Podążając tropem strachu

Pamiętam, że w gimnazjum to była moja ulubiona książka. Postanowiłam przeczytać ją ponownie po ponad piętnastu latach i... Nadal mnie wciągnęła, nadal fajnie się czytało, ale za mało Lucasa, za dużo Sam.

Pamiętam, że w gimnazjum to była moja ulubiona książka. Postanowiłam przeczytać ją ponownie po ponad piętnastu latach i... Nadal mnie wciągnęła, nadal fajnie się czytało, ale za mało Lucasa, za dużo Sam.

Bardzo dobry kryminał z śledztwem paranormalnym. Ciekawi pierwszo i drugoplanowi bohaterowie. Bezwzględny morderca. Przemyślana fabuła. Wątek romantyczny. Kilka zaskakujących momentów. Brutalne morderstwa i śledczy obdarzeni paranormalnymi zdolnościami. Wyścig o życie ofiar ze zdeterminowanym, pokręconym mordercą. Może się podobać. Szkoda, że autorka z wykreowanych bohaterów nie wyciągnęła więcej, bo wtedy ta książka z tym pomysłem fabularnym i światem byłaby jeszcze bardziej emocjonująca i ciekawsza. Czyta się szybko i z dreszczykiem, więc warto.

Bardzo dobry kryminał z śledztwem paranormalnym. Ciekawi pierwszo i drugoplanowi bohaterowie. Bezwzględny morderca. Przemyślana fabuła. Wątek romantyczny. Kilka zaskakujących momentów. Brutalne morderstwa i śledczy obdarzeni paranormalnymi zdolnościami. Wyścig o życie ofiar ze zdeterminowanym, pokręconym mordercą. Może się podobać. Szkoda, że autorka z wykreowanych...

Można śmiało liczyć na dobry kryminał
Można również przyczepić się do paru rzeczy
Najważniejsze że budzi emocje do końca

Można śmiało liczyć na dobry kryminał
Można również przyczepić się do paru rzeczy
Najważniejsze że budzi emocje do końca

Jeden z lepszych kryminałów, który czytałam w ostatnim czasie. Nigdy nie czytam opinii innych czytelników na temat książki, którą zamierzam przeczytać, po to żeby nie sugerować się ich zdaniem.
Teraz jednak mogę powiedzieć, że i te dobre jak i słabsze opinie są prawdziwe.
Książka trzyma w napięciu, są zwroty akcji. Temat banalny jak w każdym kryminale 😉 super glina kontra zabójca. Jednak sięgając po tę książkę z pewnością nie spodziewałam się policjanta ze zdolnościami parapsychologicznymi.
Książka, którą czyta się w jeden wieczór.
Fakt, bohaterowie mogliby być bardziej rozbudowani. Niemniej jednak lektura była całkiem przyjemna

Jeden z lepszych kryminałów, który czytałam w ostatnim czasie. Nigdy nie czytam opinii innych czytelników na temat książki, którą zamierzam przeczytać, po to żeby nie sugerować się ich zdaniem.
Teraz jednak mogę powiedzieć, że i te dobre jak i słabsze opinie są prawdziwe.
Książka trzyma w napięciu, są zwroty akcji. Temat banalny jak w każdym kryminale 😉 super glina kontra...

Dobra, trzymająca w napięciu opowieść. Nieco przewidywalna, choć nie brak w niej zaskakujących momentów. Całość trochę mało rozbudowana jak na mój gust, autorka mogła jednak trochę więcej wyciągnąć z postaci. Mimo wszystko zdecydowanie godna polecenia.

Dobra, trzymająca w napięciu opowieść. Nieco przewidywalna, choć nie brak w niej zaskakujących momentów. Całość trochę mało rozbudowana jak na mój gust, autorka mogła jednak trochę więcej wyciągnąć z postaci. Mimo wszystko zdecydowanie godna polecenia.

Książka całkiem niezła. Na początku byłam trochę sceptycznie nastawiona ze względu na paranormalne zdolności bohaterów, ale jakoś to przełknęłam. Sposób zabijania seryjnego dość ciekawy, zaintrygował mnie, to wielki plus, szczególnie interesujący był motyw z akwarium.

Książka całkiem niezła. Na początku byłam trochę sceptycznie nastawiona ze względu na paranormalne zdolności bohaterów, ale jakoś to przełknęłam. Sposób zabijania seryjnego dość ciekawy, zaintrygował mnie, to wielki plus, szczególnie interesujący był motyw z akwarium.

Dość ciekawa ta książka, choć po opisie na okładce, spodziewałem się czegoś ciekawszego, czegoś lepszego. Można było z tej historii wycisnąć znacznie więcej, zaś sprawca(y) też jacyś strasznie naciągani. No cóż, należy życzyć autorce (i sobie),żeby następne powieści z tej serii były lepsze. Z pewnością coś jeszcze przeczytam autorstwa Kay Hopper.

Dość ciekawa ta książka, choć po opisie na okładce, spodziewałem się czegoś ciekawszego, czegoś lepszego. Można było z tej historii wycisnąć znacznie więcej, zaś sprawca(y) też jacyś strasznie naciągani. No cóż, należy życzyć autorce (i sobie),żeby następne powieści z tej serii były lepsze. Z pewnością coś jeszcze przeczytam autorstwa Kay Hopper.

Mimo, iż kryminał to lekka, łatwa i przyjemna. Polecam na chłodny wieczór :)

Mimo, iż kryminał to lekka, łatwa i przyjemna. Polecam na chłodny wieczór :)

Bardzo ciekawa, trzymająca w napięciu do ostatniego momentu, przeczytana w jeden dzień, a to chyba dobrze świadczy o książce :). Polecam!

Bardzo ciekawa, trzymająca w napięciu do ostatniego momentu, przeczytana w jeden dzień, a to chyba dobrze świadczy o książce :). Polecam!

Na początku miałam wrażenie,że to będzie coś w stylu Chattama, ale za wiele sobie obiecywałam. Hooper nie dostarcza takich emocji i to nie tylko ze względu na sam fakt, że nie ma tu epatowania dosłownymi opisami przebiegu zbrodni. Morderca jest wyrafinowany w tym co robi, jednak autorka pozbawia czytelnika zapoznawania się z całą procedurą przygotowywania zasadzki czy tortur zadawanych ofiarom. Natomiast mamy tu do czynienia znów z agentem profilującym a do tego obdarzonym zdolnościami paranormalnymi. Zwyrodnialec kontra superglina. I rozpoczyna się gra. Dosłownie, bo ofiary to jedynie pionki w tej grze, a strach jest przynętą.

Zamiast przemyśleń prowadzącego śledztwo jest stała wymiana zdań z innymi policjantami czy starą znajomą "po fachu". Samanta również ma zdolności przewidywania i "widzenia" pewnych rzeczy. Odnoszę wrażenie, że to ten element, który spłyca w oczach czytelnika postać agenta. Tak jakby nie był w stanie sam dojśc do ewidentnych przyczyn postępowania mordercy, mimo osobistych szczególnych predyspozycji potrzebuje kogoś kto by mu cały czas uświadamiał reguły. A zatem słabo wypada w moim odczuciu jak na kogoś od kogo uzależnione jest powodzenie dochodzenia. Czy ktoś taki może sobie poradzić z miarodajną analizą wydarzeń i tokiem rozumowania przestępcy?

Książka co do której mam mieszane uczucia. Nieco irytujące, że w śledztwie wiodącą rolę odgrywają nie fakty a wizje i przeczucia. Zastanawiające jest też, że główny śledczy zajmujący się zwykle profilami przestępców nie dochodzi w tym wypadku do jasnego rozpracowania tego kim jest i w jakim celu dokonuje zbrodni. Więcej śladów odnajduje Sam niż policja.
Wszystko odbywa się w oparciu o parapsychologiczne umiejętności spychając rzeczową ocenę sytuacji i rzetelną, ponadczasową dedukcję na margines. Dla tych co od lat siedzą w kryminałach nie będzie to książka przynosząca specjalne zaskoczenie w prowadzeniu sprawy i ostatecznym jej zamknięciu.

Na początku miałam wrażenie,że to będzie coś w stylu Chattama, ale za wiele sobie obiecywałam. Hooper nie dostarcza takich emocji i to nie tylko ze względu na sam fakt, że nie ma tu epatowania dosłownymi opisami przebiegu zbrodni. Morderca jest wyrafinowany w tym co robi, jednak autorka pozbawia czytelnika zapoznawania się z całą procedurą przygotowywania zasadzki czy...