Rzeczy nienasycone

Mam problem z tą książką. Z jednej strony jest bardzo dobrze napisana, z drugiej przesiąknięta aż nazbyt erotyzmem. Tak jakby autor przez całe życie trzymał swoje fantazje w głowie (bo trudno mi uwierzyć, że to wszystko oparte na wspomnieniach) i wypluł je wszystkie za jednym razem, bo dłużej już by nie wytrzymał, więc szukał byle pretekstu w historii 9-letniego Andrzejka, aby wpleść w jego życie kolejne erotyczne ekscesy z kolejnymi napotkanymi osobami (więcej kochanek przez rok niż Leo di Caprio przez całe życie). Aż dziw, że nie złapał jakiejś choroby wenerycznej. Coś co na początku intrygowało i szokowało z czasem nużyło tak bardzo, że dziękowałem niebiosom, że dotrwałem do końca.

Mam problem z tą książką. Z jednej strony jest bardzo dobrze napisana, z drugiej przesiąknięta aż nazbyt erotyzmem. Tak jakby autor przez całe życie trzymał swoje fantazje w głowie (bo trudno mi uwierzyć, że to wszystko oparte na wspomnieniach) i wypluł je wszystkie za jednym razem, bo dłużej już by nie wytrzymał, więc szukał byle pretekstu w historii 9-letniego Andrzejka,...

"Rzeczy nienasycone" to książka, która dla wielu czytelników może uchodzić za kontrowersyjną. Opowiada historię dziecka wkraczającego w trudny etap dojrzewania seksualnego, ukazaną w sposób intymny i poruszający. Powieść przypomina pamiętnik – wiele scen sprawia wrażenie wspomnień przywoływanych w fragmentach. Narrator, choć jest dzieckiem, opisuje swoje przeżycia z zaskakującą świadomością i głębią.

Styl autora momentami przywodzi na myśl „Sklepy cynamonowe” Brunona Schulza. W narracji pojawiają się surrealistyczne obrazy, które nie zawsze są jasno oddzielone od rzeczywistości, co wzmacnia wrażenie autentyczności historii. Narrator zdaje się odpływać, kierując swoją uwagę w nieoczekiwane miejsca, co nadaje opowieści wyjątkowy charakter.

Książka nie podąża jedną wyraźną ścieżką fabularną – jej głównym tematem są migawki z życia Andrzeja, fragmenty przełomowych momentów w jego dzieciństwie. To zapis dorastania, w którym wydarzenia historyczne i postać "Uty" stanowią jedynie tło dla osobistych doświadczeń bohatera.

Na szczególną uwagę zasługuje język autora – który jest po prostu piękny i niezwykle sugestywny. Lektura wzbudza cały wachlarz emocji – od obrzydzenia, przez niepokój, po głęboki smutek. Nie jest to książka łatwa, a poruszane w niej wątki mogą budzić sprzeczne odczucia, zwłaszcza w kontekście wieku głównego bohatera.

„Rzeczy nienasycone” to poruszająca, choć wymagająca opowieść o dorastaniu. Nie jest to lektura dla każdego, ale ci, którzy sięgną po nią z otwartym umysłem, odnajdą w niej literacką szczerość i siłę wyrazu.

"Rzeczy nienasycone" to książka, która dla wielu czytelników może uchodzić za kontrowersyjną. Opowiada historię dziecka wkraczającego w trudny etap dojrzewania seksualnego, ukazaną w sposób intymny i poruszający. Powieść przypomina pamiętnik – wiele scen sprawia wrażenie wspomnień przywoływanych w fragmentach. Narrator, choć jest dzieckiem, opisuje swoje przeżycia z...

Nieszablonowe ujęcie tematu dorastania.

Nieszablonowe ujęcie tematu dorastania.

Na początku trudno było mi się wciągnąć, ale jak już się to stało to przeczytałam książkę bardzo szybko i bardzo do mnie przemówiła

Na początku trudno było mi się wciągnąć, ale jak już się to stało to przeczytałam książkę bardzo szybko i bardzo do mnie przemówiła

Pięknym językiem jest napisana ta opowieść, niezwykle plastycznym i działającym na wyobraźnię, osobliwie wystylizowanym. Bardzo lubię takie podejście do tematów II wojny światowej, gdzie zagrożenie czai się gdzieś ukryte z boku, gdy bohaterowie w otaczającym ich okrucieństwie muszą jeszcze odkryć siebie - własną seksualność i pragnienia. Jest to piękna mityzacja czasów dzieciństwa, pewna idealizacja lat młodzieńczych, na przekór wszechobecnej śmierci.

Pięknym językiem jest napisana ta opowieść, niezwykle plastycznym i działającym na wyobraźnię, osobliwie wystylizowanym. Bardzo lubię takie podejście do tematów II wojny światowej, gdzie zagrożenie czai się gdzieś ukryte z boku, gdy bohaterowie w otaczającym ich okrucieństwie muszą jeszcze odkryć siebie - własną seksualność i pragnienia. Jest to piękna mityzacja czasów...

taaaaakie rzeczy w polskiej literaturze?;)
a pomijając pikantności, to:
piękna mądra książka o trudnym dorastaniu

taaaaakie rzeczy w polskiej literaturze?;)
a pomijając pikantności, to:
piękna mądra książka o trudnym dorastaniu

Taki trochę gender. Trochę baśni, trochę zabobonów, trochę pogaństwa i słowiaństwa, a książka nawet fajna. Tylko ten język, niby podobny, ale pokusiła bym się na tłumaczenie.

Taki trochę gender. Trochę baśni, trochę zabobonów, trochę pogaństwa i słowiaństwa, a książka nawet fajna. Tylko ten język, niby podobny, ale pokusiła bym się na tłumaczenie.

Ta ksiązką, chociaż dziwna i szokująca zasługuje na miano wybitnej. Dlczego? Bo jeszcze nikt nie nadał szalejącej seksualności takiego poetyckiego wyrazu. Chociaż wielce nie cierpię poezji, tutaj to nabiera innego wymiaru. Płciowość, seksualność i zmysłowość wylewa się prawie z każdego słowa! Bez względu na to czy chodzi o nieobrzezanego fallusa, czesanie włosów czy kąpiel w rzece- wszystko to jest cielesne i ludzkie. Uważam, że ta książka spokojnie mogłaby zostać wcielona do kanonu lektur. Pewnie nie za czasów tego pruderyjnego rządu (huehue),ale może kiedys?? Jeśli seksualność wyrzucimy z ogólnej dyskusji to nie znaczy, że ona zniknie w ogóle. W sumie uważam, że Drzejek był ciut za młody ( z moich obliczeń wyszło, że za czasów zesłania miał jakies 8-9 lat) na to wszystko i matka, choć inteligentka, za mało interesowała się jego dojrzałością seksualna, to sama wychowuję swoją corkę w myśl może nie rozpasania seksualnego, ale na pewno świadomości własnego ciała. Chcę, żeby wiedziała, że ciało jest piękne i naturalne, a miłość cielesna między dwojgiem kochających się ludzi to najpiękniejszy akt spełnienia. I to próbuje wyłuskać tej ksiązki. Bo na pewno we wszystkich aktack seksualnych w tej książce towarzyszyły uczucia. I kiedy mały Andrzej po powrocie taty czuję, że rodzice chcieli w koncu by zostać sami, "bo widział to w ich oczach", ja tez widziałam. I wiem co czuli. ksiązka piękna. piękna!

Ta ksiązką, chociaż dziwna i szokująca zasługuje na miano wybitnej. Dlczego? Bo jeszcze nikt nie nadał szalejącej seksualności takiego poetyckiego wyrazu. Chociaż wielce nie cierpię poezji, tutaj to nabiera innego wymiaru. Płciowość, seksualność i zmysłowość wylewa się prawie z każdego słowa! Bez względu na to czy chodzi o nieobrzezanego fallusa, czesanie włosów czy kąpiel...

Do kupienia tej książki skłoniła mnie zarówno interesująca, w pewien sposób tajemnicza, okładka, jak i opis. Pomyślałam sobie, że niewiele jest dobrych pozycji których wątek fabularny dotyka aseksualności lub zaburzeń płci.
Cóż. Jest ich niewiele i nie jestem pewna, czy mogę powiedzieć, że "Rzeczy nienasycone" należą do jednej z nich. Moim zdaniem jest to albo powieść o nimfomanii, albo po prostu czasy, które opisuje autor, były tak bardzo przesycone rozrzutnością. W pewnym momencie zgubiłam się pomiędzy dziewczynkami i kobietami, z którymi Andrzej uprawiał stosunek. Jedna za drugą, każda z nich z "tłustym dupskiem" i "wielkimi cycami".
Książka ta dostałaby ode mnie etykietkę "przeciętna", ale styl Czcibora-Piotrowskiego zasługuje na dodatkową gwiazdkę.

Do kupienia tej książki skłoniła mnie zarówno interesująca, w pewien sposób tajemnicza, okładka, jak i opis. Pomyślałam sobie, że niewiele jest dobrych pozycji których wątek fabularny dotyka aseksualności lub zaburzeń płci.
Cóż. Jest ich niewiele i nie jestem pewna, czy mogę powiedzieć, że "Rzeczy nienasycone" należą do jednej z nich. Moim zdaniem jest to albo powieść o...

Spojrzenie oczami chłopca na wojnę i relacje z kobietami. Świeżości dodaje odczucie Andrzeja, że jest dziewczynką. Myślę, iż jest to spowodowane pragnieniem matki z posiadania córki oraz dość kobiecymi kształtami głównego bohatera. Dobrze opisany przebieg wydarzeń, choć czasem historia bywała nudnawa. Świetnie wyrażone fizyczne doznania bohaterów. Jedyne co bardzo przeszkadzało to dialogi w obcym języku.

Spojrzenie oczami chłopca na wojnę i relacje z kobietami. Świeżości dodaje odczucie Andrzeja, że jest dziewczynką. Myślę, iż jest to spowodowane pragnieniem matki z posiadania córki oraz dość kobiecymi kształtami głównego bohatera. Dobrze opisany przebieg wydarzeń, choć czasem historia bywała nudnawa. Świetnie wyrażone fizyczne doznania bohaterów. Jedyne co bardzo...