - sięgam po połówki tomów, prawie nigdy mi się nie podobają, ale mimo to za jakiś czas znowu popełniam ten błąd i sięgam po połówkę tomu. Tutaj trochę nieszablonowo - bo nawet mi się podobała i mimo, że brakuje moich ulubionych bohaterów, to wyszło to dobrze. Ale z drugiej strony właśnie dlatego, że nie ma tu Bishopa i Skippy'ego przez większość czasu jednak się...

Nie ma Skippy'ego, a i tak spoko. Taki krótki przerywnik. Przyjemny. Nie wiem czemu taki połowiczny tom robić, ale zdecydowanie wolę krótszą formę niż upychanie słów bez treści na siłę. Bardzo przyjemna seria.

Nie ma Skippy'ego, a i tak spoko. Taki krótki przerywnik. Przyjemny. Nie wiem czemu taki połowiczny tom robić, ale zdecydowanie wolę krótszą formę niż upychanie słów bez treści na siłę. Bardzo przyjemna seria.

W przypadku tej pozycji, mamy do czynienia z najkrótszą odsłoną serii, którą niekoniecznie można nazwać pełnoprawną częścią cyklu. Pozycja jest bowiem swoistego rodzaju fabularnym „dodatkiem” ukazującym wydarzenia po zakończeniu tomu trzeciego. Akcja dzieje się na tytułowym Paradise, niedługo po tym, jak dzielna załoga „Latającego Holendra” rozprawiła się z siłami wroga. Kiedy jednym marzy się błogi wypoczynek, inni będą zmuszeni ciężko pracować. Na planecie żołnierze SEONZ borykają się bowiem z masą różnorakich problemów i narastającymi konfliktami. W tym szalejącym zgiełku major Emily Perkins i jej ludzie, otrzymują zadanie związane z tajnym projektem ulokowanym w „Raju”. Szybko okaże się, że będzie to misja, w której nie można odnieść porażki.

W książce tej nie znajdziemy zbyt wiele miejsca poświęconego głównym „gwiazdą” serii, jakimi są Skippy i Joe. Autor tym razem całą uwagę skupia na pewnych dotychczasowych postaciach drugoplanowych, dając im szansę zabłyśnięcia.

Pod względem ogólnej struktury fabuły, tytuł prezentuje się co najmniej dobrze. Historia jest dosyć krótka, ale dzięki temu wciągająca i nastawiona głównie na intensywną akcję. Autor ma więc kolejną okazję udowodnienia, że jest mistrzem, jeśli chodzi o opisywanie scen batalistycznych. Całkiem dobrze wychodzi mu również promowanie „nowych” bohaterów, którzy do tej pory byli zepchnięci na daleki plan. Z jednej strony mamy więc tutaj do czynienia z solidną dawką militarnego sci-fi, która może się spodobać fanom gatunku. Z drugiej jednak pewne odejście od dotychczasowego schematu powieści, niekoniecznie spodoba się wszystkim fanom.

Najbardziej kontrowersyjna wydaje się być decyzja Alansona, aby w tym tomie z marginalizować duet Skippi – Joe. Bowiem to właśnie ta dwójka jest najjaśniejszą stroną serii i mocno wyróżnia ją na tle konkurencji. Dopiero ich brak sprawia, że czytelnik ma okazję zobaczyć, jak są oni ważni dla całego cyklu. Bez głupkowatego kapitana i zrzędliwej kosmicznej sztucznej inteligencji Expeditionary Force staje się jedną z wielu solidnych pozycji sci-fi.

https://popkulturowykociolek.pl/recenzja-ksiazki-klopoty-na-paradise/

W przypadku tej pozycji, mamy do czynienia z najkrótszą odsłoną serii, którą niekoniecznie można nazwać pełnoprawną częścią cyklu. Pozycja jest bowiem swoistego rodzaju fabularnym „dodatkiem” ukazującym wydarzenia po zakończeniu tomu trzeciego. Akcja dzieje się na tytułowym Paradise, niedługo po tym, jak dzielna załoga „Latającego Holendra” rozprawiła się z siłami wroga....