Cień przeznaczenia

7,5 Starych Bogów na 10

7,5 Starych Bogów na 10

Tym razem przenosimy się do zielonej Irlandii, gdzie Tom Alice i stracharz będą toczyć walkę z Mrokiem. Joseph Delaney idealnie opisał klimat tej wyspy, klify, morze, zielona wyspa, na której czuć powiązani ludzi z przyrodą. Jak okazuje się słój krwi nie pozwala już na takie zabezpieczenie przed Złym jak to było wcześniej. Moim zdaniem w końcu autor ruszył główny wątek a nie poboczny i akcja ruszyła do przodu. Książka jak zwykle płynna, wartka akcja pełna przygód i niesamowitych zdarzeń, z ciekawym zakończeniem, przez co chcę już teraz zacząć następny tom.

Tym razem przenosimy się do zielonej Irlandii, gdzie Tom Alice i stracharz będą toczyć walkę z Mrokiem. Joseph Delaney idealnie opisał klimat tej wyspy, klify, morze, zielona wyspa, na której czuć powiązani ludzi z przyrodą. Jak okazuje się słój krwi nie pozwala już na takie zabezpieczenie przed Złym jak to było wcześniej. Moim zdaniem w końcu autor ruszył główny wątek a...

Książka trzyma poziom od samego początku aż do końca, jest nieprzewidywalna, czyta się ją z wielką przyjemnością. Bardzo polecam.

Książka trzyma poziom od samego początku aż do końca, jest nieprzewidywalna, czyta się ją z wielką przyjemnością. Bardzo polecam.

W ósmym tomie "Kronik Wardstone" dzieje się tak wiele, że... aż za wiele! Joseph Delaney nie daje ani na chwilę odpocząć czytelnikowi i swoim bohaterom, zrzucając na nich tym razem nie jednego, ale całą chmarę wyjątkowo potężnych adwersarzy.

Mamy więc złowrogie bractwo magów z Irlandii, wykorzystujących potęgę pradawnego bożka Pana, prowadzącą prywatną vendettę przeciwko Tomowi, czarownicę Scarabek, złowrogą boginię Morrigan i wreszcie samego Czarnego we własnej osobie... Sporo tego, dodać trzeba "upchniętego" na zaledwie 300 stronach z okładem. I żeby nie było - każdy z przeciwników jest naprawdę interesujący, na tyle, że aż żal, że autor jednak nie postanowił poświęcić każdemu z nich osobnych tomów serii...

Tak więc z jednej strony jest to dynamiczna i stale trzymająca w napięciu opowieść, z drugiej - wymagająca, chyba bardziej niż którakolwiek z dotychczasowych, wielkiej wiary w pozytywne zrządzenia losu, łut szczęścia i możliwości protagonistów, walczących tym razem z przytłaczającymi siłami wrogów o boskich wręcz możliwościach.

Ponadto, po raz kolejny, Delaney przesuwa granice we wplataniu w swą opowieść elementów makabrycznych czy wręcz gore. Rozczłonkowywanie, brutalne tortury fizyczne i psychiczne, krwawe okultystyczne rytuały... to tylko część tego, co oferuje ta powieść, swoim potencjalnie (odnosząc się do adnotacji w stopce) dziesięcioletnim czytelnikom.

Oczywiście, książkę polecam - aczkolwiek podkreślając, nieco starszej młodzieży i dorosłym, których z jednej strony nie razi nadmierna brutalność i klimat mrocznego fantasy, z drugiej potrafią przymknąć oko na nieco naiwne rozwiązania fabularne, charakterystyczne jednak dla fantastyki spod szyldu "young adult".

W ósmym tomie "Kronik Wardstone" dzieje się tak wiele, że... aż za wiele! Joseph Delaney nie daje ani na chwilę odpocząć czytelnikowi i swoim bohaterom, zrzucając na nich tym razem nie jednego, ale całą chmarę wyjątkowo potężnych adwersarzy.

Mamy więc złowrogie bractwo magów z Irlandii, wykorzystujących potęgę pradawnego bożka Pana, prowadzącą prywatną vendettę przeciwko...

Chyba najlepsza jak do tej pory książka z całego cyklu. Zielona Irlandia, i konflikt ze Złym, a w tle irlandzkie czarownice, kozi magowie i uśpieni bohaterowie. Wydarzenia nabierają rozpędu, a główne postacie coraz bardziej dorastają. Warto przeczytać

Chyba najlepsza jak do tej pory książka z całego cyklu. Zielona Irlandia, i konflikt ze Złym, a w tle irlandzkie czarownice, kozi magowie i uśpieni bohaterowie. Wydarzenia nabierają rozpędu, a główne postacie coraz bardziej dorastają. Warto przeczytać

Trochę jestem rozczarowana. Rozumiem, że jest to literatura młodzieżowa ale nie musi być aż tak naiwna. Sama akcja jest ok, bohaterów lubię, wyprowadził mnie z równowagi jeden wątek. Mamy maga, który z własnej woli chce zostać złożony w ofierze aby przywołać bóstwo z Mroku. Zostaje porwany przez głównych bohaterów, którzy starają się zapobiec jego śmierci. Wykradają się wraz z nim z oblężonego zamku a on posłusznie się z nimi skrada, ukrywa i ucieka. To było słabe.
No i sam Tom Ward. Chłopak jest tak naiwny, ze aż woła to o pomstę do nieba. Oczywiście każdy jego błąd w efekcie przynosi same korzyści ale jak na młodzieńca, który ma ocalić świta to trochę mało się stara. Przypomina mi Harrego Pottera - tamten też bez przyjaciół i szczęścia nic by nie osiągnął.

Trochę jestem rozczarowana. Rozumiem, że jest to literatura młodzieżowa ale nie musi być aż tak naiwna. Sama akcja jest ok, bohaterów lubię, wyprowadził mnie z równowagi jeden wątek. Mamy maga, który z własnej woli chce zostać złożony w ofierze aby przywołać bóstwo z Mroku. Zostaje porwany przez głównych bohaterów, którzy starają się zapobiec jego śmierci. Wykradają się...

Tym razem akcja dzieje się w Irlandii. Po raz kolejny mamy nowe postaci oraz wrogów. Tylko tutaj zabrakło mi trochę potworów bazujących na mitologii irlandzkiej. Chociaż wątek magów i rytuału wezwania boga był dosyć ciekawy.
Co do naszych bohaterów... Mam wrażenie że postać Toma w ogóle się nie zmieniła. Cały czas naiwnie daje się nabrać na intrygi Mroku. Co do pozostałych nie mam zastrzeżeń. Widać że Stracharz się zmienił - czy na lepsze czy gorsze to czas pokaże. No Alice też się zmieniła ale ona raczej wyboru nie miała.
Czuć że powoli zbliżamy się do końca. Można rzec że wygrali w tym tomie bitwę ale czy uda się im wygrać całą wojnę ze Złym? Już niedługo się dowiemy.
Następny tom będzie dotyczył Grimalkin. Nie mogę się doczekać :) jej postać jest bardzo ciekawa i z chęcią poznam jej losy bliżej :)
Co jak co ale nadal polecam serię :)

Tym razem akcja dzieje się w Irlandii. Po raz kolejny mamy nowe postaci oraz wrogów. Tylko tutaj zabrakło mi trochę potworów bazujących na mitologii irlandzkiej. Chociaż wątek magów i rytuału wezwania boga był dosyć ciekawy.
Co do naszych bohaterów... Mam wrażenie że postać Toma w ogóle się nie zmieniła. Cały czas naiwnie daje się nabrać na intrygi Mroku. Co do pozostałych...

Zawsze, gdy biorę do ręki tom Kronik Wardstone wcale nie czuję, jakbym czytała książkę - czuję, jakby ktoś opowiadał mi bajkę na dobranoc. To dziwne, ale dobre uczucie, które nie towarzyszy mi przy wielu powieściach. Ta seria ma coś takiego w sobie, co czyni ją specyficzną, wyjątkową, i to rekompensuje wszystkie jej małe mankamenty.

Zawsze, gdy biorę do ręki tom Kronik Wardstone wcale nie czuję, jakbym czytała książkę - czuję, jakby ktoś opowiadał mi bajkę na dobranoc. To dziwne, ale dobre uczucie, które nie towarzyszy mi przy wielu powieściach. Ta seria ma coś takiego w sobie, co czyni ją specyficzną, wyjątkową, i to rekompensuje wszystkie jej małe mankamenty.

Najukochańsza seria!

Najukochańsza seria!

Ten tom posiadał podobne wady co poprzednie części - chwilami czytelnik traktowany jest jak idiota, problemy są rozwiązywane tak szybko i prosto, że logika aż zwija się w konwulsjach i kwiczy. Jestem jednak w stanie przymknąć na to oko ze względu na to, że książka zdecydowanie jest kierowana dla młodszej grupy wiekowej.
Tym razem wątek przewodni wydawał mi się całkiem w porządku, magowie, kozły ofiarne, trochę nawiązań do mitologii i tym podobnych. Czytało się sprawnie, dało się wciągnąć mimo miejscowych spadków jakości, ale końcówka szczególnie mnie zaciekawiła, szczególnie że dotyczyła mojej ulubionej postaci. Jestem całkiem pozytywnie nastawiona na kolejne tomy, mam nadzieję, że z akcją będzie tylko lepiej.

Ten tom posiadał podobne wady co poprzednie części - chwilami czytelnik traktowany jest jak idiota, problemy są rozwiązywane tak szybko i prosto, że logika aż zwija się w konwulsjach i kwiczy. Jestem jednak w stanie przymknąć na to oko ze względu na to, że książka zdecydowanie jest kierowana dla młodszej grupy wiekowej.
Tym razem wątek przewodni wydawał mi się całkiem w...