Psychodrama. O tym, jak grać główną rolę w swoim życiu

Name: Psychodrama. O tym, jak grać główną rolę w swoim życiu
Rating: 4,0 (1 reviews)
Author: Eva Roine
ISBN: 8390291207

Okładka książki Psychodrama. O tym, jak grać główną rolę w swoim życiu

4,0 / 10

Wydawnictwo: KONTAKT nauki społeczne (psychologia, socjologia, itd.)

239 str.

Kategoria:: nauki społeczne (psychologia, socjologia, itd.)
Format:: papier
Tytuł oryginału:: Psykodrama – Om å spille hovedrollen i sitt eget liv
Data wydania:: 1994-01-01
Data 1. wyd. pol.:: 1994-01-01
Liczba stron:: 239
Czas czytania: 3 godz. 59 min.
Język:: polski
ISBN:: 8390291207
Tłumacz:: Stanisław Łęcki

„Prawda istnieje dla jednostki wtedy, gdy gdy ona Sama ją realizuje w Działaniu”

Søren Kierkegaard w „Begrebet Angst", 1844

Eva Røine po ukończeniu szkoły teatralnej w Londynie (The Weber Douglas School of Dramatic Arts) rozpoczęła swoją karierę jako aktorka. Później pracowała jako dziennikarka w gazecie codziennej "Dagbladet" w Oslo, specjalizując się w tematyce związanej z teatrem współczesnym w Norwegii. Pobyt w Stanach Zjednoczonych i kontakt z twórcą psychodramy J. L. Moreno zainspirował Ją do zajęcia się tą metodą. Studiowała teatrologię, kryminologię i psychologię na uniwersytecie w Oslo. „Psychodrama”, tłumaczona aktualnie na język angielski, jest głównym podręcznikiem dla studentów psychodramy w Skandynawii.

Obecnie Eva Røine prowadzi Norweski Instytut Psychodramy (od 1986 r.). Jest członkiem The Nordic Board of Examiners i vice-prezydentem Europejskiego Instytutu Psychodramy w Monachium.

Eva Røine jast psychologiem klinicznym.

Od 1993 r. szkoli psychodramatystów w Polsce.

Przedmowa do wydania polskiego:

Z dużą przyjemnością piszę tę przedmowę do polskiego wydania mojej książki „Psychodrama". Współpracuję z Polakami od momentu, kiedy Europejski Instytut Psychodramy w Monachium zaprosił mnie do podzielenia się doświadczeniami w zakresie psychodramy, w związku ze wzrastającym zainteresowaniem tą tematyką w krajach Europy Środkowej i Wschodniej.

Zdecydowałam się na wyjazd do Polski. Kraj ten interesował mnie, gdyż już jako młoda dziewczyna miałam kontakty z polskimi przyjaciółmi. Również mój pierwszy nauczyciel muzyki był Polakiem. W lutym 1993 r. rozpoczęłam systematyczne szkolenie szesnastu psychologów i psychiatrów z całej Polski w Wojewódzkim Ośrodku Leczenia Nerwic w Krakowie. Było to możliwe dzięki dużej życzliwości i otwartości na tę formę terapii prof. Jerzego Aleksandrowicza.

Wcześniej począwszy od 1986 r. systematyczne szkolenie w psychodramie kilkunastu polskich psychoterapeutów prowadziła Sonia Beloch z Niemiec. Również obecnie prowadzi ona równoległą grupę szkoleniową psychodramy w Polsce.

Spotkanie z moimi polskimi kolegami było interesujące i inspirujące. Zetknęłam się tutaj z doświadczonymi terapeutami którzy mieli odwagę przejść głęboki proces psychodramatycznej pracy nad samym sobą. Tak, jak dla psychoanalityka konieczne jest przejście własnej analizy, tak dla psychodramatysty nauczenie się psychodramy jest możliwe tylko poprzez własne doświadczenie, niejako „od środka”. Psychodrama wymaga spontaniczności i kreatywności. Tymi też cechami wykazali się uczestnicy szkolenia.

Latem 1994 r. jedno ze spotkań odbyło się w Oddziale Leczenia Nerwic w Dąbrówce, w warunkach bliskiego kontaktu z przyrodą. Inicjatorem polskiego wydania mojej książki jest kierownik tego Oddziału Jarosław Gliszczyński. W Dąbrówce oferuje się Pacjentom psychoterapię zawierającą istotne elementy psychodramy.

Przeprowadzenie szkolenia w języku nieznanym dla jego uczestników wiąże się z dużymi trudnościami. Dzięki Elżbiecie Schjetne (z domu Bocheńskiej),związanej z Norweskim Instytutem Psychodramy, nie stanowiło to żadnego problemu. Elżbieta Schjetne jest polskiego pochodzenia, zna doskonale zarówno język polski, jak i norweski. Nasza zażyła znajomość oraz jej znajomość metody umożliwiły tłumaczenie symultaniczne. Dzięki temu miałam takie uczucie, jak gdybym szkoliła po polsku.

Dotarcie do polskiego czytelnika umożliwił mi przekład dokonany przez dra Stanisława Łęckiego.

Chciałabym, by książka ta trafiła do wszystkich interesujących się psychodramą jako metodą leczenia i rozwoju swej osobowości.

* * *

W oparciu o tradycje starożytnego teatru greckiego rozumiemy, że wspólnota (grupa) kieruje się odwiecznymi prawami. Prawa te są nadal aktualne.

Bohater i bohaterka w swoim własnym dramacie i walce zmagają się z siłami wewnątrz siebie oraz siłami zewnętrznymi. Podobnie jak my wszyscy dążą do odegrania głównej roli w dramacie własnego życia.

Eva Røine Październik 1994 r.

SPIS TREŚCI:

Przedmowa do wydania polskiego / Przedmowa ordynatora Finna Magnussena / Przedmowa autora

Część 1 — Teoria

Jacob Levy Moreno / Scena — przestrzeń magiczna / Psychodrama — prastary proces grupowy / Struktura i układ dynamiczny / Systemy roli i funkcje roli / Stadia rozwoju i poziomy przeżyć / Stany ego i techniki gry / Cztery uniwersalne wymiary u Moreno / Przeniesienie, empatia i tele / Scena — konkretne miejsce fizyczne

Część 2 — Techniki

Improwizacja / Trening roli / Zamiana ról / Trening spontaniczności

Część 3 — Elementy Cząstkowe

Konieczność rozgrzania grupy / Wypowiedź pojedyncza / Terapeutyczna wypowiedź pojedyncza / Zniekształcone odbicie lustrzane / Metoda samopotwierdzenia / Magiczny sklep / Samorealizacja / Spojrzenie wstecz i podjęcie decyzji / Niepopełnione samobójstwo / Realizacja marzeń sennych / Elementy cząstkowe pozawerbalne / Podróż fantastyczna / Puste krzesło / Ostatnie puste krzesło

Część 4 — Psychodrama w praktyce

Przeżycia protagonisty / Przeżycia ego pomocniczego / Przeżycia dublera / Przeżycia lidera / Psychodrama zbiorowa / Monodram / Psychodrama z zastępczym protagonistą / Psychodrama skoncentrowana na jednym temacie / Psychodrama na temat morderstwa / Sterowana psychodrama z pacjentką, która chciała popełnić samobójstwo / Wnioski / Skamieniałe potrzeby

Część 5 — Rzut oka wstecz na doświadczenia norweskie

Dwadzieścia lat w Norwegii / Agresja w kryzysie / Żałoba / Pierwszy dramat kazirodztwa / Jeszcze o kazirodztwie / Zamieszanie psychotyczne / Świat porwany na strzępy i ptasie gniazdo / Ofiara nazizmu / Czerwone światło dla gwałtów na niepełnoletnich / Technika lustra lub „technika okna" / Technika dublowania / Szok psychodramatyczny / Model matka/ojciec / Kartografia psychiczna / Atom społeczny i scena wewnętrzna / Poduszka z kanapy jako nienawiść do matki / W pogoni za przyczyną / Psychodramy transpersonalne / Konflikt małżeński z alergią / Lojalność dziecka i praca naprawcza / Od psychoanalizy do psychodramy / System chakra jako metajęzyk / Epilog

Aneks 1

Psychologiczne aspekty teatru absurdu / Wykład próbny przy obronie pracy magisterskiej z psychologii na Uniwersytecie w Oslo

Aneks 2

Przypisy / Terminologia Moreno / Bibliografia

Średnia ocen

4,0 / 10

1 opinii 1 ocen

Oceń książkę

Dodaj do biblioteczki

Reklama

Kup Psychodrama. O tym, jak grać główną rolę w swoim życiu w ulubionej księgarnii

Porównywarka z najlepszymi ofertami księgarń
W naszej porównywarce znajdziesz książki, e-booki i audiobooki z najpopularniejszych księgarń internetowych. Niektórzy partnerzy przygotowują dla użytkowników naszego serwisu specjalne rabaty, dlatego warto kupować książki przez lubimyczytać.pl.
Oferty są prezentowane w trzech kategoriach: „Oferta dnia” (promocje partnerów),„Polecane księgarnie” (sprawdzeni partnerzy handlowi, z którymi współpracujemy na podstawie umów) oraz „Pozostałe”. W każdej kategorii kolejność prezentacji zależy od ceny produktu przekazanej przez księgarnie lub dostawcę porównywarki.
Lubimyczytać.pl nie prowadzi sprzedaży i nie uczestniczy w procesie zakupowym po przekierowaniu na stronę sklepu. Mimo że dokładamy starań, aby wszystkie linki i informacje były aktualne, nie mamy wpływu na ewentualne nieścisłości cenowe, błędne przekierowania lub zmiany w ofertach księgarni. Jeśli zauważysz nieprawidłowość, prosimy o zgłoszenie jej na adres: admin@lubimyczytac.pl. Dzięki Twojej informacji możemy jeszcze lepiej dbać o jakość działania naszej porównywarki.

Szukamy ofert...

Polecane przez redakcję

Więcej

7,1

Zdarzyło się w Bagiennym Lesie Małgorzata Rogala

7,1

Zbrodnia w rezydencji Helena Dixon

8,0

Ostatni smrek Maria Gąsienica-Zawadzka

8,6

Wiedźma z Sudetów Monika Raspen

7,8

Czas zdrady Joanna Nowak

8,0

Na imię mi zemsta Iwona Poczopko

8,2

Kalafiornia Mon Amour Agata Widzowska

więcej

Oceny książki Psychodrama. O tym, jak grać główną rolę w swoim życiu

Średnia ocen

4,0 / 10

1 ocen

Twoja ocena

0 / 10

0 ocen

1 ocen

0 ocen

OPINIE i DYSKUSJE o książce Psychodrama. O tym, jak grać główną rolę w swoim życiu

Sortuj:

428

Olka

03.07.2014

4 / 10

Na półkach: , ,

Nieudolnie przetłumaczona (może również nie najlepiej napisana?),mnóstwo błędów interpunkcyjnych, a nawet ortograficznych. A szkoda, bo tematyka bardzo interesująca. Niewiele jest książek po polsku o psychodramie, a to ciekawa forma terapii.

Pokaż mimo to

Poznaj innych czytelników

9 użytkowników ma tytuł Psychodrama. O tym, jak grać główną rolę w swoim życiu na półkach głównych

Chcę przeczytać 7
Przeczytane 2

7 użytkowników ma tytuł Psychodrama. O tym, jak grać główną rolę w swoim życiu na półkach dodatkowych

Posiadam2 1
Psychologia 1
Posiadam 1
PięknoPsychologii 1
Psychoterapia 1
Psychologia 1
Grupy 1

Czytelnicy tej książki przeczytali również

8,0

Wojna, której nie chcemy. Ale czy jesteśmy na nią gotowi? Wojciech Kozioł, Bartłomiej Wypartowicz

6,3

Siedem rzeczy, których nie wolno powiedzieć o Chinach Tom Cotton

Okładka książki Stoicyzm. Jak zyskać zdrowy dystans, wpływ na własne życie i wewnętrzny spokój. Zeszyt ćwiczeń Magdalena Król-Duclaye, Dagna Wysocka

8,0

Stoicyzm. Jak zyskać zdrowy dystans, wpływ na własne życie i wewnętrzny spokój. Zeszyt ćwiczeń Magdalena Król-Duclaye, Dagna Wysocka

7,6

Koszmary senne. Skąd się biorą, jakie mają znaczenie dla twojej psychiki i jak odzyskać nad nimi kontrolę Michelle Carr

6,2

Wiek magicznego myślenia. Opowieść o współczesnej irracjonalności Amanda Montell

10,0

Szkoła odważnych marzeń Magdalena Bujakowska

8,5

Leksykon współczesnej dyplomacji Michał Dworski, Beata Piskorska

8,3

Bliskość, która uzdrawia i uszczęśliwia Anna Dodziuk

6,2

Psychologia snu dla początkujących Sigmund Freud

10,0

Dorosłe dzieci niedojrzałych emocjonalnie rodziców. Dziennik terapeutyczny z ćwiczeniami Lindsay C. Gibson

7,6

Jak ocenić dojrzałość dziecka do nauki Sally Goddard Blythe

7,0

Zwyczaje pogrzebowe ludu polskiego Adam Fischer

9,4

To nie Ty. Jak rozpoznać narcystycznych ludzi i uwolnić się od nich Ramani Durvasula

7,1

Zaburzenia lękowe. Jak naturalnie przywrócić spokój i harmonię Ewa Wądołowska

Cytaty z książki Psychodrama. O tym, jak grać główną rolę w swoim życiu

NIEPOPEŁNIONE SAMOBÓJSTWO [cz. II]

[…] Po chwili protagonista otwiera zazwyczaj oczy, zwleka nieco z powstaniem i w końcu wyskakuje z „trumny”. Ktoś, kto widział to już parę razy, jest przekonany, że wiele prób samobójczych to nic innego jak rozpaczliwe wołanie o pomoc w sytuacji życiowej nie do wytrzymania. Tylko obecność innych ludzi wydaje się być zachętą do życia.

Znacznie trudniejszą bywa sytuacja, gdy protagonista nie godzi się „powrócić do życia" i pozostaje w swej pozycji, mimo że grupa już od niego odeszła. Lider może wtedy spróbować „szoku psychodramatycznego" (tę technikę opiszemy później),czyli skonfrontuje daną osobę z wymogami odpowiedzialności, z tchórzostwem, z całościowym obrazem sytuacji, z której stara się uciec. Gdyby również to nie pomogło, trzeba przyjąć, iż konflikty tkwią tak głęboko a energia życiowa jest tak słaba, że ratunkiem będzie hospitalizacja. Metoda wypróbowywania zamiaru samobójstwa stosowana jest w niektórych szpitalach jako test. (40)

Przypisy:
(40): Profesor Martin R. Haskel specjalizował się w psychodramach jako testach skłonności samobójczych. Kierował (zmarł niedawno) oddziałem szpitala w Californii. Wyniki jego badań zamieszcza sprawozdanie z dorocznego zjazdu psychodramatystów w Nowym Yorku, maj 1972.

NIEPOPEŁNIONE SAMOBÓJSTWO [cz. II]

[…] Po chwili protagonista otwiera zazwyczaj oczy, zwleka nieco z powstaniem i w końcu wyska...

Rozwiń

Eva Roine Psychodrama. O tym, jak grać główną rolę w swoim życiu Zobacz więcej

NIEPOPEŁNIONE SAMOBÓJSTWO [cz. I]

Makabryczne wrażenie wywołuje metoda polegająca na tym, że protagoniście wyrażającemu życzenie popełnienia samobójstwa, proponuje się ustalenie sposobu realizacji tego zamiaru i ustalenie rytuału pogrzebowego (suicidal tryout). Celem takiego postępowania jest sprawdzenie, czy dana osoba faktycznie nosi się z zamiarem samobójczym i jak poważny jest taki zamiar.

Niekiedy powstaje wrażenie, że protagonista delektuje się przygotowaniem własnej śmierci i pogrzebu. Opisuje szczegóły ceremonii a zachęcany przez lidera, by dołączył jeszcze inne elementy i zaprosił inne osoby, chętnie to czyni. Opowiada, co chciałby zabrać ze sobą do trumny. (W USA jest taki zwyczaj, że zmarłemu wkłada się do trumny niektóre osobiste przedmioty.) W ten sposób uzyskuje się informację o członkach rodziny i przyjaciołach protagonisty, on sam podaje wiele ważnych informacji o tym, jak beznadziejnym stał się dla niego świat.

Gdy pacjent ostatecznie znajdzie się w symbolicznej trumnie, która nie jest niczym innym niż podłogą, położy się na plecach z założonymi rękami, grupa zbiera się wokół niego i „żałuje”. Po jakimś czasie uczestnicy mówią, że czas już w drogę. Życie trwa nadal. Jeden lub drugi stwierdza, że by coś zjadł. Ktoś inny zaczyna mówić o swym ulubionym daniu. Rozmowa schodzi na temat jedzenia i picia, może też interesującego filmu, który właśnie grają w kinie. Odbywa się to przez cały czas przy „zwłokach”. Członkowie grupy mówią o wszystkim, co jest miłe w życiu, nie wymieniają jednak uwag o trudnych problemach czy osobach w rodzinie, by nie przypomnieć „zmarłemu” powodów jego samobójstwa. Przede wszystkim należy tu unikać ocen osobistych, moralizowania, np. że obowiązkiem człowieka jest żyć, ani też nie podejmować osobistych interpretacji natury religijnej.

NIEPOPEŁNIONE SAMOBÓJSTWO [cz. I]

Makabryczne wrażenie wywołuje metoda polegająca na tym, że protagoniście wyrażającemu życzen...

Rozwiń

Eva Roine Psychodrama. O tym, jak grać główną rolę w swoim życiu Zobacz więcej

SKAMIENIAŁE POTRZEBY cz. I [PSYCHODRAMA W PRAKTYCE]

Ludzie przychodzą na psychodramę z różnych powodów. Jedni są ciekawi, ale zamknięci na swój temat, inni czują głęboką potrzebę rozwiązania własnych problemów, jeszcze inni chcą jedynie zaspokoić swoje pragnienie pokazania się. Są też tacy, którzy chcą zmienić swe zachowanie, bo wreszcie odkryli, że jest bezsensowne.

Istnieją też ludzie, którzy twierdzą, że nigdy w życiu nie czuli żadnych wyraźnych pragnień. Zdarza się jednak niekiedy, że i ci pojawiają się na psychodramie. W czasie publicznej demonstracji Akademii Moreno w Nowym Yorku tematem było uczucie żalu. Jedna z kobiet odkryła swą samotność po śmierci męża. Nie potrafiła zaakceptować swej nowej egzystencji w stanie wdowieństwa. Bezwolność, brak pogodzenia się z własnym losem i izolacja po śmierci innej osoby są częstymi tematami psychodramy. Są to tematy ogólnoludzkie i dlatego uaktywniają wielu uczestników w fazie końcowej. W takiej chwili tylko jeden mężczyzna siedział cicho i nie miał nic do powiedzenia.

Mężczyzna ten był interesującą postacią. Wyglądał jak stary przywódca plemienny. To, że nie chciał dzielić się niczym z grupą, stanowiło tym większe wyzwanie, że sprawiał wrażenie człowieka o wielkim doświadczeniu życiowym. Po co w takim razie się tu zgłosił?

Każdy z uczestników ma prawo do tego, by nie poddawać się żadnym naciskom. Jednakże protagonistka nie mogła się powstrzymać od pytania pod adresem tego mężczyzny, czy nie ma dla niej choć jednego słowa pociechy lub jakiejś prawdy życiowej.

Mężczyzna poskrobał się spokojnie po głowie. Kobieta chciała się dowiedzieć, czy on sam nigdy nie miał żadnych trosk, lub czy nie odczuwał braku czegoś. Mężczyzna ponownie podrapał się po głowie. Niemal w niezauważalny sposób doszło do zamiany ról. Stary mężczyzna został protagonistą. Czy nigdy nie był żonaty, nie miał dzieci ani krewnych, którzy odeszli? - chciała wiedzieć kobieta. Owszem, odparł ostrożnie. Ale jego życie było zawsze szczęśliwe!

SKAMIENIAŁE POTRZEBY cz. I [PSYCHODRAMA W PRAKTYCE]

Ludzie przychodzą na psychodramę z różnych powodów. Jedni są ciekawi, ale z...

Rozwiń

Eva Roine Psychodrama. O tym, jak grać główną rolę w swoim życiu Zobacz więcej

Więcej