W łożnicach królowych

Dobrze napisana, dużo faktów historycznych i świetnie się czyta ale nie tego oczekiwałam po tej pozycji. Powieści historyczne zawsze mają u mnie pierwsze miejsce chociaż nie omijam innej tematyki. Jednak po tej książce spodziewałam się owszem... historycznego tła ale i więcej pikanterii. Zawiodłam się, niemniej przeczytałam z przyjemnością.

Dobrze napisana, dużo faktów historycznych i świetnie się czyta ale nie tego oczekiwałam po tej pozycji. Powieści historyczne zawsze mają u mnie pierwsze miejsce chociaż nie omijam innej tematyki. Jednak po tej książce spodziewałam się owszem... historycznego tła ale i więcej pikanterii. Zawiodłam się, niemniej przeczytałam z przyjemnością.

Muszę przestać czytać tego typu książki, bo mnie po prostu zaczynają nudzić. Było bardzo dużo faktów historycznych, nie mówię że to źle, tylko po co, skoro miało być o nierządzie królowych. Takie wrażenie jakby temat tytułowy był momentami spychany na 2, 3 tor.

Muszę przestać czytać tego typu książki, bo mnie po prostu zaczynają nudzić. Było bardzo dużo faktów historycznych, nie mówię że to źle, tylko po co, skoro miało być o nierządzie królowych. Takie wrażenie jakby temat tytułowy był momentami spychany na 2, 3 tor.

Książkę mogę swobodnie określić jednym słowem: rozczarowująca.
Głównie dlatego, że autorka w stosunkowo niewielkim objętościowo tomiku chciała zawrzeć zbyt wiele. W rezultacie otrzymujemy sporo opisów najróżniejszych historii władczyń Europy na przestrzeni wieków, ale jak na mój gust, to każda jedna została potraktowana po łebkach. Pani Benzoni często gęsto szafuje uproszczeniami, sytuacje bardzo skomplikowane komentuje jednym zdaniem, a całe lata walk i utarczek zarówno politycznych, jak i na placu boju sprowadza do kilku słów.
Dla czytelnika nieobeznanego do końca z tłem historycznym i obyczajowym opisywanych epok, książka w wielu momentach może wydać się zbyt chaotyczna (szczególnie przy zdawkowej wymianie koligacji rodzinnych i przytaczaniu nazwisk kolejnych wujów, czy kuzynów władców),z kolei osoby znające historię choćby w stopniu przeciętnym mogą poczuć się nieco zniesmaczone płytkością opracowania.
To, co rzuciło mi się w oczy, to brak obiektywizmu autorki. Bez ogródek i żadnego skrępowania Izabelę Bawarską (żonę Karola VI) nazywa rozpustnicą, złem wcielonym, przekleństwem Francji i nie przytacza żadnego argumentu na jej obronę. Biedny był król, pogrążający się w odmętach szaleństwa, lecz słowa współczucia dla królowej w tej książce nie znajdziemy. A wszystko to przez podpisanie nieszczęsnego traktatu w Troyes.
Zadziwiający jest jednak fakt, że w przypadku Izabeli Francuskiej (żony Edwarda II) fakt, że mąż był homoseksualistą i mocno zaniedbywał małżonkę jest wystarczającym usprawiedliwieniem, żeby zrozumieć zdesperowaną kobietę i rozgrzeszyć ją z obalenia legalnego i bądź co bądź namaszczonego władcy Anglii, następnie obwołania się regentką w imieniu małoletniego syna, a potem przekazania rządów swemu wieloletniemu kochankowi.
Reasumując, ta pierwsza dama nie powinna była podpisywać wspomnianego traktatu bo była Niemką i nią pozostała do końca życia i choć koronowano ją na królową Francji, to pani Benzoni odmawia jej prawa do ingerowania w sprawy jej królestwa, ta druga z kolei będąc rodowitą Francuzką mogła szarogęsić się jak tylko chciała na angielskim dworze, bo była angielską królową. Trochę to śmieszne, że w gruncie rzeczy bardzo podobne zachowania są tak różnie i subiektywnie komentowane przez autorkę. Ponadto taka stronniczość stawia pod znakiem zapytania opinie prezentowane w pozostałych rozdziałach.
Ja się książką nie zachwyciłam.

Książkę mogę swobodnie określić jednym słowem: rozczarowująca.
Głównie dlatego, że autorka w stosunkowo niewielkim objętościowo tomiku chciała zawrzeć zbyt wiele. W rezultacie otrzymujemy sporo opisów najróżniejszych historii władczyń Europy na przestrzeni wieków, ale jak na mój gust, to każda jedna została potraktowana po łebkach. Pani Benzoni często gęsto szafuje...

Wydawane za mąż bez miłości, często wbrew woli, za rozpustników i okrutników, znajdowały pocieszenie w ramionach kochanków. W odróżnieniu od królów, zwykle nie skąpiących sobie uciech wszelakich, płaciły za to wysoką cenę, w najlepszym razie zamknięciem w klasztorze. Podobnie jak "W łożnicach królów" ta książka napisana jest lekko, trochę ironicznie, ale w większości przypadków historie "przypadków miłosnych" kończą się krwawo. Dopiero epoka napoleońska, krwawa z całkiem innych przyczyn, pozwala na przesadną wręcz swobodę obyczajową. Warto przeczytać i porównać, jak zmieniały się obyczaje.

Wydawane za mąż bez miłości, często wbrew woli, za rozpustników i okrutników, znajdowały pocieszenie w ramionach kochanków. W odróżnieniu od królów, zwykle nie skąpiących sobie uciech wszelakich, płaciły za to wysoką cenę, w najlepszym razie zamknięciem w klasztorze. Podobnie jak "W łożnicach królów" ta książka napisana jest lekko, trochę ironicznie, ale w większości...

Biorąc pod uwagę wydarzenia historyczne można w tej książce znaleźć bogaty opis wpływu "namiętności" królowych na zmiany wydarzeń historycznych.Patrząc na podboje serc niewieścich przez królów sprawa jest prosta,wybaczalna i akceptowana, gorzej się rzeczy mają gdy "serce które nie jest sługą" zawodzi królową, efektem tego może być utrata głowy nie tylko emocjonalnie ale czysto fizycznie czyli ścięcie za wiarołomstwo ( cudzołóstwo brzmi prowincjonalnie )inaczej jest gdy nie jest to zadurzenie emocjonalne a nimfomańskie praktyki, wówczas lecą głowy ale kochanków, wielu ich się przewinie przez łożnice królowych och wielu straci życie. Po przeczytaniu tej książki mam mieszane uczucia co do osądu za te występki, pobudki takiego czy innego zachowania koronowanych kobiet...są takie którym jestem w stanie wybaczyć takowe postępowanie ale te właśnie zapłaciły najdroższą cenę te nikczemne niczym modliszki wiele głów "odgryzły" aby zachować swoją nieskazitelną reputację...da się przeczytać,nudy nie ma

Biorąc pod uwagę wydarzenia historyczne można w tej książce znaleźć bogaty opis wpływu "namiętności" królowych na zmiany wydarzeń historycznych.Patrząc na podboje serc niewieścich przez królów sprawa jest prosta,wybaczalna i akceptowana, gorzej się rzeczy mają gdy "serce które nie jest sługą" zawodzi królową, efektem tego może być utrata głowy nie tylko emocjonalnie ale...

Niestety, moja nadzieja pozostała niespełniona i ta część nie jest tak dobra jak poprzednia. Za to dowiedziałam się, że kobiety są o wiele bardziej mściwe i okrutne niż mężczyźni...... No cóż, bywa i tak ....

Niestety, moja nadzieja pozostała niespełniona i ta część nie jest tak dobra jak poprzednia. Za to dowiedziałam się, że kobiety są o wiele bardziej mściwe i okrutne niż mężczyźni...... No cóż, bywa i tak ....