Straż przednia

Okładka książki Straż przednia autora Marian Tokarzewski, 9788364197208
Okładka książki Straż przednia
Marian Tokarzewski Wydawnictwo: Klinika Języka powieść historyczna
Kategoria:
powieść historyczna
Format:
papier
Tytuł oryginału:
Straż przednia
Data wydania:
2015-01-01
Data 1. wyd. pol.:
2015-01-01
Język:
polski
ISBN:
9788364197208
Średnia ocen

9,1 9,1 / 10

Oceń książkę
i
Dodaj do biblioteczki
Reklama

Kup Straż przednia w ulubionej księgarnii

Porównywarka z najlepszymi ofertami księgarń
W naszej porównywarce znajdziesz książki, e-booki i audiobooki z najpopularniejszych księgarń internetowych. Niektórzy partnerzy przygotowują dla użytkowników naszego serwisu specjalne rabaty, dlatego warto kupować książki przez lubimyczytać.pl.
Oferty są prezentowane w trzech kategoriach: „Oferta dnia” (promocje partnerów),„Polecane księgarnie” (sprawdzeni partnerzy handlowi, z którymi współpracujemy na podstawie umów) oraz „Pozostałe”. W każdej kategorii kolejność prezentacji zależy od ceny produktu przekazanej przez księgarnie lub dostawcę porównywarki.
Lubimyczytać.pl nie prowadzi sprzedaży i nie uczestniczy w procesie zakupowym po przekierowaniu na stronę sklepu. Mimo że dokładamy starań, aby wszystkie linki i informacje były aktualne, nie mamy wpływu na ewentualne nieścisłości cenowe, błędne przekierowania lub zmiany w ofertach księgarni. Jeśli zauważysz nieprawidłowość, prosimy o zgłoszenie jej na adres: admin@lubimyczytac.pl. Dzięki Twojej informacji możemy jeszcze lepiej dbać o jakość działania naszej porównywarki.
Ładowanie Szukamy ofert...

Polecane przez redakcję

Oceny książki Straż przednia

Średnia ocen
9,1 / 10
28 ocen
Twoja ocena
0 / 10

OPINIE i DYSKUSJE o książce Straż przednia

avatar
317
301

Na półkach:

Wspomnienia księdza z polskich Kresów z drugiej połowy pierwszej dekady wieku XX. Bardzo dobrze się to czyta mimo, że jest to pisane trochę archaicznym językiem, ale takie były czasy. Najważniejsze, że wszystko zrozumiałe i napisane żywym, nic, a nic nie nudzącym językiem. Skoro pisał ksiądz to może sobie ktoś pomyśleć, że będzie to pompatyczne moralizowanie z góry. Nic z tych rzeczy. Konkrety i tak jak wtedy właśnie było. Prawdziwość słów księdza jest potwierdzona tym, że trochę literatury w tej tematyce czytałem i u innych autorów to co tu zostało napisane jest bardzo zbieżne.
Dzikość bolszewików, skrajne upolitycznienie prawosławia oraz niewielka wrażliwość na los ludzki. Ks. Tokarzewski nieraz opisywał kiedy ludność ukraińska czy rosyjska z wielkim entuzjazmem przyjmowała autora książki, który obejmował daną parafię na wschód od dzisiejszej wschodniej granicy Polski.
Niechlubna rola Żydów (przede wszystkim współpraca z "czerwonym caratem") na tamtych terenach w tamtym czasie to także treści tej książki. Nie są to wymysły ks. Tokarzewskiego. Jak już wspomniałem powyżej - jest to potwierdzone przez innych autorów, w innych książkach dotyczących tej materii. Kontrowersja? Może dziś, ale to fakty. Niewygodne? No jak to z faktami i prawdą.
Polecam! Świetna rzecz.

Wspomnienia księdza z polskich Kresów z drugiej połowy pierwszej dekady wieku XX. Bardzo dobrze się to czyta mimo, że jest to pisane trochę archaicznym językiem, ale takie były czasy. Najważniejsze, że wszystko zrozumiałe i napisane żywym, nic, a nic nie nudzącym językiem. Skoro pisał ksiądz to może sobie ktoś pomyśleć, że będzie to pompatyczne moralizowanie z góry. Nic z...

więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo to

avatar
40
37

Na półkach: ,

Ks. Marian opowiada bardzo ciekawe historie z ciężkich czasów. Nie ma tu mądrzenia, widać dbałość o Chwałę Pana. Wg mnie powinna to być lektura obowiązkowa w seminariach.

Ks. Marian opowiada bardzo ciekawe historie z ciężkich czasów. Nie ma tu mądrzenia, widać dbałość o Chwałę Pana. Wg mnie powinna to być lektura obowiązkowa w seminariach.

Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to

avatar
6
4

Na półkach:

Dobre bo konkretne przedstawienie swojej posługi oraz realiów w jakich przyszło posługiwać... czkałem na Belweder ale się nie doczekałam może w następnej części. Godna polecenia.

Dobre bo konkretne przedstawienie swojej posługi oraz realiów w jakich przyszło posługiwać... czkałem na Belweder ale się nie doczekałam może w następnej części. Godna polecenia.

Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to

Poznaj innych czytelników

56 użytkowników ma tytuł Straż przednia na półkach głównych
  • 31
  • 23
  • 2
27 użytkowników ma tytuł Straż przednia na półkach dodatkowych
  • 18
  • 2
  • 2
  • 2
  • 1
  • 1
  • 1

Inne książki autora

Marian Tokarzewski
Marian Tokarzewski
Marian Tokarzewski ur. się 2.02.1873 r. w Szepinkach koło Baru na Podolu. Po skończeniu szkoły średniej w Kamieńcu Podolskim, wstąpił do wyższego seminarium duchownego w Żytomierzu. W 1896 r. przyjął święcenia kapłańskie. Ks. Tokarzewski szybko okazał się kapłanem niewygodnym dla carskich władz. Na skutek ich nacisków, nieustannie był przenoszony z parafii do parafii. W ciągu 20 lat posługiwał w 27 różnych miejscowościach. W 1909 r. został uwięziony w Zasławiu na Wołyniu. Po 5 latach tu spędzonych został wydalony, dekretem carskiego gubernatora, z macierzystej diecezji. W tej sytuacji udał się do głąb Rosji, gdzie opiekował się wspólnotami polskimi kolejno w Jarosławiu nad Wołgą, Kostromie i Wołogdzie. Potem, na polecanie bpa Jana Cieplaka udał się do Turkiestanu, gdzie zamieszkał w Taszkiencie. Tu roztoczył opiekę nad miejscowymi katolikami, zorganizował życie polskie oraz pierwszy zjazd Polaków Wojskowych. W czasie I wojny światowej rozwinął szeroką działalność charytatywną na rzecz uchodźców polskich w Rosji, szczególnie dzieci. W 1917 r. ks. Tokarzewski powrócił na Podole i został proboszczem w Barze. Utworzył tu pierwszą od 80 lat polską szkołę początkową, którą po roku przekształcił w gimnazjum. Zorganizował także wakacyjne kursy dla nauczycieli oraz założył 11 polskich szkół na Podolu. W czasie organizowanych przez Ukraińców pogromów ludności żydowskiej, udzielał schronienia prześladowanym ratując wiele rodzin przed śmiercią. Czynnie uczestniczył w polskiej podziemnej pracy niepodległościowej na Podolu. Był dwukrotnie skazany na śmierć przez bolszewików i uwolniony dzięki stanowczemu żądaniu tłumu złożonego z mieszkańców Baru różnych wyznań. Wśród domagających się jego uwolnienia byli także miejscowi Żydzi. Jego biograf Marek Cabanowski opisywał : „Był wspaniałym człowiekiem, kapłanem, Polakiem. Wysoki, postawny, o pięknej, rasowej twarzy, reprezentował typ kresowego żołnierza-szlachcica, którego żywiołem była walka. Prowadził ją z caratem o polskość i katolicyzm na naszych kresach. Znał go cały Wołyń i Podole. Nieulękły, nie dał się niczym zastraszyć. (...) Całe otoczenie żywiło do niego szacunek i poważanie. Człowiek o niepospolitej dobroci, ale surowy dla innych i dla siebie”. Wiosną 1920 r., gdy polskie wojska zajęły Podole, ks. Tokarzewski wyjechał wraz z matką do Warszawy. Odwrót wojsk polskich uniemożliwił mu powrót do Baru. W tej sytuacji podjął służbę wojskową jako kapelan, najpierw kadry polskiej marynarki wojennej w Toruniu, potem warszawskiego garnizonu. 8.11.1920 r. bp polowy Stanisław Gall mianował go kapelanem Naczelnego Wodza, Józef Piłsudskiego. W listopadzie 1922 r. złożył na ręce ministra spraw zagranicznych Gabriela Narutowicza memorandum na temat bezprawia i nadużyć popełnionych przez władze sowieckie w stosunku do Polaków i Kościoła na terenie diecezji łucko – żytomierskiej i kamienieckiej. W 1922 r. został kapelanem prezydenta RP Stanisława Wojciechowskiego. Po zamachu majowym, ks. Tokarzewski zrzekł się funkcji kapelana Prezydenta RP i został proboszczem oraz dziekanem w Grodzisku Mazowieckim. W 1930 r. podjął posługę jako wykładowca homiletyki i teologii pastoralnej w wyższym seminarium duchownym w Łucku. W 1931 r. został proboszczem w Kowlu, gdzie dokończył budowę kościoła. Jego złotouste kazania sprawiły, że wierni nazywali go „Kresowym Skargą”. W 1931 r. opublikował pracę „Przyczynek do historii męczeństwa Kościoła Rzymsko-Katolickiego w diecezjach kamienieckiej i łucko-żytomierskiej (1863-1930)”, którą dedykował „Klerykom Seminarium Duchownego w Łucku na pamiątkę i ku rozwadze...”. We wstępie pisał: „Broszurka ta, którą Wam poświęcam, Drodzy Klerycy, ma na celu 1) przypomnienie ofiarnej pracy poprzedników waszych, kapłanów kresowych, rozżarzyć w szlachetnych sercach waszych już dziś gorejącego ducha poświęcenia, oraz spełnić rolę nici złotej, wiążącej młodsze pokolenie ze starszem, 2) zachęcić do zainteresowania się historią diecezji kresowych, 3) w końcu pobudzić serca braci kapłanów i rodaków w Polsce całej i Ameryce do ofiar na budowę kościołów i pracę misyjną na Wołyniu. Przez wstawiennictwo św. Teresy, patronki diecezji, pokornie błagam Serce Jezusowe, by tym zamiarom moim pobłogosławiło”. Po zajęciu Wołynia przez wojska sowieckie we wrześniu 1939 r., ks. Tokarzewski pozostał w swojej parafii otaczając czułą opieką wszystkich uchodźców i innych potrzebujących. W nocy z 28 na 29.06.1940 r. został aresztowany przez NKWD. Osadzony w więzieniu w Łucku przez 42 dni był trzymany w celi z wodą na posadzce. Przesłuchujący go byli przekonani, że jest krewnym gen. Michała Karaszewicza Tokarzewskiego. Jego proces odbył się w Łucku w dniach od 1 do 2.11.1940 r. Oskarżony o antysowiecki spisek został skazany na karę śmierci z zamianą na 10 lat łagrów. Po ogłoszeniu wyroku powiedział: „Osądziliście mnie za to, że jestem kapłanem katolickim i Polakiem. Dziękuję p. prokuratorowi, że mnie oskarżył. (Ukłonił się p. Tierientiew). Pani obrońcy dziękuję, że mnie broniła, p. sędziemu, że mnie skazał na śmierć”. Odmówił podpisania prośby o ułaskawienie. 1.04.1941 r. ks. Tokarzewski został wywieziony z więzienia w Łucku do Kijowa. Brak pewnych relacji co do jego dalszych losów i okoliczności śmierci. Według niepotwierdzonej relacji zginął zepchnięty przez konwojenta do dołu z wapnem, jako niezdolny do dalszego marszu, na jednym z etapów. Był odznaczony Orderem
Zobacz stronę autora

Czytelnicy tej książki przeczytali również

Cytaty z książki Straż przednia

Więcej
Marian Tokarzewski Straż przednia Zobacz więcej
Więcej