Osiedle Swoboda 2

Po nie małym sukcesie pierwszej serii "Osiedla Swoboda", która była publikowana w nieistniejącym już magazynie "Produkt", Michał Śledziński postanowił napisać kolejną serię. Wydał ją osobno w latach 2004-2006 już poza magazynem, który dopiero co zakończył żywot. Autor mocno zmienił konwencję, dorzucając między innymi kolory, fikcyjne postacie nawiązujące do znanych gier, komiksów i filmów, ale mimo wszystko zachował pewien unikalny styl "Osiedla Swoboda". Nadal wyśmiewa się z naszych, polskich przywar, ówczesnej sceny politycznej i społecznej oraz pokazuje w krzywym zwierciadle życie ludzi na wielkim blokowisku. Te zmiany mogą się podobać, ale nie muszą i tak było w moim wypadku. Czemu? Cóż, odpowiedź jest dość złożona.

Zacznijmy od powiedzenia i podkreślenia jednej bardzo istotnej rzeczy - "Osiedle Swoboda 2" to bardzo dobry komiks. Naprawdę wyśmienity, jednak niekoniecznie trafiający w gust każdego kto, tak jak ja, uwielbia pracę Śledzińskiego z czasów "Produktu". Pierwsze czego mi tutaj zabrakło to tej nuty realizmu. W swej pierwszej pracy autor zawarł bowiem masę wspomnień i doświadczeń własnych jak i swoich przyjaciół lub zasłyszanych na osiedlu gdzie się wychował. Całość troszkę doprawił humorem, odpowiednim rysunkiem, wplótł to umiejętnie w nakreśloną przez siebie fabułę i polał mocno sosem z satyry. Efekt był wprost fenomenalny i czuć było, że przedstawiona historia zdarzyła się naprawdę w większym lub mniejszym stopniu. Tego elementu brakuje natomiast tutaj i potrafi to zaboleć.

Fabuła drugiej części jest już bardziej scalona względem opowiadań publikowanych w "Produkcie". Mamy tutaj gangstera próbującego przejąć handel prochami w okolicy, grupę bohaterów lejących tych złych i naszą starą paczkę z Smutnym, Kundziem i Wirażem an czele. Nie zabraknie też innych postaci jak Niedźwiedź, Rachciachciaracha i jego psa Psotki czy sporej grupy dalszoplanowych bohaterów. Cała historia skupia się właśnie na tym jak grupa przyjaciół próbuje sobie poradzić z szefem gangu, który wizualnie przypomina Jokera.

Zresztą takich nawiązań do popkultury jest tutaj od groma. Miecz z Final Fantasy VII, maska z Piątku 13-stego, różne zapożyczenia z filmów, komiksów czy świata znanych osobistości. W połączeniu z groteskowym humorem oraz jazdą po stereotypach wychodzi z tego naprawdę ciekawa mieszanka, która przykuwa oko czytelnika na długo. Cały ten popkulturowy kalejdoskop ciekawie też łączy się z naszymi społecznymi przywarami, których tutaj oczywiście nie brakuje. Dobrze to pokazano na przykładzie starszej pani, co to obserwuje okolicę z okna przez cały dzień czy grupy bandziorów napadających na Chińczyka.

Od strony rysunku komiks również prezentuje się bardzo dobrze, ale osobiście wolałem czarno biały rysunek. Było w nim więcej, hmm... realizmu (?). Z drugiej strony ten tom ma być odmienny i odnosi się do popkultury, zatem kolor jest jak najbardziej potrzebny oraz pasuje do całości. Sam rysunek też przeszedł zmianę co widać na przestrzeni całego komiksu przeglądając poszczególne rozdziały oraz dodatki.

"Osiedle Swoboda 2" to komiks naprawdę bardzo dobry, ale nie koniecznie trafiający w gusta każdego miłośnika pierwszej części. Tak właśnie było w moim przypadku, choć nie żałuję czasu spędzonego nad jego lekturą. Mimo wszystko wiem, że nie będę do niego wracać, bo wolę pracę Michała Śledzińskiego, gdy publikował w magazynie "Produkt". Z drugiej strony każdy kto miał styczność z pierwszym "Osiedlem Swoboda" powinien obowiązkowo sięgnąć po drugą część, choćby po to aby zobaczyć jak ewoluowały prace autora.

Po nie małym sukcesie pierwszej serii "Osiedla Swoboda", która była publikowana w nieistniejącym już magazynie "Produkt", Michał Śledziński postanowił napisać kolejną serię. Wydał ją osobno w latach 2004-2006 już poza magazynem, który dopiero co zakończył żywot. Autor mocno zmienił konwencję, dorzucając między innymi kolory, fikcyjne postacie nawiązujące do znanych gier,...

u.w.i.e.l.b.i.a.m.

u.w.i.e.l.b.i.a.m.

Niestety, brakuje siły i mocy pierwszej części. Intryga rodem z filmów akcji zbytnio nie powala, ale mimo to czyta się dobrze. Największym minusem "Osiedla Swoboda 2" jest komputerowe kolorowanie, które sprawia wrażenie bardzo sztucznego. Myślę, że użycie jedynie czerni i bieli tak jak w "jedynce" sprawdziłoby się o wiele lepiej.

Niestety, brakuje siły i mocy pierwszej części. Intryga rodem z filmów akcji zbytnio nie powala, ale mimo to czyta się dobrze. Największym minusem "Osiedla Swoboda 2" jest komputerowe kolorowanie, które sprawia wrażenie bardzo sztucznego. Myślę, że użycie jedynie czerni i bieli tak jak w "jedynce" sprawdziłoby się o wiele lepiej.

OSIEDLE NABIERA KOLORÓW

„Osiedle Swoboda” świętuje w tym roku dwudziestopięciolecie powstania. A „Osiedle Swoboda 2”, niegdyś znane jako „Osiedle Swoboda seria” czy też „seria kolorowa” obchodzi jubileusz dwóch dekad swojego istnienia. Fajnie, jest w końcu do czego wracać, co wspominać i na co spojrzeć i okiem sentymentalnym, i chłodnym. Więc spoglądam. I wiadomo, to już jednak nie to samo „OS” co jedynka, inna historia, inne klimaty już, do tego to jedna długa, poskładana też w niechronologiczny sposób historia z masą wątków i bohaterów. Kiedy debiutowała, zawiodła większość fanów (acz mi takie podejście, będące jakby miksem różnych gatunkowych estetyk, jakie przewinęły się nie tylko przez całe „Osiedle”, ale i magazyn, w którym pojawiło się po raz pierwszy – „Produkt”),ale w ostatecznym rozrachunku jako sensacyjna, pokręcona z superhero (Ali jak ten swobodny Joker) i swojskimi realiami opowieść akcji, sprawdza się całkiem dobrze. I nawet jeśli na paru polach, jak w samym ścisłym finale, zawodzi, warto sięgnąć i poznać.

Nad Swobodą zbierają się czarne chmury, chociaż pozornie nie dzieje się nic złego. Szopa mieszka w ziemiance Ciachciarachciacha, opiekując się jego suką Psotką i pielęgnując uprawy marihuany, a Smutny w towarzystwie reszty ekipy zapija smutki wywołane zerwaniem z Młodą. Porządku na Osiedlu strzeże oddział OPO złożony z Dozorcy, Rolanda i Mr. Kriega, a dodatkowo pojawił się nowy bohater – zagłuszający rozgłośnię Anioł Pański Pan Wrona, który prowadzi własne pirackie radio. Zwiastunem zmian stają się odwiedziny Popaja, znajomego Ciacha przynoszącego Szopie złe wieści. Boss Drwal stracił część narkotykowych wpływów w Centrum, dlatego przenosi swój biznes na osiedla, a mniejsi dilerzy, niechcący podporządkować się nowym rządom, zostają usunięci z rynku. Co więcej, jeden z najważniejszych ludzi Drwala, Chemiczny Ali, przybył właśnie na Swobodę. Szopa wprawdzie nie przejmuje się tym faktem, jednak Kundzio doświadcza wizji Człowieka w Pasiakach, a to oznacza jedno – nadchodzi wielkie zagrożenie i równie wielkie zmiany. Kiedy dilerzy zostają rozbici, a oddział OPO pokonany, Osiedle przestaje być bezpiecznym miejscem, a sytuacja z każdą chwilą staje się coraz gorsza. Czy na Swobodzie uda się przywrócić dawny porządek?

https://ksiazkarniablog.blogspot.com/2024/09/osiedle-swoboda-2-micha-sledziu.html

OSIEDLE NABIERA KOLORÓW

„Osiedle Swoboda” świętuje w tym roku dwudziestopięciolecie powstania. A „Osiedle Swoboda 2”, niegdyś znane jako „Osiedle Swoboda seria” czy też „seria kolorowa” obchodzi jubileusz dwóch dekad swojego istnienia. Fajnie, jest w końcu do czego wracać, co wspominać i na co spojrzeć i okiem sentymentalnym, i chłodnym. Więc spoglądam. I wiadomo, to już...

Na widok tych krzywych ryjów aż łezka się w oku kręci. Pięknie wydane, więc musiałam dołączyć do swojej biblioteczki.

Na widok tych krzywych ryjów aż łezka się w oku kręci. Pięknie wydane, więc musiałam dołączyć do swojej biblioteczki.