Żona mormona

Ciekawa autobiograficzna książka o kobiecie wychowanej w rodzinie radykalnych mormonów, która mimo wielu wątpliwości też wkracza na tę drogę. Zostaje drugą z dziesięciu żon i rodzi trzynaścioro dzieci. Dalej mimo wątpliwości, wręcz buntu przeciw rzeczywistości, żyje w skrajnej nędzy obarczona mnóstwem obowiązków i niespełnionej miłości do męża, którego faktycznie kocha.
Niesamowite jak fanatyzm religijny potrafi zawładnąć ludzkim życiem. Polecam

Ciekawa autobiograficzna książka o kobiecie wychowanej w rodzinie radykalnych mormonów, która mimo wielu wątpliwości też wkracza na tę drogę. Zostaje drugą z dziesięciu żon i rodzi trzynaścioro dzieci. Dalej mimo wątpliwości, wręcz buntu przeciw rzeczywistości, żyje w skrajnej nędzy obarczona mnóstwem obowiązków i niespełnionej miłości do męża, którego faktycznie...

Wciaga !!

Wciaga !!

Książka pod wieloma względami jest wstrząsająca.

Ale od początku…. Mamy amerykańską nastolatkę, która w niczym nie przypomina amerykańskiej nastolatki. Wszystko przez fakt, że wychowała się w grupie mormońskich fundamentalistów, którzy zupełnie odrzucili nakazy prawa i swoich proroków przynajmniej w kwestii życia rodzinnego i nadal kultywują tradycję, iż droga do nieba po śmierci i wiecznej chwały w raju prowadzi przez poligamię. Czym więcej mężczyzna ma żon i czym więcej dzieci spłodzi tym większe zaszczyty spotkają go po tamtej stronie. Wspierające go w tym dziele kobiety (czyli te żony) uzyskają status bogiń i również przypadnie im w udziale część mężowskiej chwały.

Nastoletnia Irene, choć na własne oczy w dzieciństwie widziała, jak wygląda życie w poligamii, tak mocno ma wdrukowaną taką wizję świata, jako jedyną moralnie uzasadnioną i prowadzącą do zbawienia, że odrzuca uczucie zakochanego w niej chłopaka i decyduje się na poślubienie… żonatego już mężczyzny. I takim oto sposobem, jako szesnastolatka w sekrecie przed wszystkimi najbliższymi zostaje drugą żoną Verlana i w pogoni za mężem przenosi się na ranczo jego rodziny w Meksyku. Od tego momentu otrzymujemy wyliczankę nędzy, jaką trudno sobie wyobrazić oraz licznych upokorzeń, opisy ciężkiej pracy i porodów kolejnych dzieci w warunkach urągających wszelkim standardom, a także ubolewania, że wiecznie musiała żebrać o uwagę swojego małżonka. Bo ten, chcąc zajść jak najwyżej w pośmiertnej hierarchii poślubia kolejne żony oraz płodzi dziecko za dzieckiem. Dochodzi do liczby 10 (to o żonach) oraz 58 (to o dzieciach). Nic więc dziwnego, że chłopu brak czasu na pełne zaspokajanie emocjonalnych potrzeb jednej z żon, kiedy wokół ma tak liczną rodzinę. Podobnie jest z finansami. Tych jest po prostu żenująco mało i cała ta rosnąca z każdym rokiem gromadka żyje w skrajnej nędzy. Wychodzi na to, że bóg owych fundamentalistów mormońskich dba jedynie o to, by jak najwięcej dzieci przyszło na świat. Potem ich los jest mu raczej obojętny…

Liczne zmiany w życiu Irene de facto niczego nie zmieniają, przynajmniej nie na lepsze. Przeprowadzki w kolejne miejsca tylko pogłębiają i tak już skrajną nędzę, w jakiej bytuje cała rodzina, podstawowe produkty są luksusem na wagę złota, za to pomysłowość żon Verlana, by wykarmić i ubrać całą gromadę jest wprost niewiarygodna. I z całej książki chyba to mnie najbardziej urzekło: kobieca solidarność. W tym szambie, w jakim się znalazły bez rzetelnego wsparcia męża te wszystkie kobiety, pomimo zazdrości, dzielących ich różnic i interesów, pomagają sobie na wiele różnych sposobów, by przetrwać.

A co mnie zszokowało? To, że trwanie w takim poligamicznym związku jest dobrowolne. Pomimo możliwości ucieczki, wyzwolenia się od tego koszmaru, mało która kobieta się decyduje na tak odważny krok. Strach przed wiecznym potępieniem, przed ostracyzmem rodziny i znajomych, wreszcie obawa przed wyjściem ze swojej strefy komfortu (aczkolwiek słowo „komfort” wydaje się w tym przypadku wysoce nie na miejscu) są tak paraliżujące, że wolą tkwić w dobrze sobie znanym piekiełku. Mało tego, potrafią bronić takich relacji i wspierać swoje dzieci, by również zawierały małżeństwa poligamiczne…

Po przeczytaniu książki wprost nie sposób nie zgodzić się ze stwierdzeniem, że religia to opium dla ludu…

Książka pod wieloma względami jest wstrząsająca.

Ale od początku…. Mamy amerykańską nastolatkę, która w niczym nie przypomina amerykańskiej nastolatki. Wszystko przez fakt, że wychowała się w grupie mormońskich fundamentalistów, którzy zupełnie odrzucili nakazy prawa i swoich proroków przynajmniej w kwestii życia rodzinnego i nadal kultywują tradycję, iż droga do nieba po...

zakupiona lata temu za 9,90 ze świata książki. Dobrze wydana dycha;-) Napisana szczerze bez lukrowania i ukrywania własnych błędów. A zgodzenie się na bycie drugą żoną, rodzenie dzieci bez opieki lekarskiej, życie w niedostatku i witanie kolejnych małżonek własnego męża autorka w pewnym momencie zdecydowanie za błąd uważa .

zakupiona lata temu za 9,90 ze świata książki. Dobrze wydana dycha;-) Napisana szczerze bez lukrowania i ukrywania własnych błędów. A zgodzenie się na bycie drugą żoną, rodzenie dzieci bez opieki lekarskiej, życie w niedostatku i witanie kolejnych małżonek własnego męża autorka w pewnym momencie zdecydowanie za błąd uważa .

Prawdziwa historia życia w poligamicznym związku. Aż trudno uwierzyć, że takie rzeczy dzieją się w dzisiejszych czasach oraz że kobiety godzą się na takie model rodziny.

Prawdziwa historia życia w poligamicznym związku. Aż trudno uwierzyć, że takie rzeczy dzieją się w dzisiejszych czasach oraz że kobiety godzą się na takie model rodziny.

Przerażająca historia. Jak religia i wpajanie wiary może zrujnować komuś życie

Przerażająca historia. Jak religia i wpajanie wiary może zrujnować komuś życie

Powiem krótko: masakra, i nie książka jako książka a życie w niej opisane. To niesamowite co sprytni zwyrodnialcy potrafią wymyślać aby zaspokoić swoje chore zachcianki i jak bardzo wyprać mózgi ludziom, którzy w to uwierzą. Masakra.

Powiem krótko: masakra, i nie książka jako książka a życie w niej opisane. To niesamowite co sprytni zwyrodnialcy potrafią wymyślać aby zaspokoić swoje chore zachcianki i jak bardzo wyprać mózgi ludziom, którzy w to uwierzą. Masakra.

Uważam, że warto przeczytać. Zmienia całkowicie perspektywę patrzenia na wiarę mormońską

Uważam, że warto przeczytać. Zmienia całkowicie perspektywę patrzenia na wiarę mormońską

Ciekawa podróż do mniej znanej Ameryki

Ciekawa podróż do mniej znanej Ameryki

Oglądałam ostatnio film dokumentalny o amerykańskich fundamentalistach, opowiadał o Rulonie (wujku autorki książki) i jego odłamie sekty (?). I zaciekawiło mnie to bardzo. Potem przez przypadek trafiłam na "Żonę Mormona". Ciekawa historia silnej kobiety i ciekawie opowiedziana. Aczkolwiek cały czas czekałam kiedy w końcu zdecyduje się odejść, nie mogłam się tego doczekać, bo ciężko zrozumieć jak ktoś może żyć w taki sposób. Dobra i wciągająca opowieść.

Oglądałam ostatnio film dokumentalny o amerykańskich fundamentalistach, opowiadał o Rulonie (wujku autorki książki) i jego odłamie sekty (?). I zaciekawiło mnie to bardzo. Potem przez przypadek trafiłam na "Żonę Mormona". Ciekawa historia silnej kobiety i ciekawie opowiedziana. Aczkolwiek cały czas czekałam kiedy w końcu zdecyduje się odejść, nie mogłam się tego doczekać,...