Krzywe zwierciadło

Noc z głowy, na szczęście jedna :) Pierwszy tom nie wciągał tak bardzo, ten drugi jest bardziej energetyczny, jest więcej konkretów. Tym razem autor skupił się na wąskim kręgu głównych bohaterów i problemie lojalności wobec swojej rasy. Trzeba przeczytać pierwszy tom, żeby w drugim rozumieć, kto jest kim i cieszyć się opowieścią ze wszystkimi jej niuansami.

Noc z głowy, na szczęście jedna :) Pierwszy tom nie wciągał tak bardzo, ten drugi jest bardziej energetyczny, jest więcej konkretów. Tym razem autor skupił się na wąskim kręgu głównych bohaterów i problemie lojalności wobec swojej rasy. Trzeba przeczytać pierwszy tom, żeby w drugim rozumieć, kto jest kim i cieszyć się opowieścią ze wszystkimi jej niuansami.

Polityczna space - opera. Pokazanie wojny i tego, że w imię zwycięstwa można dokonać wszystkiego. Trochę rażą szybkie wolty co niektórych postaci ( zwłaszcza że były po długim uwarunkowaniu ),ale całość jest dość dobrze wyjaśniona - i co mi się najbardziej podoba - cały czas obecna jest ta warstwa polityczna.

Polityczna space - opera. Pokazanie wojny i tego, że w imię zwycięstwa można dokonać wszystkiego. Trochę rażą szybkie wolty co niektórych postaci ( zwłaszcza że były po długim uwarunkowaniu ),ale całość jest dość dobrze wyjaśniona - i co mi się najbardziej podoba - cały czas obecna jest ta warstwa polityczna.

Wszystko, co napisałem o "Sojusznikach", tutaj pozostaje aktualne. Autor konsekwentnie kreśli wizję ludzkości na tle wszechświatowego konfliktu zbrojnego, gdzie to ludzie są rasą o najlepszych perspektywach przetrwania, co zapewne ma znaleźć rozwiązanie w ostatnim tomie trylogii.
Dodam tylko poboczną uwagę, że średni autor wziął się za zbyt duży temat, jak na swoje możliwości, który go przerósł, przez co "Krzywe zwierciadło" to zaledwie wydmuszka czegoś, co spod pióra dobrego pisarza mogłoby być świetną space operą. Nie jestem jednak w stanie dać niższej oceny, bo doceniam starania autora, aby stworzyć coś więcej, niż tasiemiec spod znaku Star Wars.

Wszystko, co napisałem o "Sojusznikach", tutaj pozostaje aktualne. Autor konsekwentnie kreśli wizję ludzkości na tle wszechświatowego konfliktu zbrojnego, gdzie to ludzie są rasą o najlepszych perspektywach przetrwania, co zapewne ma znaleźć rozwiązanie w ostatnim tomie trylogii.
Dodam tylko poboczną uwagę, że średni autor wziął się za zbyt duży temat, jak na swoje...

Millitary SF na całkiem dobrym poziomie. Przynajmniej ja to tak klasyfikuję. Lekka i przyjemna lektura. Szczególnie podoba mi się pomysł awersji do zabijania istot inteligentnych jaką żywią inne obce rasy natomiast my, dzielni ziemianie tłuczemy i wycinamy w pień wszystko co się rusza i jest wrogiem. Bez zbędnych dylematów i refleksji:)

Millitary SF na całkiem dobrym poziomie. Przynajmniej ja to tak klasyfikuję. Lekka i przyjemna lektura. Szczególnie podoba mi się pomysł awersji do zabijania istot inteligentnych jaką żywią inne obce rasy natomiast my, dzielni ziemianie tłuczemy i wycinamy w pień wszystko co się rusza i jest wrogiem. Bez zbędnych dylematów i refleksji:)