Zabójczy flirt. Literatura i terroryzm

Słowo "terror" pochodzi z greki i łaciny, oznacza strach, trwogę i przerażenie. Nawet pobieżna znajomość historii pozwala stwierdzić, że terroryzm ma różne oblicza, jest obliczony na osiągniecie konkretnych efektów, ma wywołać efekt mrożący albo chociaż panikę lub strach i towarzyszy ludzkości od zarania dziejów.
Terroryzm, chociaż na ogół potępiany, czasem wymyka się łatwym i jednoznacznym ocenom.
A ponieważ literatura także towarzyszy ludzkości od wieków i często zajmuje się niełatwymi relacjami międzyludzkimi, to w dorobku jej twórców znajdziemy sporo opowieści o terroryzmie i jego licznych odmianach.
W tym miejscu pozwolę sobie zacytować następujące słowa autora tej publikacji:
🔰"Wgłębiając się w temat, wybitni twórcy często odkrywają prawdy niewygodne. Czarne nie zawsze jest czarne, a białe - białe."

Autor przedstawia w swojej książce utwory literackie, które prezentują właśnie takie nieoczywiste dylematy. Bo chociaż potępiamy przemoc i terroryzm, to zarówno autor jak i czytelnik skłonni są zrozumieć motywy postępowania bohaterów, których moglibyśmy nazwać terrorystami walczącymi np. z niesprawiedliwą władzą i w imię słusznej sprawy. Rozumiemy motywację Antygony, Medei, Kordiana, Konrada Wallenroda, a czasem nawet przyznajemy im rację.
W publikacji, oprócz wymienionych powyżej, znajdują się omówienia m.in.: "Orestei" Ajschylosa, Szekspirowskiego "Makbeta" i "Juliusza Cezara", "Biesów" Dostojewskiego, Orwela "Rok 1984", "Dnia Szakala" Forsytha, "Szatańskich wersetów" Rushdiego oraz "Białych zębów" Zadie Smith.
Temat terroryzmu w literaturze jest bardzo wielowymiarowy i chyba nie sposób omówić wszystkie jego aspekty w jednej książce. Można zaledwie zasygnalizować, że będziemy mieć do czynienia z literackimi opisami państwowego i zorganizowanego terroryzmu oraz z wybitną jednostką, która, bez względu na konsekwencje przeciwstawi się niesprawiedliwemu władcy lub systemowi i stanie się bohaterem - terrorystą walczącym z władzą i sięgającą po argumenty kojarzone z terroryzmem.

Kto, w związku z tą książką, liczył na łatwą lekturę, ten z pewnością polegnie w trakcie jej czytania. Podziwiam wiedzę literacką, historyczną i socjologiczną autora oraz jego erudycję. Chociaż trochę przeszkadzało mi dopasowywanie "na siłę" niektórych utworów pod ustaloną tezę.
Książkę czytałam długo, "po kawałku", dostarczyła mi wielu interesujących informacji o historii terroryzmu. Zwróciła moją uwagę na nieznane mi utwory i pozwoliła inaczej spojrzeć na te, które znam. Najtrudniejsza okazała się dla mnie ostatnia część opisująca świat i zagadnienie terroryzmu w ostatnim ćwierćwieczu XX wieku oraz po ataku na World Trade Center (11.09.2001 r),który autor chyba słusznie postrzega jako wyraźny początek starcia cywilizacji.

Słowo "terror" pochodzi z greki i łaciny, oznacza strach, trwogę i przerażenie. Nawet pobieżna znajomość historii pozwala stwierdzić, że terroryzm ma różne oblicza, jest obliczony na osiągniecie konkretnych efektów, ma wywołać efekt mrożący albo chociaż panikę lub strach i towarzyszy ludzkości od zarania dziejów.
Terroryzm, chociaż na ogół potępiany, czasem wymyka się...