Maks nie rozmawia z obcymi

Ciekawa książeczka poruszająca problem, który zdecydowanie rzadko występuje w literaturze dziecięcej, a jest jak najbardziej realnym wyzwaniem dla dzieci i rodziców. Mały Maks wybiera się z mamą do miasta, a ponieważ nie chce chodzić po sklepach wybiera zabawę na placu zabaw ze znajomym kolegą. W tym czasie mama robi zakupy (w dzisiejszych czasach mało pedagogiczne jest zostawianie dzieci samemu). W każdym razie mama się opóźnia, a zaczyna padać deszcz. Dzieci jedne po drugim wracają ze swoimi rodzicami do domu, tylko Maks zostaje sam w piaskownicy. Czeka na mamę, a deszcz pada coraz bardziej. W pewnym momencie podchodzi do niego Pan, który przedstawia się jako znajomy z sąsiedztwa. Na tym może przerwę, by nie zdradzać całej fabuły.  Mimo, że książeczka jest banalnie prosta to jednak wprowadza do świadomości dzieci ważną rzecz. Starszaki słuchając tej opowieści same będą mogły odpowiedzieć sobie na pytanie jak należy się zachować w takich okolicznościach.

Ciekawa książeczka poruszająca problem, który zdecydowanie rzadko występuje w literaturze dziecięcej, a jest jak najbardziej realnym wyzwaniem dla dzieci i rodziców. Mały Maks wybiera się z mamą do miasta, a ponieważ nie chce chodzić po sklepach wybiera zabawę na placu zabaw ze znajomym kolegą. W tym czasie mama robi zakupy (w dzisiejszych czasach mało pedagogiczne jest...

Mało realistyczna ta książka... która matka zostawia dziecko samo na placu zabaw i idzie na zakupy? I co to za rodzice kolegów Maksa, którzy nie zainteresowali się samotnym chłopcem w ulewę?

Mało realistyczna ta książka... która matka zostawia dziecko samo na placu zabaw i idzie na zakupy? I co to za rodzice kolegów Maksa, którzy nie zainteresowali się samotnym chłopcem w ulewę?

Opisane zachowanie mamy Maksa to głębokie lata 90. W głowie mi się nie mieści zachowanie dorosłych z tej książeczki, zaczynając od mamy Maksa, poprzez mamę Mikołaja, innych rodziców i mężczyznę zaczepiającego Maksa.
Cieszę się że książeczkę miałam okazję wypożyczyć, a nie że ją kupiłam.

Z plusów uważam że grafiki/rysunki są bardzo fajne i dziecko było bardzo zainteresowane.

Opisane zachowanie mamy Maksa to głębokie lata 90. W głowie mi się nie mieści zachowanie dorosłych z tej książeczki, zaczynając od mamy Maksa, poprzez mamę Mikołaja, innych rodziców i mężczyznę zaczepiającego Maksa.
Cieszę się że książeczkę miałam okazję wypożyczyć, a nie że ją kupiłam.

Z plusów uważam że grafiki/rysunki są bardzo fajne i dziecko było bardzo zainteresowane.

Dobrze, że są książeczki, które uczą dzieci, jak należy postępować z kimś, kogo nie znamy, choć w dzisiejszych czasach mama Maksa nie powiedziałaby, że "katar nie jest taki zły". Generalnie jestem na tak, choć zachowanie rodzicielki było skrajnie nieodpowiedzialne, ooo.

Dobrze, że są książeczki, które uczą dzieci, jak należy postępować z kimś, kogo nie znamy, choć w dzisiejszych czasach mama Maksa nie powiedziałaby, że "katar nie jest taki zły". Generalnie jestem na tak, choć zachowanie rodzicielki było skrajnie nieodpowiedzialne, ooo.