„Tezaurus czyli Skarbiec wiedzy…” to ten typ książki, którą bierzesz z półki niby na chwilę, tylko sprawdzić jedno hasło, a budzisz się po godzinie z palcem w połowie alfabetu i cichą myślą, że chyba wypadałoby jednak kiedyś zrobić reread całego Pottera. To nie jest powieść, przy której goni się fabułę, tylko wielki, niebieski mechanizm porządkowania świata, który nosisz w głowie od lat, ale masz go tam już trochę w strzępach.
Lipińska i Polkowski wykonali tu pracę bardziej rzemieślniczą niż widowiskową, za to piekielnie solidną. Ponad tysiąc haseł, ułożonych alfabetycznie, rozbiera na czynniki pierwsze wszystko, co przewinęło się przez karty książek: ludzi, duchy, zwierzęta, rośliny, zaklęcia, artefakty, miejsca, instytucje, a nawet idee i szkolne plotki. Przy każdym haśle jest nie tylko objaśnienie, ale też oryginalna nazwa, etymologia, czasem wymowa, a do tego odsyłacze do konkretnych tomów i stron, także tych spoza głównej serii, jak Baśnie Barda Beedle’a, Quidditch przez wieki czy Fantastyczne zwierzęta. Człowiek nagle widzi, ile w tej serii było gry słowem i jak bardzo przekład nie polegał tylko na „przepisaniu” tekstu, lecz na ciągłym podejmowaniu decyzji.
Najmocniejszym elementem jest dla mnie właśnie to, że Tezaurus nie zatrzymuje się na suchym „co to znaczy”, tylko pokazuje, skąd dane słowo się wzięło, jak zostało przełożone i w którym miejscu cyklu pracuje na klimat. Niby drobiazg, ale przy większej liczbie haseł zaczyna się z tego wyłaniać cała logika świata: system nazwisk, żartów językowych, kulturowych odniesień, których przy pierwszej lekturze większość osób nie ma szans wyłapać. Do tego na końcu dostajemy indeks angielskich terminów, kilka wariantów z innych przekładów i rozbudowaną chronologię wydarzeń od założenia Hogwartu aż po finałowy pojedynek. To już bardziej narzędzie niż gadżet, coś, z czym naprawdę wygodnie się pracuje, jeśli ktoś lubi grzebać głębiej.
Na poziomie wydania książka jest zrobiona tak, żeby cieszyła oko, nie tylko w zdjęciu na Instagramie. Twarda oprawa, złocenia, jednolita, dobrze przemyślana kolorystyka środka, ilustracje przypominające szkicownik ucznia Hogwartu sprawiają, że to faktycznie wygląda jak księga z biblioteki na trzecim piętrze. Są też drobiazgi, które mogą drażnić: momentami trochę zbyt jasna czcionka haseł, złocenia, które po intensywnym używaniu potrafią się wycierać, brak uzupełnienia o nowsze elementy uniwersum znane z gier czy kolejnych filmów. To nie psuje całości, ale widać, że mamy do czynienia z książką mocno skupioną na tekstowym kanonie, a nie na całym popkulturowym rozwidleniu marki.
Jako lektura „od deski do deski” może zmęczyć, bo alfabet nie prowadzi jak narracja, tylko co chwilę przeskakuje z jednej szuflady do drugiej. W swojej naturalnej funkcji, czyli jako słownik, przewodnik i ściąga, sprawdza się jednak znakomicie. Pozwala uporządkować pamięć po latach, wyłapać szczegóły, które umknęły, sprawdzić subtelne różnice między nazwami, a przede wszystkim znów zanurzyć się w tym świecie, ale od strony warsztatowej, nie tylko emocjonalnej. Dla kogoś, kto traktuje Harry’ego Pottera jak ważny kawałek własnego czytelniczego życia, to nie jest tylko „kolejny dodatek”, raczej narzędzie, które domyka kolekcję: obok tomów stoi księga, która te tomy objaśnia, porządkuje i trochę demaskuje. I właśnie w tym jest jej siła.
0,0 / 10
Szukamy ofert...
OPINIE i DYSKUSJE o książce Harry Potter i Insygnia Śmierci
Zacznę od tego, że to moje kolejne zetknięcie z serią o Harrym Potterze. Drugie w papierze i pierwsze w wersji audio, czytanej przez Piotra Fronczewskiego, który w piękny sposóbzinterpretował powieść. Jako młoda dorosła nie ukrywam, że ta historia uderza inaczej. Ta seria była czymś, co pomagało mi się oderwać od szarej rzeczywistości, stawiało na nogi po ciężkich dniach i najważniejsze - przypomniała mi o radości z czytania. Przypomniała mi, jak to jest śmiać się nad książką, zalewać się łzami nad nią oraz zgrzytać zębami z poirytowania nad zachowaniem głównego bohatera (Zakonie Feniksa, patrzę się na ciebie). Harry Potter to twór, który z pełną mocą uderza w każdą wrażliwą strunę mojego serca, zagarniając je GARŚCIAMI i nie chce wypuścić. Czy moja opinia jest obiektywna? Absolutnie nie. Dorastałam z Harrym, weszłam z nim w lata nastoletnie i z nich wyszłam i chyba to jest dla mnie najbardziej rozbrajające - jako jedenastolatka doceniałam moc przyjaźni, teraz mocniej zwracając uwagę na piękno rodzicielstwa, a oba aspekty mają jeden mianownik - nieograniczoną miłość, której również nie mogę odmówić tej serii.
Zacznę od tego, że to moje kolejne zetknięcie z serią o Harrym Potterze. Drugie w papierze i pierwsze w wersji audio, czytanej przez Piotra Fronczewskiego, który w piękny sposóbzinterpretował powieść. Jako młoda dorosła nie ukrywam, że ta historia uderza inaczej. Ta seria była czymś, co pomagało mi się oderwać od szarej rzeczywistości, stawiało na nogi po ciężkich dniach i...
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toZ Harry'ego Pottera nie wyrasta się nigdy i nawet po trzydziestce ta lektura okazuje się czystą frajdą. Jako dorosły czytelnik nawet zauważa się więcej rzeczy i niektóre interpretuje całkiem inaczej. Ponowne przeczytanie całej serii to była moja najlepsza decyzja w tym roku. Niezmiennie uwielbiam i mimo małych mankamentów mniej niż 10 gwiazdek dać nie mogę. Najbardziej zazdroszczę osobom, które nie znają fabuły i mogą zanurzyć się w tę długą historię po raz pierwszy. Oczywiście polecam.
Z Harry'ego Pottera nie wyrasta się nigdy i nawet po trzydziestce ta lektura okazuje się czystą frajdą. Jako dorosły czytelnik nawet zauważa się więcej rzeczy i niektóre interpretuje całkiem inaczej. Ponowne przeczytanie całej serii to była moja najlepsza decyzja w tym roku. Niezmiennie uwielbiam i mimo małych mankamentów mniej niż 10 gwiazdek dać nie mogę. Najbardziej...
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toMłody chłopak musiał zrozumieć swoje przeznaczenie. Tak brutalne ale ważne dla większego dobra.
Młody chłopak musiał zrozumieć swoje przeznaczenie. Tak brutalne ale ważne dla większego dobra.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toŚwietnie zwieńczenie całej serii. Dla postaci nie była to łatwa droga, nie wszyscy dotrwali do końca i nie wszyscy wyciągnęli z niej lekcje, ale każdy otrzymał swoją szansę. Wszystko zostało połączone, powiązane ze sobą i niekiedy zyskało nowego znaczenia. Nic dziwnego, że tę serię pokochało tylu fanów.
Cieszę się, że w końcu nie ma opisywanych tych szkolnych perypetii i stresów egzaminami. Tak samo, jak cieszę się, że biedny Harry Potter w końcu może odpocząć.
Podobał mi się zabieg mise en abyme, czyli odbicie lustrzane, lub wręcz zapowiedź dalszej fabuły w postaci bajki o trzech czarodziejach.
Czytałam w wersji papierowej, oraz słuchałam w formie audiobooka czytanego przez świetnego Pana Wiktora Zborowskiego.
„Powoli, bardzo powoli usiadł i poczuł się bardziej żywy i bardziej świadomy swojego ciała niż kiedykolwiek przedtem. Dlaczego nigdy w pełni nie docenił cudu, jakim było jego ciało, mózg, nerwy, bijące serce?”
„Nie żałuj umarłych, Harry. Żałuj żywych, a przede wszystkim tych, którzy żyją bez
miłości”.
9/10
Świetnie zwieńczenie całej serii. Dla postaci nie była to łatwa droga, nie wszyscy dotrwali do końca i nie wszyscy wyciągnęli z niej lekcje, ale każdy otrzymał swoją szansę. Wszystko zostało połączone, powiązane ze sobą i niekiedy zyskało nowego znaczenia. Nic dziwnego, że tę serię pokochało tylu fanów.
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toCieszę się, że w końcu nie ma opisywanych tych szkolnych perypetii i...
Przykro się rozstawać z tą serią. Mam nadzieję, że będę wracać do niej częściej niż w ostatnich latach.
Przykro się rozstawać z tą serią. Mam nadzieję, że będę wracać do niej częściej niż w ostatnich latach.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toMoja miłość do Harrego powiększyła się jeszcze bardziej ❤️
Skończyłam słuchać ostatnią część i czegoś mi brakuje... Szkoda, że inne książki powiązane z Harrym nie mają audiobooków 😢
Cały czas mówię to tym, że głos Piotra Fronczewskiego jest tu genialny ❤️
Z tej książki korzystałam, by na jej podstawie liczyć strony ❤️
Moja miłość do Harrego powiększyła się jeszcze bardziej ❤️
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toSkończyłam słuchać ostatnią część i czegoś mi brakuje... Szkoda, że inne książki powiązane z Harrym nie mają audiobooków 😢
Cały czas mówię to tym, że głos Piotra Fronczewskiego jest tu genialny ❤️
Z tej książki korzystałam, by na jej podstawie liczyć strony ❤️
Siódma i ostatnia część Harrego Pottera , książka fantasy, przygodowa , pełna magii , tajemnic i mocy grozy.
Zwykłe wydanie nieilustrowane, traci na wartości . Szkoda.
Twarda oprawa. Okładka pięknie zaprojektowana i w wykonaniu Jonny’ego Duddle’a . Wielkość standardowa. Dobry druk.
Wszyscy znają małego bohatera z pierwszej części ,, Harry Potter i Kamień Filozoficzny’’ , drugiej ,, Harry Potter i Komnata Tajemnic’’, trzeciej ,, Harry Potter i więzień Azkabanu’’, czwartej ,, Harry Potter i Czara Ognia’’, piątej ,, Harry Potter i Zakon Feniksa’’, szóstej ,, Harry Potter i Książę Półkrwi’’.
Szósta część całkiem dla młodzieży i dorosłych , ciekawa jak poprzednie i jeszcze bardziej obszerna niż część szósta i bardziej przygnębiająca. Oddzielnie jej nie można czytać, gdyż nie będzie wiadomo o co chodzi.
Książka magiczna, wciągająca, mroczna, wywołująca skrajne emocje.
Siódmy , ostatni rok w Szkole Magii i Czarodziejstwa w Hogwarcie. Siedemnastoletniego Harrego czeka początek wielkiej wojny. Trzeba ocalić społeczność czarodziejów. Poznajemy legendę o Insygniach Śmierci . Posiadacze tych przedmiotów magicznych utrzymują władzę nad śmiercią.
Przyjaźń, śmiertelne zagrożenie, zwiastuny końca i śmierci, miłość, odwaga, lojalność, niebezpieczeństwo, walka dobra ze złem, magia, czarodziejska sceneria, groza, mroczność, brutalna walka, przygnębiający klimat.
Przepiękna książka z bardzo dużą dawką emocji, niespotykane zwroty akcji.
Treść jest smutna, brutalna kompletnie nie nadaje się dla dzieci. Bardzo żałuję ,że nie ma zilustrowanego wydania dwóch ostatnich części.
Film również piękny, ale różni się coraz więcej od książki. Książka dużo lepsza.
Polecam dla dorosłych i młodzieży!
Siódma i ostatnia część Harrego Pottera , książka fantasy, przygodowa , pełna magii , tajemnic i mocy grozy.
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toZwykłe wydanie nieilustrowane, traci na wartości . Szkoda.
Twarda oprawa. Okładka pięknie zaprojektowana i w wykonaniu Jonny’ego Duddle’a . Wielkość standardowa. Dobry druk.
Wszyscy znają małego bohatera z pierwszej części ,, Harry Potter i Kamień Filozoficzny’’ ,...
Jak wszyscy się mylili względem Snape'a
Jak wszyscy się mylili względem Snape'a
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toNajlepsza z wszystkich części ! Snape udowodnił , że warto było w niego wierzyć do końca i utrzymał podium wśród moich ulubionych bohaterów 🥰
Najlepsza z wszystkich części ! Snape udowodnił , że warto było w niego wierzyć do końca i utrzymał podium wśród moich ulubionych bohaterów 🥰
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo tow połowie książki byłam skłonna dać jeszcze wyższą ocenę. potem się trochę popsuło.
niewątpliwie bawiłam się świetnie, akcja (pomimo dobrze znanej treści) całkiem mnie pochłonęła, a kilka fragmentów spowodowało fale mniejszych bądź większych wzruszeń.
obawiam się jednak, że chyba zaczęłam wyrastać z docelowej grupy odbiorców. choć może nie raziła mnie pewna infantylność, którą dostrzegłam np. w poprzedniej części, to mam żal wobec zmarnowanych wątków, które nie zostały rozwinięte tak, jak mogłyby być, postaci, które nie dostały szansy na opowiedzenie swojej historii i scen, które również mogłyby zostać o wiele lepiej napisane. z drugiej strony - gdybym dostała dokładnie to, czego bym teraz chciała, opowieść mogłaby być i zbyt brutalna, i mniej interesująca dla tych, dla których została napisana.
a moje wewnętrzne dziecko czerpało niesamowitą przyjemność z książki takiej, jaką ona jest.
w połowie książki byłam skłonna dać jeszcze wyższą ocenę. potem się trochę popsuło.
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toniewątpliwie bawiłam się świetnie, akcja (pomimo dobrze znanej treści) całkiem mnie pochłonęła, a kilka fragmentów spowodowało fale mniejszych bądź większych wzruszeń.
obawiam się jednak, że chyba zaczęłam wyrastać z docelowej grupy odbiorców. choć może nie raziła mnie pewna infantylność,...