Złudzenia, które pozwalają żyć

Robiłem dwa podejścia do tej książki... No bo cóż, jest to książka naukowa (nie mylić z popularnonaukową) i treść jej jest adekwatna do gatunku - czyli ciężka. To nie jest książka do przeczytania sobie dla rozrywki... a ja tak właśnie czytałem i stąd taka niska moja ocena. Nawet chciałem odpuścić ale jakoś jednak te badania nad złudzeniami ciekawiły. Bo z pewnością są to wszystko ciekawe tematy tylko tu podane po prostu naukowo, ciężkostrawnie dla zwykłego czytelnika. Więc i książka raczej dla naukowców ;) Ja się trochę wymęczyłem..


"Kiedy wydaje nam się, że ktoś na nas patrzy, odwracamy się i okazuje się, że nikt jednak nie patrzy, powiadamy sobie „Ech, zdawało mi się". Wzruszamy ramionami i przestajemy się zajmować naszą hipotezą. Kiedy jednak odwróciwszy się stwierdzimy, że istotnie ktoś na nas patrzy, wówczas odczuwamy satysfakcję, że nasza hipoteza się potwierdziła, zastanawiamy się nad trafnością naszej intuicji, opowiadamy o tym zdarzeniu innym ludziom - słowem, zapamiętujemy to zdarzenie w silnym związku z hipotezą. Kiedy potem ktoś nas pyta: „Czy jesteś w stanie wyczuć na sobie cudzy wzrok?" - zdarzenie to szybko sobie przypominamy jako dowód empiryczny na tę naszą zdolność (ale nie przypominamy sobie sytuacji typu: „Ech, zdawało mi się", bo te były zbyt nieważne, by je zapamiętać)."
(pdf.str.174-175)
- wierzę, że właśnie tak to działa :P (ja się nie daję tym złudzeniom, oczywiście nie umiem wyczuć niczyjego wzroku na sobie ;) ).


"Ogólnie rzecz biorąc, ludzie stawiają znacznie wyższe wymagania informacjom zaprzeczającym ich ulubionym hipotezom niż danym, które je potwierdzają. Dobrze znanym przejawem tego zjawiska jest los badań naukowych wykazujących fałszywość teorii powszechnie przyjmowanej w jakiejś dziedzinie. Obrońcy teorii zwykle starają się wykazać metodologiczne błędy i niedociągnięcia badania falsyfikującego teorię, każąc mu spełniać wymogi tak rygorystyczne, że gdyby podobne stawiali badaniom potwierdzającym ich teorię, łacno mogłoby się okazać, że te ostatnie są również bezwartościowe."
(pdf.str.176)
- a to jest oczywiste :P (i zauważy to każdy, kto ma trochę samokrytyki ;) ).


"Można więc zadać sobie pytanie, czy tendencyjność, o której mowa, manifestuje się również i wtedy, kiedy człowiek myśli o zdarzeniach przyszłych?
Myślenie życzeniowe przy planowaniu działań
Na pytanie to próbowali odpowiedzieć Barbara i Frederick Hayes-Roth (cyt. za Taylor, 1983). Analizowali oni, w jaki sposób ludzie przygotowują swoje codzienne plany, a więc określają czynności i zadania, które zamierzają w ciągu danego dnia zrealizować. Okazało się, że ludzie nie tylko znacznie przeceniają liczbę różnych zadań, jakie są w stanie wykonać (planują nierealistycznie dużo),ale powtarzają ten błąd mimo niepotwierdzania się ich oczekiwań, a więc są w jakimś sensie „niewyuczalni". Myślę, że każdy z nas zna to ze swojego doświadczenia: z dziesięciu rzeczy do zrobienia „na dzisiaj" udaje nam się zrobić cztery, cztery dalsze - ledwie zacząć, a następne dwie pozostają nietknięte. Po takim oczywistym niepowodzeniu w realizacji planów przesuwamy sześć nie wykonanych zadań na jutro, dodając do nich następne cztery, itd."
(pdf.str.420)
- oj znamy, aż za bardzo...

(czytana/słuchana: 25-28.09.2025)
3/5 [6/10]

Robiłem dwa podejścia do tej książki... No bo cóż, jest to książka naukowa (nie mylić z popularnonaukową) i treść jej jest adekwatna do gatunku - czyli ciężka. To nie jest książka do przeczytania sobie dla rozrywki... a ja tak właśnie czytałem i stąd taka niska moja ocena. Nawet chciałem odpuścić ale jakoś jednak te badania nad złudzeniami ciekawiły. Bo z pewnością są to...