Rozważna czy romantyczna?

Opowieść obyczajowa z romansem ,przyjemnie się czytało. Super książka.

Opowieść obyczajowa z romansem ,przyjemnie się czytało. Super książka.

Od czego by zacząć... Książka "rozważna czy romantyczna" jest kolejną książką A. Karpińksiej, którą przeczytałam. Lubię mieć porównanie, zanim coś powiem, wiec przeczytałam chyba z 5. Pani Karpinska ma taką manierę nadawania charakterów i lotnosci swoim bohaterkom, ze każda, niezależnie od wieku, w odbiorze jawi się jako emerytka, choć większość z nich jest około 30-tki. Używane jest za duzo synonimów w stylu: "pokonwersowałyśmy sobie przy serniczku". no po co to? Postaci są bezbarwne, płaskie, bez wyrazu. Żadna akcja nie jest pociągnięta tak, by z zapartym tchem czytać. Bruno-wspaniały pan idealny, który ni stąd ni zowad zawsze zjawia się kiedy trzeba. Główna bohaterka, ktora notabene zachowuje sie jakby miała lat 60, tyle w niej polotu- nie daje mu nadziei, nie ma między nimi ani jednej poważnej rozmowy, która byłaby przytoczona. Za to on- pojawia sie ciagle koło niej, ona jest niezdecydowana, on ją kocha, ona jego też, chcoć widzieli sie z 5 razy i sie czasem pocałują. Tak to wygląda w dużym skrócie.
Wątek, tak jak wszystkie inne totalnie nie pociągnięty, bo pani Anna, zamiast nadawać wartości książce, woli ją odejmować. Nie opisuje relacji międzyludzkich, za to poświęca mnóstwo czasu na opowiadanie:
kto jakie czynnosci w ciagu dnia wykonywał, co sprzątnął, co kupił, co jest w lodówce, co upiekł na obiad - a zazwyczaj bohaterowie jej ksiazek jedzą zapiekanki. (90% ich żarcia to zapiekanki, które ciągle odgrzewają)
Nie ma żadnego ciekawego dialogu o uczuciach. Poziom tej książki jest niski. Tak jak zresztą i pozostałych. Fabuła pociągnięta na zasadzie zbiegów okoliczności: o znalazła sie koleżanka z dawnych czasów, wiec razem zamieszkajmy! bo ta koleżanka też ma małe dziecko i jest po rozwodzie! i też redaguje ksiązki! o rany!! O pojawił sie mężczyzna z którym sie przespała i cudem jest rozwiedziony i w niej zakochany, o a tu teściowie chcą jej kupić mieszkanie, a tu ktoś inny funduje jej wycieczke do dubrownika. Ona nie ma kasy, nie ma pracy, nie ma gdzie mieszkać ale oczywiscie leci. A na miejscu cudem jest koleżanka, która ma przyjaciółkę (uwaga zbieg okoliczności!) właścicielkę żłobka- bo oczywiscie główna bohaterka ma małe dziecko, z którym nie ma co zrobić. Ta książka to po prostu gniot. Tak jak i pozostałe.
Mało ambitna, boli w oczy, żadna akcja nie jest pociągnięta, brak tu dialogów, głębi, czegoś co wciągnie czytelnika. Zamiast tego są zapiekanki i opowiadanie o toskanii i chorwacji, a wszystko dzieje sie samo na zasadzie zbiegów okoliczności, pomiędzy sprzątaniem, gotowaniem i jedzeniem, które to rzeczy w książkach są pierwszoplanowe.

Od czego by zacząć... Książka "rozważna czy romantyczna" jest kolejną książką A. Karpińksiej, którą przeczytałam. Lubię mieć porównanie, zanim coś powiem, wiec przeczytałam chyba z 5. Pani Karpinska ma taką manierę nadawania charakterów i lotnosci swoim bohaterkom, ze każda, niezależnie od wieku, w odbiorze jawi się jako emerytka, choć większość z nich jest około 30-tki. ...

4 na 10.

4 na 10.

Autorki wcześniej nie znałam, ale zaintrygował mnie tytuł.
Początek jest trochę oderwany, bo coś się zaczyna i urywa, a kończy dopiero na koniec książki. Ma ogólnie mieszane uczucia co do tej historii, trochę taka rozwleczona, bohaterka taka jakaś nierozważna, nie analizuje znaków, które są oczywiste i pakuje się w małżeństwo z chłopakiem, z którym się rozstali i nie żyli już razem dłuższy czas. Szybkie małżeństwo, bo ciąża nie wyszło jej na zdrowie ;)

Jak już w końcu zaczęła dostrzegać, to co powinna już wcześniej to książka się jakoś rozkręciła. Taka historia na rozluźnienie, relaks, weekend, choć ja momentami trochę na nią wyzywałam, że nie widzi tak oczywistych rzeczy ;) Choć lepiej późno niż wcale.

Fajna obyczajowa książka, z romansami w tle ;) I trochę szkoda, że na początku można poznać zakończenie, choć w tym zakończeniu jest nutka niewiadomej, słabej, ale jednak autorka chciała żeby było tajemniczo.

Autorki wcześniej nie znałam, ale zaintrygował mnie tytuł.
Początek jest trochę oderwany, bo coś się zaczyna i urywa, a kończy dopiero na koniec książki. Ma ogólnie mieszane uczucia co do tej historii, trochę taka rozwleczona, bohaterka taka jakaś nierozważna, nie analizuje znaków, które są oczywiste i pakuje się w małżeństwo z chłopakiem, z którym się rozstali i nie żyli...

Naprawdę nie rozumiem, skąd "ochy" i "achy" nad tą pozycją. Sięgnęłam po nią z dwóch powodów. Po pierwsze, chciałam dać szansę A.Karpińskiej po przeczytaniu "Chorwackiej Przystani", również jej autorstwa.
Po drugie, właśnie recenzje innych czytelników oraz Pani z biblioteki.
Książka nudziła mnie już od początku. Główna bohaterka nie jest barwna, akcja przewidywalna, szczerze mówiąc, nudziłam się jak mops.Jak dla mnie autorka nie zbudowała napięcia na tyle mocno, by przytrzymać mnie do końca przy "rozważnej..." Na jakieś przełomowe wydarzenie czekałam i czekałam, ale się nie doczekałam.
Być może dlatego autorka nie porwała mnie, gdyż byłam moje dwie wcześniejsze książki z marca to "Słowik" i "Światło między oceanami"

Naprawdę nie rozumiem, skąd "ochy" i "achy" nad tą pozycją. Sięgnęłam po nią z dwóch powodów. Po pierwsze, chciałam dać szansę A.Karpińskiej po przeczytaniu "Chorwackiej Przystani", również jej autorstwa.
Po drugie, właśnie recenzje innych czytelników oraz Pani z biblioteki.
Książka nudziła mnie już od początku. Główna bohaterka nie jest barwna, akcja przewidywalna,...

Czy rozwaga wyklucza romantyzm ? A może romantyk nie ma krztę rozwagi i rozsądku?
Taka właśnie jest bohaterka powieści Natalia. To młoda kobieta, która właśnie stanęła u progu zmiany w swoim życiu, która związana jest z zakończeniem związku z Andrzejem, wieloletnim partnerem i raczej wolnym ptakiem.
Dodatkowo nie układa jej się w życiu zawodowym, ale tu pojawia się nadzieja na coś nowego bowiem Natalia odnajduje stary rękopis swojej matki z gotową powieścią. Kobieta postanawia spróbować wydać go w postaci książkowej.
I tu pojawia się tajemniczy Bruno, który zajmie jej głowę na jeden wieczór.
Co z tego wyniknie, ano Natalia dowiaduje się wkrótce o ciąży ale nie wie kto jest ojcem dziecka.
Żeby nie spojlerować dodam tylko tyle, że Natalia musi brać pod uwagę dwóch tatusiów, a Andrzej wykorzysta sytuację aby wrócić do byłej partnerki.
Autorka porusza odwieczny problem wielu kobiet zmagających się między romantycznym podejściem do życia ( ach jaki on piękny, szalony, pełen pomysłów) z rozwagą - czy warto trwać w związku bez przyszłości.
Pojawiają się ważne wątki wyjazdu zagranicznego i rozłąki rodzinnej. Nie bez znaczenia jest także wyrachowanie w uczuciach aby osiągnąć cel.
Poza tym przepięknie pokazana Chorwacja, jako miejsce akcji ze znalezionej powieści.
No więc rozwaga czy romantyzm liczy się w życiu - wybierzcie sami.

Czy rozwaga wyklucza romantyzm ? A może romantyk nie ma krztę rozwagi i rozsądku?
Taka właśnie jest bohaterka powieści Natalia. To młoda kobieta, która właśnie stanęła u progu zmiany w swoim życiu, która związana jest z zakończeniem związku z Andrzejem, wieloletnim partnerem i raczej wolnym ptakiem.
Dodatkowo nie układa jej się w życiu zawodowym, ale tu pojawia się...

Końcówki można domyślić się już na początku... ;) Ale to mi nie przeszkadzało w czytaniu, ogólnie książka wciągnęła mnie od samego początku. Może trochę denerwująca była Natalia, bo jednak dała się znowu omotać, ale ogólnie nie była taka zła. Mogłabym napisać, że pewna postać w końcu się doigrała, ale to będzie wiedzieć każdy, kto tę książkę przeczyta ;)

Końcówki można domyślić się już na początku... ;) Ale to mi nie przeszkadzało w czytaniu, ogólnie książka wciągnęła mnie od samego początku. Może trochę denerwująca była Natalia, bo jednak dała się znowu omotać, ale ogólnie nie była taka zła. Mogłabym napisać, że pewna postać w końcu się doigrała, ale to będzie wiedzieć każdy, kto tę książkę przeczyta ;)

:) Kolejna książka, na której się nie zawiodłam.
Cierpliwość, determinacja, dążenie do celu to cechy głównej bohaterki. Tylko czy każdy ma w sobie taki życiowy "potencjał"?

:) Kolejna książka, na której się nie zawiodłam.
Cierpliwość, determinacja, dążenie do celu to cechy głównej bohaterki. Tylko czy każdy ma w sobie taki życiowy "potencjał"?

Dobra,typowa obyczajówka ,z romansem w tle,w typowym babskim klimacie.
Poplątane losy głównej bohaterki Natalii bardzo ciekawe, a sama bohaterka da się lubić,nie rozpacza,nie poddaje się ,próbuje sama sobie radzić,a że otaczają ją prawie same pozytywne postacie ,które ją wspierają,układa sobie życie na nowo.
Bruno to typowy książkowy ideał-zbyt idealny.
Teściowej i wyjazdu do Chorwacji... pozazdrościć.

Dobra,typowa obyczajówka ,z romansem w tle,w typowym babskim klimacie.
Poplątane losy głównej bohaterki Natalii bardzo ciekawe, a sama bohaterka da się lubić,nie rozpacza,nie poddaje się ,próbuje sama sobie radzić,a że otaczają ją prawie same pozytywne postacie ,które ją wspierają,układa sobie życie na nowo.
Bruno to typowy książkowy ideał-zbyt idealny.
Teściowej i wyjazdu...

Nie porwała mnie ta historia. Natalia - główna bohaterka strasznie mnie denerwowała. Pan Amant - Bruno - tak idealny że aż nierealny. Najciekawsze postacie drugoplanowe - Nadia, Anka, Baśka, itd...

Nie porwała mnie ta historia. Natalia - główna bohaterka strasznie mnie denerwowała. Pan Amant - Bruno - tak idealny że aż nierealny. Najciekawsze postacie drugoplanowe - Nadia, Anka, Baśka, itd...