Obrońcy Królestwa

Mija już ponad trzy lata od śmierci Mai Lidii Kossakowskiej, nie będzie już nowych książek, nie będzie nowych historii. A ja powracam do jej cyklu Anielskiego, ciesząc się, że ciągle mogę zanurzyć się w wykreowany przez nią świat. Żarna niebios to zbiór opowiadań, są różne, jedne lepsze inne gorsze, ale całość oceniam wysoko. Opowiadania przybliżają nam świat, aniołów, demonów, świat Mai Lidii Kossakowskiej. Stworzone przez Jasność istoty są bardzo podobne do ludzi, mają takie same wady i takie same zalety. Potrafią być wspaniałe ale również małostkowe i okrutne. Jak jest to zrozumiałe w stosunku do mieszkańców Głębi, to zaskakuje w mieszkańcach Królestwa. Głębia, odpowiednik piekła rządzonego przez Lucyfera i Królestwo rządzone przez Archaniołów pod przywództwem Gabriela, znajdują wspólny język, potrafią się dogadać i zawiązywać spiski w celu utrzymania spokoju w zaświatach.
Opowiadania łączą się ze sobą splatają, zapoznając nas ze światem aniołów i demonów. Poznajemy głównych bohaterów, którzy występują w późniejszych książkach. Jest to jak uwertura, zapowiadająca właściwą historię. Wspaniale jest powrócić do tych opowieści.

Mija już ponad trzy lata od śmierci Mai Lidii Kossakowskiej, nie będzie już nowych książek, nie będzie nowych historii. A ja powracam do jej cyklu Anielskiego, ciesząc się, że ciągle mogę zanurzyć się w wykreowany przez nią świat. Żarna niebios to zbiór opowiadań, są różne, jedne lepsze inne gorsze, ale całość oceniam wysoko. Opowiadania przybliżają nam świat, aniołów,...

Do tego cyklu, stanowiącego już podobno żywą klasykę polskiego angel fantasy, przymierzałem się bardzo długo. W końcu jednak nadszedł czas, by sięgnąć po Żarna niebios. I cóż to była za lektura!

Mimo że to tylko wprowadzenie do późniejszych powieści, i to w dodatku krótkie formy literackie, opowiadania dają nam więcej niż obiecujący przedsmak tego, co może wydarzyć się w następnych tomach. Cieszy, że Maja Lidia Kossakowska opisała aniołów zarówno świetlistych, jak i upadłych, choć granica między nimi bywa płynna. Oba rodzaje istot, stworzone na podobieństwo człowieka, nie są wolne od słabości.

Bohaterowie tej książki piją, bywają w burdelach i kasynach, a nawet potrafią ze sobą paktować — szczególnie gdy Bóg opuścił Niebo i nigdzie nie można go znaleźć. Aby utrzymać trwanie Zaświatów, archaniołowie nie wahają się dobić targu z Lucyferem (zwanym tu przez niektórych Lampką) czy Asmodeuszem.

Na kartach tej pięknie wydanej książki odnajdujemy nie tylko Niebo, Piekło czy Strefy Poza Czasem, ale także Limbo. Mieszkańcy wszystkich tych krain są zadziwiająco ludzcy, co wpływa na odbiór i stanowi ciekawy zabieg, odciągający nas od utartych wyobrażeń o aniołach i diabłach.

Czy może być coś lepszego niż piekielni wysłannicy i świetliste istoty, które siadają razem do kielicha, darzą się sympatią i mają wspólne cele? Obydwu stronom z dawnej doskonałości pozostała tylko powierzchowność, a czasem nawet i to nie.

Fantastycznie bawiłem się z tym prequelem serii i bardzo szybko sięgnę po Siewcę wiatru. Kto mnie zna, ten wie, że to literatura w moich klimatach. A Żarna niebios zostały napisane tak, że natychmiast chce się więcej. Genialne fantasy. Serdecznie polecam!

Do tego cyklu, stanowiącego już podobno żywą klasykę polskiego angel fantasy, przymierzałem się bardzo długo. W końcu jednak nadszedł czas, by sięgnąć po Żarna niebios. I cóż to była za lektura!

Mimo że to tylko wprowadzenie do późniejszych powieści, i to w dodatku krótkie formy literackie, opowiadania dają nam więcej niż obiecujący przedsmak tego, co może wydarzyć się w...

Nie jestem miłośnikiem opowiadań i sięgam po nie dość rzadko. Jakim cudem sięgnęłam po te? Nie wiem. Ale cieszę się, że na nie trafiłam, bo są świetne! Oczywiście jedne ciut lepsze, drugie ciut słabsze, ale całość jest smakowita. Anioły o diabelskich charakterach i chęci psot oraz czarty z niebiańską wyrozumiałością i prawymi zasadami są niesamowicie ciekawe. Czyta się o nich z przyjemnością i na pewno sięgnę po resztę.

Nie jestem miłośnikiem opowiadań i sięgam po nie dość rzadko. Jakim cudem sięgnęłam po te? Nie wiem. Ale cieszę się, że na nie trafiłam, bo są świetne! Oczywiście jedne ciut lepsze, drugie ciut słabsze, ale całość jest smakowita. Anioły o diabelskich charakterach i chęci psot oraz czarty z niebiańską wyrozumiałością i prawymi zasadami są niesamowicie ciekawe. Czyta się o...

Zbiór opowiadań, w którym autorka pokazuje, że jest świadoma jak świat przez nią wykreowany ma potencjał. Historie są na różnym poziomie, ale znalazło się kilka moich ulubieńców. Uważam, że jest to bardzo fajne wprowadzenie do świata cyklu anielskiego :)

Zbiór opowiadań, w którym autorka pokazuje, że jest świadoma jak świat przez nią wykreowany ma potencjał. Historie są na różnym poziomie, ale znalazło się kilka moich ulubieńców. Uważam, że jest to bardzo fajne wprowadzenie do świata cyklu anielskiego :)

Nie lubię opowiadań, ale TE przeczytałem z przyjemnością.

Nie lubię opowiadań, ale TE przeczytałem z przyjemnością.

Nie przepadam za opowiadaniami, a tutaj totalnie fantastycznie spędziłam czas. Autorka w genialny sposób przedstawiła zaświaty z ludzkimi słabościami, jak anioły ćpające i paktujące z demonami, demony które się lubi. Bez zbędnych romansów, sama akcja, intrygi, podboje. Świetna książka, leci polecanko, a ja na pewno sięgnę po kolejne tomy, już pełnowymiarowe powieści pani Kossakowskiej 🖤

Nie przepadam za opowiadaniami, a tutaj totalnie fantastycznie spędziłam czas. Autorka w genialny sposób przedstawiła zaświaty z ludzkimi słabościami, jak anioły ćpające i paktujące z demonami, demony które się lubi. Bez zbędnych romansów, sama akcja, intrygi, podboje. Świetna książka, leci polecanko, a ja na pewno sięgnę po kolejne tomy, już pełnowymiarowe powieści pani...

Pare ciekawych opowiadań ale też parę dłużących się i męczących. Wielki plus za pomysł i zbudowanie świata złożonego z aniołów i demonów. Wiele takich światów już było ale kolejny w niczym nie przeszkadza bo jest trochę inny niż poprzednie

Pare ciekawych opowiadań ale też parę dłużących się i męczących. Wielki plus za pomysł i zbudowanie świata złożonego z aniołów i demonów. Wiele takich światów już było ale kolejny w niczym nie przeszkadza bo jest trochę inny niż poprzednie

Ogniste, poszarpane skały tworzą niegościnny, surowy krajobraz.
Wszędzie unosi się gęsty, dymiący popiół, który przysłania niebo.
Rzeki płynnej lawy wiją się przez ten koszmarny teren.

Dusze potępionych cierpią w męczarniach, ich sylwetki są wykrzywione bólem.
Demoniczne postacie, o rogatych głowach i ostrych pazurach, strzegą tego miejsca.
Wszędzie panuje atmosfera grozy i beznadziei.
Dominują odcienie czerwieni, pomarańczu i czerni, podkreślając ogień i ciemność.
Monumentalna brama, emanująca czystym, białym światłem.
Jej konstrukcja wydaje się być zbudowana z samego światła, bez materialnych elementów.
Wokół panuje eteryczna poświata.
Mieszkańcy:
Anielskie postacie, o skrzydłach lśniących niczym perły, strzegą wejścia.
Ich twarze wyrażają spokój i miłość.
W tle można dostrzec świetliste postacie, które zdają się unosić w powietrzu.
Kolory:
Dominują odcienie bieli, złota i błękitu, symbolizując czystość i boskość.

Ogniste, poszarpane skały tworzą niegościnny, surowy krajobraz.
Wszędzie unosi się gęsty, dymiący popiół, który przysłania niebo.
Rzeki płynnej lawy wiją się przez ten koszmarny teren.

Dusze potępionych cierpią w męczarniach, ich sylwetki są wykrzywione bólem.
Demoniczne postacie, o rogatych głowach i ostrych pazurach, strzegą tego miejsca.
Wszędzie panuje atmosfera grozy...

Czy sądzicie, że anioły są czystymi, idealnymi istotami, stworzonymi z niewinności? Jeżeli mniej więcej tak je sobie wyobrażaliście, to nie w tych opowiadaniach. Tutaj są one bardzo ludzkie, pełne słabości, problemów, a nawet nałogów. Świat, gdzie żyją jest bardzo mroczny, naznaczony wojną, a do tego pozbawiony światłości.

Mam za sobą cykl o Takeshim tej właśnie autorki, który bardzo mi się podobał. Ceniłam go za lekką narrację i niesamowitą metaforykę, bardzo spójną z przedstawionym światem. Tu miałam wrażenie, że narracja była trochę bardziej surowa i brakuje jej tej lekkości.

Opowiadania mimo wszystko są bardzo dobrze zrealizowane, a ich główną zaletą jest mroczny, wykreowany świat oraz świetni bohaterowie, którzy czasami przewijają się przez kilka opowieści. Balans między dramatyzmem a humorystycznym i satyrycznym aspektem jest tu imponujący.

Do tego autorka z niezwykłym smakiem zrzuciła anioły z ich piedestału. Bardzo przypadło mi do gustu ich ludzkie oblicze. A miłym dodatkiem są tu mroczne ilustracje zdobiące książkę.

Jestem bardzo ciekawa całego cyklu, po który na pewno sięgnę. Zwłaszcza, że styl Kossakowskiej bardzo przypadł mi do gustu.

Czy sądzicie, że anioły są czystymi, idealnymi istotami, stworzonymi z niewinności? Jeżeli mniej więcej tak je sobie wyobrażaliście, to nie w tych opowiadaniach. Tutaj są one bardzo ludzkie, pełne słabości, problemów, a nawet nałogów. Świat, gdzie żyją jest bardzo mroczny, naznaczony wojną, a do tego pozbawiony światłości.

Mam za sobą cykl o Takeshim tej właśnie autorki,...

Całkiem ciekawe historie. Dobrze napisane, ale krótkie. Ledwo zdąży się kogoś polubić, a tu koniec opowiadania i puf. Książka jest głównie o ŚWIECIE, bohaterowie zmieniają się z każdą historią. Czasem ktoś się przeplata, ale zdecydowanie nie jest to historia 'o kimś' co u mnie znacząco zaniżyło ocenę.

Całkiem ciekawe historie. Dobrze napisane, ale krótkie. Ledwo zdąży się kogoś polubić, a tu koniec opowiadania i puf. Książka jest głównie o ŚWIECIE, bohaterowie zmieniają się z każdą historią. Czasem ktoś się przeplata, ale zdecydowanie nie jest to historia 'o kimś' co u mnie znacząco zaniżyło ocenę.