Królowa Południa

Przyjemnie się czytało.

Przyjemnie się czytało.

Bardzo cenię hiszpańską twórczość. od jakiegoś czasu sięgam i po klasyki i po współczesnych pisarzy, by lepiej poznać tamtejsza kulturę, obyczaje i język. Tę książkę polecam. Hiszpańskie tak!

Bardzo cenię hiszpańską twórczość. od jakiegoś czasu sięgam i po klasyki i po współczesnych pisarzy, by lepiej poznać tamtejsza kulturę, obyczaje i język. Tę książkę polecam. Hiszpańskie tak!

Pewnie błąd popełniłam oglądając najpierw serial , książka chyba mało ma z nim wspólnego...
Trochę się ponudziłam czytając opisy przemytu w Hiszpanii i życia miłosnego bohaterki ,nie leciałam w to dalej ,szkoda mi było czasu

Pewnie błąd popełniłam oglądając najpierw serial , książka chyba mało ma z nim wspólnego...
Trochę się ponudziłam czytając opisy przemytu w Hiszpanii i życia miłosnego bohaterki ,nie leciałam w to dalej ,szkoda mi było czasu

🦂 Królowa czy iluzja? 🦂

📖 Książka dobra, może nawet bardzo dobra – ale nie do końca w moim guście. Dla mnie: 6/10 – i to raczej przez literackie szkiełko, niż przez temat i formę.

✍️ Doceniam pisarską robotę – narracja Reverte'a jest wciągająca, rytmiczna, zmysłowa. Ale jednocześnie coś mi zgrzyta. Bo choć bohaterka ucieka, walczy, cierpi i rośnie, to jednak w tle wciąż pobrzmiewa pewien romantyzm przestępczego świata – przemytników, zabójców, handlarzy i ich "kodeksu". A ten kodeks… to raczej śliska moralność, w której kobieta staje się królową tylko dzięki umiejętności przetrwania wśród drapieżników.

💀 Nie da się ukryć, że ta książka potrafi wniknąć pod skórę jak tatuaż. I może właśnie w tym tkwi jej siła – ale i pewne zagrożenie. Bo łatwo się złapać na tym, że „rozumiemy” ten świat. Że staje się niemal atrakcyjny, bo ubrany w dobrą fabułę, muzykę Tigres del Norte i odrobinę melancholii. A przecież to nadal rzeczywistość, w której trup ściele się gęsto, a narkotykowe imperium nie pachnie tequilą, tylko śmiercią.

⚖️ Podsumowując ⚖️
Warto przeczytać – choćby po to, by wyrobić sobie własne zdanie. Ale też warto uważać, żeby nie pomylić opowieści o przetrwaniu z opowieścią o bohaterstwie. Bo romantyzm przestępstwa, nawet w literackim stylu, to nadal romantyzm czegoś, co jest ciemną stroną rzeczywistości.

🦂 Królowa czy iluzja? 🦂

📖 Książka dobra, może nawet bardzo dobra – ale nie do końca w moim guście. Dla mnie: 6/10 – i to raczej przez literackie szkiełko, niż przez temat i formę.

✍️ Doceniam pisarską robotę – narracja Reverte'a jest wciągająca, rytmiczna, zmysłowa. Ale jednocześnie coś mi zgrzyta. Bo choć bohaterka ucieka, walczy, cierpi i rośnie, to jednak w tle wciąż...

Książka generalnie opowiada o ciekawej historii, ale to tłumaczenie jest dziwne, a może po prostu narracja tego autora. Za mało dialogów, za dużo strony biernej. Przeczytałem, ale nie porwała mnie Królowa Południa. Zastanawiam się nad serialem. :)

Książka generalnie opowiada o ciekawej historii, ale to tłumaczenie jest dziwne, a może po prostu narracja tego autora. Za mało dialogów, za dużo strony biernej. Przeczytałem, ale nie porwała mnie Królowa Południa. Zastanawiam się nad serialem. :)

Słabo. Połowa tej książki to wzniosłe dialogi wewnętrzne głównej bohaterki, a druga to dokładne opisy nielegalnych operacji przerzutu narkotyków, nudne jak flaki z olejem.

Słabo. Połowa tej książki to wzniosłe dialogi wewnętrzne głównej bohaterki, a druga to dokładne opisy nielegalnych operacji przerzutu narkotyków, nudne jak flaki z olejem.

Do sięgnięcia po książkę skłoniło mnie obejrzenie dwóch seriali na Netflixie o Teresie Mendozie zwanej Królową Południa, która jest postacią fikcyjną, ale jej losy oparto o życiorys autentycznej postaci jaką jest meksykańska baronowa narkotykowa - Sandra Avila Betran - pseudonim "La Reina del Pacifico". Niestety, serialowe fabuły w niewielkim stopniu pokrywają się z wersją literacką. Scenarzystów poniosła fantazja i "poszli po bandzie" prezentując swoje własne wizję życiorysu tej nietuzinkowej kobiety, przez co książka w porównaniu do serialowych perypetii w odczuciu niektórych osób wypada blado.

Teresa Mendoza pochodziła z dzielnicy Chapultepec w Culiacan, w stanie Sinaloa w Meksyku. Czyli z dokładnie z tego samego miejsca, co słynny baron narkotykowy Joaquin Guzman zwany El Chapo. Była dziewczyną Raimunda Davila Parry, o pseudonimie Blondyn Davila, pracujący jako pilot, opłacany przez kartel z Juarez, przewożącym kokainę i marihuanę do USA. Początkowo jego szefem był Epifanio Vardas - Handlarz narkotyków i polityk, który prowadził interesy jawne i niejawne pod przykrywką firmy farmaceutycznej. Odsprzedał firmę lotniczą Batmanowi Guemesowi, który automatycznie został nowym szefem Blondyna. A ponieważ kręcił interesy za plecami szefa, zamordowano go, a zgodnie z kodeksem postępowania w kartelu, gdy zabija się zdrajcę, to przy okazji również wszystkich jego bliskich, więc wyrok wydano również na jego dziewczynę Teresę, która musiała uciec z Meksyku do Hiszpanii i ciągle oglądać się za siebie.

W Hiszpanii Teresa wiąże się z Galisyjczykiem - Santiago Fisterrą, przemytnikiem, przewożącym drogą morską haszysz i tytoń. Teresa często mu towarzyszyła podczas tych niebezpiecznych eskapad. Podczas jednej z nich, mieli wypadek, podczas którego Santiago zginął, a ona trafiła do więzienia, w którym poznała Pati O"Farrell - pseudonim Porucznik O'Farrell. Nawiązuje się między nimi przyjaźń, a Pati pochodząca z bogatej i wpływowej rodziny, uczy Teresę dobrych manier, odpowiedniego wysławiania się i zachowania, oraz zaraża ją miłością do książek, a pasja ta będzie Teresie towarzyszyć już do końca życia. Przy okazji przytoczę piękny cytat o roli książek w życiu człowieka: "Książki są bramą, przez którą wychodzisz na ulicę. Dzięki nim uczysz się, mądrzejesz, podróżujesz, marzysz, wyobrażasz sobie , przeżywasz losy innych, swoje życie mnożysz razy tysiąc. Pomagają też odpędzić złe rzeczy - samotność, upiory i tym podobne gówna".

Po wyjściu z więzienia, Pati spotyka się z Teresą i mówi jej o pewnym skarbie, ukrytym w grocie gdzieś na morzu. Z tym "skarbem" udają się do rosyjskiego, niezwykle niebezpiecznego handlarza narkotyków - Olega Jasilkowa. Ledwo uchodzą z życiem, ale od tego momentu "kariera" Teresy w transporcie narkotyków nabiera tempa i kobieta pnie się w hierarchii narkotykowej coraz wyżej, aż dociera na sam szczyt. Warto odnotować jeszcze jedną, istotną w jej życiu osobę, a chodzi o Pote Galveza. Był o rewolwerowcem Guemesa, ale po pewnym wydarzeniu sytuacja zmieniła się o 180 stopni i zaczął pracować dla Teresy jako ochroniarz, stając się jednym z najbardziej oddanych i lojalnych pracowników, jej prawą ręką i chyba śmiało można powiedzieć, że również jej przyjacielem.

Być może trochę tu naspojlerowałam, ale biorąc pod uwagę fakt, że w telewizji dostępne są seriale nakręcone na podstawie tej książki, to mam nadzieję, że zostanie mi to wybaczone. Autor w niezwykle wyważony sposób opisuje losy Teresy i nie epatuje scenami przemocy, a mimo wszystko czytelnik odczuwa strach, napięcie, nerwy i stres. Świetnie nakreślone sylwetki bohaterów, a szczególnie samej Teresy oraz sposób w jaki ewaluowała przez te wszystkie lata, od ubogiej, skromnej dziewczyny do baronowej narkotyków, której sława sięgnęła daleko poza jej kraj. Jak również stopniowy, ale spektakularny upadek Pati też robi wrażenie i "rusza" czytelnika, gdyż ta dziewczyna wzbudza sympatię. W niebanalny sposób nakreślone relacje międzyludzkie, pewne reguły panujące w biznesie narkotykowym opisane w sposób ciekawy, intrygujący. Sama akcja może nie pędzi tutaj aż tak jak w serialach, ale jest to wszystko podane ze smakiem i dużą klasą. Końcówka szalenie emocjonująca. I smutna... Kawał bardzo dobrej literatury.

Do sięgnięcia po książkę skłoniło mnie obejrzenie dwóch seriali na Netflixie o Teresie Mendozie zwanej Królową Południa, która jest postacią fikcyjną, ale jej losy oparto o życiorys autentycznej postaci jaką jest meksykańska baronowa narkotykowa - Sandra Avila Betran - pseudonim "La Reina del Pacifico". Niestety, serialowe fabuły w niewielkim stopniu pokrywają się z wersją...

Masakra, masakra, masakra. Jeśli ktoś oglądał serial to niech tego gniota nie czyta. O Teresie nie dowie się nic ale za to o jej pierwszym i drugim facecie, o silnikach do łodzi, w co się ubierała, jak jej woda włosy zmoczyła, o drogach przemytu, o zbieraniu materiału przez autora, o planowaniu jednego przemytu na kilku kartkach itd. Przenudne opisy nie wiadomo czego na kilkanaście kartek. Jestem zła, wściekła, że pod takim tytułem kryje się tak słaba i nudna opowieść. Chciałam poznać Teresę, niestety.

Masakra, masakra, masakra. Jeśli ktoś oglądał serial to niech tego gniota nie czyta. O Teresie nie dowie się nic ale za to o jej pierwszym i drugim facecie, o silnikach do łodzi, w co się ubierała, jak jej woda włosy zmoczyła, o drogach przemytu, o zbieraniu materiału przez autora, o planowaniu jednego przemytu na kilku kartkach itd. Przenudne opisy nie wiadomo czego na...

Najpierw obejrzałam serial a potem przeczytałam książkę, to był błąd… nie mniej jednak książkowa Teresa wciągnęła mnie w swój świat tak samo jak ta z małego ekranu…

Najpierw obejrzałam serial a potem przeczytałam książkę, to był błąd… nie mniej jednak książkowa Teresa wciągnęła mnie w swój świat tak samo jak ta z małego ekranu…

Kolejny raz zwróciłam się w stronę łacinojęzycznej literatury. Nie mogłam się wciągnąć na początku. Historia przemytniczki narkotyków nie bardzo mnie zainteresowała. W książce dokładnie opisany jest świat karteli narkotykowych, to jak działają i jakimi prawami się rządzą i to już było ciekawe. Z drugiej strony przeczytałam historię silnej kobiety, która dzięki swojej inteligencji i kobiecemu zmysłowi posłała wiele grup przemytniczych na bezrobocie, obejmując monopol na Morzu Śródziemnym jako Królowa Południa. POLECAM

Kolejny raz zwróciłam się w stronę łacinojęzycznej literatury. Nie mogłam się wciągnąć na początku. Historia przemytniczki narkotyków nie bardzo mnie zainteresowała. W książce dokładnie opisany jest świat karteli narkotykowych, to jak działają i jakimi prawami się rządzą i to już było ciekawe. Z drugiej strony przeczytałam historię silnej kobiety, która dzięki swojej...