Hieroglify egipskie. Mowa bogów

Polecam

Polecam

"Cywilizacja egipska ma charakter unikatowy". Jedną z jej cech najbardziej charakterystycznych i rozpoznawalnych od razu są hieroglify. Ta książka wprowadza czytelnika w świat cywilizacji egipskiej i tytułowych hieroglifów. I robi to świetnie.
Książka podzielona została na siedem numerowanych części i wieńczącą dzieło "Rekomendowaną literaturę". Część pierwsza (krótka, wstępna, trzystronicowa) ma tytuł "Hieroglify dla każdego?". Kolejne części mają następujące tytuły: "Cywilizacja starożytnego Egiptu" (z tej części pochodzi pierwsze zdanie tej opinii),"Pismo", "Krótki kurs hieroglifów", "Mały tezaurus hieroglificzny", "Przewodnik. Od Kairu do Abu Simbel, od najprostszych zapisów do kryptogramu", "Zakończenie" (krótkie, niczym część pierwsza także trzystronicowe). Książkę kończy "Rekomendowana literatura", która została podzielona na następujące kategorie: "Opracowania ogólne", "Historia badań", "Odczytywanie hieroglifów", "Język i pismo", "Podręczniki i słowniki", "Podstawowe prace o piśmie", "Tłumaczenia tekstów egipskich", "Zdecydowanie odradzane" oraz "Internet" (z adresami ciekawych stron internetowych). W książce znajduje się mnóstwo ciekawych, rozmaitych ilustracji, które są znakomicie dobrane i współgrają z tekstem.
Pasjonująca książka, która prawie nie ma wad i od której czasem trudno mi było się oderwać. Poszerzyła moją wiedzę. Bardzo, bardzo interesująca.

"Cywilizacja egipska ma charakter unikatowy". Jedną z jej cech najbardziej charakterystycznych i rozpoznawalnych od razu są hieroglify. Ta książka wprowadza czytelnika w świat cywilizacji egipskiej i tytułowych hieroglifów. I robi to świetnie.
Książka podzielona została na siedem numerowanych części i wieńczącą dzieło "Rekomendowaną literaturę". Część pierwsza (krótka,...

Komu choć raz nie przemknęło przez myśl jakie niesamowite i tajemnicze są dawne cywilizacja -w tym egipska (No, dobra. Mogło się zdarzyć, że ktoś się nad tym nie zastanawiał). W każdym razie historia przedstawia nam niezrozumiałe hieroglify, niesamowite budowle i ogrom tajemnic, które po dziś dzień są odkrywane przez archeologów i egiptologów. Gdy zobaczyłam tę książkę całkiem przypadkiem w sklepie, wiedziałam, że prędzej czy później trafi w moje ręce i nie musiałam długo czekać, żeby zanurzyć się w lekturze i odkryć tajemnicę hieroglifów.

Andrzej Ćwiek uczestniczył w wielu pracach wykopaliskowych w rejonie Nilu, a książki przez niego wydane często skupiają się właśnie na Starożytnym Egipcie. Pomijając karierę naukową, polecam zerknąć na publikacje, jeśli ktoś chce zapoznać się z tematem dogłębniej.

Książka skupia się nie tylko na samych hieroglifach, ale też historii, wierzeniach, systemie władzy i religii, która pełni istotną rolę w życiu społecznym.
Przyznam, że początkowo potraktowałam tę pozycję jak swego rodzaju podręcznik do nauki pisma. Nie spodziewałam się, że początkowy zapał okaże się tak kruchy w zderzeniu ze skałą na której wyryte zostały hieroglify. Jest to tak fascynujące, a jednocześnie trudne, że w połowie książki zaczęłam się po prostu cieszyć tym, czego mogłam się dowiedzieć, a hieroglify pozostawić specjalistom.

Zdjęcia ukazujące coś powstałego przed tysiącami lat jest bez wątpienia mniej fascynujące niż doświadczenie wszystkiego na żywo, jednak w tym przypadku ułatwiło zwizualizowanie sobie rzeczy i miejsc omawianych przez autora.
W niektórych miejscach brakuje mi sposobu odczytywania znaków, bo choć jest fragment, który informuje o sposobie ich odczytywania, wolałabym jednak mieć pewność, czy robię to właściwie.

Książka jest obfita w masę informacji, które oczywiście wprowadzają w temat przy jednoczesnym wzbudzaniu zainteresowania czytelnika do dalszego eksplorowania Starożytnego Egiptu - szczególnie tematu obrządków religijnych, medycyny i symboliki.
Być może coś jeszcze się tutaj pojawi. Jeśli ktoś szuka czegoś o historii, a fascynują go dawne kultury, to wydaje mi się, że może to być dobry wybór.

Komu choć raz nie przemknęło przez myśl jakie niesamowite i tajemnicze są dawne cywilizacja -w tym egipska (No, dobra. Mogło się zdarzyć, że ktoś się nad tym nie zastanawiał). W każdym razie historia przedstawia nam niezrozumiałe hieroglify, niesamowite budowle i ogrom tajemnic, które po dziś dzień są odkrywane przez archeologów i egiptologów. Gdy zobaczyłam tę książkę...

Napewno po przeczytaniu tej książki nie nauczymy się czytać hieroglify, ci to to nie. Nie mniej książka porusza bardzo ciekawy a często pomijany lub traktowany pobierznie temat jakim jest pismo starożytnych Egipcjan.
I choć jak wspomniałem czytać hieroglifów się nie nauczymy to jednak będziemy wstanie w trakcie wycieczki do Egiptu odczytać przynajmniej kilka charakterystycznych znaków lub słów a co bieglejsi może nawet całe zdanie.
Dlatego książka warta jest polecenia, z tego powodu, jak również dlatego, że oprócz zagadnienia hieroglifów porusza zagadnienia kultury, religii oraz sposobu myślenia starożytnych Egipcjan przybliżając tą fascynującą kulturę.

Napewno po przeczytaniu tej książki nie nauczymy się czytać hieroglify, ci to to nie. Nie mniej książka porusza bardzo ciekawy a często pomijany lub traktowany pobierznie temat jakim jest pismo starożytnych Egipcjan.
I choć jak wspomniałem czytać hieroglifów się nie nauczymy to jednak będziemy wstanie w trakcie wycieczki do Egiptu odczytać przynajmniej kilka...

Wstęp do nauki o wielkiej cywilizacji egipskiej. Choć książka ma w swoim tytule nawiązanie do hieroglifów to wcale nie odnosi się tylko do nich, ale na pewno jest ich kapitalnym skryptem. Autor opowiada o piśmie egipskim wplatając swoją narrację w kulturę i historię starożytnego Egiptu. Dzięki temu opowieść o hieroglifach ma swój kontekst cywilizacyjny. Chyba żadna inna książka nie wytłumaczyła mi w tak prosty sposób tego na czym polegała idea pisma Egipcjan i jak wielki to był przełom cywilizacyjny. Dla mnie osobiście chyba najbardziej ciekawa była sama ewolucja pisma hieroglificznego i to co spowodowało, że osiągnęła ona postać jaką znamy dzięki odkryciom archeologicznym. Polecam bardzo.

Wstęp do nauki o wielkiej cywilizacji egipskiej. Choć książka ma w swoim tytule nawiązanie do hieroglifów to wcale nie odnosi się tylko do nich, ale na pewno jest ich kapitalnym skryptem. Autor opowiada o piśmie egipskim wplatając swoją narrację w kulturę i historię starożytnego Egiptu. Dzięki temu opowieść o hieroglifach ma swój kontekst cywilizacyjny. Chyba żadna inna...

Spośród wszystkich "egipskich" książek z tej serii, "Hieroglify egipskie" są zdecydowanie najbardziej naukowe. Spotkałam się z opiniami, że za dużo tu niepotrzebnych historii o samym Egipcie, ale ja się z tym nie zgadzam — to właśnie te historie nadają głębię całej książce i pomagają zrozumieć jak ważną rolę spełniały hieroglify (bo oprócz zwykłego przekazu wiadomości, wierzono na przykład w ich moc sprawczą). Dodatkowo, okazuje się, że Egipcjanie byli niezłymi śmieszkami, ewidentnie uwielbiali gry słowne i bardzo często odczytywanie hieroglifów przypomina grę w kalambury dla egiptologów.

Spośród wszystkich "egipskich" książek z tej serii, "Hieroglify egipskie" są zdecydowanie najbardziej naukowe. Spotkałam się z opiniami, że za dużo tu niepotrzebnych historii o samym Egipcie, ale ja się z tym nie zgadzam — to właśnie te historie nadają głębię całej książce i pomagają zrozumieć jak ważną rolę spełniały hieroglify (bo oprócz zwykłego przekazu wiadomości,...

Dobry i przyjazny dla czytelnika wstęp do hieroglifów, dający o nich ogólne pojęcie. Ciekawostka dla osób wybierających się na wycieczkę do Egiptu, którzy pragną zwiększyć swoją wiedzę o Kraju Faraonów przed wyjazdem, albo zabić czas w samolocie. Dla dociekliwych i bardziej zaawansowanych „skrybów” polecam głównie bibliografię na końcu książki.

Dobry i przyjazny dla czytelnika wstęp do hieroglifów, dający o nich ogólne pojęcie. Ciekawostka dla osób wybierających się na wycieczkę do Egiptu, którzy pragną zwiększyć swoją wiedzę o Kraju Faraonów przed wyjazdem, albo zabić czas w samolocie. Dla dociekliwych i bardziej zaawansowanych „skrybów” polecam głównie bibliografię na końcu książki.

Książka nie tylko o hieroglifach. W bardzo przystępny sposób przedstawia ogólną historię Egiptu. Nie wiedziałam, że polscy archeolodzy mają tak wielkie zasługi w dziedzinie egiptologii.

Książka nie tylko o hieroglifach. W bardzo przystępny sposób przedstawia ogólną historię Egiptu. Nie wiedziałam, że polscy archeolodzy mają tak wielkie zasługi w dziedzinie egiptologii.

Jak na książkę o hieroglifach, zaskakująco mało tu hieroglifów. Zwłaszcza ostatni rozdział o zabytkach wydaje się doklejony na siłę, zapewne dla zwiększenia objętości. Bardziej już jestem w stanie zrozumieć wcześniejsze fragmenty ogólnie opisujące staroegipski dorobek cywilizacyjny, bo do pewnego stopnia poruszały wpływ wierzeń na pismo i szerszy kontekst kulturowy. Sama nauka zapisu to na upartego jakaś połowa książki. W zasadzie, to nie wiem, do kogo skierowana jest ta publikacja. Zbyt oględna, żeby zapewnić solidne podstawy nauki, pozbawiona ćwiczeń, ale też korzystająca z międzynarodowego alfabetu fonetycznego i zakładająca, że laik będzie się w nim orientować. Irytujące było też idealizowanie przez autora czasów minionych przy jednoczesnym narzekaniu na rzekomo leniwe rozpasane czasy, w których pismo ideograficzne nie ma racji bytu. Trochę to śmieszne, biorąc pod uwagę długą historię zapisu alfabetycznego (co ma wpływ na procesy językowe i samą użyteczność takiej formy zapisu w danym języku) oraz fakt, że z ideogramów nadal korzysta znaczna część ziemskiej populacji.

Jak na książkę o hieroglifach, zaskakująco mało tu hieroglifów. Zwłaszcza ostatni rozdział o zabytkach wydaje się doklejony na siłę, zapewne dla zwiększenia objętości. Bardziej już jestem w stanie zrozumieć wcześniejsze fragmenty ogólnie opisujące staroegipski dorobek cywilizacyjny, bo do pewnego stopnia poruszały wpływ wierzeń na pismo i szerszy kontekst kulturowy. Sama...

Oto książka, która była wam potrzebna, kiedy byliście mali, ale wtedy nikt wam jej nie dał. A teraz przynajmniej możecie więcej zrozumieć.

Sięgnęłam po tę książkę trochę, żeby spróbować przełamać niechęć czytelniczą, a trochę z ciekawości i sentymentu. Chyba każde dziecko miało w pierwszych latach szkolnych fazę na mitologię i antycznych bogów. Ja najbardziej, obok starożytnej Grecji, fascynowałam się właśnie Egiptem.

Pamiętam, że zbierałam nawet gazetki wydawane cykliczne z masą informacji oraz z dodawanymi figurkami bogów. Uwielbiałam je i tak naprawdę pozbyłam się ich dopiero, kiedy byłam na studiach, a wyprowadzaliśmy się z domu do mieszkania i trzeba było do minimum zredukować liczbę rzeczy. Ale sentyment i trochę wiedzy zostało mi do dzisaij, szczególnie na temat bogów. Ale zawsze czułam, że czegoś mi brakuje – nie do końca rozumiałam np. Opisy odnoszące się do konkretnych dynastii i nie potrafiłam ich usadowić w czasie. I zastanawiałam się, jak to się stało, że politeistyczna, najstarsza kultura świata upadła i na dodatek jej mieszkańcy z czasem stali się wyznawcami islamu.

Andrzej Ćwiek przypomniał i wytłumaczył mi wszystko. Wciągnęłam się od pierwszych rozdziałów, a zupełnie się tego nie spodziewałam.

Zaskoczyło mnie jak wiele słów powszechnie kojarzonych ze Starożytnym Egiptem pochodzi z języka… greckiego. Oraz to, że imiona wielu bogów i faraonów powinno się wymawiać inaczej niż jesteśmy przyzwyczajeni. Dowiedziałam się też, dlaczego na tronie mogły zasiadać kobiety, jakie faraonowie mieli atrybuty, święta, zwyczaje…

Dużo jest też oczywiście o tytułowych hieroglifach. Bardzo dużo – od omówienia znaczenia samego pisma, przez istotność w kulturze po samo tłumaczenie hieroglifów. Przyznam, że ta część była faktycznie najtrudniejsza, mimo tego że jestem filologiem. Gdyby ktoś jednak chciał wykuć faktycznie na pamięć tabelki, znaki rysunkowe, fonetyczne, które w książce znajdziemy i miał bardzo dużo uporu i czasu, może faktycznie dało by radę trochę samemu hieroglify odczytywać. Ja się już po jakimś czasie zaczęłam gubić, chociaż nadal było to fascynujące.

Książka ma ponad 300 stron i choć wydaje się to mało, to zapewniam, że każda strona jest napakowana wiedzą i ma dużo tekstu. Wymaga pełnego skupienia, dlatego, mimo choć serduszko moje bardzo chciało, nie mogłam czytać dłużej bez przerw. Analizowałam, układałam sobie w głowie, porównywałam z tym, co sama wiem i odkopywałam wiedzę z każdym zdaniem. Jest momentami trudna językowo, ale nadal jest to tekst popularnonaukowy. I jest w nim pełno magii. Ja się zachwyciłam, to zdecydowanie moja topka książek 2022 roku.

Oto książka, która była wam potrzebna, kiedy byliście mali, ale wtedy nikt wam jej nie dał. A teraz przynajmniej możecie więcej zrozumieć.

Sięgnęłam po tę książkę trochę, żeby spróbować przełamać niechęć czytelniczą, a trochę z ciekawości i sentymentu. Chyba każde dziecko miało w pierwszych latach szkolnych fazę na mitologię i antycznych bogów. Ja najbardziej, obok...