Rzeźnik drzew

Nie jestem pewien, czy jest jakiś inny pisarz, którego książki czytałem ponad 20 lat temu, i czytam nadal. Andrzej Pilipiuk to geniusz, a jego opowiadania dają mi tak niesamowita odskocznię od problemów życia codziennego, że to jest coś abstrakcyjnie niesamowitego. Proste fabularnie, bardzo przygodowe, z nutką magii, mistycyzmu i świetnego niedopowiedzenia podlanego thrillerem i zdrowym rozsądkiem. W Polsce mówi się głośno o Sapkowskim, ale nie można zapominać o człowieku, który zrobił dla literatury fantastycznej tak wiele. Rzeźnik Drzew to jeden z pierwszych tomów światów Pilipiuka. Niektóre opowiadania są dość krótkie, niemalże koncepcyjne, bez takiego mocnego szlifu powieściowego. Inne znów tak dobre, że można się mocno zdziwić kiedy nagle się kończą. Masz gorszy dzień, tydzień? Pilipiuk to lekarstwo. Naprawdę!

Nie jestem pewien, czy jest jakiś inny pisarz, którego książki czytałem ponad 20 lat temu, i czytam nadal. Andrzej Pilipiuk to geniusz, a jego opowiadania dają mi tak niesamowita odskocznię od problemów życia codziennego, że to jest coś abstrakcyjnie niesamowitego. Proste fabularnie, bardzo przygodowe, z nutką magii, mistycyzmu i świetnego niedopowiedzenia podlanego...

Jak każdy zbiór opowiadań w zetknięciu z gustem czytelnika (moim) powoduje mieszane uczucia. Część opowiadań dla mnie bardzo zajmujących, ale są i takie w których nie znalazłem tego "czegoś". W jednym czy dwu przypadkach zakończenie (lub w zasadzie jego brak) przekroczyło moje zdolności pojmowania.

Jak każdy zbiór opowiadań w zetknięciu z gustem czytelnika (moim) powoduje mieszane uczucia. Część opowiadań dla mnie bardzo zajmujących, ale są i takie w których nie znalazłem tego "czegoś". W jednym czy dwu przypadkach zakończenie (lub w zasadzie jego brak) przekroczyło moje zdolności pojmowania.

Bardzo dobra książka, opowiadania zapadają na długo w pamięć i chętnie do nich później wracam. Polecam, jak wszystkie książki z tej serii!

Bardzo dobra książka, opowiadania zapadają na długo w pamięć i chętnie do nich później wracam. Polecam, jak wszystkie książki z tej serii!

Kurcze, ze zbiorami opowiadań jest tak, że ciężko jest je ocenić jako całość. Nie dokończyłam czytać tej ksiazki bo mnie znudziło, najlepsze co było, było dane na sam początek, nie potrafiłam dalej przebrnąć

Kurcze, ze zbiorami opowiadań jest tak, że ciężko jest je ocenić jako całość. Nie dokończyłam czytać tej ksiazki bo mnie znudziło, najlepsze co było, było dane na sam początek, nie potrafiłam dalej przebrnąć

Tytułowe opowiadanie jest ciekawe, później jeszcze zainteresowało mnie jedno z nich, lecz niektóre bardzo mnie uśpiły - tematy sowieckich żołnierzy i prl-owskich układów są dla mnie nudne i nieciekawe, więc widocznie nie wszystko od Pilipiuka jestem w stanie czytać.

Tytułowe opowiadanie jest ciekawe, później jeszcze zainteresowało mnie jedno z nich, lecz niektóre bardzo mnie uśpiły - tematy sowieckich żołnierzy i prl-owskich układów są dla mnie nudne i nieciekawe, więc widocznie nie wszystko od Pilipiuka jestem w stanie czytać.

Ciekawe i wciągające opowiadania. Niektóre chciałoby się rozciągnąć.

Ciekawe i wciągające opowiadania. Niektóre chciałoby się rozciągnąć.

jak zwykle trzyma poziom

jak zwykle trzyma poziom

Zaskakująca, mroczna czyli wszystko co najlepsze. Jeden smuteczek dotyczący doktora Skórzewskiego, ale kto wie, w świecie Pilipiuka wszystko jest możliwe

Zaskakująca, mroczna czyli wszystko co najlepsze. Jeden smuteczek dotyczący doktora Skórzewskiego, ale kto wie, w świecie Pilipiuka wszystko jest możliwe

Przede wszystkim swietna okladka. Czy mozna po niej ocenic zawartosc? Moim zdaniem tak.

- "Szkolenie"
4 strony, ciezko nazwac je opowiadaniem. Gdyby sie uprzec, stanowi wstep do kolejnej opowiesci.
- "Rzeznik drzew"
Tytulowe opowiadanie, bardzo przyjemne. Opetane drzewo? A czemu nie?
- "Operacja "Jajca"
Sojusz polsko-chinski, zaginione gatunki i stuletnie jaja.
- "Sprawa Filipowa"
Kryminalna historia w carskiej Rosji.
- "Szantaz"
Moj faworyt. Polska potega swiatowa i genialny plan zniweczony przez durne osoby u wladzy. Zakonczenie jest idealna satyra obecnych czasow.
- "Czytajac w ziemi"
Samo w sobie opowiadanie nie porywa. Ale ma swietne zakonczenie.
- "Połoz"
Gigantyczny waz siejacystrach w okolicy? A moze gigantyczna sciema?
- "Bunt szewcow"
Ciekawy obraz swiata alternatywnego, jednak historia bez poczatku i bez konca. Najslabsze w calym zbiorze.
- "Poddasze"
Zbrodnia z przezzlosci dopomina sie atencji.
- "Serce kamienia"
Bardzo dobra historia, nie kazda wiedza powinna byc rozpowszechniana.
- "Teatralna opowiesc"
Ani tak, ani nie. Teatr, ktory nie jest tylko teatrem.
- "Slad oliwy na piasku"
Doktor Skorzewski w natarciu.

Kolejny, nizely tom Swiatow Pilipiuka.

Przede wszystkim swietna okladka. Czy mozna po niej ocenic zawartosc? Moim zdaniem tak.

- "Szkolenie"
4 strony, ciezko nazwac je opowiadaniem. Gdyby sie uprzec, stanowi wstep do kolejnej opowiesci.
- "Rzeznik drzew"
Tytulowe opowiadanie, bardzo przyjemne. Opetane drzewo? A czemu nie?
- "Operacja "Jajca"
Sojusz polsko-chinski, zaginione gatunki i stuletnie jaja.
-...

Rereading po latach. Jak to ze zbiorami opowiadań bywa, jedne lepsze, inne gorsze. Bardzo dobrze bawiłam się ze wszystkimi o tle historycznym (czuć w nich mocno archeologiczne korzenie autora),jednakże przy 'Buncie szewców' myślałam, że wyrzucę książkę w kąt.

Rereading po latach. Jak to ze zbiorami opowiadań bywa, jedne lepsze, inne gorsze. Bardzo dobrze bawiłam się ze wszystkimi o tle historycznym (czuć w nich mocno archeologiczne korzenie autora),jednakże przy 'Buncie szewców' myślałam, że wyrzucę książkę w kąt.