Styl życia ziemiaństwa polskiego po II wojnie światowej

Reforma rolna przeprowadzona zaraz po II wojnie światowej kompletnie rozmontowała polską wieś. Wieś która mocniej lub słabiej ale mimo wszystko pozostawała w dużej relacji z dworem. Dekret spowodował, że dwór zniknął z przestrzeni wiejskiej. Wraz z nim zniknęli jego właściciele – ziemianie. O ile jest sporo publikacji poświęconej reformie rolnej pisanych z perspektywy jej beneficjentów, to właściwie nie ma wiele książek pokazujących punkt widzenia poszkodowanych. Książka nie jest opracowaniem ale zapisem szeregu wywiadów przeprowadzonych z byłymi ziemianami oraz ich potomkami. Chyba to jest jego największą wartością bo dzięki temu mamy fajny materiał źródłowy do dalszych opracowań. To jest duży plus. Minusem książki jest to, że pytania bywały zbyt wąskie a szereg wątków nie było dostatecznie głęboko drążonych. Szkoda, może zabrakło dziennikarskiego warsztatu.

Reforma rolna przeprowadzona zaraz po II wojnie światowej kompletnie rozmontowała polską wieś. Wieś która mocniej lub słabiej ale mimo wszystko pozostawała w dużej relacji z dworem. Dekret spowodował, że dwór zniknął z przestrzeni wiejskiej. Wraz z nim zniknęli jego właściciele – ziemianie. O ile jest sporo publikacji poświęconej reformie rolnej pisanych z perspektywy jej...

Książka podejmuje b. ciekawy temat - powojennych losów ziemiaństwa po reformie rolnej 1944 roku, która ostatecznie zlikwidowała tę warstwę i zmusiła jej przedstawicieli/-ki do odnalezienia się w nowej rzeczywistości. Autorka próbuje odtworzyć powojenny "styl życia" ziemian na podstawie wywiadów przeprowadzonych z reprezentantami pierwszego, drugiego i trzeciego pokolenia dawnych rodów. Tutaj też tkwi największy mankament książki: skupiając się na jednym stylu (nie: stylach),próbując wydobyć z opowieści respondentów powtarzające się wątki, autorka powiela pojawiające się w ich wypowiedziach stereotypy, wynikające nieraz w sposób jawny ze skłonności pytanych do retrospektywnej idealizacji przeszłości lub z autocenzury. Znaczna część wypowiedzi wymaga bezwzględnie interpretacji, krytycznego komentarza, ujęcia w cudzysłów - tego Anna Łoś jednak nie czyni. Wykazuje przy tym zachowawczość, z której rezygnuje, pisząc o osobistych motywacjach, które skłoniły ją do podjęcia badań (ziemiański rodowód). Tymczasem najbardziej fascynującym chyba odkryciem rozprawy jest zagadnienie "mieszkań post-ziemiańskich", które mogłyby stać się inspirującą figurą dla zbadania zawiłych dziejów kształtowania powojennej tożsamości mieszkańców. Niestety, większość zawartych w książce wniosków to truizmy, które nie wykorzystują potencjału tego wciąż niedostatecznie opisanego tematu.

Książka podejmuje b. ciekawy temat - powojennych losów ziemiaństwa po reformie rolnej 1944 roku, która ostatecznie zlikwidowała tę warstwę i zmusiła jej przedstawicieli/-ki do odnalezienia się w nowej rzeczywistości. Autorka próbuje odtworzyć powojenny "styl życia" ziemian na podstawie wywiadów przeprowadzonych z reprezentantami pierwszego, drugiego i trzeciego pokolenia...