Jeszcze raz Prowansja

Interesująca.

Interesująca.

Skoro jest „Space Opera” to jest też „Prowansja Opera”... To trzecia część (wg. moich obliczeń) Mayle'owskich (ale zmontowałem zapis nazwiska!) zmagań z Prowansją. Trzecia, a jakby pierwsza. Nadal ujmuje swoją egzotyką, nadal chcę uczestniczyć w zakupach melonów, i czterogodzinnych obiadach, powstrzymując żałośnie ślinotok. "Prowansalska" przygoda Mayle'a nie jest odcinaniem kuponów. To solidny reportaż, pełen uroku i powieściowego zacięcia.

Skoro jest „Space Opera” to jest też „Prowansja Opera”... To trzecia część (wg. moich obliczeń) Mayle'owskich (ale zmontowałem zapis nazwiska!) zmagań z Prowansją. Trzecia, a jakby pierwsza. Nadal ujmuje swoją egzotyką, nadal chcę uczestniczyć w zakupach melonów, i czterogodzinnych obiadach, powstrzymując żałośnie ślinotok. "Prowansalska" przygoda Mayle'a nie jest...

Wraz z 2 poprzendimi książkami o Prowansji tego samego autora jest to kolejna moja ulubiona pozycja ukazujących Francję. Dzięki niej można przenieść się do Prowansji w mgnieniu oka 😉 Rozmarzyć się nad opisem pocztówkowych widoków skompanych w słońcu łanów lawendy, poznać wyjatkową sztukę kulinarną południowej Francji i czym jest radość z jedzenia (joie de manger) 😋 Autor opisuje jak wygląda życie Prowansalczyków, niekończącą się grę w boule, kolorowe targi, historię Marsylii, oliwy czy słynnego pasztetu z gęsich wątróbek Fois Gras.
Peter Mayle inspiruje mnie do zaplanowania pewnego dnia podróży po Prowansji 😊 mam nadzieję, ze nie tylko mnie

Wraz z 2 poprzendimi książkami o Prowansji tego samego autora jest to kolejna moja ulubiona pozycja ukazujących Francję. Dzięki niej można przenieść się do Prowansji w mgnieniu oka 😉 Rozmarzyć się nad opisem pocztówkowych widoków skompanych w słońcu łanów lawendy, poznać wyjatkową sztukę kulinarną południowej Francji i czym jest radość z jedzenia (joie de manger) 😋 Autor...

Radzę Wam przeczytać najpierw "Rok w Prowansji". "Raz jeszcze Prowansja" stanowi udane uzupełnienie wspomnianej książki. Autor zakochany we francuskiej prowincji opowiada o różnych aspektach życia w tym raju na Ziemi. Opowiada ciekawie, a niektóre informacje potrafią zaskoczyć. Książka, jak chyba wszystkie dzieła Petera Mayle'a napisana z ogromnym poczuciem humoru, przymrużeniem oka i życzliwością dla otaczającego go świata.

Radzę Wam przeczytać najpierw "Rok w Prowansji". "Raz jeszcze Prowansja" stanowi udane uzupełnienie wspomnianej książki. Autor zakochany we francuskiej prowincji opowiada o różnych aspektach życia w tym raju na Ziemi. Opowiada ciekawie, a niektóre informacje potrafią zaskoczyć. Książka, jak chyba wszystkie dzieła Petera Mayle'a napisana z ogromnym poczuciem humoru,...

Zapomniałam już, jak świetnie czyta się Petera Mayle'a. Celne obserwacje dotyczące Francji i Francuzów podane w lekkiej, dowcipnej formie. Muszę przypomnieć sobie inne "prowansalskie" książki. Słońce nas nie rozpieszcza w tym roku, więc trzeba inaczej poprawiać sobie nastrój.

Zapomniałam już, jak świetnie czyta się Petera Mayle'a. Celne obserwacje dotyczące Francji i Francuzów podane w lekkiej, dowcipnej formie. Muszę przypomnieć sobie inne "prowansalskie" książki. Słońce nas nie rozpieszcza w tym roku, więc trzeba inaczej poprawiać sobie nastrój.

Piękne i klimatyczne, dla wszystkich, ktorzy kochają Prowansję i dla tych, którzy chociażby tylko czytając chcieliby poczuć jej klimat. Polecam!

Piękne i klimatyczne, dla wszystkich, ktorzy kochają Prowansję i dla tych, którzy chociażby tylko czytając chcieliby poczuć jej klimat. Polecam!

Niezastąpiona literatura z cyklu lekkich, łatwych i przyjemnych, ale równocześnie niebanalnych i nietandetnych. Z reguły w środku zimy mam chęć na coś, co w ten sposób przypomina mi o lecie, beztrosce i słodkim lenistwie. To jest właśnie to.

Niezastąpiona literatura z cyklu lekkich, łatwych i przyjemnych, ale równocześnie niebanalnych i nietandetnych. Z reguły w środku zimy mam chęć na coś, co w ten sposób przypomina mi o lecie, beztrosce i słodkim lenistwie. To jest właśnie to.

Peter Mayle ustawił swoimi prowansalskimi wspomnieniami wysoko poprzeczkę. Moim zdaniem, nikt go jak dotąd nie prześcignął i tylko nielicznym udało mu się dorównać.
Nasz rynek wydawniczy jest zalewany książkami o południu Europy, jednak nie zawsze ilość idzie w parze z jakością.

W opowieściach z tego zbioru znaleźć można inteligentne poczucie humoru, jakim autor zabłysnął w "Roku w Prowansji".
Tu pisarz jawi się jako już zadomowiony na południu Francji wielbiciel dobrej kuchni i innych niepowtarzalnych uroków wiejskiego życia. Broni swojej nowej małej ojczyzny z ostrym pazurem (np. gdy polemizuje z krytycznymi głosami autorów artykułów).

Dużo miejsca Meyle poświęca anegdotom związanym z prowansalską prowincją, przywołuje konkretne, zabawne sytuacje, dzieli się swoimi doświadczeniami z biurokracją, gościnnością, ale i nachalnością sąsiadów, ich wadami i zaletami.

Czyta się tę książkę z wielką przyjemnością i z zaciekawieniem.

Peter Mayle ustawił swoimi prowansalskimi wspomnieniami wysoko poprzeczkę. Moim zdaniem, nikt go jak dotąd nie prześcignął i tylko nielicznym udało mu się dorównać.
Nasz rynek wydawniczy jest zalewany książkami o południu Europy, jednak nie zawsze ilość idzie w parze z jakością.

W opowieściach z tego zbioru znaleźć można inteligentne poczucie humoru, jakim autor...

przyjemna, choć inne książki tego autora były dla mnie bardziej posiągające

przyjemna, choć inne książki tego autora były dla mnie bardziej posiągające

przyjemnie

przyjemnie