Moc przeznaczenia

Długo ją męczyłam. Nawet odstawiłam na jakiś czas. Mam wrażenie, że czytelnikowi zostawiło się pole do popisu, by wyobrazić sobie akcje. Każda scena trwała minutę, gdzieś zabrakło mi tego opisu. Coś co powinno się rozkręcać nagle się skończyło - szczególnie sceny walk. Chyba się katuje, ale jeszcze wymęczę te trzy kolejne tomy.

Długo ją męczyłam. Nawet odstawiłam na jakiś czas. Mam wrażenie, że czytelnikowi zostawiło się pole do popisu, by wyobrazić sobie akcje. Każda scena trwała minutę, gdzieś zabrakło mi tego opisu. Coś co powinno się rozkręcać nagle się skończyło - szczególnie sceny walk. Chyba się katuje, ale jeszcze wymęczę te trzy kolejne tomy.

Ta część była poprawna, więcej nic o niej nie można powiedzieć. Osobiście nie podoba mi się, ale starałam się być obiektywna w ocenie. Książka ma w sobie mnóstwo elementów, które nie sprzyjają ani ciągłości fabuły, ani jakiejś logice.
1) Drobny szczegół co do ciągłości - młode wampiry nie strzelają płomieniami i nie opadają potem na ziemię w postaci kupki popiołu [patrz: cz. 1, śmierć Eleny-wampira].
2) Cały proces oswajania Chloe z byciem wampirem jest tak źle poprowadzony przez Stefano, tragicznie wręcz. Zamiast pomagać jej żyć między ludźmi, Stefano każe jej mieszkać w jakimś opuszczonym hangarze, za całe towarzystwo mając wyłącznie Matta. Jak ona ma potem dobrze funkcjonować między ludźmi i nie czuć pragnienia krwi, skoro nie ma z nimi kontaktu, nie oswaja tematu, a wyłącznie się chowa?
3) Elena-Strażniczka, która chce Mocy, ale nie chce Mocy, bo żeby ją dostać, to będzie musiała się komuś podporządkować, a te zasady jej nie leżą. Nie znoszę takich wątków, w których bohater nie chce przyjąć swojego dobrego (podkreślam, DOBREGO) przeznaczenia, bo nie, po prostu nie chce i koniec, widział dla siebie coś innego.
4) Kolejny motyw, którego naprawdę, naprawdę nie znoszę - pamiętnik matki Eleny. Nie znamy historii cudownej mocy w krwi Eleny? Nie ma sprawy. Jej matka prowadziła pamiętnik. Tak się składa, że opisała nam tam całą historię, wszystko co musimy wiedzieć, w jednym wpisie. Ba! Nawet nie fatygowała się, żeby zapisać cokolwiek innego, nasz wszystko mówiący wpis zaczyna się na pierwszej stronie i kończy na ostatniej, dalej nic już nie ma, nie trzeba zbierać całego jej życia z różnych randomowych wpisów, ładnie nam wszystko podsumowała.
5) Kolejny wątek z matką Eleny i, jak się okazuje, także Katherine. Po co? Niepotrzebny zupełnie, po co jeszcze bardziej mieszać tą i tak już wymieszaną fabułę? O wiele bardziej podobało mi się, jak w pierwszej części Katherine lekkim tonem zbywa całe to podobieństwo z Eleną "Chyba musi być ze mną spokrewniona, wygląda podobnie". Wystarczy.
6) Strażnicy i ich decyzje - diaboliczny pierwotny wampir powraca na ziemię, płonąc chęcią zemsty? Niee, doczepmy się do Damona, który akurat ma małe załamanie nerwowe. A w ramach ułaskawienia dajmy mu taką super więź z Eleną, żeby nie mógł jeść normalnie.

Ta część była poprawna, więcej nic o niej nie można powiedzieć. Osobiście nie podoba mi się, ale starałam się być obiektywna w ocenie. Książka ma w sobie mnóstwo elementów, które nie sprzyjają ani ciągłości fabuły, ani jakiejś logice.
1) Drobny szczegół co do ciągłości - młode wampiry nie strzelają płomieniami i nie opadają potem na ziemię w postaci kupki popiołu [patrz:...

Już dawno nie czytałam takiej "bajki" a co tam nie bylo powymyslane. Strasznie się męczyłam czytając ta część.

Już dawno nie czytałam takiej "bajki" a co tam nie bylo powymyslane. Strasznie się męczyłam czytając ta część.

A więc.
Moja opinia na temat 1,2,3 i 4 tomu znajduje się pod pozycją "Pamiętników Wampirów" tomu 1. Natomiast jeśli chodzi o resztę części to:
część 5- 7,5/10
część 6- 8/10
część 7- 7/10
Tak więc podsumowując całą serię- księga 1 i 2 jak dla mnie najsłabsza, 3, 4 i 6 najciekawsza (fabuła wciąga, są interesujące wątki),księga 5 trochę lepsza niż 7 (ostatnia) ale nieznacznie.
Moje wrażenia po przeczytanej serii są takie. Nie żałuję, że sięgnęłam po tą pozycję. Pomysł na książkę był naprawdę dobry, ale nie za dobrze został rozwinięty. Jeśli chodzi o serial to tak- oglądałam, a nawet nadal oglądam i w moim mniemaniu jest lepszy niż seria książkowa- przyznaje to z bólem serca. Jeśli chodzi o kolejność- najpierw przeczytałam pierwsze dwie części książek, potem wzięłam się za serial. W przerwach od serialu sięgałam po serię książkową.
Podsumowując moją wypowiedź: nie są to najlepsze książki jakie czytałam, ale na pewno nie należą do najgorszych. Myślę, że jeśli oglądacie/oglądaliście serial powinniście zajrzeć do książek. Będziecie mieli lepsze porównanie i kto wie? Może książki bardziej przypadną wam do gustu!
PS. Ocena 7/10 to ocena tej części, nie całej serii (!)

A więc.
Moja opinia na temat 1,2,3 i 4 tomu znajduje się pod pozycją "Pamiętników Wampirów" tomu 1. Natomiast jeśli chodzi o resztę części to:
część 5- 7,5/10
część 6- 8/10
część 7- 7/10
Tak więc podsumowując całą serię- księga 1 i 2 jak dla mnie najsłabsza, 3, 4 i 6 najciekawsza (fabuła wciąga, są interesujące wątki),księga 5 trochę lepsza niż 7 (ostatnia) ale...

Ups, czegoś tu zabrakło... Niby było kilka ciekawych elementów - Klaus, Chloé, Elena+Katherine, Elena-Strażniczka, ale ten tom nie porwał tak jak wcześniejsze.

Ups, czegoś tu zabrakło... Niby było kilka ciekawych elementów - Klaus, Chloé, Elena+Katherine, Elena-Strażniczka, ale ten tom nie porwał tak jak wcześniejsze.

Największe rozczarowanie tej części? Tak banalne zgładzenie wszechmocnego Klausa (oh, jak mi brakuje tu serialowego Klausa) przez krew Eleny. Poza tym Elena jak zwykle ma wszystko i wszystko należy do niej. Oczywiście okazało się, że Elena jest tą JEDYNĄ (no trzymajcie mnie),jest kluczem do pokonania całego zła na świecie (wszystkich pierwotnych istot).
Zaskoczył mnie wątek matki Eleny (i jak okazało się Katerine),tego się nie spodziewałam i akurat tutaj mam nadzieję, że jakoś ciekawie się rozwinie historia przyrodnich sióstr.
Żałuję Chloe, bo Matt w końcu mógłby znalezć szczęście u boku jakiejś dziewczyny i zapomnieć o nieszczęsnej Elenie. Bogu dzięki, że Zander jest odporny na wdzięki Gilbertówny i dał szczęśćie kochanej Bonnie.

Największe rozczarowanie tej części? Tak banalne zgładzenie wszechmocnego Klausa (oh, jak mi brakuje tu serialowego Klausa) przez krew Eleny. Poza tym Elena jak zwykle ma wszystko i wszystko należy do niej. Oczywiście okazało się, że Elena jest tą JEDYNĄ (no trzymajcie mnie),jest kluczem do pokonania całego zła na świecie (wszystkich pierwotnych istot).
Zaskoczył mnie...

Cała książka dotyczy Klausa, no i trochę Damona, ale na szczęście to Klaus ginie, mimo, że według Strażników, to Damon powinien umrzeć z rąk Eleny. Nawet szybko mi się czytało tę część ;) A zakończenie tego tomu jest normalnie bajkowe ;)

Cała książka dotyczy Klausa, no i trochę Damona, ale na szczęście to Klaus ginie, mimo, że według Strażników, to Damon powinien umrzeć z rąk Eleny. Nawet szybko mi się czytało tę część ;) A zakończenie tego tomu jest normalnie bajkowe ;)

Śwetne zakończenie. Ciekawe co bedzie działo się w kolejnych częściach. Według mnie wszytsko zostało bardzo dobrze wyjaśnione. Elena w końcu pozostanie na zawsze ze Stefano. Jej zaufanie do Damona i powiązanie ich magiczną więzią wystawia ich oboje na próbę. Dziewczyna będąc teraz strażniczką ziemską ma przed soba nowe zadania i dzieki swojej mocy udało jej się zabić Klausa. Przykro tylko, że Chloe - nowa miłość Matta postanowiła go opuści ze względu na to, że nie mogła powstrzymac się przed żądzą krwi. W książce było dużo zwrotów akcji oraz zupełnie nieoczekiwanych wydarzeń które bardzo zaskakiwały swym przebiegiem. W tej księdze można było dostrzec jak bardzo Elena jest oddana obu braciom. Pomimo otrzymanego zadania - zabicie Damona-ona postanowiła go uchronić. Za wszelką cenę próbowała go uratować i jak narazie wszytsko się udało. Kolejny raz Elena ratuje swoich przyjaciół, chroni tych których kocha i zapewnia sobie i innym lepsze życie. Jak potoczą się dalsze losy przyjaciół i jak będzie się żyło Elenie - już nieśmiertelnej - u boku Stefano dowiemy się już w kolejnej części.
Gorąco polecam i zabieram się za kolejny tom.

Śwetne zakończenie. Ciekawe co bedzie działo się w kolejnych częściach. Według mnie wszytsko zostało bardzo dobrze wyjaśnione. Elena w końcu pozostanie na zawsze ze Stefano. Jej zaufanie do Damona i powiązanie ich magiczną więzią wystawia ich oboje na próbę. Dziewczyna będąc teraz strażniczką ziemską ma przed soba nowe zadania i dzieki swojej mocy udało jej się zabić...

Ta część całej ogromnej serii jest moją ulubioną. Nie dlatego, że niesamowicie mnie wciągnęła. Po prostu bohaterowie nareszcie ruszyli naprzód, a Elka dokonała właściwego(!) wyboru.

"Nigdy nie proś dziewczyny, żeby wyznała ci wszystkie swoje tajemnice, powinieneś już o tym wiedzieć. A ja jestem pełna tajemnic. Zawsze."

Ta część całej ogromnej serii jest moją ulubioną. Nie dlatego, że niesamowicie mnie wciągnęła. Po prostu bohaterowie nareszcie ruszyli naprzód, a Elka dokonała właściwego(!) wyboru.

"Nigdy nie proś dziewczyny, żeby wyznała ci wszystkie swoje tajemnice, powinieneś już o tym wiedzieć. A ja jestem pełna tajemnic. Zawsze."

66/52/2016
im historia posuwa się dalej tym jest coraz lepsza. w tej historii mało kto jest normalnym nastolatkiem większośćma jakieś moce lub zdolniści. sposób w jaki zginął klaus nieprzewidywalny ale spodobał mi się. rozwiązanie sprawy między damonem, stefanem i eleną zaskakuje. elena jest odwazna że tak to skwituje łączyć swój los z wyborami damona. i wybór życia wiecznego z stefanojest to cos czego dawno się spodziewałam i postapiła słusznie.informacja o powiazaniach katherine i elenie zaskukuja.w końcu wiadomo co dalej z caroline. zdecydowanie wole ksiązki niz serial

66/52/2016
im historia posuwa się dalej tym jest coraz lepsza. w tej historii mało kto jest normalnym nastolatkiem większośćma jakieś moce lub zdolniści. sposób w jaki zginął klaus nieprzewidywalny ale spodobał mi się. rozwiązanie sprawy między damonem, stefanem i eleną zaskakuje. elena jest odwazna że tak to skwituje łączyć swój los z wyborami damona. i wybór życia...