Pamiętnik modowej blogerki

Gdzieś pod koniec książki autorka przyznaje, że jedną z rzeczy które tak naprawdę potrafi jest pisanie. Serio? Książka zupełnie bez pomysłu, urwane zakończenie, wciąż tylko teksty o tym, jak to stała się ofiarą mody. A z pamiętnika nie wyłania się sylwetka ofiary tylko zwyczajna niezbyt mądra (by nie powiedzieć pusta) dziewczyna o wybujałym ego, dla której największą tragedią była (uwaga, spoiler!) nowa niezbyt twarzowa fryzura, na którą sama się zgodziła a która jej nie pasowała do posiadanych ubrań. Żenada.

Gdzieś pod koniec książki autorka przyznaje, że jedną z rzeczy które tak naprawdę potrafi jest pisanie. Serio? Książka zupełnie bez pomysłu, urwane zakończenie, wciąż tylko teksty o tym, jak to stała się ofiarą mody. A z pamiętnika nie wyłania się sylwetka ofiary tylko zwyczajna niezbyt mądra (by nie powiedzieć pusta) dziewczyna o wybujałym ego, dla której największą...

Książka, mimo iż krótka, bardzo dobitnie ukazuje ciemne strony świata mody i blogosfery, warto przeczytać - szczególnie polecam tym osobom, które interesują się tym tematem :)

Książka, mimo iż krótka, bardzo dobitnie ukazuje ciemne strony świata mody i blogosfery, warto przeczytać - szczególnie polecam tym osobom, które interesują się tym tematem :)

Książkę czyta się lekko i szybko. Dopatrzyłam się kilku błędów co zapewne związane jest z małym nakładem pieniężnym. Uważam że wszystkie pseudo szafiarki powinny przeczytać tą książkę, może zrozumieją że bycie fashion wcale nie jest fajne, jeśli nie robi się tego z głową. Czytając książkę aż ciężko uwierzyć jak moda może zrujnować człowieka.

Książkę czyta się lekko i szybko. Dopatrzyłam się kilku błędów co zapewne związane jest z małym nakładem pieniężnym. Uważam że wszystkie pseudo szafiarki powinny przeczytać tą książkę, może zrozumieją że bycie fashion wcale nie jest fajne, jeśli nie robi się tego z głową. Czytając książkę aż ciężko uwierzyć jak moda może zrujnować człowieka.

Książka, jak można wywnioskować z tytułu, opowiada o życiu dziewczyny, która założyła bloga o modzie. Tytuł jest jednocześnie adekwatny i nie adekwatny do książki. Dla mnie napisanie w tytule słowa 'pamiętnik' od razu kojarzy się refleksją co dwie linijki albo pisaniu o czymś w kółko tym samym (czyt. 'lanie wody'). Na szczęście ta książka jest dokładnym przeciwieństwem mojego uprzedzenia. Napisana jest ona bowiem zwięźle, ale nie brak jej jakże lekkiego tonu kompozycji połączonego z refleksją, ale nie taką nudną, niezrozumiałą, tylko polega ona bardziej na opisywaniu spostrzeżeń teraźniejszej osoby w jej zachowaniu/czynach z przeszłości i pojawia się wręcz sporadycznie. Pochłonęłam tą książkę w jeden wieczór, bo pomimo iż opisuje przygodę bohaterki z modą, co może niektórym się wydawać nudne, nie bombarduje nas słownictwem i osobistościami ze świata mody przez co moglibyśmy tej książki w jakimkolwiek jej aspekcie nie zrozumieć. Uważam, iż nie można za bardzo, dobrze jej opisać, by ktoś kto tej książki nie czytał, zrozumiał moją opinie na jej temat. Trzeba ją po prostu przeczytać i dlatego zachęcam was gorąca do tego. :D

Książka, jak można wywnioskować z tytułu, opowiada o życiu dziewczyny, która założyła bloga o modzie. Tytuł jest jednocześnie adekwatny i nie adekwatny do książki. Dla mnie napisanie w tytule słowa 'pamiętnik' od razu kojarzy się refleksją co dwie linijki albo pisaniu o czymś w kółko tym samym (czyt. 'lanie wody'). Na szczęście ta książka jest dokładnym przeciwieństwem...

Również jestem taka blogerką , myśle że to fajna książka dla tych którzy chcą założyć takiego bloga

Również jestem taka blogerką , myśle że to fajna książka dla tych którzy chcą założyć takiego bloga

,,Pamiętnik Modowej Blogerki” to oparta na faktach historia dziewczyny, która od kilku lat prowadzi swojego bloga o modzie, pracuje w agencji modowej, studiuje projektowanie ubioru i całe jej życie kręci się wokół świata fashion. Świat mody za swą barwną dekoracją kryje też niestety wiele smutnych historii, a bohaterka pamiętnika stała się prawdziwą “fashion victim” w dosłownym tego słowa znaczeniu."

,,Pamiętnik modowej blogerki" to debiut Joanny Szczepaniak. Moim zdaniem, niezbyt udany.


Bohaterką staje się dziewczyna, która inetesowała się modą. Na początku nie wiedziała wszystkich szczegółów, jednak z czasem zdążyła się wdrożyć. Gdy rozpoczęła poszukiwania pracy postanowiła złożyć swoje CV także do agencji modowej. Nie liczyła, że ktoś odpowie. Jak że jednak się myliła ! Po kilku tygodniach otrzymała telefon z prośbą o przybycie na rozmowę kwalifikacyjną. Nic nie toczyło się po jej myśli, były utrudnienia w ruchu i stała w korku. Dodatkowo nie mogła zadzwonić do agencji, gdyż nie miała ich numeru telefonu. Po wielu trudach udało jej się dotrzeć na rozmowę kwalifikacyjną, jednak była przekonana, że nie dostanie tej posady. Kilka tygodni później otrzymała pozytywną odpowiedź z agencji...

Książka opowiada o blogerkach interesujących się modą, które nagminnie kupowały nowe ubrania. Porusza bardzo ważny temat wydawania pieniędzy, aby Nasi czytelnicy byli zadowoleni.

Ta pozycja to debiut autorki, jednak nie jestem nim zachwycona. Pomimo tego, że ksiażka miała tylko 30 stron miałam wielki problem z jej przeczytaniem. Trudno było mi przebrnąć przez całą powieść.

Język nie jest łatwy, książkę czyta się bardzo ciężko. Nie jest to powieść, którą pochłonie się szybko, nawet nie ze wzglęu na tematykę.

,,Pamiętnik modowej blogerki" polecam wszystkim, którzy chcą bliżej poznać wątek blogów modowych.

Moja ocena : 4/10

,,Pamiętnik Modowej Blogerki” to oparta na faktach historia dziewczyny, która od kilku lat prowadzi swojego bloga o modzie, pracuje w agencji modowej, studiuje projektowanie ubioru i całe jej życie kręci się wokół świata fashion. Świat mody za swą barwną dekoracją kryje też niestety wiele smutnych historii, a bohaterka pamiętnika stała się prawdziwą “fashion victim” w...

Książka opowiada o dziewczynie (której imienia nawiasem mówiąc nie znamy),która interesuje się trendami i pracuje w agencji mody - postanawia ona zabawić się w szafiarkę (autorkę modowego bloga). Z czasem uzmysłowi sobie, że jednak błędem jest nie widzieć świata poza blogiem i modą samą w sobie. Ale wtedy może już być o wiele za późno...

Po przeczytaniu "Pamiętnika modowej blogerki", moim pierwszy skojarzeniem były - ni mniej ni więcej - narkotyki. Dziewczyna i większość jej niemyślących "przyjaciółek" wpada w obsesję, wydaje wszystkie pieniądze na ubrania, które i tak zakładała góra dwa razy - a połowę z nich tylko po to, żeby mieć co pokazać na blogu!
Dziewczyna sama opisuje swoją historię, patrząc na nią z przyszłości - już kilka dobrych lat po założeniu owego nieszczęsnego bloga. Wie już, jak się skończy - co jakiś czas dodaje nawet: "gdybym wiedziała, nigdy bym tego nie zrobiła!", czy "tak chętnie cofnęłabym czas" - ale tak naprawdę, kto by czasem nie chciał?...
Ostatnie akapity mówią, że historia oparta jest na faktach. Nie wiem, czy autorka naprawdę stoczyła się na samo dno przez niepozorne, ale od pewnego stopnia groźne ubrania, czy napisała tak wyłącznie na potrzeby książki. Ale prawda jest też taka, że tysiące takich historii zdarzają się naprawdę. I to jest straszne. Stracić WSZYSTKO, nie przez alkohol, narkotyki - a przez modę.

Temat prowadzenia bloga stał mi się już dość znajomy i może dlatego książkę czytało się przyjemnie i lekko. Pomijając oczywiście treść, która przyjemna bynajmniej nie była.
Dodam, że modą się tak naprawdę nie interesuję - oczywiście, lubię się ładnie ubrać, lubię jak ktoś pochwali mój nowy płaszczyk, ale bez przesady.
"Pamiętnikowi modowej blogerki" daję 6/10 - nie jest rewelacją (ale pamiętajmy też, że to debiut pisarski Joanny Szczepaniak),ale daje do myślenia. Warto przeczytać.

Książka opowiada o dziewczynie (której imienia nawiasem mówiąc nie znamy),która interesuje się trendami i pracuje w agencji mody - postanawia ona zabawić się w szafiarkę (autorkę modowego bloga). Z czasem uzmysłowi sobie, że jednak błędem jest nie widzieć świata poza blogiem i modą samą w sobie. Ale wtedy może już być o wiele za późno...

Po przeczytaniu "Pamiętnika...