Stan wojenny w Kabulu

Literacki odpowiednik "Expendables", chociaż "Prey" nie jest tak przerysowane. Jest brutalnie, konkretnie i bez pardonu nawalanka od początku, jest paczka kumpli-twardzieli, trup ściele się gęsto i autor specjalnie nie celebruje śmierci nawet pierwszoplanowych postaci, jest trochę surwiwalu na łonie natury, kult broni. Tempo jest niesamowite, 400 stron przeleciało jak mrugnięcie okiem. No i jest też przeważnie bez sensu, cała ekipa antagonistów wybitnie pretekstowa, ta ich agenda tudzież, chodziło przede wszystkim o to, by była odpowiednia ilość zbrojnych, co by nasza paczka miała z kim się nawalać i eliminować. Czytało się świetnie, dawno nie miałem tak, że lektura sprawia mi frajdę, chociaż doskonale wiedziałem, że fabuła nie ma większego sensu. "Prey" jest jednocześnie całkiem oryginalne, a to miejsce akcji, osnowa durnej intrygi, bardzo wyraziste postaci, intensywność, to wszystko tworzy unikatową całość zapadającą w pamięć, nie jest to kolejny, generyczny sensacyjniak. Przednia zabawa. Ps Po raz kolejny nie wiem, o co chodzi polskiemu wydawcy z tytułem, "Zdobycz" nijak nie odnosi się do treści książki.

Mam z Quinnellem pozytywne skojarzenia dzięki 'Człowiekowi w ogniu'. Wielu kojarzy ten tytuł dzięki adaptacji z Denzelem Washingtonem w roli tytułowej. Adaptacji mocno zmienionej, dodam. Była też adaptacja bardziej zgodna z książką, z doskonale dobranym Scottem Glenem w roli Creasy'ego. 'Człowieka w ogniu' czytałem na kryminale. Tak mi się spodobał, że kolejną książkę Quinnella odpaliłem na ślepo! To nie jest taki mięsisty akcyjniak jak ww. Bardziej bym to określił jako global conspiracy thriller w stylu Ludluma. Potężna tajemna organizacja- jest. Everyman w jej szponach- obecny. Idealiści różnych proweniencji chcący złą hydrę ukatrupić- na miejscu. Wątki romantyczne też w dobrym stylu. Te ostatnie wyjątkowo lubię :) W sensacjach działają lepiej niż w tradycyjnych romansach, bo są niby na drugim planie. W 'Szlaku łez' są nawet dwa, a jeden niezwykle uroczy. Sami zrozumiecie który :) Dziwi mnie sam tytuł książki, a raczej jego zbyt mało istotna obecność w książce. Jakby to był jeden z wątków, który autor zaczął, a nie miał czasu skończyć. Szkoda. To o tyle ważne, bo łączy się z dość kontrowersyjnym- wg mnie- wątkiem mniejszości rasowo- etnicznych. Zauważyliście, że w klasycznych sensacjacj większość 'tych złych' to biali republikanie, a inni to zwykle pozytywni bohaterowie? Bym się nie czepiał, gdyby mi to dramaturgii nie psuło, a psuje. Japończyk, Latynos albo Indianin to zwykle dobry gość. W 'Szlaku łez' zwróciło to moją uwagę też z powodu błędnego acz politycznie poprawnego wyjaśnienia sensu indiańskich skalpów. Obecnych w kulturze prekolumbijskiej na długo przed białymi! Niby drobiazg, ale jednak stereotyp. O naukowe wartości książki się nie zakładam, bo się nie znam. W kilku momentach bohaterowie zachowują się dziwnie, jakby urągali własnej inteligencji. Kilka wątków się urywa albo nie jest do końca przemyślanych. 7/10. Ale ogólnie porządnie, fajnie napisany klasyczny sensacyjniak. Nie ten poziom co 'Człowiek w ogniu', ale daje radę. Wersję audio czyta Leszek Filipowicz. Jego zaśpiew może niektórych denerwować, ale ja go uwielbiam. Jeszcze bardziej uwielbiam staromodną wersję tego nagrania. Kto zna audiobooki ten zrozumie: 'Szlak łez, taśma druga, koniec ścieżki pierwszej' :) Od czasu do czasu muszę sobie włączyć tego typu nagranie. Cudeńko! Często zdarzają się w tych wersjach problemy techniczne, ale nie tym razem. Czysta robota, bez szumów i charkotów.

Średnia książka, ale zakończenie ma mistrzowskie. Cała intryga kręci się wokół handlu bronią i kradzieży technologii wojskowych. Historia przedstawiona w powieści jest ciekawa i ma parę fajnych momentów. Akcji, strzelanin, pościgów jest tu niezbyt dużo całość skupia się na intrydze i operacji szpiegowskiej, a te są przedstawione w miarę znośnie. Dobrze są tu też przedstawione postacie, zarówno główne jak i czarne charaktery. Problem z tą książką jest taki że bywa momentami nie składna, autor po kilkanaście i więcej razy na rozdział przemieszcza się między bohaterami, co bywa męczące. Na domiar złego i tak rzadko pojawiające się sceny akcji są napisane na kolanie. Ogólnie styl pisarski autora ma to do siebie że nie każdemu będzie się on podobał. Sporo tu potocznego żargonu nie tylko w dialogach, ale i opisach, na szczęście są w miarę często przypisy więc nie ma problemu z niezrozumieniem o co chodzi. Kolejną sprawą jest jakość wydania, typowa dla wczesnych książek pierwszych wydawnictw, które sprowadzały nam literaturę zagraniczną. Mamy błędy w tłumaczeniu, które są nazbyt widoczne np. "karty taroka" itp. Ogólnie typowa niespecjalnie wyróżniająca się powieść klasy B. Lubię taką literaturę, jednak faktem jest że nawet i w tego typu literaturze znajdziemy wiele książek lepszych niż "Polowanie na lisa".

Książka stała sobie na półce, a ja leżałem zmożony chorobą, wziąłem ją do ręki w sumie dla zabicia czasu i nudy. I muszę przyznać że zabiłem ją dosyć skutecznie:) pozycja ta strzasznie mnie wciągnęła, świetna sensacja z elementami kryminału. Książka zawiera w sobie wszystko czego potrzeba tej tematyce, morderstwo, porwanie, handel żywym towarem i narkotykami oraz zdesperowanego ojca gotowego poświęcić wszystko dla ratowania zaginionej córki, która jak do tej pory podejrzewał była martwa.

Luksusowy dom opieki w stanie Nowy Jork. Stary mężczyzna wysyła dwie tajemnicze przesyłki. Praga. Młody chłopak wykrada dokumenty pewnej firmy. Monako. Piękna Amerykanka zdobywa tajne akta policji. Londyn. Słynna piosenkarka jest świadkiem morderstwa swojej matki. Rozpoczyna poszukiwania zabójcy. Wraz z byłym agentem CIA zbiera fragmenty łamigłówki, które układają się w przerażającą wizję zbrodniczego spisku zagrażającego Ameryce... Ciekawa historia z dobrym zakończeniem. Dobra scena finałowa z seniorem rodu i płatną zabójczynią. Zdecydowanie polecam. Książkę oceniam na 4+

Cieniutka książka, ale przynajmniej nie rozwleczona długimi opisami. Napisana w prostym języku, szybko się czyta i co najważniejsze - bardzo przyjemnie. Opowieść niezwykle ciekawa, dla fanów historii zmyślonej pozycja warta uwagi. P.S. MINI SPOILER. Końcowy rozdział z akcją na cmentarzu bardzo dobry :)

Fantastyczny horror przybrany w szaty powieści historycznej z elementami baśniowymi. Mamy tutaj wędrówkę w przeszłość, począwszy od Howarda Cartera (nudnawe siedemdziesiąt stron),poprzez losy kalifa al-Hakimiego "kairskiego Kaligulę" z X wieku, którego Ismailici czczą jak świętego, aż do czasów faraonów XVIII dynastii, całość spięta matrioszkową konstrukcją opowieści w opowieści w opowieści. Osnową powieści jest owiana tajemnicami historycznymi postać faraona Echnatona, ojca osławionego Tutanchamona, ale oprócz tego poznajemy nieco biografii Howarda Cartera oraz ww. kalifa. Autor wypełnia luki historyczne wątkami nadprzyrodzonymi, zgrabnie łącząc fakty, fikcję literacką, mity egipskie i fantasmagorie. Opowiadana historia jest ciekawa, spójna, tylko brakuje w niej werwy, całość (zwłaszcza wątek Cartera) nieco nuży, na szczęście część starożytna jest najdłuższa i najciekawsza. Sporo tutaj grozy i fantastyki, rzecz mogłaby spokojnie otrzymać "gębę" fantasy magicznej, ale autorowi jakoś udało się tego uniknąć. Podsumowując, ciekawa, dosyć oryginalna pozycja czytelnicza.

Świetny technothriller o supernowoczesnym myśliwcu, którego plany mafia chce sprze-dać Sowietom. W tle dobiegający czterdzie-stki Mark Muldoon walczy z nimi, a w tym sa-mym czasie kwitnie uczucie między nim a uroczą panią naukowiec 24-letnią Niki Lasz-lo. Ale się będzie działo.

Jack Higginsa nigdy nie zawodzi . Sensacja na wysokim poziomie . Nie będę zdradzal treści, bo chyba nie o to chodzi . Najważniejsze w twórczości tego pana jest lekkość poprowadzenia akcji . Czyta się przyjemnie . Szkoda , że jest to autor trochę u nas zapomniany i jednocześnie zaniedbany . Od dłuższego czasu nie wydaje się jego nowych pozycji , a szkoda . Według mnie jeden z klasyków gatunku .

Muszę przyznać, że jest to kolejna książka, która bardzo długo czekała na swoją kolej i do której podchodziłam z pewną dozą niepewności, ponieważ kryminały/thrillery do tego z nawiązaniem historycznym nie są moimi ulubionymi. Ale byłam bardzo pozytywnie zaskoczona po przeczytaniu kilku pierwszych rozdziałów i nie mogłam się doczekać jak się zagadka rozwiąże, czym jest ten sekret przechowywany przez tą rodzinę od wielu pokoleń od czasów Templariuszy... Mniej więcej w połowie powieści bohaterom udaje się znaleźć trzy tajemnicze okrągłe pojemniki/cylindry z wyrytymi napisami w trzech starodawnych językach. A co znajduje się w pojemnikach?.... to już musicie przekonać się sami...

Bardzo ciekawa fabuła powieści quasi kryminalnej. Hiszpania - początek lat 50-tych. Główny bohater - Niemiec. Dyktatura Franco, której śmiertelnymi ofiarami padło 100 000 Hiszpanów. Mocno zarysowane prześladowania robotników, wśród nich "niewolników" w kopalniach, Asturyjczyków, i jednoczesne manipulowanie dziećmi w trakcie szkolnej edukacji (prawie jak kult jednostki, falangiści-faszyści jako bohaterowie bez skazy). Krwawe przesłuchania przez Guardia Civil (analogicznie jak UB w Polsce). Zupełnie nietrafne (czyżby autor nie znał historii NRD - powstanie robotnicze w 1953 r.) bardzo lekkie przedstawienie NRD jako państwa prawie demokratycznego. Bardzo mnie raziły sceny seksu (opisane w sposób instruktażowy),zupełnie zbędne. Chyba Skandynawowie mają we krwi przedstawianie erotyki anatomicznie.

Jeżeli poszukujesz luźnej, dość przejrzystej i mało wymagającej od czytelnika fabuły to jest to książka doskonale spełniająca taką rolę. Sama akcja jak i rozwój akcji nie "powala" na kolana ale patrząc realnie i dawkując właściwie oczekiwania czytelnicze od thrillera klasy B, można przy tej książce dość dobrze "zabijać" czas np. w czasie monotonnej podróży. Coś dla miłośników klimatów - niestety nieco odległych - Polowania na Czerwony Październik. Nie jest jednak aż tak źle dlatego przeczytaj "Otchłań". Telewizja oferuje dużo więcej gorszych lotów programów i filmów więc zagłębiając się w lekturę co prawda wiele nie zyskasz ale też i nie stracisz...