Wojna Austriacko-Pruska. Wojna Austrii z Prusami i Włochami w 1866 roku

Historia wojny prusko-włosko- austriackiej 1866 roku. Wątek włoski bardzo pobieżny, główna narracja opiera się na przedstawieniu zmagań między Prusakami a Austriakami, które doprowadziły do finałowej bitwy pod Sadową. Jest to monografia typowo militarna, wątki polityczne, międzynarodowe są bardzo okrojone.
W narracji Wawro, wojna ta była festiwalem błędów i nieudolności jednej i drugiej strony, przy czym Prusacy mieli karabiny iglicowe, które 'naprawiały' ich błędy. Od pewnego momentu czekałem tylko, żeby dowiedzieć się czy Benedek za swoją rażącą niekompetencję poniósł jakieś konsekwencje. Nie dowiedziałem się. Muszę doczytać gdzie indziej.

Historia wojny prusko-włosko- austriackiej 1866 roku. Wątek włoski bardzo pobieżny, główna narracja opiera się na przedstawieniu zmagań między Prusakami a Austriakami, które doprowadziły do finałowej bitwy pod Sadową. Jest to monografia typowo militarna, wątki polityczne, międzynarodowe są bardzo okrojone.
W narracji Wawro, wojna ta była festiwalem błędów i nieudolności...

Bardzo dobrze napisana pozycja na temat nieco zapomnianego w Polsce konfliktu, który dał Prusom dominację w Niemczech i pozbawił Austrię statusu XIX-wiecznego mocarstwa. Przygotowując książkę Wawro przekopał archiwa i zjeździł pola bitewne, co gwarantuje wysoki poziom merytoryczny. Autor stosuje ujęcie strategiczne i operacyjne, zatem kampanie i bitwy śledzimy z perspektywy sztabów armii i korpusów, a nie poszczególnych oddziałów, czy żołnierzy. Oprócz głównego teatru wojny dostajemy również opis bitwy pod Custozą we Włoszech, a także wzmianki na temat działań w Niemczech. Wawro pisze z pasją, choć czasem trochę tendencyjnie, ulegając fascynacji Prusakami, a pogardliwie traktując Austriaków i Włochów - chyba nie zawsze słusznie. Nieco zdawkowo potraktowana została rola kawalerii.
Niestety tłumaczenie i redakcja tradycyjnie dla Napoleona V pozostawia wiele do życzenia. Trafiają się takie kwiatki, jak "musieli zostać zawracani" (str. 178) i tym podobne przykłady języka "polskawego", a także mieszanie stylu numeracji oddziałów (9. obok X brygady),Elba zamiast Łaby (str.199),czy informacja o stoczeniu bitwy pod Lissą "u ujścia Adriatyku" (str. 288). Mimo wszystko bardzo warto.

Bardzo dobrze napisana pozycja na temat nieco zapomnianego w Polsce konfliktu, który dał Prusom dominację w Niemczech i pozbawił Austrię statusu XIX-wiecznego mocarstwa. Przygotowując książkę Wawro przekopał archiwa i zjeździł pola bitewne, co gwarantuje wysoki poziom merytoryczny. Autor stosuje ujęcie strategiczne i operacyjne, zatem kampanie i bitwy śledzimy z perspektywy...

Pierwsza strona utwierdziła mnie w przekonaniu, że książka mi się spodoba. Możliwe jednak, że ten wstępny zachwyt postawił poprzeczkę zbyt wysoko, a może po prostu później zacząłem dostrzegać mankamenty.
Autor niewątpliwie pisze w sposób interesujący, chwilami dynamiczny, wyczuwa się dogłębną znajomość tematu popartą wnikliwymi badaniami. Z drugiej strony Geoffrey Wawro wydaje się być osobą skłonną do nadmiernie krytycznych opinii i nie stroni od subiektywnych uwag i spostrzeżeń. Jest to manierą charakterystyczną dla publikacji z lat 90-ych i dziś może niektórych razić, ale mnie akurat nie przeszkadza. Natomiast jednoznacznie negatywnie odbieram mapy. Jest ich sporo, ale są niezbyt czytelne, przez to niewiele wnoszą i wykonano je w topornej technice graficznej pierwszych komputerów.
Najbardziej przeszkadzało mi natomiast coś innego - autor pisze książkę jakby dla znawców tematu, nie troszcząc się, świadomie lub nie, o laików. Nie jestem w stanie rozróżnić nazwisk generałów austriackich, pruskich, bawarskich czy saskich, stąd gdy czytam, o dywizji Webera lub Schulza, to niewiele mi to mówi. Nie wiem, która strona atakuje, która wygrywa, która popełnia błędy. I tak jest niestety często. Jeżeli na to nałożymy potknięcia korektorskie, to okaże się, że treść wymaga ogromnej uwagi i częstego zaglądania wstecz, by przyswoić przebieg zdarzeń. To znaczący minus.
Książkę polecam, ale z uwagami.

Pierwsza strona utwierdziła mnie w przekonaniu, że książka mi się spodoba. Możliwe jednak, że ten wstępny zachwyt postawił poprzeczkę zbyt wysoko, a może po prostu później zacząłem dostrzegać mankamenty.
Autor niewątpliwie pisze w sposób interesujący, chwilami dynamiczny, wyczuwa się dogłębną znajomość tematu popartą wnikliwymi badaniami. Z drugiej strony Geoffrey Wawro...

Druga z książek autora. Pierwsza była poświęcona zmaganiom Prusaków z Cesarstwem Francuskim. W zasadzie obie książki tworzą wspólną narrację. Motywem przewodnim i myślę zamysłem autora było pokazanie w jaki sposób Prusacy dążyli do zjednoczenia Niemiec i jak to osiągnęli.
Książka skupia się przede wszystkim na militarnym aspekcie konfliktu z Austrią, w mniejszym zakresie poruszone są kwestie polityczne, natomiast pozostałe tło (społeczno - gospodarcze) jest jedynie zarysowane. Ogromnym walorem książki jest bardzo dokładne odwzorowanie obu frontów wojny 1866. Miałem wrażenie, że każda bitwa, każdy ruch armijny został bardzo precyzyjnie opisany - więc może być to gratką dla osób szczegółowo zainteresowanych tematem. Plusem tej książki są również cytaty które Geoffrey Wawro wplata w narrację. Ich autorami są zarówno wielcy politycy, generałowie jak również zwyczajny ludzie. Daje to niesamowitego kolorytu opisowi zmagań militarnych.
Książkę bardzo polecam szczególnie pasjonatom wojen i militariów!

Druga z książek autora. Pierwsza była poświęcona zmaganiom Prusaków z Cesarstwem Francuskim. W zasadzie obie książki tworzą wspólną narrację. Motywem przewodnim i myślę zamysłem autora było pokazanie w jaki sposób Prusacy dążyli do zjednoczenia Niemiec i jak to osiągnęli.
Książka skupia się przede wszystkim na militarnym aspekcie konfliktu z Austrią, w mniejszym zakresie...