Juliusz Verne
Francuski pisarz, dramaturg i działacz społeczny. Powszechnie uważany za jednego z protoplastów fantastyki naukowej (wraz z Hugo Gernsbackiem i H.G. Wellsem),autor kilkudziesięciu powieści. Od 1870 Kawaler, a od 1892 Oficer Orderu Legii Honorowej.
Pisał powieści podróżnicze i fantastycznonaukowe oraz historyczne, geograficzne, kryminalne, a także sztuki teatralne i wiersze.
Ojcem pisarza był prawnik Pierre Verne, który od 1826 roku prowadził w Nantes kancelarię, a matką – Sophie-Henriette Alotte de la Fuÿe. Młody Verne (za namową rodziny, a głównie ojca) studiował w Paryżu prawo, próbował zarabiać na giełdzie, ale nie rezygnował z prób literackich. Po kilkunastu latach poszukiwań rozpoczął cykl powieści Niezwykłe podróże, które zapewniły mu poczesne miejsce w światowej literaturze. Wydawcą utworów Verne’a był Pierre-Jules Hetzel (a następnie jego syn – Louis-Jules) publikujący Magasin d’éducation et de récréation (Magazyn Edukacji i Rozrywki). Znanego autora i przedsiębiorczego wydawcę łączyły kontrakty wydawnicze, kilka razy wznawiane.
Verne podróżował po świecie, jednak mniej rozlegle niż bohaterowie jego utworów. Odwiedził 15 krajów w Europie i w basenie Morza Śródziemnego oraz odbył na statku SS „Great Eastern” jedną podróż przez Ocean Atlantycki do Stanów Zjednoczonych i Kanady. Był bardzo oczytany, z literatury czerpał różnorodne wiadomości do swych książek: geograficzne, historyczne, techniczne. Dla swych potrzeb warsztatowych stworzył i wykorzystywał duży zbiór fiszek, swoistą bazę danych z informacjami.
Zgodnie z ówczesnymi zwyczajami, w wielu powieściach Verne’a ważną rolę pełnią bohaterowie pochodzenia francuskiego.
Kilka tytułów powstało jako efekt współpracy z innymi autorami, między innymi z André Lauriem czy Adolphem d’Ennery.
Książki Verne’a ilustrowali: Édouard Riou, Jules Férat, Léon Benett, George Roux. Wydawca w znaczącym stopniu wpływał na fabułę i treść utworów.
Pośmiertnie wydane utwory Jules’a Verne’a były przeredagowywane i uzupełniane (nawet w znacznym stopniu) przez syna. Twórczość Verne’a wielokrotnie adaptowano na potrzeby teatru (już za życia pisarza) i filmu. Pomimo tego, że Verne był najbardziej poczytnym autorem w swoich czasach, największe dochody przyniosły mu adaptacje sceniczne.
Jego utwory zostały przetłumaczone na co najmniej 94 języki obce.
W latach 1888–1903 był radnym Rady Miejskiej w Amiens.
W Polsce popularyzowaniem twórczości Verne’a zajmuje się Polskie Towarzystwo Juliusza Verne’a.
Zobacz stronę autora
Szukamy ofert...
OPINIE i DYSKUSJE o książce Wyprawa do wnętrza ziemi
Rys historyczny bardzo ciekawy i dla mnie to największa wartość tej książki. "Głuptoki" pseudonaukowe są do przeżycia i są istotnym elementem fabuły. Jednak bardzo męczyła mnie schematyczność zachowań głównych bohaterów. Niezależnie od wydarzeń: Islandczyk zawsze ze stockim spokojem, Profesor pewny siebie i wszechwiedzący, a Axel tak samo naiwny i strachliwy jak w pierwszym dniu wyprawy.
Rys historyczny bardzo ciekawy i dla mnie to największa wartość tej książki. "Głuptoki" pseudonaukowe są do przeżycia i są istotnym elementem fabuły. Jednak bardzo męczyła mnie schematyczność zachowań głównych bohaterów. Niezależnie od wydarzeń: Islandczyk zawsze ze stockim spokojem, Profesor pewny siebie i wszechwiedzący, a Axel tak samo naiwny i strachliwy jak w pierwszym...
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toPorywająca przygoda o podróży, której przebieg zaskakuje. Bardzo ciekawe postacie. Polecam
Porywająca przygoda o podróży, której przebieg zaskakuje. Bardzo ciekawe postacie. Polecam
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toInteresująca.
Interesująca.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to"Ziemi wcale nie potrzeba nowych kontynentów. Trzeba jej tylko nowych ludzi" - J. Verne, "20 000 mil podmorskiej żeglugi"
„Wyprawa do wnętrza Ziemi” to powieść przygodowa napisana przez Juliusza Verne’a. Głównym bohaterem jest profesor Otto Lidenbrock, który jest wybitnym, ale bardzo upartym mineralogiem. Pewnego dnia odkrywa on tajemniczy rękopis ukryty w starej islandzkiej księdze. Po jego odszyfrowaniu okazuje się, że zawiera on wskazówki prowadzące do wnętrza Ziemi. Profesor razem ze swoim siostrzeńcem Axelem oraz przewodnikiem Hansem wyrusza w niebezpieczną podróż na Islandię. Wejściem do wnętrza Ziemi ma być wygasły wulkan Sneffels.
Podczas wyprawy bohaterowie przeżywają wiele trudnych i niebezpiecznych sytuacji, spotykają niezwykłe zjawiska oraz odkrywają nieznany, podziemny świat. Książka jest bardzo ciekawa i pełna przygód. Autor w interesujący sposób łączy elementy nauki z fantastyką. Powieść pokazuje, jak ważna jest odwaga, wytrwałość i ciekawość świata.
Mimo że książka została napisana w XIX wieku, nadal potrafi zainteresować czytelnika. Uważam, że „Wyprawa do wnętrza Ziemi” to dobra lektura dla młodzieży i dorosłych, którzy lubią książki przygodowe i fantastyczne. Polecam ją, ponieważ rozwija wyobraźnię i zachęca do odkrywania świata.
Swoją przygodę z książkami tego Autora zaczęłam jako małe dziecko z kolekcją właśnie tą z zdjęcia. Książka ma w sobie rysunki ciekawie łącząc się z tekstem. Lubię jego książki - większość zekranizowano i to były filmy, które mnie przyciągały do siebie. Uwielbiam przygodówki, a te książki były pierwszymi, którymi się zainteresowałam. Mam ich kilka w swojej kolekcji.
"Ziemi wcale nie potrzeba nowych kontynentów. Trzeba jej tylko nowych ludzi" - J. Verne, "20 000 mil podmorskiej żeglugi"
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo to„Wyprawa do wnętrza Ziemi” to powieść przygodowa napisana przez Juliusza Verne’a. Głównym bohaterem jest profesor Otto Lidenbrock, który jest wybitnym, ale bardzo upartym mineralogiem. Pewnego dnia odkrywa on tajemniczy rękopis ukryty w starej...
Rewelacyjna. Ciekawa i wciągajaca.
Rewelacyjna. Ciekawa i wciągajaca.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toPodobałami się. Przyjemnie się czytało.
Podobałami się. Przyjemnie się czytało.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to8.5
8.5
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toNie jest źle. Czyta się przyjemnie jeśli się przymknie oko na głupotki i potraktuje bardziej jako mocne fantasy. Mój egzemplarz posiada rysunki które idealnie zgrywają się z opisem miejsc i sytuacji w książce.
Nie jest źle. Czyta się przyjemnie jeśli się przymknie oko na głupotki i potraktuje bardziej jako mocne fantasy. Mój egzemplarz posiada rysunki które idealnie zgrywają się z opisem miejsc i sytuacji w książce.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toProfesor mineralogii, poliglota, zachwycony przegląda starodawną księgę.
– Czy czcionki są ładne ? – zapytał jego bratanek (czy może siostrzeniec w zalezności od tłumaczenia) bardziej z grzeczności niż ciekawości.
– Czcionki ? Ależ to rękopis, nieuku, i to runiczny !
– Runiczny ?
– Tak. Pewno teraz zapytasz, co oznacza to słowo ?
– Ani mi w głowie o to pytać !
– Chodzi o prastare znaki pisarskie, wynalezione, jak głosi tradycja, przez samego Odyna, króla bogów.
Nagle znalazł ukryty w księdze rękopis z nastego wieku, o treści niezrozumiałej. Odczytywanie pochłonęło go tak bardzo, że zapomniał o jedzeniu, aż z pomocą bratanka odczytał
„In Sneffels Yoculis craterem kem delibat umbra Scartaris Julii intra calendas descende, audas viator, et terrestre centrum attinges. Kod feci. Arne Saknussemm.”
czyli „W Jokulu Sneffels zejdź do krateru, który muska cień Skartarisa przed kalendami lipcowymi, a dotrzesz, zuchwały podróżniku, aż do środka Ziemi. Czego dokonałem. Arne Saknussemm.” (co przypomniało mi „Rytuał Musgrave'ów”) Profesor wyjaśnia, iż chodzi o wygasły wulkan na Islandii. Zamierza do niego wejść. W tym celu muszą popłynąć na Islandię i w końcu czerwca sprawdzać gdzie pada cień (jednak nie uwzględniają zmiany kalendarza z juliańskiego na gregoriański, rękopis pochodzi z czasów, gdy obowiązywał ten pierwszy, uwaga Piratki).
Pod ziemią spotykają żywe dinozaury, stado mastodontów, pierwotnego człowieka wysokości ponad 12 stóp (ok. 4 metrów) znajdują podziemne morze. Wszystkie trudności pokonują z pomocą przewodnika. Podróż trwa 2 miesiące, ostatecznie wydostają na powierzchnię ziemi przez inny wulkan, tym razem działający ...
Są na wyspie Stromboli na Morzu Śródziemnym.
Profesora to rozczarowało, gdyż wyprawa miała dotrzeć do środka Ziemi. Bratanka przeciwnie, gdyż wątpił i słusznie, by wraz ze wzrostem głębokości następował spadek ciepłoty. Jest odwrotnie.
Można przeczytać bardziej dla zabawy niż pogłębienia wiedzy, chyba w tym celu napisane.
Po powrocie bratanek poślubia córkę chrzestną profesora Małgosię. Piękne to imię po grecku znaczy „Perła”.
pozartestrony „Nie podobało mi się również kiedy ukochana Aksela stwierdza, że nie pojedzie z nim na wyprawę, bo jest tylko słabą kobietą i zawadzałaby, a ta wyprawa jest godna mężczyzny... mam świadomość z którego roku jest ta książka więc przymknęłam na to dzielnie oko, ale zgrzytnęło mi to mocno i aż musiałam o tym wspomnieć.” Właśnie.
Profesor mineralogii, poliglota, zachwycony przegląda starodawną księgę.
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo to– Czy czcionki są ładne ? – zapytał jego bratanek (czy może siostrzeniec w zalezności od tłumaczenia) bardziej z grzeczności niż ciekawości.
– Czcionki ? Ależ to rękopis, nieuku, i to runiczny !
– Runiczny ?
– Tak. Pewno teraz zapytasz, co oznacza to słowo ?
– Ani mi w głowie o to pytać !
– Chodzi o...
Świetna książka bardzo wpływa na wyobraźnię
Świetna książka bardzo wpływa na wyobraźnię
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to