Jasność. Podręcznik świadomego śnienia i medytacji

To pozycja do której chciałam zajrzeć już od dawna i nie zawiodłam się. Jest autentyczna , szczera trafia do czytelnika. Autor konkretnie zwraca się do Ciebie, pragnie poprzez swoje doświadczenia podzielić się wiedzą , którą wg niego należy się dzielić, bo jest niezwykle ważna. Nie jest to rozprawa naukowa jak u innych znawców tematu (które już przeczytałam). Pisze o doznaniach , swoich odczuciach , emocjach , o sobie , jego świadectwie. Odkrył inny świat i krzyczy " do Ciebie byś tez go poznał , nie bał się i poszybował w nieznane. A to zmieni Ciebie i Twój światopogląd na temat śmierci i w ogóle życia duchowego. Przyjemnie się czyta.

Czy można za życia opuścić swoje ciało fizyczne? Czy człowiek jest zdolny – myślą, duszą, ciałem astralnym czy jakkolwiek byśmy to nazwali zależnie od naszych przekonań – wyzbyć się z uwikłania w materię, wydobyć na dłużej lub krócej z własnej fizyczności, czy jest w stanie przebyć setki kilometrów, odwiedzić najbliższych i komunikować się zupełnie bez kiwnięcia palcem? W swojej pracy – znakomitej i popularnonaukowej (tak, „naukowej”, to bardzo istotna tutaj cząstka!) – Roman Bugaj stara się niemal wszelkimi możliwymi sposobami przekonać czytelnika, że na każde z powyższych pytań istnieje odpowiedź twierdząca. Autor, pisząc z autentyczną pasją, polotem i bezspornym znawstwem tematu, prowadzi nas przez fascynujące meandry eksterioryzacji, tytułowego zagadnienia, które najkrócej można zdefiniować – jak czyni to Bugaj – jako „migrację świadomości poza obręb organizmu fizycznego”. Na przestrzeni ostatnich lat upowszechnił się również skrótowiec OOBE (Out-of-the-Body Experiences) i dotyczy on tego samego zagadnienia, które naukowo stara się badać dziedzina zwana psychotroniką. Dzieło Bugaja jest niejako dwuczęściowe: z jednej strony autor prezentuje rzecz od strony teoretycznej (a czyta się to naprawdę z zapartym tchem!),wymieniając aktualne typologie, obecny stan badań, dotychczasowe osiągnięcia psychotroniczne i przyszłe cele tej nauki, z drugiej wchodzi w dziedzinę „praktyczną”: podaje nam fakty, zdjęcia, przytacza i opisuje relacje i doświadczenia poszczególnych osób, które z ciała rzekomo zdołały się wydobyć albo które zetknęły się z zagadnieniem pokrewnym, tj. materializacją (a więc np. gdy podczas eksterioryzacji jesteśmy w stanie komuś fizycznie się ukazać). Bugaj stwierdza, że fenomen istnienia poza ciałem opisywany był od najdawniejszych czasów i we wszystkich zakątkach świata: jego obecność notuje „Biblia”, eksterioryzację praktykować miał Hermes Trismegistos, wspomniał o niej Heinrich Heine w wierszu „Sobowtór”, interesowali się nią dogłębnie tacy cenieni badacze jak Ochorowicz, Świtkowski czy William Crookes, a nawet… Maria Skłodowska-Curie i jej mąż Piotr! Autor nie ma żadnych wątpliwości co do tego, że eksterioryzacja jest po prostu faktem: i jego zaciętość, jego siła wywodu, przekonywający i energiczny dyskurs prawdziwie inspirują czytelnika. Polecam tę pozycję wszystkim zainteresowanym rzeczoną tematyką, bo jest to dzieło przygotowane prawdziwie rzetelnie, a przy tym – mimo swojego naukowego charakteru – bardzo przystępne i interesujące.

To kontynuacja podróży niefizycznych Bruca Meona z jego serii. Tu idzie kolejny krok dalej , zabierając nas w podróż z ostatnim programem TMT -"Exploration 27" gdzie eksploruje fokus 34/35 czyli najdalszy poziom świadomości -obszaru duchowości dostępny z poziomu ziemskiego C1 (póki co dalszych jeszcze chyba nie odkryto) No i zaczyna się prawdziwe SF :) Ciekawa, inspirująca, a co najważniejsze treści te pomimo swojej niesamowitości i nieprawdopodobności znajduję też w innej literaturze gatunku, u innych badaczy często zbieżne co do doświadczeń, ale inaczej nazwane. I tu jest sedno i to BUM. Bruce Moen opisuje to w sposób dla siebie charakterystyczny, czyli krok po kroku , konkretnie i szczegółowo. Polecam

Klasyczny poradnik samorozwoju ale przyprawiony mnóstwem teorii spiskowych, co daje dość intrygującą mieszankę. Chociaż zdecydowanie da się odczuć, iż była pisana 20 lat temu, trochę przykro, że nie ma aktualizacji, bo autor mógłby mieć jeszcze większe pole do popisu, a język ma przyjemnie wciągający.

"Podróże w nieznane" to książka jednak niezwykła, bo inna z wielu o tej tematyce. To rozszerzenie i obowiązkowe uzupełnienie do/ i po trylogii Roberta A. Monroa. Zawiera szczegółowe opisy poziomów świadomości, cenne dla takich poszukiwaczy jak ja. To "świadectwo" - dziennik spisanych doświadczeń uczestnika warsztatów przeprowadzonych w Instytucie R.A. Monroa. Można rzec , że prowadzi "za rączkę". Poza tym zawiera syntetyczne i klarowne aneksy co zbiera i porządkuje zdobytą lekturą wiedzę. Podobała mi się.

"OOBE Drugie życie poza ciałem” to idealny i kompletny poradnik o wychodzeniu z ciała. Przeczytałem tę książkę wiele lat po mojej pierwszej udanej próbie, ale mimo to znalazłem w niej ogrom informacji, który przerósł moje najśmielsze oczekiwania. Autor opisał wiele metod, o których wcześniej nie miałem pojęcia. Co więcej, książka pokazuje także, jak zwiększyć liczbę wyjść oraz ich intensywność. Dzięki temu stała się dla mnie niezwykle wartościowym źródłem wiedzy. Mam wrażenie, że zawiera w sobie tyle treści, co cały internet, a nawet więcej. To publikacja, do której na pewno będę wracał.

Witajcie Kochani!!! Od kilku lat czytam książki o podobnej tematyce, a ostatnio trafiła mi się ta oto perełka, być może dlatego, że dużo myślałem o śmierci (śmiech). W mojej ocenie, książka napisana prostym językiem, dotyka różnych zagadnień z życia codziennego, bardzo inspiruje i porusza najbardziej zatwardziałe struktury mojego ciała i umysłu. Istota zwana aniołem przemiany (śmierć) z którą autor książki rozmawia, jest bardzo pozytywna i podczas czytania czuje się pozytywną energię (czystą miłość) która napełniła moje serce i umysł, obnażyła moje słabości i ułomności dzięki czemu mogę się im przyjrzeć i spróbować wznieść się w mojej świadomości. Dziękuje Aniołowi Przemiany za tak budujące informacje. Polecam każdemu, zwłaszcza w dzisiejszych czasach!!!

Ciekawa książka, wciąga ale po czasie. Osobę niezainteresowaną tematem szamanizmu i śnienia może początkowo znużyć. Po przeczytaniu książki staram sobie poukładać wszystko w głowie, choć pewne fakty są dla mnie nie zrozumiałe :) Co ciekawe wierzenia autora sięgają, aż do nauk Lamaizmu :)

Książka Rosalind jest świetnym uzupełnieniem wiedzy zdobytej z doświadczeń Bruce Moen. Tak, Bruce Moen. Nie dlatego, że odbiega ona od przekazów Roberta Monroe, ale jest bardziej nastawiona na właśnie taki rodzaj podróży - intencja, prowadzący monitor, przewodnik, cel i zdobycie informacji w kontrolowanych warunkach w Instytucie R.M. W przypadku samego Boba Monroe, mamy do czynienia z doświadczeniami indywidualnej ścieżki rozwojowej, własnej ciekawości, podążania na fali nieznanego i odkrywania go w rytm własnej przemiany wewnętrznej - emocjonalnej, społecznej, duchowej. U Rosalind dowiemy się także kilka szczegółów z pracy Roberta Monroe, jego instytutu, jego samego jako człowieka - jaki był, oraz jego śmierci. Pożegnania. Warto tę lekturę przeczytać.

Któż nie marzy o tym aby choć na chwilę oderwać się od tej szarej rzeczywistości. Każdy wierzy w istnienie lepszego życia niż tu na Ziemi. Są ludzie, którym udaje się odbyć podróż w inne wymiary, poza świat postrzegany przez nasze zmysły - o tym właśnie jest owa książka. Dla mnie jest to bardzo dobrze napisany przewodnik po temacie, o którym czytałem już w sadze R.Monroea. Z lektury dowiemy się zarówno metod stosowania zjawiska obee, jak i charakterystyki danych zjawisk.

Początek przygody Carlosa Castanedy w świecie Czarowników, którzy są tak niezwykli i magiczni jak można sobie to wyobrazić.... Pierwsza część jest inna od pozostałych książek, jest dziełem studenta antropologii i jego kontaktu z roślinami psychoaktywnymi pod okiem Naguala.

Autorka jest Amerykanką, której rodzina pochodzi z Polski. We wstępie do książki z wielkim szacunkiem i nostalgią wspomina swoją polską babcię. Od 1988 roku prowadzi ona tak zwany channeling, czyli jest de facto przekaźnikiem wiadomości od istot pozaziemskich. Istoty te nazywają siebie Plejadianami. W stosunkowo niewielkiej objętościowo książce zawarty jest bogaty przekaz i historia ludzkości oraz naszej planety według tychże Plejadian. Wielokrotnie jest wymieniony Najwyższy Stwórca, który stwarzał świat samodzielnie oraz przy pomocy innych, super inteligentnych istot, genetyków. Są w tej książce zapowiedzi wielkich zmian na skalę ogólnoświatową, które wystąpią w ciągu najbliższych dwóch dekad: zachwianie ładu politycznego, migracje ludności czy anomalie pogodowe. Przypominam, że książka została wydana w 1992 roku, kiedy to ład miał się dobrze, nie było kryzysu uchodźców, a klimat nie wariował. Trochę więc daje do myślenia. Autorka, czy też raczej Plejadianie za jej pośrednictwem nawołują do okazania szacunku i miłości naszej planecie, przyrodzie oraz położenie nacisku na wyciszenie się i wgląd w siebie. Powinniśmy więcej czasu spędzać na medytacji, być świadomymi siebie i kochać siebie. Niejako zawrzeć pokój z samymi sobą zamiast ciągle gonić za dobrami materialnymi i żyć w iluzji. Powinnyśmy się uspokoić, uduchowić co ma nas doprowadzić na wyższe stany świadomości i w bardziej zaawansowany byt. Co ciekawe, teraz często można spotkać różne inspirujące memy o tym jak to nie powinnyśmy żyć pod dyktando innych osób, czy przejmować się ich krytyką, bo krytyka ta odzwierciedla ograniczenia i ułomności krytykujących, a nie nasze. To też jest jeden z przekazów tej książki. Zawiera ona również ostrą krytykę kościołów i hierarchów kościelnych. Nie wymienia jakichś konkretnych religii, ale przestrzega przed ślepym słuchaniem się zakazów i nakazów zorganizowanych grup religijnych. Nawołuje de facto do uwolnienia się od wielu religijnych i społecznych norm. Na kartach książki pojawia się wątek Świetlanej Rodziny, która ma za zadanie przebudzić siebie i resztę świata. Ma spowodować wejście na wyższy szczebel ewolucji, częstotliwości i globalnej świadomości. To nasze zadanie. Zdaję sobie sprawę, że jest to pozycja niszowa i że do sporego grona czytelników tego rodzaju publikacje nie przemawiają. Na stronach anglojęzycznych wylano mnóstwo jadu pod adresem pani Marciniak odsądzając ją od czci i wiary. Tak na dobrą sprawę, to jest mnóstwo niezbadanych zjawisk na świecie i my po prostu nie wiemy co jest, a co nie jest prawdą. Ci co twierdzą, że jest to jedna wielka ściema, też tego nie wiedzą. Naukowo udowodniony był talent jasnowidztwa naszego rodaka Stefana Ossowieckiego, o którego książce też tu kiedyś zamieściłam opinie. Ezoteryką i niewytłumaczalnymi zjawiskami interesuję się od dawna, więc i do tej książki podeszłam z otwartym umysłem. Myślę, że w ogólnym rozrachunku jest to wartościowa lektura, która zachęca do samorozwoju duchowego i zastanowienia się nad sobą i swoją rolą w świecie i nie tylko. Książkę mogę polecić czytelnikom o szerokich horyzontach i otwartych na idee będące w sprzeczności z tym, co my obecnie uważamy za rzeczywistość i niepodważalne fakty. Nie oznacza to oczywiście, że każde słowo należy uważać za prawdę objawioną i wierzyć w zawarty w tej książce przekaz. Jedni uwierzą we wszystko, inni tylko w część, a jeszcze inni całkowicie odrzucą zamieszczoną w niej treść. Ja w niej znalazłam wartościowe aspekty dla siebie, ale zdaję sobie sprawę, że jest to sprawa bardzo indywidualna. Zachęcam jednak do poszukiwań.

Wspaniałe i pogłębione ujęcie zagadnień dotyczących Charakteru oraz spraw zodiakalnych powiązań i dopasowań Partnerów. Leszek Szuman bodajże najwybitniejszy przedwojenny i tuż powojenny polski astrolog, czerpiący z nieprzebranej wiedzy poprzedników Jego i Jego Mentora Alfreda Kalacińskiego. Zmarły przed blisko 40 laty . . . A jakby nadal wybitny i nieustraszenie współczesny. Gorrąco polecam lekturę tej książki, wydanej zaledwie w ilości 20 360 szt egzemplarzy z zadziwiająco wielkim dodrukiem w ilości 41 000 szt. Cóż. Czasy reglamentacji papieru. Władza nie dawała "na pierdoły" szczodrą ręką przydziału. Tu jednak zrobiła wyjątek. Chwalebny, bo nacisk na dostępność był ogromny. O czym świadczy dodruk dwukrotnie przewyższający pierwsze wydrukowanie.

Z racji tego,że za jakiś czas wybieram się w podróż do Indii, dostałem od kumpla tą książkę w celu zapoznania się z filozofią i religią Wschodu. Bardzo interesuję się rozwojem duchowym,kwestia wiary i powierzenia swojego życia w ręce Stwórcy jest dla mnie priorytetowa, więc wszystkie informacje zgłębiające rozwój są dla mnie bezcenne. Książka zgłębia takie zagadnienia jak wędrówka dusz,reinkarnacja,jest tu również recepta w postaci mantry etc. Nie ze wszystkim musimy się zgadzać, nie wszystko stosować, ale czyż prawdą nie jest ,że tzw Zachód osiągnął już totalny upadek?Było to przewidziane tysiące lat temu,cywilizacja nastawiona na materię, odrzucająca Boga, nigdy nie osiągnie spokoju i harmonii.Z pewnością będę kontynuował książki w tej tematyce i szczerze polecam wszystkim ludziom z otwartym umysłem.Najłatwiej wszystko krytykować,odrzucać i błądzić w ciemności.Sztuką jest odnaleźć światło, czego życzę oczywiście wszystkim czytelnikom:)

Polecam każdemu zainteresowanemu tajemnicami świadomego śnienia. Ta książka to surowy podręcznik idealny na początek. Oceniam tak wysoko, ponieważ lektura zahacza o każdy aspekt snów: techniki, korzyści, negatywne skutki, wiedza stricte teoretyczna, krótkie opowieści ludzi doświadczających LD, a co najważniejsze - lista polecanych książek, stron i forów opisujących temat o wiele obszerniej.

Książka Iana Wilsona jest próbą rzetelnego i wieloaspektowego spojrzenia na tajemnicę życia po śmierci. Praca sytuuje się w kontekście odkryć i hipotez Raymonda Moody'ego, który w 1975 r. opublikował swoje słynne "Life after life". Temat doświadczeń NDE stał się wówczas niezwykle frapujący i modny. Do dziś zresztą trudno wyjaśnić ów fenomen. Wilson analizuje starożytne wierzenia, teorię reinkarnacji, doświadczenia mistyków. Dużo uwagi poświęca tzw. regresji hipnotycznej. Badając rozmaite przeżycia i świadectwa, zachowuje zdroworozsądkowy dystans, by w konkluzji nie wykluczyć przypuszczenia, że jednak "coś" po śmierci jest. Osobiście mam poważne wątpliwości w tej sprawie, choć niegdyś byłem skłonny wierzyć w pozagrobową egzystencję. Doświadczenia NDE są faktem, ale ich metafizyczna interpretacja ma słabsze podstawy niż naukowa (vide: projekt AWARE). Wilsonowi bliżej do tej drugiej (z pewną dozą otwartości na pierwszą). Nawiasem mówiąc Ian Wilson, znacznie bardziej niż z niniejszej publikacji, znany jest z bestsellera o Całunie Turyńskim. I pewnie po tę książkę lepiej sięgnąć najpierw, jeśli kogoś ciekawi dorobek autora.

Ta książka była pierwszą z dziedziny duchowości, którą dorwałam w bibliotece w wieku kilkunastu lat. Wtedy nie miałam jeszcze dostępu do internetu, a chciałam wyjaśnić sobie pewne kwestie, które nurtowały mnie od dziecka. Ta pozycja wiele mi dała i za jej sprawą chciałam wiedzieć jeszcze więcej. Polecam wszystkim, którzy pragną lepiej zrozumieć siebie.

Z ciekawości sięgam po tę książkę, bo kiedyś o niej słyszałem (gdy ukazało się pierwsze wydanie),że jest warta uwagi; wydaje mi się, że wtedy to było efektem oddziaływania reklamy w środowisku młodzieńców. Teraz w moje ręce trafia wydanie drugie, rozszerzone, z 2018 roku, z oczekiwaniem, że jest lepsze, ciekawsze. Moje przypuszczenia nie do końca sprawdzają się podczas poznawania treści książki. Według mnie, to książka dla nieśmiałych mężczyzn, żeby po prostu "uwierzyli w siebie" i nawiązali zwykłą rozmowę z kobietą, co obecnie jest dla nich ogromną barierą. Jednak czy ten podręcznik pozwala rozwijać relacje? Myślę, że nie pomaga zbudować właściwych relacji męsko-damskich, gdyż bardzo skupia się na innym aspekcie. Najważniejszym celem jest doprowadzenie siebie do seksu z kobietą... i to nie jedną, bo nawet kilkoma pod rząd tego samego wieczoru! Pomocne okazują się w tym techniki NLP (Neurolingwistycznego Programowania) i hipnozy. W wielu sytuacjach nigdy nie czuję się tak, jak w tu opisywanych, ani nawet nie mam okazji brać udziału w identycznych zdarzeniach – i nie żałuję, bo nawet nie ma czego. Natomiast niektóre tu przytaczane wzbudzają we mnie gromki śmiech i wydają mi się kretyńskie. Przykładowo czasem można się spodziewać takiej oto odpowiedzi od kobiety, że "Jak śmiesz odzywać się nieproszony do kogoś tak pięknego jak ja". Kobieta jest postrzegana jako przedmiot, ponieważ raczej jest głupia. Jeśli mężczyzna przeważnie jest mądry, to po prostu ma możliwość ją wykorzystać. Taki oto rodzaj motywacji do działania dla mężczyzny pojawia się wśród porad. Ponadto "(...) żyjesz w krainie seksualnej obfitości pełnej pięknych kobiet, z których jednak nie każda zasługuje na takiego mężczyznę, jakim jesteś" oraz "(...) wiele kobiet wokół Ciebie marzy o gorącym romansie z kimś takim jak Ty" albo świetny uwodziciel "zawsze zostawia kobietę w lepszym stanie, niż zastał" (ach, jak dużo w tym emanacji dobra, że można się wzruszyć, nieprawdaż?!). A następna prawda, że to bardzo podbudowuje męskie ego?! Oprócz tego jest mnóstwo innych treści motywujących i niemoralnych propozycji. Jeśli jesteś praktykującym chrześcijaninem, to nie zaglądaj do tej książki, bo się zgorszysz jej przesłaniem oraz poradami co do postępowania i manipulacji. A przykłady zawierają wulgaryzmy. Uwodzenie, to bawienie się drugą osobą – jest to niemoralne, przeciwne katolickim przekonaniom. Natomiast jeśli kobieta zdaje sobie sprawę od początku tej "gierki", że ma do czynienia z flirtem, zabawą, to moralność jest odkładana na bok przez obie strony i sytuacja nie wydaje się krzywdząca. Książka w sam raz dla tych, którzy chcą stać się uwodzicielami o typowo hedonistycznym spojrzeniu. Jeśli kobieta czyta tę książkę (ale... zaraz, zaraz... to jest treść dedykowana tylko mężczyznom!),to w jej głowie kreuje się nieprawdziwy obraz mężczyzny, a jeśli się on jej utrwali, to współczuję tej kobiecie i mężczyznom, z którymi ma kontakt; z pewnością myśli: Wszyscy faceci to świnie! To bardzo dobrze opracowany podręcznik z przemyślaną kolejnością i porządkiem informacyjnym. Autorzy odpowiednio się tym zajmują, solidnie grupują zagadnienia – poprzez to bardzo rzetelnie przygotowują ten poradnik. Pod tym względem są wzorem dla innych autorów i edytorów. Autorzy namawiają do zapisania się na kurs NLS, ale absolutnie nie czuję takiej potrzeby i nie mam problemu z nawiązaniem rozmowy z płcią przeciwną. Wystarcza mi mój status quo i wybieram normalną głębszą relację z kobietą – to daje długoterminowe szczęście, a przygodny seks dostarcza radość jednie na godzinę, dobę, no może tydzień i tylko tyle. Następnym razem pominę tę książkę, a sięgnę po inną, bardziej naukową, czyli z opisem grupy badanej, charakterystyką, obranym celem szczegółowym i wszystkim co się z tym tematem łączy.