Błądzenie pielgrzyma

C. S. Lewis opisuje, jak formował się u niego proces dochodzenia do chrześcijańskiego postrzegania świata. To autobiograficzne podejście, ale jednak dość uniwersalne, bo ścieranie się różnych prądów światopoglądowych jest oczywiste dla każdego, kto zastanawia się nad sobą, nad dobrem i złem itp.

C. S. Lewis opisuje, jak formował się u niego proces dochodzenia do chrześcijańskiego postrzegania świata. To autobiograficzne podejście, ale jednak dość uniwersalne, bo ścieranie się różnych prądów światopoglądowych jest oczywiste dla każdego, kto zastanawia się nad sobą, nad dobrem i złem itp.

Treść bardzo wartościowa, ale wydawnictwo przyoszczędziło na korekcie. W ostatnich rozdziałach są już takie błędy, że śmiech bierze.

Treść bardzo wartościowa, ale wydawnictwo przyoszczędziło na korekcie. W ostatnich rozdziałach są już takie błędy, że śmiech bierze.

Pierwsza książka C.S. Lewisa, pastisz „Wędrówki Pielgrzyma” Bunyana (w oryginale gra tytułów brzmi chyba jeszcze lepiej, bo „Pilgrim’s Regress” Lewisa jest dokładnym odbiciem „Pilgrim’s Progress” Bunyana). To alegoria, gdzie tytuły rozdziałów zawierają wyraźne wskazówki, jak należy czytać. Historia opowiada o Janie (imię zdecydowanie generyczne),chłopcu mieszkającym w Purytanii, krainie skupionej na zakazach i prawie Właściciela; chłopiec od dzieciństwa słyszy, że Właściciel jest bardzo dobry i uprzejmy, a przecież gotowy wtrącić dzierżawców do lochu pełnego węży za najmniejsze uchybienie. Pewnego dnia Jan doświadcza czegoś, co można nazwać czystym Pięknem: ukazuje mu się odległa Wyspa, dlatego opuszcza dom, aby ją odnaleźć. Podróżuje przez wiele krajów o znaczących nazwach i spotyka osoby takie jak Pan Cnotliwy, Pan W-Pół-Drogi, pani Rozum i Matka Kościół. Czytelnicy szukający powieści srodze się zawiodą, bo to przypowieść, trzeba zaakceptować konwencję, żeby coś z tego wyciągnąć. A wyciągnąć można wiele – przede wszystkim głęboki opis doświadczenia religijnego osiągniętego poprzez piękno, co jest jednym z głównych motywów twórczości Lewisa (bardziej osobiście rozwinął ten temat w autobiografii, Zaskoczonym Radością).

Pierwsza książka C.S. Lewisa, pastisz „Wędrówki Pielgrzyma” Bunyana (w oryginale gra tytułów brzmi chyba jeszcze lepiej, bo „Pilgrim’s Regress” Lewisa jest dokładnym odbiciem „Pilgrim’s Progress” Bunyana). To alegoria, gdzie tytuły rozdziałów zawierają wyraźne wskazówki, jak należy czytać. Historia opowiada o Janie (imię zdecydowanie generyczne),chłopcu mieszkającym w...

Nie potrafię ocenić tej książki. Przeczytałam, czy raczej przebrnęłam przez tę niezwykle metaforyczno-filozoficzną opowieść, zahaczającą o baśniowość. Pewnie jest to pozycja wybitna, ale mnie nie dała totalnie nic. Zbyt trudna, zbyt zagmatwana.

Nie potrafię ocenić tej książki. Przeczytałam, czy raczej przebrnęłam przez tę niezwykle metaforyczno-filozoficzną opowieść, zahaczającą o baśniowość. Pewnie jest to pozycja wybitna, ale mnie nie dała totalnie nic. Zbyt trudna, zbyt zagmatwana.

Jedna z najlepszych książek mistrza C.S. Lewisa. Stylizowana jest na "Wędrówce Pielgrzyma" Bunyana, co tylko podnosi jej walory artystyczne.
Jedna z moich ulubionych książek Lewisa.
Gorąco polecam.

Jedna z najlepszych książek mistrza C.S. Lewisa. Stylizowana jest na "Wędrówce Pielgrzyma" Bunyana, co tylko podnosi jej walory artystyczne.
Jedna z moich ulubionych książek Lewisa.
Gorąco polecam.