Tak daleko jak nogi poniosą

Oryginał książki całkiem niezły, czyta się świetnie. Tłumaczenie tragiczne... Kalki językowe, zachowana budowa zdań niemieckich... Że też nikt tego nie zweryfikował...

Oryginał książki całkiem niezły, czyta się świetnie. Tłumaczenie tragiczne... Kalki językowe, zachowana budowa zdań niemieckich... Że też nikt tego nie zweryfikował...

Nie da się ukryć, że odczuwa się, iż książka została napisana dziesiątki lat temu. Współcześnie treść jest bardziej skompresowana i wstyd się przyznać, że niejednokrotnie, z opadającymi powiekami, myślałam " do brzegu, do brzegu" A przecież nie o to chodzi i aż strach pomyśleć, co byłoby gdyby Forell tak niecierpliwy był. Jedno jest pewne - nie osiągnąłby swego celu. Za sprzymierzeńców swych mógł mieć tylko uparta wolę, nieobciążoną wiedzą, zaciekłość roju pszczół i wiarę, że trzeba czasem przeżyć piekło, bo osiągnąć niebo. A ja jako czytelnik mogłam obserwować, jak skrajne przeżycia mogą odcisnąć piętno na psychice człowieka. A i jeszcze jedno, zawsze warto butnie wierzyć w życie.

Nie da się ukryć, że odczuwa się, iż książka została napisana dziesiątki lat temu. Współcześnie treść jest bardziej skompresowana i wstyd się przyznać, że niejednokrotnie, z opadającymi powiekami, myślałam " do brzegu, do brzegu" A przecież nie o to chodzi i aż strach pomyśleć, co byłoby gdyby Forell tak niecierpliwy był. Jedno jest pewne - nie osiągnąłby swego celu. Za...

Film wbijał mnie w fotel. Miałem nadzieję że będzie tak samo z książką i nie zawiodłem się. Aż dziw że książka dopiero do mnie trafiła..

Film wbijał mnie w fotel. Miałem nadzieję że będzie tak samo z książką i nie zawiodłem się. Aż dziw że książka dopiero do mnie trafiła..

Mnie ta książka nie urzekła. Początek nudny, drugą część czyta się lepiej, ale niesamowicie rozwleczona, zbyt dużo zbędnych szczegółów.

Mnie ta książka nie urzekła. Początek nudny, drugą część czyta się lepiej, ale niesamowicie rozwleczona, zbyt dużo zbędnych szczegółów.

Podejścia do tej książki miałam dwa. Za pierwszym razem przebrnęłam tylko przez dwadzieścia stron; widocznie musiałam dojrzeć do tego, by móc doczytać ją do końca. Cieszę się, że wreszcie mi się to udało. Momentami opisy bywały nieco "oporne", ale mimo wszystko czytało mi się tę książkę bardzo dobrze. Żałuję tylko, że końcówka rzeczywiście była bardzo skrócona. O ile opisy początku podróży Clemensa Forella były bardzo szczegółowe, o tyle końcowe etapy powrotu do domu, przedstawione są, że tak powiem, "po łebkach". Za tę drobną niedogodność oceniam tę pozycję na 9.
I chętnie po raz kolejny obejrzę film w reżyserii Hardyego Martinsa :)

Podejścia do tej książki miałam dwa. Za pierwszym razem przebrnęłam tylko przez dwadzieścia stron; widocznie musiałam dojrzeć do tego, by móc doczytać ją do końca. Cieszę się, że wreszcie mi się to udało. Momentami opisy bywały nieco "oporne", ale mimo wszystko czytało mi się tę książkę bardzo dobrze. Żałuję tylko, że końcówka rzeczywiście była bardzo skrócona. O ile opisy...

O jej istnieniu dowiedziałam się od Matylda_ab, która zostawiła mi informację o ekranizacji tej powieści w komentarzu do mojego wpisu o podobnej tematyce – ucieczka więźnia z łagru opisanego przez Sławomira Rawicza w powieści Długi marsz. Kiedy więc zobaczyłam jej tytuł w katalogu Klubu Dla Ciebie, wybór był szybki i zdecydowany. Musiałam ją mieć!
Sama książka okazała się być nietypową. Autor napisał właściwie powieść opartą na faktach z narratorem opowiadającym o losie głównego bohatera, a nie bezpośrednią relację uczestnika ucieczki w postaci wspomnień czy dziennika. Główny bohater ma zmienione nazwisko zgodnie z życzeniem pierwowzoru. Do połowy opowieści nie wiedziałam też, który z pojmanych niemieckich jeńców wojennych w 1945 roku i wiezionych do łagru na Przylądek Dnieżniewa Półwyspu Czukockiego na wschodnim krańcu Azji, zostanie tym, któremu uda się uciec. Zwłaszcza, że nie był jedynym próbującym zbiec. Sam łagier odbiegał od znanych mi z opisów w literaturze. Mieścił się w górze z rudą ołowiu. To w niej mieszkali jeńcy. Tania siła robocza żyjąca jak krety w wydrążonych kawernach i ręcznie pracująca w niżej położonych sztolniach, wydobywając na powierzchnię rudę. Sami więźniowie wychodzili rzadko. Czasami miesiącami nie widywali słońca, nieba i horyzontu cierpiąc na klaustrofobię i ołowicę. Jedyną drogą do dłuższego pobytu na świeżym powietrzu, oprócz śmierci, była choroba i pobyt w szpitalnym budynku położonym w pobliżu góry. Tam pracował niemiecki lekarz, również jeniec i to on pomógł uciec z obozu głównemu bohaterowi. To on wybrał go do roli zbiega uznając, że miłość do żony i dzieci kandydata będzie wystarczająco silnym motywem gwarantującym powodzenie ucieczki. Nie mylił się, chociaż nie przewidział, że potrwa ona aż trzy lata i dwa miesiące, od końca 1949 do 1952 roku, obejmując dystans 14 tysięcy kilometrów.
Dlaczego tak długo, skoro niemiecki lekarz w najgorszej wersji przewidywał dwa lata?
Nie przewidział jednego. Nie mógł, bo nie znał Syberii i jej niebezpiecznego wpływu na psychikę człowieka, który się w niej zatracił. Po skrajnie trudnym i ciężkim okresie balansowania na granicy śmierci i życia w ekstremalnych warunkach takiego zimnego pustkowia.
Tak dobrze przystosował się do dyktowanych przez naturę warunków, tak rozsmakował się w poszukiwaniu złota, w polowaniu na dzikie zwierzęta, że zapomniał dokąd i po co szedł. Odkrył "w sobie ochotę do zyskownej przygody polowania i im większy staje się stos niegarbowanych skór na saniach z poczwórnym zaprzęgiem, tym mniej czuje ziąb, obcość, zagrożenie i beznadziejność". Bo "Syberia zatrzymuje ludzi dla siebie. Zabiega o nich, zachwyca straszliwą surowością, a nienawiść i strach przemienia w dziwaczną miłość. Pochwyceni zapominają o swej tęsknocie." Od tego momentu powieść nabrała cech bardzo dobrej sensacji: ciągłej ucieczki nie tylko przed funkcjonariuszami MWD, ale i innymi zbiegami, układów z ludźmi wyjętymi spod prawa, ukrywania się wśród ludów Jakutów i Korjaków, stałej niepewności okazywanej przyjaźni i życzliwości, konieczności walki o życie i byt. Nauczył się "żyć jak zbój. Kłamać jak Ormianin. Kraść jak łajdak na warunkowym. i zabijać za bryłkę złota." Żył "jak motłoch, z odpadów porządku i nadużywając dobroci innych". Tak wyglądał człowiek, nadporucznik, "mężczyzna z dobrego domu, żonaty, ojciec dwojga dzieci, wychowany w uczciwości, gotów niegdyś zrobić wszystko dla rodziny i powrotu do ojczyzny", po ponad dwóch latach tułaczki.
Do Niemiec wrócił przedostając się przez granicę z Iranem i tam, w najbliższym miasteczku, zgłaszając się na policyjną komendę, poprosił o azyl błagając, by władze nie wydały go Rosjanom. Był wolny, ale "nie wrócił taki, jakim był przedtem. Po latach życia w ołowiu stracił zdolność rozróżniania kolorów. A długie miesiące spędzone w samotności i wśród dzikich zwierząt zmieniły jego sposób odbierania świata". Ciągła obawa, lęk i strach, odczuwany do dziś, nadal nie pozwalają mu na ujawnianie swojego prawdziwego nazwiska.
Fascynująca ucieczka ku wolności okupionej dalszym życiem w ukryciu, z ranami na duszy i bliznami na ciele.
http://naostrzuksiazki.pl/

O jej istnieniu dowiedziałam się od Matylda_ab, która zostawiła mi informację o ekranizacji tej powieści w komentarzu do mojego wpisu o podobnej tematyce – ucieczka więźnia z łagru opisanego przez Sławomira Rawicza w powieści Długi marsz. Kiedy więc zobaczyłam jej tytuł w katalogu Klubu Dla Ciebie, wybór był szybki i zdecydowany. Musiałam ją mieć!
Sama książka okazała się...

Fenomenalna super się czytało

Fenomenalna super się czytało

W końcu się udało skończyć... Bardzo oporna książka i nie, napięcie nie jest większe niż przy thrillerze ;p
Dodatkowa gwiazdka za to, że historia na faktach.

W końcu się udało skończyć... Bardzo oporna książka i nie, napięcie nie jest większe niż przy thrillerze ;p
Dodatkowa gwiazdka za to, że historia na faktach.

Bardzo dobra książka! Z pewnością miło będę wspomnąć Forella 😊

Bardzo dobra książka! Z pewnością miło będę wspomnąć Forella 😊

Bardzo dobra książka oparta na prawdziwej historii. Na pewno wielu kojarzy film "Jeniec. Jak daleko nogi poniosą." Jest to adaptacja właśnie tej książki. Jeśli mam być szczery to film ma w sobie więcej dramaturgii i akcji. Choć różnice między książką,a filmem są nieznaczne to film mimo wszystko jest lepszy w odbiorze, nawet pomimo faktu,że wrzucono tam parę fikcyjnych scen. Niemniej jednak książkę również warto znać :)

Bardzo dobra książka oparta na prawdziwej historii. Na pewno wielu kojarzy film "Jeniec. Jak daleko nogi poniosą." Jest to adaptacja właśnie tej książki. Jeśli mam być szczery to film ma w sobie więcej dramaturgii i akcji. Choć różnice między książką,a filmem są nieznaczne to film mimo wszystko jest lepszy w odbiorze, nawet pomimo faktu,że wrzucono tam parę fikcyjnych scen....