Cena zniszczenia. Wzrost i załamanie nazistowskiej gospodarki

Nagroda Pulitzera dla tej książki nie jest przypadkowa. Zainteresowanym historią 2 wś ale także historią gospodarczą można ją śmiało rekomendować powinna jako pozycję obowiązkową.

Nagroda Pulitzera dla tej książki nie jest przypadkowa. Zainteresowanym historią 2 wś ale także historią gospodarczą można ją śmiało rekomendować powinna jako pozycję obowiązkową.

absolutny game changer w jakichkolwiek dyskusjach o podstawach, przyczynach i przebiegu wojny. znajomość tych cyfr jest bezcenna. do tego można dostrzec niezliczone podobieństwa współczesnych rządów do wczesnych działań nazistów, jak fundusze, propaganda, brak kompetencji, brak planowania, brak wyobraźni i beztroska wiara w musi się udać. no i wisienka na torcie - kto wie, że banki zachodnie pośrednio sfinansowały niemiecką machinę wojenną ? kto wie, że jeszcze w 1938 Berlin obawiał się interwencji militarnej ze strony Francji i Polski (!) ?

absolutny game changer w jakichkolwiek dyskusjach o podstawach, przyczynach i przebiegu wojny. znajomość tych cyfr jest bezcenna. do tego można dostrzec niezliczone podobieństwa współczesnych rządów do wczesnych działań nazistów, jak fundusze, propaganda, brak kompetencji, brak planowania, brak wyobraźni i beztroska wiara w musi się udać. no i wisienka na torcie - kto wie,...

Świetna książka. Wyjaśnia nieco niektóre decyzje Hitlera. Byłoby 10 ale tłumaczenie jest słabe . Czasem pojawia się dziwne tłumaczenie ( wielką depresja) a czasem są słowa które nie są tłumaczone.

Świetna książka. Wyjaśnia nieco niektóre decyzje Hitlera. Byłoby 10 ale tłumaczenie jest słabe . Czasem pojawia się dziwne tłumaczenie ( wielką depresja) a czasem są słowa które nie są tłumaczone.

Na Adama Tooze'a trafiłem przez przypadek scrollując dyskusję z jego udziałem na X'ie. Na tyle zafrapowały mnie jego argumenty, że kliknąłem jego profil, aby dodać do obserwowanych. I tak odkryłem, że jest autorem kilku książek. Nabyłem dwie i właśnie skończyłem pierwszą.

Jest monumentalnie, detalicznie i wciągająco. Tooze skutecznie demitologizuje wiele „oczywistych prawd” jakie zagnieździły się w powszechnym przekonaniu wielu fascynatów historii XX w. Nie będę spoilerował, ale wrażenie robi po jak cienkiej linie stąpał rząd Hitlera w kwestiach gospodarczych praktycznie od 1933 r. w realizowaniu marzenia o Lebensraumie, którego zdobycie miało zapewnić Niemcom uzyskanie statusu mocarstwa równoważnego pozycji USA i Wielkiej Brytanii, jak wiele podejmowanych przez Hitlera i innych bonzów NSDAP decyzji było sprzeczne z ówczesną wiedzą ekonomiczną czy monetarną, a jednocześnie okazało się zbawiennych w krótkim terminie, który wystarczył do rozpętania i prowadzenia przez prawie 6 lat najbardziej krwawej wojny w historii.

Zaskoczeń wyliczanych przez Tooze'a jakby mimochodem jest wiele, co w połączeniu z detalicznym i dogłębnym przedstawieniem sytuacji i decyzji III Rzeszy (nie tylko gospodarczych, ale i dyplomatycznych, a w końcu militarnych) oraz ich przyczyn pozwala lepiej zrozumieć dynamikę wydarzeń trzeciej i czwartej dekady XX w.

To co uderza z perspektywy polskiego czytelnika, to wyliczanka niemieckich firm ochoczo pomagających w rozpętaniu szaleństwa II Wojny Światowej i zarabiającej na niej, które do dzisiejszego dnia są (w większości nawet z niezmienionymi nazwami) filarami gospodarki RFN. I przypomniała mi się historia bodajże z 1998 r., kiedy Deutsche Bank przejmował Bankers Trust i został zmuszony przez amerykańskich urzędników do publicznego wyznania win, jako warunku zgody na tą transakcję. I nagle okazało się, że budowany przez powojenne lata przez gospodarczych tycoonów mit bycia ofiarą, a najwyżej obserwatorem nazistowskich szaleństw nie znalazł poparcia w faktach. Największy pod koniec XX wieku pod względem aktywów bank na świecie, ochoczo finansował wznoszenie Auschwitz, obsługiwał finansowo operacje Gestapo i zarabiał na sprzedaży zrabowanego przez Niemców złota.

Na Adama Tooze'a trafiłem przez przypadek scrollując dyskusję z jego udziałem na X'ie. Na tyle zafrapowały mnie jego argumenty, że kliknąłem jego profil, aby dodać do obserwowanych. I tak odkryłem, że jest autorem kilku książek. Nabyłem dwie i właśnie skończyłem pierwszą.

Jest monumentalnie, detalicznie i wciągająco. Tooze skutecznie demitologizuje wiele „oczywistych...

Polecam również książkę "Historia Prus bez mitów", a aby Was zachęcić, zamieszczam fragment, który oddaje jej styl i charakter.

Stary Fryc i flet z gaci

W Pałacu Sanssouci dzień toczył się leniwie. Fryderyk II, znany wśród swoich jako Stary Fryc, właśnie kończył poranne espresso i poprawiał rękopis listu do Woltera. Nagle do komnaty wszedł służący.

— Wasza Wysokość, młody porucznik von Knödel prosi o przyjęcie.

— A cóż to za ptaszek? Niech wchodzi — rzucił Fryc, odkładając pióro.

Do komnaty wkroczył młody oficer, wyprostowany jak muszkiet, lecz z lekkim uśmiechem czającym się w kąciku ust.

— No, mów pan, czego chcesz od starego króla? — spytał Fryc, opierając się wygodnie o fotel.

Porucznik nie odpowiedział od razu. Spojrzał w bok, po czym z pełnym spokojem sięgnął do spodni — i wyjął flet. Długi, elegancki, wyraźnie noszący ślady ciepła i podróży nietypowym szlakiem.

Fryc zamarł. Jego oczy rozbłysły.

— Toż to… flet poprzeczny! — wyszeptał z zachwytem, jakby zobaczył dawnego przyjaciela. — I do tego podróżnik. Jakiż piękny.

Wziął go w dłonie z czułością, jakby obawiał się, że choć twardy jak skała, flet mógłby w każdej chwili pęknąć pod jego dotykiem.

— Wspaniały, aż urzeka swym kształtem, jakby wyrzeźbiony przez artystę... — mówił do siebie, czując, jak lekka wilgoć dodaje mu wyjątkowego charakteru.

Przyłożył instrument do ust i zaczął grać. Melodia popłynęła lekko, psotnie, z odrobiną melancholii. Oficer słuchał w osłupieniu, nie mogąc uwierzyć, że sam król Prus tak wprawnie i z taką pasją wydobywa dźwięki z jego… osobistego instrumentu.

Gdy ostatnia nuta zadrgała w powietrzu, Fryc spojrzał na porucznika z uśmiechem.

— Miałeś go w gaciach, ale ja wydobyłem z niego wszystko, co najlepsze. Widzisz, panie poruczniku... flet to nie tylko rura. To prawdziwa przyjemność. A ja flety, ach, ja flety naprawdę kocham.

Polecam również książkę "Historia Prus bez mitów", a aby Was zachęcić, zamieszczam fragment, który oddaje jej styl i charakter.

Stary Fryc i flet z gaci

W Pałacu Sanssouci dzień toczył się leniwie. Fryderyk II, znany wśród swoich jako Stary Fryc, właśnie kończył poranne espresso i poprawiał rękopis listu do Woltera. Nagle do komnaty wszedł służący.

— Wasza Wysokość,...

Opinie tej książki są chyba kupione - jest to bardzo nudna jednostronna opowieść, z której nie za wiele wynika bardzo długa i monotonna. Przede wszystkim jednak boli fakt rozparcelowania każdej decyzji i każdego czynnika na drobne kawałeczki aby na końcu stwierdzić - No wiecie rozumiecie Hitler był po prostu świrem, który się najeżył za bardzo na zydobolszewikow.

Opinie tej książki są chyba kupione - jest to bardzo nudna jednostronna opowieść, z której nie za wiele wynika bardzo długa i monotonna. Przede wszystkim jednak boli fakt rozparcelowania każdej decyzji i każdego czynnika na drobne kawałeczki aby na końcu stwierdzić - No wiecie rozumiecie Hitler był po prostu świrem, który się najeżył za bardzo na zydobolszewikow.

Książka wybitna. Chyba najlepsza książka o II wojnie światowej, którą przeczytałem, a która w tak niewielu miejscach porusza temat działań wojennych. Mam obawę, że po przeczytaniu tej książki już żadna inna książka o działaniach militarnych na "niemieckim" teatrze działań mnie nie poruszy. Autor wyjaśnia bardzo dokładnie, dlaczego Niemcy przegrały wojnę zanim w ogóle do niej doszło i dlaczego Hitler domagał się tak zdecydowanych i szybkich działań. Wojny nie wygrywa się na froncie, a w fabrykach i kopalniach. Mówiąc krótko - wygrywa się potęgą gospodarczą. Naprawdę świetna książka, chociaż nie jest lekka w odbiorze.

Książka wybitna. Chyba najlepsza książka o II wojnie światowej, którą przeczytałem, a która w tak niewielu miejscach porusza temat działań wojennych. Mam obawę, że po przeczytaniu tej książki już żadna inna książka o działaniach militarnych na "niemieckim" teatrze działań mnie nie poruszy. Autor wyjaśnia bardzo dokładnie, dlaczego Niemcy przegrały wojnę zanim w ogóle do...

Pozycja o gospodarce i ekonomii a czyta się jak powieść. Należy wpierw przebrnąć przez pierwsze ok. 100 stron stanowiących niejako wstęp i rojący się od ekonomicznego żargonu, dla osób nie po studiach z ekonomii może być to ciężka przeprasza. Kolejne strony połyka się już całymi rozdziałami, świetnie wytłumaczono jak niewolnictwo i Holocaust zostały wciągnięte do oficjalnego systemu gospodarczego III Rzeszy i jak paradoksalna sytuacja powstała w efekcie - Zabijać Żydów czy nie, bo są potrzebni w przemyśle?
Mały minus za odmalowanie ZSRR w cukierkowych barwach. Wydajny przemysł, serio? - to jakaś cecha charakterystyczna zachodnich intelektualistów.

Pozycja o gospodarce i ekonomii a czyta się jak powieść. Należy wpierw przebrnąć przez pierwsze ok. 100 stron stanowiących niejako wstęp i rojący się od ekonomicznego żargonu, dla osób nie po studiach z ekonomii może być to ciężka przeprasza. Kolejne strony połyka się już całymi rozdziałami, świetnie wytłumaczono jak niewolnictwo i Holocaust zostały wciągnięte do...

jestem dopiero w połowie ale to już jest chyba najlepsza i dobrze napisana analiza tytułowego procesu

jestem dopiero w połowie ale to już jest chyba najlepsza i dobrze napisana analiza tytułowego procesu

Miałem obawy przed rozpoczęciem czytania czy książka opisująca ekonomiczne meandry z przeszłości będzie strawna. Ale jest, opisuje wiele zagadnień i rzuca nowe światło na liczne sprawy ,które obrosły fałszywymi mitami
Polecam!

Miałem obawy przed rozpoczęciem czytania czy książka opisująca ekonomiczne meandry z przeszłości będzie strawna. Ale jest, opisuje wiele zagadnień i rzuca nowe światło na liczne sprawy ,które obrosły fałszywymi mitami
Polecam!