Królobójcy

Książkę, właśnie to rekomendowane wydanie, odkryłem u dziadka na strych w dużym wiklinowym koszu na pranie, pełnym książek.
Większość z nich to były powieści historyczne z okresu zaborów i po I wojnie światowej.
Do tej pory pamiętam zdziwienie i niedowierzanie jak porównywałem moje doświadczenia z propagandą socjalistyczną w szkole podstawowej, a rzeczywistością opisywaną w książkach o życiu w ZSRR po rewolucji.
Z sentymentu, 9 gwiazdek !!!
POLECAM !!!

Książkę, właśnie to rekomendowane wydanie, odkryłem u dziadka na strych w dużym wiklinowym koszu na pranie, pełnym książek.
Większość z nich to były powieści historyczne z okresu zaborów i po I wojnie światowej.
Do tej pory pamiętam zdziwienie i niedowierzanie jak porównywałem moje doświadczenia z propagandą socjalistyczną w szkole podstawowej, a rzeczywistością opisywaną...

Jestem absolutnie kupiona. Za ten wspaniały styl Jestem w stanie Gąsiorowskiemu wybaczyć te odchylenia od prawdy i przyjmowanie najbardziej sensacyjnych wersji za prawdziwe. Jest w tym klimat jest rozmach, świetne są też rozważania historyczno-filozoficzne. Kawał świetnej lektury.

Jestem absolutnie kupiona. Za ten wspaniały styl Jestem w stanie Gąsiorowskiemu wybaczyć te odchylenia od prawdy i przyjmowanie najbardziej sensacyjnych wersji za prawdziwe. Jest w tym klimat jest rozmach, świetne są też rozważania historyczno-filozoficzne. Kawał świetnej lektury.

Od Iwana Groźnego, do Mikołaja II tylko kilku (co 7 zdaje się) zmarło naturalnie, reszta została zamordowana. Głównie przez swoich następców. I to wszystko po kolei Gąsiorowski opisał. Okraszając komentarzami na temat dobra i zła, historii itp. Czasami porównując z resztą świata.
Ogólnie przez całą książkę ciągła krytyka władzy absolutnej, "samodzierżawia".
Pamiętać trzeba, że książka powstała w 1905 (rozbudowana w 1930 o koniec panowania i śmierć Mikołaja II).
Oczywiście, naukową książką to trudno nazwać, ale i fabuły nie ma. Niemniej warto przeczytać.

Od Iwana Groźnego, do Mikołaja II tylko kilku (co 7 zdaje się) zmarło naturalnie, reszta została zamordowana. Głównie przez swoich następców. I to wszystko po kolei Gąsiorowski opisał. Okraszając komentarzami na temat dobra i zła, historii itp. Czasami porównując z resztą świata.
Ogólnie przez całą książkę ciągła krytyka władzy absolutnej, "samodzierżawia".
Pamiętać...

Dobra pozycja jako coś "lżejszego" mimo, że mówi o knuciach, torturach czy zabójstwach. Czyta się gładko, czasem nawet trochę jak thriller a zawartość często nie pozwala się oderwać - bo mimo, że są opisane rzeczy, które zdarzyły się setki lat temu - to chcemy przeczytać jak się dane wydarzenie zakończyło.

Pomimo walorów ciekawie dobranego tematu i umiejętności przykucia czytelnika do tekstu, książka ta pozostawia wiele do życzenia. Pan Gąsiorowski często zmienia formę, raz się bawi w filozofa, raz wiernie oddaje ówczesną rzeczywistość by zaraz zamienić się w powieściopisarza. Dodatkowo autor sobie pozostawił rolę sędziego, co jest prawdą a co fałszem. Nie ma odniesień do żadnych źródeł, przypipsów czy odnośników. Na końcu skromna bibliografia i wiara, że nasz pisarz nic nie poprzekręcał i nic nie dodał od siebie...

Dobra pozycja jako coś "lżejszego" mimo, że mówi o knuciach, torturach czy zabójstwach. Czyta się gładko, czasem nawet trochę jak thriller a zawartość często nie pozwala się oderwać - bo mimo, że są opisane rzeczy, które zdarzyły się setki lat temu - to chcemy przeczytać jak się dane wydarzenie zakończyło.

Pomimo walorów ciekawie dobranego tematu i umiejętności przykucia...

Miałem ogromny apetyt na tą książkę i srodze się zawiodłem. Żałuję tym bardziej że zawiera mnóstwo ciekawostek dotyczących historii Rosji,jednak język jakim jest napisana,odstrasza .To jeden wielki chaos,zawiodłem się.

Miałem ogromny apetyt na tą książkę i srodze się zawiodłem. Żałuję tym bardziej że zawiera mnóstwo ciekawostek dotyczących historii Rosji,jednak język jakim jest napisana,odstrasza .To jeden wielki chaos,zawiodłem się.

Chociaż przydługi i mocno filozoficzny wstęp zniechęca, wytrwałego czytelnika czeka nagroda. Po przebrnięciu przez wynurzenia, w których autor odwołuje się do wiedzy oczywistej tylko dla nielicznych czytelnik otrzymuje szansę zatopienia się w bardzo szczegółowy opis historii Rosji. Historia ta przedstawiona jest w sposób fascynujący i wciągający. Autor pokazuje również jak skomplikowana była rosyjska historia, opisuje dworskie intrygi i zarówno skuteczne, jak i nieskuteczne spiski. Przedstawia wiedzę bardzo trudną do odnalezienia. Jako czytelnik dużej ilości książek historycznych serdecznie polecam. I jeszcze rada dla łatwo się frustrujących: omińcie / przebiegnijcie wstęp.

Chociaż przydługi i mocno filozoficzny wstęp zniechęca, wytrwałego czytelnika czeka nagroda. Po przebrnięciu przez wynurzenia, w których autor odwołuje się do wiedzy oczywistej tylko dla nielicznych czytelnik otrzymuje szansę zatopienia się w bardzo szczegółowy opis historii Rosji. Historia ta przedstawiona jest w sposób fascynujący i wciągający. Autor pokazuje również jak...

styczen 2013

styczen 2013

Książka mnie rozczarowała,autor odwołuje się do wiedzy ,którą jak zakłada :czytelnik posiada.Wychodzi filozoficzny bełkot,tak do połowy publikacji....dalej nie dałam rady:)
Moja książka,póżniejsze wydanie:tło białe

Książka mnie rozczarowała,autor odwołuje się do wiedzy ,którą jak zakłada :czytelnik posiada.Wychodzi filozoficzny bełkot,tak do połowy publikacji....dalej nie dałam rady:)
Moja książka,póżniejsze wydanie:tło białe