Czasem zdarza nam się otworzyć pełną lodówkę i stwierdzić, że nie ma w niej nic do jedzenia. Lektura tej książki sprawia, że takie słowa więzną w gardle. „Prochy Angeli” uświadamiają, czym jest absolutny, obezwładniający głód.
Ta uhonorowana Nagrodą Pulitzera autobiografia Franka McCourta (którą wielu z Was może kojarzyć ze świetnego filmu Alana Parkera) to historia, która dosłownie rozjeżdża emocjonalnie. Zaczyna się i kończy w Nowym Jorku, ale jej najbardziej mroczne i bolesne serce bije w Irlandii. W spowitym deszczem „Limerick, szarym mieście z rzeką, która zabija”.
Największą siłą tej powieści i powodem, dla którego tak mocno uderza ona w czytelnika, jest narracja. Cały ten koszmar nędzy, brudu i śmierci rodzeństwa obserwujemy z perspektywy małego Franka. To sprawia, że w książce jest mnóstwo dziecięcej naiwności i specyficznego humoru, który potęguje tylko nasz smutek. Frank nie rozumie do końca świata dorosłych, a oni nie są chętni, by mu go tłumaczyć, ale doskonale czuje szyderstwa rówieśników, drzwi zamykane przed nosem i przede wszystkim nieustannie czuje głód.
Podczas czytania nie sposób nie odczuwać ogromnego współczucia, ale też czystej wściekłości. Trudno spokojnie czytać o ojcu, który objawia się jako człowiek wręcz karykaturalnie słaby. To przerażający obraz alkoholika, dla którego własna urażona duma i kolejny kufel piwa są ważniejsze niż śmierć głodowa własnych dzieci. Nie ma go, gdy matka, tytułowa Angela, zapada na zapalenie płuc. Nie ma go, gdy rodzina musi kraść jedzenie i opał, by przetrwać, ani gdy doprowadzona na skraj rozpaczy matka musi iść żebrać. Jest za to pierwszy, by przepić pieniądze podarowane na chrzciny własnego dziecka.
Ta historia pokazuje, że człowiek potrafi przetrwać niewyobrażalne. Że tam, gdzie wyziera tylko wszechobecny mrok i beznadzieja, tli się wola życia. Ale nie każdy ma tyle siły. Frank musi dorosnąć błyskawicznie, by przetrwać tam, gdzie poddał się jego ojciec…
Powieść genialnie pokazuje, jak dorastanie w skrajnym ubóstwie i niesamowicie surowym, katolickim i krytycznym otoczeniu, na zawsze naznacza poczucie własnej wartości i rodzi koszmarne wyrzuty sumienia. Ale nawet w najczarniejszej rozpaczy ludzki umysł potrafi znaleźć ułamek absurdu i uśmiechu, by po prostu nie zwariować.
Ta historia ma w sobie przejmujący ból, ale kończy się promykiem nadziei, gdy dziewiętnastoletni Frank w końcu dopływa z powrotem do Ameryki. Powiecie, że zdradzam zakończenie? To nie ono jest tu ważne, a droga, którą Frank musiał przejść, by tu dotrzeć. Przejść w mróz, ulewę, w rozwalających się butach i bez „ani jednej rękawiczki”.
Ta powieść pozbawia powodów do codziennych narzekań i zostawia trwały ślad w sercu. Nigdy jej nie zapomnicie, gwarantuję. To arcydzieło.
Szukamy ofert...
Opinie i dyskusje o książce Chłopiec z latawcem
Wspaniała powieść, bogata tematycznie i naszpikowana emocjami. Hosseini posiada niezwykły talent narracyjny, potrafi wzruszyć prostotą, oczarować czytelnika.
O takich książkach powinno się mówić w szkole. Mówić wszędzie i zawsze.
Polecam. Tysiąc razy.
Wspaniała powieść, bogata tematycznie i naszpikowana emocjami. Hosseini posiada niezwykły talent narracyjny, potrafi wzruszyć prostotą, oczarować czytelnika.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toO takich książkach powinno się mówić w szkole. Mówić wszędzie i zawsze.
Polecam. Tysiąc razy.
"Dla ciebie tysiąc razy". Ten cytat z książki już zawsze będzie mi przypominać Hassana, chłopca z Afganistanu i smutną historię jego życia.
Książka porusza wiele ważnych tematów - lojalność, odwaga, odpowiedzialność za drugiego człowieka czy też za głoszone poglądy.
Opis na okładce sugeruje, że przyjaciel Hassana, po latach spędzonych na emigracji, ma szansę wrócić, by naprawić swój błąd. Jednak przyznam, że spodziewałam się zupełnie innego obrotu spraw i liczyłam na inny sposób odkupienia win.
W książce jest sporo o przemocy, są opisy bijatyk czy działań talibów. Bardzo trudne tematy.
Zgadzam się z ojcem Amira, że jednym i zarazem największym grzechem jest kradzież. Kto zdradza, zabiera komuś żonę, kto nie dotrzymuje obietnicy, kradnie zaufanie i tak dalej. Jakiegoż znaczenia nabierają te słowa w stosunku do tego, kto je wypowiedział, gdy już wiemy więcej o jego życiu...
Książka z tych, które pamięta się długo, o ile nie zawsze.
"Dla ciebie tysiąc razy". Ten cytat z książki już zawsze będzie mi przypominać Hassana, chłopca z Afganistanu i smutną historię jego życia.
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toKsiążka porusza wiele ważnych tematów - lojalność, odwaga, odpowiedzialność za drugiego człowieka czy też za głoszone poglądy.
Opis na okładce sugeruje, że przyjaciel Hassana, po latach spędzonych na emigracji, ma szansę wrócić, by...
Sięgnęłam po te książkę w ramach listy 100 książek BBC. Czytałam ją ze łzami w oczach. Niesamowicie prawdziwa i bolesna. To nie jest "przyjemna" książka, ale zdecydowanie warta przeczytanie. Jestem pewna, że zostanie ze mną na długo. "Dla Ciebie tysiąc razy".
Sięgnęłam po te książkę w ramach listy 100 książek BBC. Czytałam ją ze łzami w oczach. Niesamowicie prawdziwa i bolesna. To nie jest "przyjemna" książka, ale zdecydowanie warta przeczytanie. Jestem pewna, że zostanie ze mną na długo. "Dla Ciebie tysiąc razy".
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toPo prostu piękna.
Spodziewałam się klasycznej historii o przyjaźni, rodzinie, wojnie, ale dostałam dużo więcej. W powieści Hosseiniego jest dużo wrażliwości, smutku, niesprawiedliwości, a czytelnik naprawdę czuję, jakby bohaterów znał osobiście. Porusza dogłębnie. Jednocześnie dla osoby niezaznajomionej z historią i prawami obowiązującymi w Afganistanie, była to kopalnia wiedzy, która pozwala lepiej zrozumieć nawet obecną sytuację polityczną w tym kraju. Bardzo polecam.
Po prostu piękna.
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toSpodziewałam się klasycznej historii o przyjaźni, rodzinie, wojnie, ale dostałam dużo więcej. W powieści Hosseiniego jest dużo wrażliwości, smutku, niesprawiedliwości, a czytelnik naprawdę czuję, jakby bohaterów znał osobiście. Porusza dogłębnie. Jednocześnie dla osoby niezaznajomionej z historią i prawami obowiązującymi w Afganistanie, była to kopalnia...
Wzruszająca historia.
Wzruszająca historia.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toPoruszająca historia. O zdradzie, wyrzutach sumienia. O złamanych obietnicach. O dobrych ludziach, którzy nie mają przyszłości. Dzięki niej doceniam wszystko co mam. I to tysiąc razy.
Poruszająca historia. O zdradzie, wyrzutach sumienia. O złamanych obietnicach. O dobrych ludziach, którzy nie mają przyszłości. Dzięki niej doceniam wszystko co mam. I to tysiąc razy.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toO tym, żeby nie oceniać siebie zbyt surowo.
Amir, syn bogatego Afgańczyka, przyjaźni się z synem służącego - chłopcy od urodzenia są właściwie nierozłączni. Pewne dramatyczne wydarzenie sprawi, że dojdzie między nimi do ostatecznego rozłamu, za który Amir będzie się winił jeszcze ponad dwadzieścia lat później, mieszkając już na innym kontynencie. Nieoczekiwanie dostanie szansę na odkupienie swoich win.
Jednym z najciekawszych elementów tej książki jest relacja Amira z Hasanem, zdecydowanie bardziej złożona, niż można by przypuszczać na pierwszy rzut oka. Niewątpliwie mnóstwo tu szczerej sympatii i oddania, ale jest tu też stosunek podległości (Hasan mimo wszystko cały czas jest służącym Amira),rywalizacja, zawiść i ogromne poczucie winy. Największa tragedia Amira polega na tym, że nie potrafi sobie wybaczyć czegoś, za co nigdy nie oczekiwano od niego przeprosin i zadośćuczynienia, bo nikt nigdy nie obarczał go żadną winą. Z kolei Hasan jest wzorem z Sevres prawdziwego przyjaciela - to postać niemal zbyt dobra dla tego świata.
Jak zawsze u Hosseiniego mamy opowieść o ludzkich dramatach opisaną na tle historii upadku Afganistanu. Czuć tu ogromny żal i tęsknotę za za ojczystym krajem, za pięknem i beztroską lat dziecinnych, za światem, który został pogrzebany żywcem i nic już z niego nie zostało, i za tym jak mogłoby być, gdyby sprawy potoczyły się inaczej. Książka jest przejmująco smutna, choć nie pozbawiona iskierki nadziei. Hosseini pisze pięknie i czule, i przede wszystkim zdecydowanie za mało.
O tym, żeby nie oceniać siebie zbyt surowo.
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toAmir, syn bogatego Afgańczyka, przyjaźni się z synem służącego - chłopcy od urodzenia są właściwie nierozłączni. Pewne dramatyczne wydarzenie sprawi, że dojdzie między nimi do ostatecznego rozłamu, za który Amir będzie się winił jeszcze ponad dwadzieścia lat później, mieszkając już na innym kontynencie. Nieoczekiwanie dostanie...
Piękny i okrutny świat nie tylko w Afganistanie... uniwersalna historia
Piękny i okrutny świat nie tylko w Afganistanie... uniwersalna historia
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toTa książka nie jest tylko historią o Afganistanie, jego kulturze i problemach społecznych, ale przede wszystkim uniwersalną opowieścią o winie, której nie da się łatwo zagłuszyć, i o próbie jej naprawienia po latach. Pokazuje, jak cienka bywa granica między lojalnością a zdradą — i jak jedna decyzja potrafi zdefiniować całe życie. To także historia o traumie i trudnej relacji między ojcem a synem.
Nie ma tu prostego oczyszczenia. Przeszłość nie znika, a odkupienie nie cofa krzywd — może je jedynie częściowo uleczyć. Na tle wojny i przemian Afganistanu szczególnie porusza los dzieci, które zbyt wcześnie tracą dzieciństwo.
Ponieważ „W Afganistanie jest wiele dzieci, ale mało dzieciństwa.”
Ta książka nie jest tylko historią o Afganistanie, jego kulturze i problemach społecznych, ale przede wszystkim uniwersalną opowieścią o winie, której nie da się łatwo zagłuszyć, i o próbie jej naprawienia po latach. Pokazuje, jak cienka bywa granica między lojalnością a zdradą — i jak jedna decyzja potrafi zdefiniować całe życie. To także historia o traumie i trudnej...
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toPoruszająca do głębi, przejmująca i wzruszająca...
Afganistan i jego bolesna historia, inwazja sowiecka, rządy talibów i na tle tych wydarzeń opowieść o winie i odkupieniu, o miłości, przyjaźni i zdradzie, o szlachetności i podłości.
Po prostu piękna książka, jedna z tych, których nigdy się nie zapomina.
Poruszająca do głębi, przejmująca i wzruszająca...
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toAfganistan i jego bolesna historia, inwazja sowiecka, rządy talibów i na tle tych wydarzeń opowieść o winie i odkupieniu, o miłości, przyjaźni i zdradzie, o szlachetności i podłości.
Po prostu piękna książka, jedna z tych, których nigdy się nie zapomina.