Henryk VIII. Król i jego dwór

Absolutnie FENOMENALNE ukazanie realiów życia na angielskim dworze w okresie panowanie jego bodaj najsłynniejszego władcy, Henryka VIII Tudora. Autorka dotarła do przeogromnej i różnorakiej liczby źródeł, przede wszystkim tych z omawianej epoki.

Poczynając od tego, jak obchodzono w tamtym okresie chrzciny, pogrzeby i śluby przez dokładne opisy strojów, dań, królewskich posiadłości etc. mamy tu dokładne przeanalizowanie i zaprezentowanie słynnych wydarzeń historycznych (takich jak "Pole Złotogłowia" czy procesy i śmierć królewskich małżonek.

Ta książka pokazuje, że często od fikcji autora znacznie bardziej ciekawa jest historia prawdziwa, która faktycznie miała miejsce.

Na pewno dla osób, którym historia nie jest miła lektura nie będzie sprawiała takiej frajdy (sporo dat, nazwisk itd.),ale cała reszta dosłownie rozpłynie się podczas czytania.

Polecam razy milion! Książka dostaje ode mnie maksymalną ilość gwiazdek za trud, jaki autorka musiała włożyć w jej stworzenie, jak i za wspaniałe zainteresowanie tematem.

Absolutnie FENOMENALNE ukazanie realiów życia na angielskim dworze w okresie panowanie jego bodaj najsłynniejszego władcy, Henryka VIII Tudora. Autorka dotarła do przeogromnej i różnorakiej liczby źródeł, przede wszystkim tych z omawianej epoki.

Poczynając od tego, jak obchodzono w tamtym okresie chrzciny, pogrzeby i śluby przez dokładne opisy strojów, dań, królewskich...

Właśnie skończyłam swoją prawie 700 - stronicową przygodę z Henrykiem VIII, która przeminęła zdecydowanie zbyt szybko.
Henryk Tudor to postać o której przeczytałam już kilka książek i ciągle mi mało. Sama zastanawiam się skąd taka fascynacja tą postacią.
Król na ogół nie słynie z dobrej opinii, to porywczy, nieustępliwy i dość bezwzględny władca, nie można również ukryć, że był nieuleczalnym kobieciarzem, który niewiele robił sobie z uczuć swoich żon, tracił dla nich głowę w sekundę, niestety później to one ją traciły... już dosłownie.
Mimo tych wszystkich minusów, pod maską zła da się zobaczyć w nim całkiem dobrego i chyba nawet trochę zagubionego człowieka. Sama książka pisana jest w prosty i ciekawy sposób. Mimo, że zawiera dużo opisów pomieszczeń, przedmiotów i strojów, czytając nie nuży.
Poleciłabym ją jednak osobom, które już coś wiedzą na temat Henia i jego losów, bo niektóre wątki zostały skrócone i opisane pobieżnie, przez co nie do końca można dokładnie poznać historie jego i jego żon. Natomiast dla fanów dynastii Tudorów, tych mniejszych i większych będzie to wspaniała uczta.

Właśnie skończyłam swoją prawie 700 - stronicową przygodę z Henrykiem VIII, która przeminęła zdecydowanie zbyt szybko.
Henryk Tudor to postać o której przeczytałam już kilka książek i ciągle mi mało. Sama zastanawiam się skąd taka fascynacja tą postacią.
Król na ogół nie słynie z dobrej opinii, to porywczy, nieustępliwy i dość bezwzględny władca, nie można również ukryć,...

Pozycja dla tych, którzy znają już trochę postać Henryka VIII i ciąg zdarzeń, związanych z jego panowaniem, ale chcą poszerzyć znajomość tła historycznego. Znajdziemy tutaj wyczerpujące opisy życia dworskiego, sztuki, architektury, rozrywek, bo wydarzenia są drugim planie. Świetnie napisana, dała mi szerszą perspektywę na tamten okres historyczny. Dzięki temu lepiej będzie można zrozumieć ówczesne postacie i ich postępowanie.

Pozycja dla tych, którzy znają już trochę postać Henryka VIII i ciąg zdarzeń, związanych z jego panowaniem, ale chcą poszerzyć znajomość tła historycznego. Znajdziemy tutaj wyczerpujące opisy życia dworskiego, sztuki, architektury, rozrywek, bo wydarzenia są drugim planie. Świetnie napisana, dała mi szerszą perspektywę na tamten okres historyczny. Dzięki temu lepiej będzie...

Po przeczytaniu wcześniej wydanej przez wydawnictwo Astra książki poświęconej Plantagenetom podjąłem silne postanowienie trzymania się z daleka od tej krakowskiej oficyny. Niestety nie mamy wpływu na to, jakie książki dostajemy w prezencie...
O tej pozycji trudno powiedzieć nawet to, że była wartościowa w oryginale. Autorka przez pierwsze 150 stron zanudza czytelnika bezsensownie szczegółowymi opisami dworu Henryka VIII, we wstępie zapowiada, że będzie korzystać z wydanego niedawno w Anglii inwentarza królewskiego i dotrzymuje słowa.Informacje te oczywiście mogłyby być istotne, niestety Alison Weir całkowicie pozbawiona jest umiejętności segregowania faktów, dokonywania uogólnień, czy uwypuklania tego, co ważne. Bezrefleksyjnie wymienia tysiące urzędów, pomieszczeń i obiektów, co gorsze nie potrafi utworzyć z tych szczegółowych informacji pełniejszego obrazu, a podsumowaniem tego zalewu informacji jest banał: dwór Henryka VIII był świetny i bogaty.
Dalsze części książki niestety nie są lepsze, w dużej części wręcz słowo w słowo powtarzają informacje zawarte w klasycznym dziele Pollarda i nowszej, popularnej książce Carolly Erickson (do tego stopnia, że powtarza układ tej ostatniej). Autorka podobnie jak w poprzedniej części zupełnie nie radzi sobie z selekcją materiału, opisuje każdy objazd kraju dokonywany przez władcę raz w roku. Nieustannie przywołuje kolejne uczty, procesje, uroczystości, polowania, wymieniając stroje, serwowane dania i opisując te same kosztowne materiały, z których szyto szaty. Problemem jest też przyjęta przez Weir metoda chronologiczna i tematyczna zarazem, która prowadzi do nieustannego powtarzania informacji. Autorka z uporem godnym lepszej sprawy relacjonuje wznoszenie przez władcę kolejnych rezydencji - nie odpowiada jednak na pytanie, czemu ma to służyć. Z równie pozbawioną refleksji drobiazgowością opisuje ich wyposażanie. Wymienia tysiące nazwisk, nagle - bez żadnego związku z wcześniejszą narracją - przywołuje życiorysy i ploteczki na temat wspominanych osób. Mamy wrażenie, że przekleja fragmenty swoich wcześniejszych książek, zwłaszcza w częściach poświęconych kolejnym żonom króla. Wszystko to poprzetykane jest tanim psychologizmem gazetowym. Jedyną konkluzją dzieła Weir jest "odkrywcze" stwierdzenie, że Henryk VIII był władcą okrutnym, ale jednocześnie największym w historii Anglii.
Czy nie da się powiedzieć o tej pozycji nic pozytywnego? Z pewnością należy zauważyć, że w porównaniu z innymi książkami tego wydawnictwa, poziom redakcji i tłumaczenie są całkiem dobre. To jednak o wiele za mało, aby móc uznać tę książkę za udaną - zawodowi historycy nie znajdą w niej nic odkrywczego, laicy zainteresowani historią zostaną zanudzeni bezsensownym zalewem szczegółów.

Po przeczytaniu wcześniej wydanej przez wydawnictwo Astra książki poświęconej Plantagenetom podjąłem silne postanowienie trzymania się z daleka od tej krakowskiej oficyny. Niestety nie mamy wpływu na to, jakie książki dostajemy w prezencie...
O tej pozycji trudno powiedzieć nawet to, że była wartościowa w oryginale. Autorka przez pierwsze 150 stron zanudza czytelnika...