Niedokończony eliksir nieśmiertelności

Według mnie troche za mroczna historia jak na książke dla dzieci, nawet dla młodziezy troche za dużo nietaktowych zwrotów uczących nieprawidłowych relacji rodzinnych.

Według mnie troche za mroczna historia jak na książke dla dzieci, nawet dla młodziezy troche za dużo nietaktowych zwrotów uczących nieprawidłowych relacji rodzinnych.

Nie zainteresowała mnie.

Nie zainteresowała mnie.

Czytałam lepsze straszne książki dla dzieci i młodzieży, ta jakoś szczególnie mnie nie zachwyciła, momentami nudziła i za bardzo nie wiedziałam jaki jest jej sens.

Czytałam lepsze straszne książki dla dzieci i młodzieży, ta jakoś szczególnie mnie nie zachwyciła, momentami nudziła i za bardzo nie wiedziałam jaki jest jej sens.

Historia jest dość prosta. Albo taką się wydaje...
Mamy stary dom. Zdrożonego podróżnego, który otrzymuje gościnę. Ale pojawiają się żołnierze, nasz tajemniczy gość ucieka. Ale, żeby opowieść mogła zacząć się toczyć - podarowuje dziecku buteleczkę z tajną miksturą nad którą pracuje w dorosłym życiu. Po jego śmierci dom przechodzi w ręce Edgara, Gerarda i jego żony Leokadii. Ich mały synek Artur znajduje schowek z eliksirem. Ciekawość zwycięża, syn gospodarzy wypije płyn i... znika.
Mijają lata, dom niszczeje i przechodzi w kolejne ręce. co stało się z chłopcem? Czy ktoś zdoła rozwikłać tą zagadkę?


Publikację czyta się lekko. Duże litery ułatwiają sprawę, podobnie jak wartka akcja. Poruszany są tu tematy odpowiedzialności za swoje czyny. Pokazuje, że ludzie, mimo zmieniającego się czasu i epok, pozostają tacy sami - chcą być zauważeni, szanowani.

Książka otrzymała I nagrodę w kategorii 6-10 lat w IV Konkursie Literackim im. Astrid Lindgren na współczesną książkę dla dzieci i młodzieży.

Historia jest dość prosta. Albo taką się wydaje...
Mamy stary dom. Zdrożonego podróżnego, który otrzymuje gościnę. Ale pojawiają się żołnierze, nasz tajemniczy gość ucieka. Ale, żeby opowieść mogła zacząć się toczyć - podarowuje dziecku buteleczkę z tajną miksturą nad którą pracuje w dorosłym życiu. Po jego śmierci dom przechodzi w ręce Edgara, Gerarda i jego żony Leokadii....

Książka skierowana jest przeważnie do dzieci i młodszych nastolatków, ale starsi też tu znajdą dużo wartościowej treści i zabawnych scen.

Dawno, dawno temu do dziwnie wyglądającego budynku zapukał zmęczony jeździec. Otrzymał tam schronienie jednak na krótką chwilę. Był poszukiwany przez żołnierzy, którzy odkryli jego obecne miejsce ukrycia. Tuż przed ucieczką przekazał chłopcu, mieszkońcowi tego budynku, tajemnicze zawiniątka. Nakazał mu nie spożywać niedokończonej mikstury. A sam zniknął bez śladu. Ciekawość dziecka była ogromna. Po spożyciu eliksiru ... i tu kończę. Resztę musicie przeczytać sami. Dodam tylko, że skutki tego zachowania trwały ponad kilkaset lat.

Książka skierowana jest przeważnie do dzieci i młodszych nastolatków, ale starsi też tu znajdą dużo wartościowej treści i zabawnych scen.

Dawno, dawno temu do dziwnie wyglądającego budynku zapukał zmęczony jeździec. Otrzymał tam schronienie jednak na krótką chwilę. Był poszukiwany przez żołnierzy, którzy odkryli jego obecne miejsce ukrycia. Tuż przed ucieczką przekazał...

Jak na literaturę młodzieżowo-dziecięcą to moim zdaniem trochę zbyt nudna momentami. Ale doczytaliśmy do końca.

Jak na literaturę młodzieżowo-dziecięcą to moim zdaniem trochę zbyt nudna momentami. Ale doczytaliśmy do końca.

Lubicie się bać? Dziś prezentujemy przezabawną historię o duchach i chociaż więcej w niej śmiechu niż strachu – zabawa podczas czytania jest przednia. Nawet moje wrażliwe dziecko połknęło ją w kilka wieczorów i zawiedzione było okropnie, że „to już koniec?”. Straszny temat przedstawiony w zupełnie niestraszny sposób – oto myśl przewodnia tej książki i jej główna zaleta. Cała akcja toczy się w starym, zapuszczonym domu, który „wygląda jak bardzo wysoki i chudy ktoś w brudnym płaszczu aż do ziemi i w wysokim, spiczastym kapeluszu, bardzo zakurzonym”. To właśnie tam, w skrytce pod podłogą, ukryta zostaje butelka z płynem, którą sto lat później przypadkiem odnajduje pewien mały chłopiec. Kosztując eliksiru uruchamia cały bieg wydarzeń porywając czytelnika w niesamowitą podróż, pełną niespodziewanych zwrotów akcji i sytuacji, które na długo zostaną w pamięci. Mały Artur, jego daleka kuzynka Serafina, rodzice i wuj po kolei nieświadomie znajdują się pod wpływem eliksiru i zmieniają się w duchy. Ale nie takie zwyczajne duchy, ponieważ eliksir ciągle pozostaje niedokończony. Cała rodzina robi się przezroczysta i w takiej właśnie postaci zamieszkuje stary dom, wokół którego z biegiem czasu okoliczni mieszkańcy tworzą nieprawdopodobne historie. Co nie przeszkadza bynajmniej pewnemu nowobogackiemu małżeństwu, które powodowane modą i chwilowym kaprysem postanawia ów dom kupić. Państwo $ nie wierzą w duchy, a ich maleńka córeczka rodzinę Artura traktuje jak domowników nie zwracając uwagi na ich inność i ograniczenia.
Dwie jakże różne pod każdym względem rodziny pod jednym dachem fundują czytelnikowi przygodę nad przygodami. I mimo że styl opisywanej historii jest wyważony a akcja raczej spokojna, sam pomysł na fabułę i chęć jak najszybszego odkrycia zawartości kolejnej strony wbijają w fotel. Oprócz ciekawego pomysłu z lektury płynie również nauka o tym, że dojrzewanie do zmian w życiu to świadomy proces wymagający otwartości, odwagi i mnóstwa cierpliwości. A kiedy już to nastąpi, otwierają się nowe możliwości. Postacie są barwne i jedyne w swoim rodzaju; każda występująca w powieści osoba jest charakterystyczna i niezapomniana.
„Niedokończony eliksir nieśmiertelności” to także książka w nieco cyniczny sposób przedstawiająca współczesnych nowobogackich, dla których moda i pieniądz stanowią największą wartość. Karty do znanych klubów? Dom na przedmieściach? Najnowsze marki samochodów i ubrania od najlepszych projektantów? Dziecko, którym gdzieś tam zajmują się kolejne opiekunki i którego nieaktualnym zdjęciem można się pochwalić przed partnerami spotkania biznesowego? Hmm… jak to się wszystko skończy? Co mimo mody, zwyczajów, oczekiwań i sztuki - pozostaje niezmienne? Doczytajcie sami.
Dzięki Wydawnictwu Literatura mamy ciekawe wydanie książki, która została nagrodzona w IV Konkursie im. Astrid Lindgren na współczesną książkę dla dzieci i młodzieży. I bardzo słusznie! Twarda okładka z ilustracją głównych bohaterów, a w środku mnóstwo tekstu drukowanego średniej wielkości czcionką i podzielonego na niedługie rozdziały oraz kilka dobranych kolorystycznie rysunków. Wszystko to, plus oczywiście niebagatelna fabuła jest gwarantem ogromnej literackiej satysfakcji. Polecamy bardzo dzieciom 10+.

Lubicie się bać? Dziś prezentujemy przezabawną historię o duchach i chociaż więcej w niej śmiechu niż strachu – zabawa podczas czytania jest przednia. Nawet moje wrażliwe dziecko połknęło ją w kilka wieczorów i zawiedzione było okropnie, że „to już koniec?”. Straszny temat przedstawiony w zupełnie niestraszny sposób – oto myśl przewodnia tej książki i jej główna zaleta....

Seria "Z dreszczykiem" Wydawnictwo Literatura skupia się na książkach dla przyszłych wielbicieli Stephena Kinga, czyli dla tych czytelników, którzy lubią się bać, a przynajmniej lubują się w niepokojących opowieściach. A przynajmniej takie jest jej założenie. Nie omieszkamy sprawdzić. Na początek testujemy dwa pierwsze tytuły - w tym "Niedokończony Eliksir Nieśmiertelności" Katarzyny Majgier.

Jest to książka niewątpliwie pomysłowa, z niebanalną koncepcją na fabułę, która może i grozy nie budzi, za to dreszczyk niepokoju z pewnością. Zwłaszcza u czytelników z grupy docelowej. Z ciągiem dość niefortunnych zdarzeń spowodowanych zażyciem eliksiru i ciekawą refleksją nad wiecznym życiem w półprzejrzystej, niezmiennej formie. Zestawia ze sobą wizję jak z marzeń - być nieśmiertelnym, być niewidzialnym, przenikać przez ściany - z nie do końca wymarzoną jej realizacją. Bo czy wieczne życie może być fajne, gdy wszystko wokół się zmienia, a ty pozostajesz w tej samej formie, bez wpływu na otoczenie i "skazana" na tych samych ludzi?

Niemałą frajdę zapewnia tu poczet barwnych postaci, które są ciekawe same w sobie, nietuzinkowe, ale też interakcje między nimi sprawiają, że usta nieraz same rozciągają się w uśmiechu. Iskrzy tu z pewnością, a emocje udzielają się odbiorcy. Być może troszkę zbyt grubą kreską nakreśleni są państwo $ i zbyt czarno-biała jest ich charakterystyka, ale na ten drobny mankament można przymknąć oko i z uwagą śledzić nieprzewidywalną fabułę.

Bardzo to był udany powrót do książki, nawet mimo tego, że znaliśmy już rozwiązanie tajemnicy. Może dzięki temu łatwiej było mi przyjrzeć się innym elementom - barwnym postaciom i dobrze zbudowanej, podszytej niepokojem aurze tajemnicy. To historia zbudowana na niebanalnej koncepcji z jednocześnie mądrym przesłaniem, pokazująca, że z jednej strony, że możemy pozostawać dla kogoś niewidzialni, jeśli ten ktoś jest skupiony wyłącznie na sobie, a z drugiej strony że ludzie się zmieniają, choć czasem potrzeba im na to sporo czasu. Autorka świetnie pokazuje, że nieśmiertelność nie jest wcale taka fajna, ale wiele zmienia, gdy mamy wokół siebie ludzi, którym na nas zależy. Mądra, ciekawa, wciągająca opowieść, którą można czytać nawet ze starszymi przedszkolakami i wczesnoszkolniakami. Cieszę się, że została wznowiona i może dotrzeć do kolejnych czytelników.

Seria "Z dreszczykiem" Wydawnictwo Literatura skupia się na książkach dla przyszłych wielbicieli Stephena Kinga, czyli dla tych czytelników, którzy lubią się bać, a przynajmniej lubują się w niepokojących opowieściach. A przynajmniej takie jest jej założenie. Nie omieszkamy sprawdzić. Na początek testujemy dwa pierwsze tytuły - w tym "Niedokończony Eliksir...

Książka skierowana jest przeważnie do dzieci i młodszych nastolatków, ale starsi też tu znajdą dużo wartościowej treści i zabawnych scen.

Dawno, dawno temu do dziwnie wyglądającego budynku zapukał zmęczony jeździec. Otrzymał tam schronienie jednak na krótką chwilę. Był poszukiwany przez żołnierzy, którzy odkryli jego obecne miejsce ukrycia. Tuż przed ucieczką przekazał chłopcu, mieszkońcowi tego budynku, tajemnicze zawiniątka. Nakazał mu nie spożywać niedokończonej mikstury. A sam zniknął bez śladu. Ciekawość dziecka była ogromna. Po spożyciu eliksiru ... i tu kończę. Resztę musicie przeczytać sami. Dodam tylko, że skutki tego zachowania trwały ponad kilkaset lat.

Książka skierowana jest przeważnie do dzieci i młodszych nastolatków, ale starsi też tu znajdą dużo wartościowej treści i zabawnych scen.

Dawno, dawno temu do dziwnie wyglądającego budynku zapukał zmęczony jeździec. Otrzymał tam schronienie jednak na krótką chwilę. Był poszukiwany przez żołnierzy, którzy odkryli jego obecne miejsce ukrycia. Tuż przed ucieczką przekazał...

Marzyliście kiedyś o tym, aby być nieśmiertelnym? Cieszyć się życiem i zdrowiem, aż… no właśnie już zawsze, bez względu na wszystko. Bez względu na to, że bliscy odejdą, a świat się diametralnie zmieni. Nieco przerażająca wizja… Ale tak dziś będzie, bo mam dla Was książkę z dreszczykiem…

Po jej stronach suną upiorne, przezroczyste zjawy, spowijają ją potężne i lepkie pajęczyny i przykrywają niezliczone ilości brudu i kurzu. Nigdy nie wiesz, w którym momencie zza ściany wychynie zjawa i czym postraszy… Jednak to wcale nie są duchy. Ta upiorna rodzinka to nieszczęśnicy, którzy przed stuleciem wiedzeni ciekawością skosztowali płynu zamkniętego w ozdobnej butelce.

„Niedokończony eliksir nieśmiertelności” to powieść dla starszych dzieci autorstwa Katarzyny Majgier. I bynajmniej nie jest to horror czy thriller, w którym głównym wątkiem jest straszenie innych. Tu najbardziej przerażeni sytuacją wydają się być właśnie przezroczyści bohaterowie, bo nieśmiertelność chociaż ma zalety, staje się ciążącym brzemieniem.

To opowieść o tym, że jedynie pragnienie zmian pozwala nam w pełni żyć, a otwartość na zmiany uchyla drzwi możliwości. Tylko, że do zmian trzeba dojrzeć i podjąć je świadomie, a wtedy wiele może się wydarzyć.

Autorka umieściła w jednym domu dwie zupełnie odmienne rodziny – mieszczańskich dżentelmenów z damą serca, kilkuletnim synem i nastolatką-grafomanką oraz nowobogackich państwa $ tak zapatrzonych w to, co modne i wymagane przez współczesny świat, że zapominający o tym, czym jest spontaniczność, zwykła przyjemność z życia i bliskość. Przedstawia w ten sposób nieco karykaturalną, ale brutalną prawdę o współczesnym świecie.

Ta książka poraża trafnością spojrzenia na ludzkie przywary i prowokuje do krytycznego spojrzenia na swoje życie. Jest odmienna, od tego co czytam ostatnio, ale to miła odmiana. Dużo w niej zadumy nad ludźmi wplecionej w nieoczywistą i zaskakującą fabułę. Z pewnością jest oryginalna i nietuzinkowa, jak jej bohaterowie.

Wzbogacona ciekawymi szaro-pomarańczowymi ilustracjami Kasi Kołodziej ukazała się nakładem Wydawnictwa Literatura. Została nagrodzona w IV Konkursie Literackim im. Astrid Lindgren.

Marzyliście kiedyś o tym, aby być nieśmiertelnym? Cieszyć się życiem i zdrowiem, aż… no właśnie już zawsze, bez względu na wszystko. Bez względu na to, że bliscy odejdą, a świat się diametralnie zmieni. Nieco przerażająca wizja… Ale tak dziś będzie, bo mam dla Was książkę z dreszczykiem…

Po jej stronach suną upiorne, przezroczyste zjawy, spowijają ją potężne i lepkie...