Liście dębu

Nie zainteresowała mnie.

Nie zainteresowała mnie.

Fabuła niejako o "żołnierzach wyklętych", w sumie tematyką zbliżona do "Popiołu i diamentu", ale uważam, że warsztat pisarski autora słabszy o wiele od Andrzejewskiego. Niby w miarę ciekawe, ale żeby mnie stylem literackim porwało, to nie. Uczciwie daję 6

Fabuła niejako o "żołnierzach wyklętych", w sumie tematyką zbliżona do "Popiołu i diamentu", ale uważam, że warsztat pisarski autora słabszy o wiele od Andrzejewskiego. Niby w miarę ciekawe, ale żeby mnie stylem literackim porwało, to nie. Uczciwie daję 6

Jestem mile zaskoczony twórczością Nienackiego, która ma coś w sobie, że nie można doczekać się chwili, kiedy znajdzie się czas na czytanie. Liście dębu bardzo rozwinięte dzieło. Dobrze przemyślane i niczego nie brakuje. Napisana jest tak, że trudno się oderwać. Jeśli ktoś mało miał do czynienia z autorem to z pełną odpowiedzialnością muszę stwierdzić, że warto.

Jestem mile zaskoczony twórczością Nienackiego, która ma coś w sobie, że nie można doczekać się chwili, kiedy znajdzie się czas na czytanie. Liście dębu bardzo rozwinięte dzieło. Dobrze przemyślane i niczego nie brakuje. Napisana jest tak, że trudno się oderwać. Jeśli ktoś mało miał do czynienia z autorem to z pełną odpowiedzialnością muszę stwierdzić, że warto.

Dobrze się to czyta, ale trudno nie mieć z tyłu głowy poglądów Nienackiego, a zwłaszcza jego artykułów-paszkwili o Warszycu...

Dobrze się to czyta, ale trudno nie mieć z tyłu głowy poglądów Nienackiego, a zwłaszcza jego artykułów-paszkwili o Warszycu...

Literacka uczta. W dobie, gdy historiografia w Polsce jest wciąż czarno-biała taka książka to rarytas. Dwóch mężczyzn, kumpli z podwórka, których los rzucił po przeciwnych stronach dziejowych barykad. Swojskie "północ-południe". Każdy, targany wyrzutami, wątpliwościami, co do słuszności obranej drogi stara się pchać swój wózek życia. W międzyczasie, wszystkie ideały padają jak domek z kart. Bohaterki drugiego planu, żony i kochanki zostawione na pastwę losu, z dziećmi na rękach, targane przez wojenną zawieruchę. W tej książce jest wszystko. Więcej nie trzeba.

Literacka uczta. W dobie, gdy historiografia w Polsce jest wciąż czarno-biała taka książka to rarytas. Dwóch mężczyzn, kumpli z podwórka, których los rzucił po przeciwnych stronach dziejowych barykad. Swojskie "północ-południe". Każdy, targany wyrzutami, wątpliwościami, co do słuszności obranej drogi stara się pchać swój wózek życia. W międzyczasie, wszystkie ideały padają...

podobała mnie się

podobała mnie się

Świetna historia z czasu wojny i po wojnie. Wg mnie to powinna być lektura szkolna.

Świetna historia z czasu wojny i po wojnie. Wg mnie to powinna być lektura szkolna.

Moja wiedza na temat sytuacji w powojennej Polsce i działań podziemia nie była zbyt obszerna. Dzięki tej książce się to zmieniło. Oparcie fabuły na fakatach, autentycznych relacjach, wydarzeniach (ksiażka pierwotnie miała mieć charakter paradokumentalny) nadało jej wartośi historycznej. Akcja ciekawie skonstruowana, przeplatnana wątkami, które dotyczyły bohaterów pozornie zupłenie różnych, ale w rzeczywistości kierujacych się tymi samymi wartościami. Ciekaweie opisana walka o dobro Polski widziana z dwóch różnych perpektyw, oczami przyjaciół-wrogów, którzy w finałowej scenie symbolicznie "podnieśli się i szli dalej razem, wspierając się wzajemnie". Posłowie autora do wydania drugiego bardzo wartościowe, koniecznie trzeba przeczytać. Polecam.

Moja wiedza na temat sytuacji w powojennej Polsce i działań podziemia nie była zbyt obszerna. Dzięki tej książce się to zmieniło. Oparcie fabuły na fakatach, autentycznych relacjach, wydarzeniach (ksiażka pierwotnie miała mieć charakter paradokumentalny) nadało jej wartośi historycznej. Akcja ciekawie skonstruowana, przeplatnana wątkami, które dotyczyły bohaterów pozornie...

Czytając tą książkę zastanawiałam się jak ja bym się wówczas zachowała, czy miałabym siłę żyć, czy chęć przeżycia zasłoniłaby mi rozpoznanie dobra i zła, czy miałabym wybór, czy zakorzeniłaby się we mnie propaganda, bo co taki młody człowiek może wiedzieć, czym się kierować, skąd brać wzorce?
Chylę czoła przed Tymi, których młodość upływała w tamtych czasach (obojętnie, po której stronie)...
Dobrze, że są książki, które pokazują tamtą rzeczywistość.

Czytając tą książkę zastanawiałam się jak ja bym się wówczas zachowała, czy miałabym siłę żyć, czy chęć przeżycia zasłoniłaby mi rozpoznanie dobra i zła, czy miałabym wybór, czy zakorzeniłaby się we mnie propaganda, bo co taki młody człowiek może wiedzieć, czym się kierować, skąd brać wzorce?
Chylę czoła przed Tymi, których młodość upływała w tamtych czasach (obojętnie, po...

Książka bardzo ciekawa, pomimo, że napisana w latach sześćdziesiątych dwudziestego wieku, kiedy nie wszystko można było wyrazić, zawiera w sobie treści prawdziwe. Przedstawia wojenne losy dwójki przyjaciół oraz ich odmienne- a spowodowane zwykłym przypadkiem- „poglądy” na nową ojczyznę. Powieść dowodzi przede wszystkim tego, że polityka bywa brudna i brutalna oraz prawdziwości powiedzenie, iż punkt widzenia zależy od punktu siedzenia, także podczas wojny i tuż po niej.

Nienacki jak zawsze pisze piękną polszczyzną, jednak inna niż w „Raz w roku w Skiroławkach”, cała powieść jest zresztą zupełnie inna. Poważna, chwilami tragiczna, ale prawdziwa.

Książka bardzo ciekawa, pomimo, że napisana w latach sześćdziesiątych dwudziestego wieku, kiedy nie wszystko można było wyrazić, zawiera w sobie treści prawdziwe. Przedstawia wojenne losy dwójki przyjaciół oraz ich odmienne- a spowodowane zwykłym przypadkiem- „poglądy” na nową ojczyznę. Powieść dowodzi przede wszystkim tego, że polityka bywa brudna i brutalna oraz...