Obfite piersi, pełne biodra. Tom 2

Moje kolejne spotkanie z prozą noblistów - Mo Yan, Nobel 2012.
Zdążyłem się już przyzwyczaić, że z Noblistami nie ma lekko, tym razem trudność wynikała z dużej objętości książki, fabuły, która porusza ciężkimi przeżyciami bohaterów, a także - z postawy dziwnego i niekoniecznie wzbudzającego sympatię protagonisty.

Najogólniej rzecz ujmując - powieść Mo Yana jest swego rodzaju chińskim odpowiednikiem "Stu lat samotności", przy czym elementy zahaczające o realizm magiczny są tu ledwie zauważalnymi dodatkami. Jest to proza dosadna, naturalistyczna, naszpikowana tragicznymi wydarzeniami i ogromną dawką przemocy. Opisuje historię chińskiej prowincji na przestrzeni całego XX wieku, z perspektywy jednej rodziny, której losy budzą wiele sprzecznych uczuć - od współczucia, do bezsilnej złości. Zdecydowaną zaletą powieści jest świetna strona literacka - opisy postaci, wydarzeń i miejsc są wspaniałe. Drugą mocną stroną jest też nieprzewidywalność wydarzeń - Mo Yan potrafi zaskoczyć, nigdy nie wiadomo, co zdarzy się dalej i jak zachowają się bohaterowie. Wadą jest natomiast nadmierne rozwleczenie całej opowieści, która w drugiej połowie zaczyna się jednak coraz bardziej dłużyć.

W ogólnej ocenie - książka godna polecenia, ale należy się przygotować na długą, dość trudną i wyczerpującą emocjonalnie podróż.

(Nobliści #11, 2012)

Moje kolejne spotkanie z prozą noblistów - Mo Yan, Nobel 2012.
Zdążyłem się już przyzwyczaić, że z Noblistami nie ma lekko, tym razem trudność wynikała z dużej objętości książki, fabuły, która porusza ciężkimi przeżyciami bohaterów, a także - z postawy dziwnego i niekoniecznie wzbudzającego sympatię protagonisty.

Najogólniej rzecz ujmując - powieść Mo Yana jest swego...

Przyjemnie się czytało. Polecam.

Przyjemnie się czytało. Polecam.

Nie po drodze mi z Mo Yanem. Pomimo, że uwielbiam realizm magiczny, nie czytałam tej książki ze szczególnym zaciekawieniem. I to nie dlatego, że historie nie były interesujące, ale ze względu na ich mnogość i przeładowanie bohaterami, wojnami, polityką, córkami, dziećmi i mężczyznami. Wir i kocioł wydarzeń zmieniających się z każdą chwilą, po których można dostać zawrotów głowy. Plus za piękny, wielowarstwowy język, bardzo dobrze skonstruowane postacie i szczyptę magii, raczej czarnej magii, bo świat przedstawiony w książce do różowych nie należy.

Nie po drodze mi z Mo Yanem. Pomimo, że uwielbiam realizm magiczny, nie czytałam tej książki ze szczególnym zaciekawieniem. I to nie dlatego, że historie nie były interesujące, ale ze względu na ich mnogość i przeładowanie bohaterami, wojnami, polityką, córkami, dziećmi i mężczyznami. Wir i kocioł wydarzeń zmieniających się z każdą chwilą, po których można dostać zawrotów...

Z jednej strony piękna i fascynująca, pokazująca siłę kobiet oraz ich losy na tle histrocznym. Z drugiej - toporna, irytująca i rozciągnięta w niedorzeczność. Z wypiekami na twarzy śledziłam losy kolejnych sióstr i matki, ale gdy tylko fabuła skupiała się na Jintongu, traciłam zainteresowanie. Tak bardzo mnie frustrowała jego postać (rozumiem, że to było zamierzone, ale dalej tego nie kupuję). Ostatnie strony były już coraz nudniejsze i widziałam w fabule coraz mniej sensu. Książka ogólnie spodobała mi się bardziej, niż inne pozycje tego Autora, ale to chyba nie jest proza dla mnie.

Z jednej strony piękna i fascynująca, pokazująca siłę kobiet oraz ich losy na tle histrocznym. Z drugiej - toporna, irytująca i rozciągnięta w niedorzeczność. Z wypiekami na twarzy śledziłam losy kolejnych sióstr i matki, ale gdy tylko fabuła skupiała się na Jintongu, traciłam zainteresowanie. Tak bardzo mnie frustrowała jego postać (rozumiem, że to było zamierzone, ale...

Jest to przede wszystkim opowieść o Chińskiej prowincji na tle wydarzeń historycznych XX wieku. Ale jest to również opowieść o patriarchalnym świecie, w którym kobiety muszą jakoś sobie radzić. Momentami trudna do przebrnięcia powieść ze względu na nieznaną nam historię Chin, ale zdecydowanie jest to pozycja warta polecenia, ponieważ ukazuje świat mało nam znany, gdzie historia przeplata się z magią, a ta z rzeczywistością.

Jest to przede wszystkim opowieść o Chińskiej prowincji na tle wydarzeń historycznych XX wieku. Ale jest to również opowieść o patriarchalnym świecie, w którym kobiety muszą jakoś sobie radzić. Momentami trudna do przebrnięcia powieść ze względu na nieznaną nam historię Chin, ale zdecydowanie jest to pozycja warta polecenia, ponieważ ukazuje świat mało nam znany, gdzie...

„Pod jej czułym spojrzeniem ciało Shangguan Lu o obfitych piersiach i pełnych biodrach przeszedł dreszcz. Synowa patrzyła smutno na poczciwą twarz teściowej, jej pobladłe wargi drżały, jakby chciała coś powiedzieć.” ( s. 10.)
Mo Yan, Obfite piersi, pełne biodra, przekł.K. Kulpa, Wyd. W.A.B. Warszawa 2007. Seria Don Kichot i Sancho Pansa.

W serii ukazały się też: W. G. Sebalda Wyjechali, T. Bernharda Wymazywanie,
J. Glass, Trzy czerwce.

Literatura w wydaniu Mo Yana,
w przypadku powieści z 1996 r. „Obfite piersi…”,
odsłania obraz Chin XX w., m. in. czasy panowania Mao.
Powieść liczy (dokładni 634 strony),
a na końcu rzecz rzadka:
spis najważniejszych postaci:
od matki Shangguan Lushi przez najstarszą siostrę, druga siostrę, trzecia siostrę, … aż do… ósmej Shangguan Yonu (niewidomej od urodzenia)…

Chiny XX w.

Jest historia,
jest opowieść o wiejskiej rodzinie,
a właściwie o matce dziewięciorga dzieci
pragnącej przetrwać,
pragnącej żyć,
pragnącej mieć swoje miejsce
w patriarchalnej (jeszcze) rodzinie.

Chiny XX w.

A początek, jak sugeruje tytuł,
należy do mocnych wyzwań. Nie dość, że nadciągają japońskie diabły,
to jeszcze „życzliwa” uwaga teściowej do Shangguan Lu:
„ - Moja droga synowo- przemówiła miękko- wysil się troszeczkę tym razem! Jeśli znów będzie córka, ja cię już nie obronie...
„ Co to dla ciebie, moja droga, po prostu urodź to dziecko- (…)
Twój teść jest w stajni razem z ojcem Laidi, odbierają poród czarnej oślicy. Rodzi pierwszy raz, muszę jej pomóc- rzekła zniecierpliwiona, marszcząc brwi”.( s.10.)

Chiny XX w.

W tej narracji
nie ma nic z naiwnej opowieści,
jest brutalna historia,
jest potężna dawka życia
z
dosadnymi sformułowaniami.

Chiny XX w.

Proza Yana - wyrazista, mocna,
w której jak w tyglu,
mieszają się skrajne emocje i doznania.
Przejaskrawiona, zdeformowana rzeczywistość
nikogo nie pozostawia obojętnym.
Nie ma w niej miejsca na subtelności.

Chiny XX w.

Lektura na miarę współczesnych czasów.
10/10

„Pod jej czułym spojrzeniem ciało Shangguan Lu o obfitych piersiach i pełnych biodrach przeszedł dreszcz. Synowa patrzyła smutno na poczciwą twarz teściowej, jej pobladłe wargi drżały, jakby chciała coś powiedzieć.” ( s. 10.)
Mo Yan, Obfite piersi, pełne biodra, przekł.K. Kulpa, Wyd. W.A.B. Warszawa 2007. Seria Don Kichot i Sancho Pansa.

W serii ukazały się też: W. G....

Zaczęło się jak arcydzieło literatury, a skończyło tak... nijak. Ale jakby nie patrzeć, to jest kawał dobrej prozy. Choć z pewnością nie dla każdego.

Zaczęło się jak arcydzieło literatury, a skończyło tak... nijak. Ale jakby nie patrzeć, to jest kawał dobrej prozy. Choć z pewnością nie dla każdego.

Powieść zasługująca na miana współczesnej epopei narodowej Chińczyków. W formie przypomina mi "Sto lat samotności", gdzie kolejne pokolenia przewijają się, niczym w kalejdoskopie. Pozbawiona jest rozbudowanej warstwy magicznej, lecz odwołuje się do obrzędów i tradycji ludowych ówczesnych mieszkańców Państwa Środka. Książka jest pełna brutalności, gwałtów i cierpienia ubogich ludzi. Pozwala wniknąć w horror związany z przemianą kulturową na początku XX wieku. Wszystkie wydarzenia historyczne stanowią odległe tło, które odbija swoje piętno na mieszkańcach miasteczka. Zasmucił mnie koniec utworu, który podkreśla brak poszanowania życia jednostki.

Powieść zasługująca na miana współczesnej epopei narodowej Chińczyków. W formie przypomina mi "Sto lat samotności", gdzie kolejne pokolenia przewijają się, niczym w kalejdoskopie. Pozbawiona jest rozbudowanej warstwy magicznej, lecz odwołuje się do obrzędów i tradycji ludowych ówczesnych mieszkańców Państwa Środka. Książka jest pełna brutalności, gwałtów i cierpienia...

Bardzo dziwna książka. Wydarzenia dotyczące rodziny są opisane na zasadzie: uciekł, wrócił coś zrobił i umarł. Ze spisu postaci dowiadujemy się wszystkiego, a na kartach książki te wydarzenia zajmują niewiele więcej miejsca. Np. ze spisu dowiadujemy się, że matka zabiła teściową, za znęcanie się nad niewidomą córką. Opis w książce: siostra X była nad rzeką (tu długi opis co tam się działo),wróciła do domu, a tam babcia już leży nieżywa w kałuży krwi - zero opisu samych wydarzeń, co, jak, zero. Kolejny opis: siostra Y zakochała się nieszczęsliwie, została odtrącona i popełniła samobójstwo. Treść książki: Siostra Y od dawna kochała się w panu Z (jak, gdzie, kiedy, nic wcześniej o tym nie było). Tu następują 2 strony o tym jak rozmawiają, siostra wyznaje miłość, pan mówi ze oszalała i że jej nie chce, fik i nie ma siostry. Opis: Siostra A była dyrektorką w banku, została oskarżona o korupcję. Treść książki: pójdzmy po kredyt bo tam dyrektorką banku jest nasza droga siostra A, no i poszli, a ty się czytelniku zastanawiaj: ale jak to dyrektorka? kiedy chodzila do szkoły, jak to się stało że została tą dyrektorką? Nic, zero. I tak po kolei ze wszystkim. Mamy tu 4 strony opisu postaci - rozwinięcie tego streszczenia zajmuje jakby to zebrać razem, jakieś powiedzmy 40 stron, a gdzie postałe 600? O czym są? O niczym, totalnie o niczym: kał, krew, wymiociny, błoto, bicie, strzelanie, każdy uderzony w twarz od razu zalewa się krwią, biją się, kopią po głowach, nerkach, okładają pałami, tracą przytomność, ale nikt nic nie miał złamane, ani nie dostał zakażenia od ciągania się z ranami po gnojowisku. Jak oni tę całą przemoc przeżyli to zagadka. Imiona bohaterów nie do przeskoczenia bez ściągi, z której się dowiadujemy przy okazji o całej fabule. Nie, nie, nie.

Bardzo dziwna książka. Wydarzenia dotyczące rodziny są opisane na zasadzie: uciekł, wrócił coś zrobił i umarł. Ze spisu postaci dowiadujemy się wszystkiego, a na kartach książki te wydarzenia zajmują niewiele więcej miejsca. Np. ze spisu dowiadujemy się, że matka zabiła teściową, za znęcanie się nad niewidomą córką. Opis w książce: siostra X była nad rzeką (tu długi opis co...

Chłopska epopeja dziejącą się w chińskiej prowincji Naomi rozgrywająca się przez cały XX wiek, ilustrująca wydarzenia i zmiany we wsi Dalan. Lektura wymaga skupienia z powodu licznym wprowadzonych postaci ( i ich historii) o często niełatwych do zapamiętania imionach. Miejscami nieprawdopodobny miszmasz osnuty wokół rodziny narratora Jintonga tworzy obraz bezwzględnej , prymitywnej społeczności na tle przemian ustrojowych i wydarzeń historycznych.

Chłopska epopeja dziejącą się w chińskiej prowincji Naomi rozgrywająca się przez cały XX wiek, ilustrująca wydarzenia i zmiany we wsi Dalan. Lektura wymaga skupienia z powodu licznym wprowadzonych postaci ( i ich historii) o często niełatwych do zapamiętania imionach. Miejscami nieprawdopodobny miszmasz osnuty wokół rodziny narratora Jintonga tworzy obraz bezwzględnej ,...