Cesarzowa

158/130/2025
Pierwsza kobieta, która rządziła w Amerykach (jako regentka, w czasie nieobecności mężusia, ale jednak).
Pierwsza kobieta, która spała w Watykanie.
Siostra Leopolda II, znanego ostatnio głównie z masakr w Kongo.
Szwagierka Franca Jozefa, prawie wiecznego cesarza Austro-Węgier (oraz jego żonki, Elżbiety Bawarskiej, czyli cesarzowej Sisi).
Żyła długo, ale tragicznie.
Znała wszystkich możnych ówczesnego świata, ale nic jej to nie dało.
Dlaczego tyle się trąbi w popkulturze o Sisi, a o Carlocie wcale? Chyba nie z powodu jej choroby psychicznej? Van Gogh też nie był całkiem zdrowy!
Książka jest świetna, nie rozumiem tych niskich ocen na LC.
W warstwie faktograficznej można ją traktować poważnie. Wprawdzie niewiele wiem o tamtych czasach, ale to co wiem zgadza mi się z tym, co w powieści. I co potem poczytałam. W Wikipedii żywot cesarzowej Carloty opisany jest zadziwiająco szczegółowo (w wersji angielskojęzycznej) i też jest spójny z powieścią (w bibliografii są inne źródła, więc można uznać, że powieść nie była podstawą dla autora wpisu). Pojawia się znany mi już wcześniej brat cesarza Franca Jozefa (oraz Maksymiliana (Maksa),męża Carloty),homoseksualista i miłośnik damskich fatałaszków. Dlatego tron CK Monarchii mu przepadł, bo się wcale z tymi skłonnościami nie krył! I wiecie, na cześć prezydenta Meksyku, Benito Juareza, imię otrzymał inny Benito, syn włoskiego kowala. Mussolini się nazywał. W książce to znalazłam, a w Wikipedii potwierdziłam. Niewiarygodne... Sporo takich smaczków znajdziecie w "Cesarzowej".
W warstwie literackiej powieść jest napisana ładnie, momentami zabawna i złośliwa. "Cesarzowi pozostało tylko pospieszyć na pole bitwy i zademonstrować nieudolnym generałom, jak się powinno urzędować w wypadku wojny." "...oraz kruche liście sałaty, które chrupały (Carlota i królowa Wiktoria!) jak kozy". "Maks miał w swej garderobie mundur generała dywizji, zgrabne luźne spodnie z lampasami, lśniące buty z cholewkami. Już się nie mógł doczekać, aż się w to ubierze." (w czasie, gdy jego słabiutkie cesarstwo już prawie leżało na łopatkach, pokonane przez republikanów legalnego prezydenta Juareza!)
"W aksamitnej rękawiczce - żelazną ręką!" (to Franciszek Józef, niby zaborca, a jednak w porównaniu z carem Rosji i królem Prus (nie wspominając o żelaznym kanclerzu) taki bardziej miły starszy pan z wąsiskami...). I jeszcze "durch dick und duenn" - na dobre i na złe, jakie ładne! A papież, w latach 60-tych XIX wieku domagał się od cesarza Meksyku nie tylko zwrotu dóbr kościoła katolickiego oraz przywrócenia klasztorów i zakonów, ale także zakazu innych wyznań oraz podporządkowania szkolnictwa publicznego i prywatnego księżom. A to przecież nie tak dawno było...
Podsumowując: sporo polityki, dużo obyczajówki, niemała szczypta złośliwego humoru i oparta na faktach. Już szukacie?

158/130/2025
Pierwsza kobieta, która rządziła w Amerykach (jako regentka, w czasie nieobecności mężusia, ale jednak).
Pierwsza kobieta, która spała w Watykanie.
Siostra Leopolda II, znanego ostatnio głównie z masakr w Kongo.
Szwagierka Franca Jozefa, prawie wiecznego cesarza Austro-Węgier (oraz jego żonki, Elżbiety Bawarskiej, czyli cesarzowej Sisi).
Żyła długo, ale...

...... ojciec, monarcha konstytucyjny, często pouczał ją o tym, jak to trzeba sprytnie lawirować z przedstawicielami różnych stronnictw, jak należy schlebiać ich ministrom, a przede wszystkim jak konieczne jest bezustanne stwarzanie ludziom iluzji, że nic się nie dzieje bez ich woli.....
Wskazówki były przeznaczone dla przyszłej cesarzowej .... i nadal są wykorzystywane.

...... ojciec, monarcha konstytucyjny, często pouczał ją o tym, jak to trzeba sprytnie lawirować z przedstawicielami różnych stronnictw, jak należy schlebiać ich ministrom, a przede wszystkim jak konieczne jest bezustanne stwarzanie ludziom iluzji, że nic się nie dzieje bez ich woli.....
Wskazówki były przeznaczone dla przyszłej cesarzowej .... i nadal są wykorzystywane.

Strata czasu. Ni to powieść, ni biografia. Raczej ciężki do przetrawienia wykład z ciągłymi dygresjami.

Strata czasu. Ni to powieść, ni biografia. Raczej ciężki do przetrawienia wykład z ciągłymi dygresjami.

Skomplikowane i dramatyczne w swej wymowie losy arcyksięcia austriackiego Ferdynanda Maksymiliana i jego żony Charlotty, którzy na krótko panowali jako cesarska para w Meksyku. Świetny obraz Europy i Ameryki w II połowie XIX wieku.
Początek dość trudny natomiast potem to już jazda bez trzymanki, jak najlepsza powieść sensacyjna bo też dzieje tej pary to niesamowita wręcz historia.

Skomplikowane i dramatyczne w swej wymowie losy arcyksięcia austriackiego Ferdynanda Maksymiliana i jego żony Charlotty, którzy na krótko panowali jako cesarska para w Meksyku. Świetny obraz Europy i Ameryki w II połowie XIX wieku.
Początek dość trudny natomiast potem to już jazda bez trzymanki, jak najlepsza powieść sensacyjna bo też dzieje tej pary to niesamowita wręcz...

Jest to bez wątpienia książka przede wszystkim historyczna. Aczkolwiek autor włożył w usta bohaterów konkretne dialogi i nieraz opisał tak błahe zdarzenia, których chyba raczej nie znalazł w kronikach, czy pamiętnikach. Nawet skryte myśli bohaterów są czasem podane. Wszystko to doprowadziło do tego, że trudna historia, z rozmaitymi szczegółami staje się przystępna, opowieść jest barwna, mimo trudnego tematu.
Do tego dochodzą czeskie akcenty, a też czasem ciekawe anegdotki dotyczące ludzi z epoki, niekoniecznie związanych z opowieścią.

Jest to bez wątpienia książka przede wszystkim historyczna. Aczkolwiek autor włożył w usta bohaterów konkretne dialogi i nieraz opisał tak błahe zdarzenia, których chyba raczej nie znalazł w kronikach, czy pamiętnikach. Nawet skryte myśli bohaterów są czasem podane. Wszystko to doprowadziło do tego, że trudna historia, z rozmaitymi szczegółami staje się przystępna, opowieść...