Zwycięzca bierze wszystko

Jeżeli sięgając po tę pozycję liczysz, że akcja rozwija się wolno, to srogo się zawiedziesz. Tutaj wszystko dzieje się szybko i nagle. Nie ma odpoczynku. Trzeci tom przygód Dory Wilk i jest tutaj jeszcze więcej diabłów, demonów i aniołów. Jeszcze więcej nowych postaci. Kolejne pojedynki i nieczyste zagrania. Porzucenie czytania nie wchodzi w grę.

Jeżeli sięgając po tę pozycję liczysz, że akcja rozwija się wolno, to srogo się zawiedziesz. Tutaj wszystko dzieje się szybko i nagle. Nie ma odpoczynku. Trzeci tom przygód Dory Wilk i jest tutaj jeszcze więcej diabłów, demonów i aniołów. Jeszcze więcej nowych postaci. Kolejne pojedynki i nieczyste zagrania. Porzucenie czytania nie wchodzi w grę.

Książce najchętniej dałabym takie słabe 4,5. Tutaj się po prostu nic nie dzieje i "akcja" bardzo się ciągnie.

Pani Aneta potrafi pisać, stworzony przez nią świat jest wciągający, ale moim zdaniem skupia się nie na tych wątkach, na których powinna.

Choć długo musieliśmy czekać, aż pojawi się coś co można by nazwać głównym wątkiem książki to koniec końców się doczekaliśmy. Rebelia w piekle, zdrady, prorocze sny ... to brzmi baaardzo dobrze. Niestety ten wątek jest niesamowicie spłaszczony, tak naprawdę dzieje się bardzo w tle. Jako czytelnik dowiadujemy się tego co było przed i po. A gdzie "w trakcie"? Uważam, że opisanie akcji, która działa się w piekle wiele by wniosło do książki.

Coś co uważam, że zrobione jest bardzo dobrze to wątek sądu Dory. Jest on po prostu spójny z wszystkim co dzieje się wcześniej. Takiej spójności zdecydowanie nie było przy drugiej części, gdzie plątał się wątek Lokiego i Jezabel.

Oczywiście nadal mamy sceny erotyczne, bo jakże mogłoby być inaczej z wiedźmą płodności ;)
Czy są one dobre i wciągające? Powątpiewam. Nie mniej o takich gustach się nie dyskutuje. ;)

Postacie, które podbijają całą historię to Nathaniel, Baal oraz Abaddon, mam nadzieję, że w dalszych częściach zajmą oni zdecydowanie więcej miejsca. :)

Książce najchętniej dałabym takie słabe 4,5. Tutaj się po prostu nic nie dzieje i "akcja" bardzo się ciągnie.

Pani Aneta potrafi pisać, stworzony przez nią świat jest wciągający, ale moim zdaniem skupia się nie na tych wątkach, na których powinna.

Choć długo musieliśmy czekać, aż pojawi się coś co można by nazwać głównym wątkiem książki to koniec końców się doczekaliśmy....

middle book syndrom w trzecim tomie, niby dzieje się dużo, ale Dora do jakiejś 300+ stron jest bardziej pasażerem i przechodzi po prostu przydługi montaż treningowy w stylu Rockyego.

poza tym dostajemy z 20+ nowych nazwanych postaci, o których zaraz zapomnę, ale super.

middle book syndrom w trzecim tomie, niby dzieje się dużo, ale Dora do jakiejś 300+ stron jest bardziej pasażerem i przechodzi po prostu przydługi montaż treningowy w stylu Rockyego.

poza tym dostajemy z 20+ nowych nazwanych postaci, o których zaraz zapomnę, ale super.

No w tym tomie, to zdecydowanie więcej erotyki niż fantastyki🤣🤭

No w tym tomie, to zdecydowanie więcej erotyki niż fantastyki🤣🤭

Ten trzeci tom… O matko bosko, trzeci tom kompletnie mnie pozamiatał. Myślałam, że już nie dam rady i tym razem już poddam się na całego, ale pojawiły się dwa wątki, które mnie trzymały przy tej serii.
Po raz kolejny Dora i spółka udowadniają, że jeszcze nikt poza nimi nigdy nie był tak zajebisty. I takich czterech jak ich trzech to świat nie widział. Mnie już nawet nie zaskakuje to, że Dora wykracza poza wszelkie normy zajebistości, praktycznie jeszcze tylko nie odkryliśmy, że jest w połowie obcym, ale mam jeszcze trzy tomy przed sobą więc się nie zdziwię.
Relacje w tej książce są mdłe, pełne patosu i tak cholernie nudne, że praktycznie człowiek wyłącza się w trakcie fabuły. A jak pojawiają się już jakieś wybuchy emocji to zazwyczaj są one od czapy, np. Miron niemal wprost wyzywa Dorę od dziwki, a ta go całuje w przypływie namiętności na tę obelgę. Serio?
W tym całym bagnie mdłych sytuacji pojawiły się dwa wątki, które rzeczywiście mi się spodobały. Pierwszym jest Nathaniel, chłopak, który jest w połowie aniołem i diabłem, w dodatku przez większość życia był przetrzymywany w zamkniętym ośrodku. Szczerze to o tym chłopaku wolałabym czytać niż o wykurwistym w niebo triumwiracie Dory i spółki. Chociaż przez chwilę czułam jakieś emocje inne od irytacji.
Drugim wątkiem był wątek Nikity. W końcu dostajemy jakąś szarą moralnie postać, która ma bardzo ciekawą historię i oferuje nam coś więcej od mądrości Paolo Coelho.
A wątku z Abbadonem nie chce mi się nawet komentować.
~Idris

Ten trzeci tom… O matko bosko, trzeci tom kompletnie mnie pozamiatał. Myślałam, że już nie dam rady i tym razem już poddam się na całego, ale pojawiły się dwa wątki, które mnie trzymały przy tej serii.
Po raz kolejny Dora i spółka udowadniają, że jeszcze nikt poza nimi nigdy nie był tak zajebisty. I takich czterech jak ich trzech to świat nie widział. Mnie już nawet nie...

Poprzednie dwie części bardzo mnie wciągnęły, ta jest tak szybka. Co chwilę zmienia się wątek, dużo nie dokończonych scen jakby urwane w pół zdania, opisu. W książce dzieje się tak dużo, że aby to było dobrze opisane książka powinna być trzy razy grubsza. Wątek między Dorą a Mironem jakby wymarł. W porównaniu do poprzednich dwóch części ta wypada słabo. Jednakże Dora Wilk jest fajną bohaterką i przeczytam kolejne części

Poprzednie dwie części bardzo mnie wciągnęły, ta jest tak szybka. Co chwilę zmienia się wątek, dużo nie dokończonych scen jakby urwane w pół zdania, opisu. W książce dzieje się tak dużo, że aby to było dobrze opisane książka powinna być trzy razy grubsza. Wątek między Dorą a Mironem jakby wymarł. W porównaniu do poprzednich dwóch części ta wypada słabo. Jednakże Dora Wilk...

Generalnie uwielbiam tą serię. Jest to trzecia część i najprawdopodobniej będę czytała kolejne. Sam styl pisania autorki i sama historia i nie wiem może bardzo mnie zachęca tej książki, ale skłamie jeśli powiem że mi nie nie podoba i że nie bawię się przy niej dobrze.

Jest jednak też kilka rzeczy które mi nie pasują i na pewno jest to postać Dory Wilk i nie chodzi tutaj o samą postać bo ona jako główną bohaterka pasuje i jest super, ale o to że ma ona za dużo. Tak naprawdę od początku serii ma dużo mocy pochodzi od pani północy oraz pani płodności to już jest sporo. Dodatkowo potem dochodzi jeszcze bycie w połączeniu z wampirami oraz jakimś rodzajem połączenie z watahą (nie pamiętam dokładnie jak ją czytałam to już dawno) i tego jest po prostu za dużo. Jakby tego było mało to potem dochodzi triumwirat z diabłem i aniołem który pod koniec tej książki staje się bardziej trójkątem.

No cóż musiałam się wyżalić, ale muszę też powiedzieć że książka jest dynamiczna i akcja jest praktycznie cały czas. Nawet kiedy są momenty bez niej to tak naprawdę i tak dobrze się to czyta. Trzeba przyznać że autorka ma umiejętności do pisania książek.
Także bardzo dobrze się czyta i polecam tą książkę, bo moim zdaniem jest super mimo "małych" nieścisłości.

Generalnie uwielbiam tą serię. Jest to trzecia część i najprawdopodobniej będę czytała kolejne. Sam styl pisania autorki i sama historia i nie wiem może bardzo mnie zachęca tej książki, ale skłamie jeśli powiem że mi nie nie podoba i że nie bawię się przy niej dobrze.

Jest jednak też kilka rzeczy które mi nie pasują i na pewno jest to postać Dory Wilk i nie chodzi tutaj o...

Tom ów ściśle z poprzednim się wiąże. Ciągłość akcji zachowujemy. Ukrywać się muszą bohaterowie nasi i to niestety ta cześć najsłabsza książki. Ciągnie się to owo skrywanie. Nic się tam nie dzieje. Cóż z tego, że poznajemy Dory przeszłość lub nawet nowego członka Dory zespołu w szeregi przyjmujemy, gdy to się ciągnie nieprzerwanie. Nie odmienia tej sytuacji wizyta Tego, który boskie wyroki mieczem wykonuje. Dopiero motyw z Baalem coś ciekawszego wprowadza. Ta relacja bardzo interesującą się staje. Zupełnym dramatem pominięcie opisu tłumienia rebeli w piekle się okazuje. Tak pięknie można byłoby o krwawej rzezi poczytać wściekle, a tak kończymy na kanapie czekając na wynik starcia. Druga część książki to starcie z archaniołem. Dora znów zyskuje sprzymierzeńców i już powoli irytować zaczyna swą zajebistością. Akcja ratunkowa i motyw z byłą kochanką udany nawet, lecz finałowa walka z archaniołem jednak przeciętną nazwać muszę. Autorka jakby wenę do opisu starć straciła, w chaosie sprzecznych obrazów swą prozę pogrążyła. W jednej chwili nuż ktoś przy gardle czuje, by w drugiej murem ognia sam został otoczony i zaraz potem nagle znów nuż czuje mimo tego ognia płynącego wokoło. To zbija z tropu i obniża zachwyt w czytaniu. Umysł mój sięgnie po tom następny, lecz jeśli podobnym poziomem będzie raczony, to ostatnim to będzie mym starciem z historią Dory.

Tom ów ściśle z poprzednim się wiąże. Ciągłość akcji zachowujemy. Ukrywać się muszą bohaterowie nasi i to niestety ta cześć najsłabsza książki. Ciągnie się to owo skrywanie. Nic się tam nie dzieje. Cóż z tego, że poznajemy Dory przeszłość lub nawet nowego członka Dory zespołu w szeregi przyjmujemy, gdy to się ciągnie nieprzerwanie. Nie odmienia tej sytuacji wizyta Tego,...

Nie jest to ani logiczna, ani ambitna lektura, ale mimo to bawiłam się świetnie! Podoba mi się, że poznaliśmy inną silną kobietę, Dora nareszcie się trochę ogarnęła i całość była przepełniona akcją.

Nie jest to ani logiczna, ani ambitna lektura, ale mimo to bawiłam się świetnie! Podoba mi się, że poznaliśmy inną silną kobietę, Dora nareszcie się trochę ogarnęła i całość była przepełniona akcją.

Zawiodłam się. Głowna bohaterka ma według mnie zbyt wiele szczęscie. Każdy facet za nią lata, a trójkąt milosny jest beznadziejny. Rozumiem zamysł, ale po co każdy mężczyzna ma kochać naszą głowną bohaterkę? Trochę brak tu realizmu.

Zawiodłam się. Głowna bohaterka ma według mnie zbyt wiele szczęscie. Każdy facet za nią lata, a trójkąt milosny jest beznadziejny. Rozumiem zamysł, ale po co każdy mężczyzna ma kochać naszą głowną bohaterkę? Trochę brak tu realizmu.