Zapach świeżej kawy

Bardzo ciekawa historia dawnej warszawskiej firmy Pluton, ujęta dość subiektywnie i z perspektywy folderu reklamowego raczej, niż rzetelnego historyka. Dużo tutaj firmowych legend, anegdot, jest także piękny mit założycielski i epos o wolnym rynku, regulowanym niewidzialnymi sznurkami prawa gospodarczego II RP. Jakże przyjemnie czyta się takie biografie o kawie, herbacie czy słodyczach! Przewracając kolejne karty tej książki, bogato ilustrowanej i niemal pachnącej świeżo naparzonym czarnym eliksirem z filiżanki łatwo zapominamy o tym, że do przeszłości przykładamy nasze teraźniejsze wyobrażenia. Przed wojną kawa stanowiła towar w pewnym sensie luksusowy, jej spożycie nawet wśród zamożnych elit, było daleko niższe niż obecnie. Zupełnie inna była wówczas także kultura picia kawy. Dobrze, że marka Pluton wróciła na rynek, to nie tylko kwestia sentymentu, radykalnie poddawanemu próbie reanimacji, ale jakaś próba zachowania ciągłości w rozchwianych i tragicznych doświadczeniach polskiej historii XX wieku. Najlepszy fragment tej książki w mojej opinii dotyczy kwestii wejścia firmy przed wojną na rynek poznański i wielkopolski. Zwykliśmy bowiem bardzo patrzeć na rzeczywistość II RP przez pryzmat stolicy. Rzeczywistość Polski porozbiorowej, scalanej na nowo po roku 1918 była jednak o wiele bardziej złożona i problematyczna, także w wymiarze gospodarczym i spożywczym. Lektura obowiązkowa dla każdego smakosza kawy - w sam raz na leniwy poranek, kiedy musimy się dobudzić porcja ulubionego napoju.

Bardzo ciekawa historia dawnej warszawskiej firmy Pluton, ujęta dość subiektywnie i z perspektywy folderu reklamowego raczej, niż rzetelnego historyka. Dużo tutaj firmowych legend, anegdot, jest także piękny mit założycielski i epos o wolnym rynku, regulowanym niewidzialnymi sznurkami prawa gospodarczego II RP. Jakże przyjemnie czyta się takie biografie o kawie, herbacie...

Cudowna podróż sentymentalna do Warszawy, której już nie ma. Miejsca, ludzie, ulice, obyczaje, ceremoniały. Kordian Tarasiewicz opisuje świat swojej młodości, czasy prosperity słynnej niegdyś warszawskiej palarni kawy Pluton. Świetna lektura nie tylko dla varsavianistów, ale też miłośników pięknego, starannego języka oraz... handlowców, marketingowców, którzy mogą poznać przedwojenne (innowacyjne) metody na rozkręcenie biznesu, utrzymanie firmy na powierzchni w obliczu światowego kryzysu, a także o sposobach na trzymanie w ryzach niepokornych (bo kombinujących na boku) pracowników.
Dla mnie najbarwniejsze, najciekawsze i absolutnie urzekające były wspomnienia jednego z przedstawicieli handlowych (zwanych wówczas przedstawicielami - wojażerami). Pan Juliusz Bobrowski (bo o nim mowa) przywołuje czasy pierwszych automobili, którymi podróżował (rzecz jasna z szoferem) po bezdrożach Kielecczyzny, gdzie pył wapienny co i rusz zacierał silnik, w Świętokrzyskiem zaś auto zmagało się ze śliskimi, rozmiękłymi, gliniastymi drogami. Mimo to miał on doskonałe wyniki, zbieranie zamówień na prowincji dało mu tytuł super sprzedawcy.
Organizacja pracy, gusta ówczesnej klienteli, przedstawienie Warszawy z dwudziestolecia, a także okupacyjne (i nie tylko) wspomnienia pracowników dopełniają opowieści Kordiana Tarasiewicza. Barwna historia zakładu, niezbyt udane handlowe początki dziadka - protoplasty firmy, a także liczne fotografie miejsc, ludzi, a przede wszystkim produktów, etykiet, reklam, broszur, ogłoszeń prasowych są wyjątkowym świadectwem tamtych czasów.
Książki tego typu budzą we mnie żal i tęsknotę za minionymi czasami, obyczajami, bardzo często również modą i wzornictwem, (nie wspominając o języku). Za każdym razem myślę sobie jak pięknie wyglądałaby Warszawa, gdyby nie okupacyjne zniszczenia, jak innym byłaby miastem. Wielka szkoda, pozostaje tylko ta tęsknota i wdzięczność za urzekające, czarujące książki jak ta, Kordiana Tarasiewicza.

buchbuchbicher.blogspot.com

Cudowna podróż sentymentalna do Warszawy, której już nie ma. Miejsca, ludzie, ulice, obyczaje, ceremoniały. Kordian Tarasiewicz opisuje świat swojej młodości, czasy prosperity słynnej niegdyś warszawskiej palarni kawy Pluton. Świetna lektura nie tylko dla varsavianistów, ale też miłośników pięknego, starannego języka oraz... handlowców, marketingowców, którzy mogą poznać...

Ta książka to zbiór barwnie spisanych histori, opowiadających o działalności przedsiębiorstwa Pluton.
Autor, Kordian Tarasiewicz był jednym z dyrektorów powstałej w 1882 palarni kawy. Miał spory wkład w rozwój i modernizajcę przejętej po swoim ojcu i dziadku firmy.
Tarasiewiczowie bardzo dbali o swoją działalność. Szanowali pracowników, zawsze służyli radą i wsparciem, nie szczędzili pieniędzy na premie, dzięki którym zatrudnieni w Plutonie w ramach wynagrodzenia otrzymywali w ciągu roku równowartość piętnastu miesięcznych pensji. Poza tym z okazji 25-lecia istnienia firmy powstała Kasa Oszczędnościowo- Pożyczkowa. Z czasem firma przekształciła się w pierwsze w Polsce Towarzystwo Akcyjne. Na mocy tego statusu każda osoba pracująca (ówcześnie było ich sześćdziesiąt) w Plutonie była posiadaczem przynajmniej jednej akcji. Jak wspomina autor, był to dobry zabieg na rzecz prowadzonego interesu, ponieważ taki stan rzeczy sprawiał, że pracownik jako nawet tylko symboliczny akcjonariusz był bardziej powiązany z firmą i miał do niej już inny stosunek.
W czasie II wojny światowej, mimo wielu trudności, firma nadal prosperowała. Powstała nawet pewnego rodzaju szkoła w Polutonie, w której młodzi Polacy mogli nabywać umiejętności kupieckie i przechodzić praktyki.
Poza wspomnieniami samego autora, w książce znajdują się także cenne zapiski byłych pracowników Plutona, przywołujących wydarzenia z lat ich pracy dla palarni. Dodatkowo zamieszczone są zdjęcia ważnych dokumentów, wnętrz i samych budynków sklepów, opakowań produktów oraz plakatów reklamowych,

Książkę polecam przede wszystkim przedsiębiorcom, bez względu na prawo podatkowe oraz warunki polityczne, szacunek do pracownika oraz realne zainteresowanie prowadzonym przedsiębiorstwem to podstawowe elementy, które większość pracodawców powinno wziąć pod lupę i nad nimi popracować.
Okazuje się, że nieważne czy trwa wojna, w grę wchodzi kryzys czy inne ograniczenie wcale nie trzeba się liczyć z zamknięciem interesu:)

Ta książka to zbiór barwnie spisanych histori, opowiadających o działalności przedsiębiorstwa Pluton.
Autor, Kordian Tarasiewicz był jednym z dyrektorów powstałej w 1882 palarni kawy. Miał spory wkład w rozwój i modernizajcę przejętej po swoim ojcu i dziadku firmy.
Tarasiewiczowie bardzo dbali o swoją działalność. Szanowali pracowników, zawsze służyli radą i wsparciem,...

Ciekawa lektura, ładnie wydana, napisana przez ostatniego dyrektora znakomitego przedwojennego przedsiębiorstwa, znanego w całej Polsce - palarni kawy Pluton. Konrad Tarasiewicz literatem nie był - i to widać w jego stylu, w którym odbija się także międzywojenna polszczyzna. Ma to swój urok, muszę przyznać. Największą zaletą tej książki jest jednak prezentacja świata, który już odszedł - polskich przedsiębiorców pierwszej połowy wieku, Warszawy sprzed II wojny, Europy lat 20. i 30. Przyjemna lektura.

Ciekawa lektura, ładnie wydana, napisana przez ostatniego dyrektora znakomitego przedwojennego przedsiębiorstwa, znanego w całej Polsce - palarni kawy Pluton. Konrad Tarasiewicz literatem nie był - i to widać w jego stylu, w którym odbija się także międzywojenna polszczyzna. Ma to swój urok, muszę przyznać. Największą zaletą tej książki jest jednak prezentacja świata, który...

Świetna książka - kawa jest tylko tłem. Rzecz jest o historii, ekonomii, zarządzaniu. Bardzo dobra lektura.

Świetna książka - kawa jest tylko tłem. Rzecz jest o historii, ekonomii, zarządzaniu. Bardzo dobra lektura.

http://mojswiat-szelestkart.blogspot.com/2015/12/katarzyna-kwiatkowska-kordian.html

http://mojswiat-szelestkart.blogspot.com/2015/12/katarzyna-kwiatkowska-kordian.html

Świetna książka o kawie. Bardzo dobrze napisana, oprawa graficzna równie dobra co treść. Podobało mi się, że są wspomnienia pracowników a nie tylko suche fakty czy przeżycia autora dotyczące "Plutona". Godna polecenia nie tylko dla smakoszy kawy.

Coś więcej o kawowej książce na moim blogu: http://anku-nierecenzje.blogspot.com/

Świetna książka o kawie. Bardzo dobrze napisana, oprawa graficzna równie dobra co treść. Podobało mi się, że są wspomnienia pracowników a nie tylko suche fakty czy przeżycia autora dotyczące "Plutona". Godna polecenia nie tylko dla smakoszy kawy.

Coś więcej o kawowej książce na moim blogu: http://anku-nierecenzje.blogspot.com/

Tytuł może sugerować, iż będzie to opowieść sensu stricte o kawie a nie zupełnie tak jest. Tarasiewicz opowiada tutaj o rodzinnym biznesie kawowym. Poczynając od dnia powstania w latach 80-tych XIX wieku poprzez trudne czasy zmian w naszym kraju i na świecie widzimy fascynację ludzi prowadzeniem uczciwego biznesu, dbałością o doskonały produkt oraz kiełkowanie reklamy.
I czym te opowieści pachną? Oczywiście kawą. To subtelne opowiadanie autora o tradycji, ale też przywoływane wspomnienia innych pracowników palarni kawy. To snucie opowieści o czasach międzywojennych i okupacji, gdzie "nowoczesność" w postaci gazu, elektryczności czy bieżącej wody znów stały się nie osiągalne, kiedy walczono o własne przetrwanie nie zapominając o drugim człowieku.
Wszystko opatrzone mnóstwem zdjęć, nie tylko samej kawowej manufaktury, ale też ulic starej Warszawy oświetlonej gazowymi lampami, po której toczyły się dorożki i konne tramwaje. Ze zdjęć, rysunków, kserokopii można też zaobserwować jak kształtowała się reklama na samym jej początku. Są nawet nieliczne przepisy na smakowitości z kawy rzucone wewnątrz rozdziałów, jak np. trufle czekoladowe z kawą i whisky, bezy kawowe w czekoladowej polewie czy obwarzanki kawowe.
Oto historia prawdziwego przedsiębiorstwa, którego nawet wojny nie były wstanie zniszczyć. To również historia ludzi z nim związanych, którzy podchodzili do pracy z pasją. Wierzyli nie tylko w produkt, ale przede wszystkim w ludzi, którzy byli współodpowiedzialni za jakość i zasłużenie dzielono między wszystkich pracowników zyski firmy. Obecnie już tak biznesu nikt nie prowadzi, bo dziś nie liczy się nic poza zyskiem.
Dziś można tylko wrócić do tamtych czasów myślą: był "Pluton" był "Wedel" i życie mimo trudnej sytuacji polityczno-gospodarczej było słodsze...

Tytuł może sugerować, iż będzie to opowieść sensu stricte o kawie a nie zupełnie tak jest. Tarasiewicz opowiada tutaj o rodzinnym biznesie kawowym. Poczynając od dnia powstania w latach 80-tych XIX wieku poprzez trudne czasy zmian w naszym kraju i na świecie widzimy fascynację ludzi prowadzeniem uczciwego biznesu, dbałością o doskonały produkt oraz kiełkowanie reklamy.
I...

Mimo, że to tylko historia jednej firmy, ze stron czuć zapach kawy. Świetnie się czyta i chciałoby się pracować w takim miejscu jak "Pluton"

Mimo, że to tylko historia jednej firmy, ze stron czuć zapach kawy. Świetnie się czyta i chciałoby się pracować w takim miejscu jak "Pluton"

Okazało się, że nikt mnie tu na siłę na picie kawy nawracał nie będzie. Jest to nie tyle opowieść o tej pobudzającej używce, ile o palarni ziaren założonej w stolicy w drugiej połowie XIX wieku. Na pierwszy rzut oka może się wydawać jedynie historią przedsiębiorstwa, jego rozwoju i funkcjonowania. Określanie w ten sposób książki Kordiana Tarasiewicza nie oddaje jej sprawiedliwości. Gawędziarski styl, fascynujące wspomnienia pracowników "Plutona" przytaczane przez autora, a przede wszystkim informacje z pierwszej ręki dotyczące magicznego dla mnie okresu międzywojennego - to wszystko sprawiło, że zanurzyłam się w odurzających oparach kawy i trochę nieprzytomnie wydostałam się z nich dopiero po przeczytaniu ostatniej strony.

Więcej na:
http://zielonowglowie.blogspot.com/2013/04/kordian-tarasiewicz-zapach-swiezej-kawy.html
oraz:
http://www.obliczakultury.pl/literatura/kultura/historia/3389-zapach-swiezej-kawy-kordian-tarasiewicz-recenzja

Okazało się, że nikt mnie tu na siłę na picie kawy nawracał nie będzie. Jest to nie tyle opowieść o tej pobudzającej używce, ile o palarni ziaren założonej w stolicy w drugiej połowie XIX wieku. Na pierwszy rzut oka może się wydawać jedynie historią przedsiębiorstwa, jego rozwoju i funkcjonowania. Określanie w ten sposób książki Kordiana Tarasiewicza nie oddaje jej...