Liga Niezwykłych Dżentelmenów: Czarne akta

Opowieść w sumie ciekawa, ale męczyłam się czytając ten komiks - w szczególności część "akt". Dużo bardziej podobały mi się inne albumy z tej serii.

Opowieść w sumie ciekawa, ale męczyłam się czytając ten komiks - w szczególności część "akt". Dużo bardziej podobały mi się inne albumy z tej serii.

Recenzję albumu znajdziecie na moim blogu. Zapraszam :)
https://magicznyswiatksiazki.pl/recenzja-liga-niezwyklych-dzentelmenow-czarne-akta-alan-moore/

Recenzję albumu znajdziecie na moim blogu. Zapraszam :)
https://magicznyswiatksiazki.pl/recenzja-liga-niezwyklych-dzentelmenow-czarne-akta-alan-moore/

PopKulturowy Kociołek:

Alan Moore od samego początku tworzenia przygód niezwykłych bohaterów lubił bawić się formą i często w ten sposób zaskakiwać czytelnika. W recenzowanym albumie postanowił on w pełni wykorzystać swój twórczy umysł, aby dostarczyć odbiorcy coś więcej niż tylko zwykły komiks. Czarne Akta są bowiem mieszanką widowiskowości, niesamowitości, emocjonalności, pomysłowości i wylewającego się z każdej strony humorystycznego kulturowego absurdu.

Album jest połączeniem tradycyjnego komiksu i niezwykłego, ale również nader ciekawego książkowego eposu. Trzonem komiksowej części historii są tytułowe Czarne Akta. Zbiór tajnych materiałów dotyczących Ligi i jej członków (która została już rozwiązana – akcja rozgrywa się w 1958 roku). Dokumenty te stanowią łakomy kąsek dla wszystkich agencji wywiadowczych. Jednocześnie są ogromnym zagrożeniem dla byłych bohaterów ratujących Anglię. Nic więc dziwnego, że dwójka z nich (Mina Murray i Allan Quatermain) postanawia zrobić wszystko, aby przejąć tę książkę. Jeśli ktoś czytał poprzednie tomy serii, z pewnością może być mocno zaskoczony odmłodzonym wyglądem tych postaci. Zapewniam jednak, że zostało to wyjaśnione w fabule (czy dobrze to już inna sprawa),niekoniecznie jednak na samym początku dzieła.

Wątek ten przerywany jest prezentacją (najczęściej w formie pisanej – ale nie tylko) zawartości wspomnianych akt. Dzięki czemu czytelnik ma okazję zapoznać się z historią samej Ligi i różnymi losami jej członków.

Taka forma dzieła ma swoje plusy i niestety również pewne minusy. Na pewno pozwala to odbiorcy na jeszcze intensywniejsze wsiąknięcie w niezwykły świat wykreowany przez autora. Przerywana akcja sprawia jednak, że historia jest mniej intensywna/widowiskowa niż poprzednich albumach. Nie umniejsza jednak to jej niesamowitości i umiejętności zapewnienia odbiorcy naprawdę dobrej dawki przemyślanej rozrywki.

Na pewno nie zmienia się za to nic w kwestii implementacji przez Moore’a w tytule całej masy kulturowo-polityczno-historycznych nawiązań. Robi on to oczywiście w formie pastiszu (niejednokrotnie dość absurdalnego),ale na pewno nie można mu odmówić tego, że potrafi on rozbawić czytelnika, a podawane treści są idealnie ze sobą spasowane.

https://popkulturowykociolek.pl/recenzja-komiksu-liga-niezwyklych-dzentelmenow-czarne-akta/

PopKulturowy Kociołek:

Alan Moore od samego początku tworzenia przygód niezwykłych bohaterów lubił bawić się formą i często w ten sposób zaskakiwać czytelnika. W recenzowanym albumie postanowił on w pełni wykorzystać swój twórczy umysł, aby dostarczyć odbiorcy coś więcej niż tylko zwykły komiks. Czarne Akta są bowiem mieszanką widowiskowości, niesamowitości,...

ODNALEŹĆ TAJNE AKTA

„Liga niezwykłych dżentelmenów” wraca. Po raz kolejny. I to od razu z czterema tomami wydanymi na raz. Ja sięgnąłem po ten konkretny, bo to jeden z tych, których wcześniej nie znałem. Więc poznałem i jak zawsze bawiłem się znakomicie. Bo może to i nie największe dzieło Moore’a, ale nawet w takiej bardziej rozrywkowej formie autor ten jest znakomity i serwuje czytelnikom – szczególnie tym rozeznanym w poruszanej przez niego tematyce – naprawdę świetną zabawę.

Lata 50. XX wieku. Do Londynu wraca dwójka z nieistniejącej już Grupy Murraya, poszukując tzw. „Czarnych akt”, w których zawarte są informacje o Lidze. Ale czy ich misja ma szansę powodzenia? I czy ją przeżyją?

https://ksiazkarniablog.blogspot.com/2022/10/liga-niezwykych-dzentelmenow-czarne.html

ODNALEŹĆ TAJNE AKTA

„Liga niezwykłych dżentelmenów” wraca. Po raz kolejny. I to od razu z czterema tomami wydanymi na raz. Ja sięgnąłem po ten konkretny, bo to jeden z tych, których wcześniej nie znałem. Więc poznałem i jak zawsze bawiłem się znakomicie. Bo może to i nie największe dzieło Moore’a, ale nawet w takiej bardziej rozrywkowej formie autor ten jest znakomity i...

Czytanka ok, trochę retrospekcji, przewijających się na przemian historii, trochę erotyki. Czytało się ok, ale mnie nie pochwycił jak inne części. Mimo wszystko warty poświęcenia czasu. :)
Niestety nie warta ceny okladkowej. Ja na szczęście kupiłem za 1/3

Czytanka ok, trochę retrospekcji, przewijających się na przemian historii, trochę erotyki. Czytało się ok, ale mnie nie pochwycił jak inne części. Mimo wszystko warty poświęcenia czasu. :)
Niestety nie warta ceny okladkowej. Ja na szczęście kupiłem za 1/3

Trzeci tom o poczynaniach niezwykłych postaci z różnych tekstów kultury. Tym razem akcja przenosi nas w lata 50. XX wieku i skupia się na losach Wilhelminy Murray i Allana Quatermaina.

Podobnie jak w "Strażnikach", których Allan Moore także współtworzył, tak i w "Czarnych Aktach" właściwa akcja przetykana jest fragmentami tytułowych akt, które czytają główni bohaterowie. Z jednej strony dynamika historii trochę przez to szwankuje, z drugiej - to właśnie na ten element powieści położony został największy nacisk. Odnajdziemy tam fragmenty raportów, dzienników czy nawet sztuk dramatycznych, mających związek z Ligą. Tym razem przyda się znajomość twórczości H.P. Lovecrafta i mitologii Przedwiecznych (Cthulhu),kojarzenie pierwszego filmu o Jamesie Bondzie, a w przypadku historii dwupłciowego Orlanda także historii (głównie starożytnej) oraz klasycznych tekstów kultury Anglii, Francji i tego co z bardziej popularnych źródeł dowiedzieć się możemy o starożytności.

"Czarny Akta" wyraźnie odstają od dwóch pierwszych tomów, jednocześnie zapowiadając cykl "Stulecie". To wciąż "Liga niezwykłych dżentelmenów", ale już bez aspektów, które sprawiały, że była tak udaną powieścią.

Trzeci tom o poczynaniach niezwykłych postaci z różnych tekstów kultury. Tym razem akcja przenosi nas w lata 50. XX wieku i skupia się na losach Wilhelminy Murray i Allana Quatermaina.

Podobnie jak w "Strażnikach", których Allan Moore także współtworzył, tak i w "Czarnych Aktach" właściwa akcja przetykana jest fragmentami tytułowych akt, które czytają główni bohaterowie....

Dla fanów głównych tomów, tylko dla nich.

Dla fanów głównych tomów, tylko dla nich.

Alan Moore nie przesadzał w ,,Wywiadach"- ten komiks rzeczywiście wnosi wiele nowego do historii Ligi i stanowi zarazem opis ich losów w trakcie Zimnej Wojny.
Historia zaczyna się, gdy Allan i Mina szykują się do wykradnięcia tytułowych ,,Czarnych Akt"- ściśle tajnych dokumentów zawierających całą historię organizacji od czasów jej założenia.
Tom ten rozszerza naszą wiedzę i z całą pewnością wyjaśnia losy niektórych postaci.
To prawdziwa gratka dla fanów i kolekcjonerów- wydany jest bardzo starannie, na porządnym papierze, w twardej oprawie. Zawiera wiele wklejek i niespodzianek, choć szkoda że nie dołączono do niego płyty CD z utworami nagranymi przez autora.

Alan Moore nie przesadzał w ,,Wywiadach"- ten komiks rzeczywiście wnosi wiele nowego do historii Ligi i stanowi zarazem opis ich losów w trakcie Zimnej Wojny.
Historia zaczyna się, gdy Allan i Mina szykują się do wykradnięcia tytułowych ,,Czarnych Akt"- ściśle tajnych dokumentów zawierających całą historię organizacji od czasów jej założenia.
Tom ten rozszerza naszą wiedzę...