Szczypta śmierci

Jak to jest czarny kryminał, to ja jestem cesarzem chińskim. Obyczajóweczka ze szczyptą... nie śmierci, a kryminału właśnie. Ktokolwiek nazywa tę książkę czarnym kryminałem chyba jej nie przeczytał.

Jak to jest czarny kryminał, to ja jestem cesarzem chińskim. Obyczajóweczka ze szczyptą... nie śmierci, a kryminału właśnie. Ktokolwiek nazywa tę książkę czarnym kryminałem chyba jej nie przeczytał.

Wciągająca historia o życiu pewnego rodzeństwa w latach 50-tych XX wieku w Stanach Zjednoczonych.
Książka szybka do przeczytania i łatwa w odbiorze. Mała objętość sprawia że szybka się ją czyta.
Przejemna, lekka lektura.

Wciągająca historia o życiu pewnego rodzeństwa w latach 50-tych XX wieku w Stanach Zjednoczonych.
Książka szybka do przeczytania i łatwa w odbiorze. Mała objętość sprawia że szybka się ją czyta.
Przejemna, lekka lektura.

Rocznik 1971. Dziennikarka, nauczycielka akademicka, kobieta. To ważne, że kobieta, bo swoje thrillery i kryminały pisze z perspektywy kobiecej i często o kobietach. Tak było już w przypadku jej debiutu, wydanej w 2005 roku w USA Szczypty śmierci.

Akcja powieści toczy się w latach pięćdziesiątych w Los Angeles. Główna bohaterka, Lora King, uczy w szkole. Ma tylko brata, policjanta Billa, z którym mieszka od lat. Nieoczekiwanie mężczyzna poznaje byłą aktorkę Alice Steele i zakochuje się w niej z wzajemnością. Bardzo szybko podejmuje decyzję o ślubie. I choć wydaje się, że trafił idealnie – wszyscy koledzy zazdroszczą mu pięknej żony – Lora ma swoje podejrzenia. I postanawia przyjrzeć się bliżej przeszłości bratowej.

Szczypta śmierci to klasyczny czarny kryminał, który spokojnie mógłby wyjść spod pióra klasyków tego gatunku, w tym Hammeta i Chandlera. Oto bowiem za fasadą normalnego, pięknego świata ludzi szczęśliwych kryje się mroczna rzeczywistość. Rzeczywistość pełna przemocy, w której bogaci mogą wszystko, a biedni zupełnie nic. Drobni gangsterzy, wpływowi producenci filmowi, szantażyści i narkomani. I tajemnice.

Właśnie tajemnicę autorka stara się utrzymać do końca. Dlatego właśnie pisze w pierwszej osobie liczby pojedynczej w czasie teraźniejszym, dzięki czemu czytelnik lepiej identyfikuje się z bohaterka. Kobietą zwyczajną, co z kolei sprawia, że jej śledztwo też jest zwyczajne. Nie ma tu spektakularnych strzelanin, pogoni czy brutalnych morderstw, którym musielibyśmy się przyglądać. Jest natomiast napięcie i całkiem niezłe tłumaczenie Katarzyny Piwowarskiej. Tylko do stylu autorki trzeba się przyzwyczaić. Nie na darmo jednak nazywają ja nową gwiazdą kryminału.

Recenzje:
https://zdalaodpolityki.pl/category/ksiazka/

Rocznik 1971. Dziennikarka, nauczycielka akademicka, kobieta. To ważne, że kobieta, bo swoje thrillery i kryminały pisze z perspektywy kobiecej i często o kobietach. Tak było już w przypadku jej debiutu, wydanej w 2005 roku w USA Szczypty śmierci.

Akcja powieści toczy się w latach pięćdziesiątych w Los Angeles. Główna bohaterka, Lora King, uczy w szkole. Ma tylko brata,...

specyficzna, dająca do myślenia, lekko przerażająca.

specyficzna, dająca do myślenia, lekko przerażająca.

200 stron męczarni.
Językowo strasznie, tylko czy to wina oryginału czy tłumaczenia?
Przez całą książkę autorka stara się utrzymać aurę tajemnicy i tak jest do końca. Czytając próbowałam się domyślić o co chodzi jaką tajemnice skrywa Alice, czy też inni bohaterowie i na domysłach się skończyło.
Dodatkowo nie widzę związku treści z tytułem.

200 stron męczarni.
Językowo strasznie, tylko czy to wina oryginału czy tłumaczenia?
Przez całą książkę autorka stara się utrzymać aurę tajemnicy i tak jest do końca. Czytając próbowałam się domyślić o co chodzi jaką tajemnice skrywa Alice, czy też inni bohaterowie i na domysłach się skończyło.
Dodatkowo nie widzę związku treści z tytułem.